Opinions

Vond dit eigenlijk best een goede film, ondanks wat ik hier lees.

De psychologie erachter vond ik wel interessant en ook goed geacteerd. De film is vrij traag en moet het vooral hebben van de onderhuidse relatiecrisis die ontstaat vlak na de lawine die in het restaurant tijdens een gesprek én later bij op de kamer met vrienden tot uitbarsting komt.
Hoe de vrouw zich realiseert dat hij wegrende en daardoor op hem afknapt; niet alleen omdat hij zich niet om zijn gezin bekommerde maar vooral dat hij later ontkende te zijn gevlucht en de man die in denial is (uit schaamte) en geconfronteerd wordt met zijn eigen 'gebrek aan mannelijkheid'. De pijnlijke gesprekken worden sterk gebracht en hoe de man probeert om te gaan met zijn afstandelijk geworden vrouw zijn ook prima gedaan.

Jammer alleen dat het einde erg teleurstellend is; de "reddingsscène" (een soort final test van de vrouw) vond ik een gekunstelde manier om de man een soort overwinning te geven en de busscène was eigenlijk totaal overbodig en dubbelop, omdat we niet per se hoeven te zien hoe de vrouw achteraf 'fout' zat omdat zij óók vluchtte zonder haar kinderen.

De huilscene was trouwens (onbedoeld?) grappig en pathetisch. Ik kon in ieder geval weinig sympathie voor hem opbrengen.

Twister is een film die destijds een hoop stof deed opwaaien als spectaculaire rampenfilm maar die ik nooit in de bios heb gezien. Hooguit een paar keer op tv. Vandaag, 27 jaar na de release, een herkijk; en eigenlijk was het wel wat ik ervan verwacht had. De effecten kunnen er nog aardig mee door. Het is allemaal ook weer niet súperspannend, maar het doet zijn ding.

Qua verhaal is eigenlijk alleen de romance tussen Bill en Jo een beetje te behappen, maar het is behoorlijk cliché en weinig relevant. De overige personages (een hoop bekende acteurs) spelen amper een rol van betekenis in het plot (wat halfbakken comic relief, een matige bad guy, een gechoqueerde verloofde). Ze dienen puur om het plot wat body te geven maar het draait natuurlijk alleen maar om het natuurgeweld.

Soms waren dat best spannende scènes, maar soms was het ook net even wat te rommelig en inconsistent gefilmd.

Ik ben er niet bijzonder van onder de indruk, maar het had zijn momenten. Goed genoeg om mijn placeholder cijfer te verhogen van 2* naar 3*.

Begint aardig, Daisy Edgar-Jones doet 't goed in de hoofdrol, ze ziet er goed uit, heeft uitstraling en kan goed acteren.

De visuals zijn prima in orde en er zitten ook wel wat aardige actiemomenten in. Geluid was wat hard in de bioscoop, maar sound design was verder uitstekend.

Waar de film minpunten scoort is in het zwakke plot en hoe de film omgaat met subplots en bijrollen. Qua plot heeft het sowieso al niet veel om het lijf; twee teams chasen tornado's, en daarbij hebben ze verschillende belangen. Wat dat betreft is het een herhaling van Twister. Niets is echter wat het lijkt, dus daarin probeert Twisters een beetje origineel te zijn (voor zover dat kan).

Er zijn nog wat subplots, maar die leiden eigenlijk nergens toe. Natuurlijk hoef je niet elk subplot of elke bijrol uit te diepen, maar met veel personages wordt helemaal niets interessants gedaan. Kates moeder, Javi, de investeerder, ik kon er niet zoveel mee.

Verder miste ik wat humor en luchtigheid. Bij rampenfilms kun je twee kanten op: of je neemt het niet zo serieus en maakt gewoon een grappige, over-the-top film, of je gaat de dramatische kant op. Deze film leek meer het laatste te willen, maar wist op dat vlak niets interessants te doen. En dan hou je eigenlijk een halfbakken film over. Het had (veel) slechter gekund, maar dit was het allemaal dus net niet. Een kleine 3,5*

The Two Popes wilde ik vooral zien vanwege Hopkins en Pryce en hun nominaties voor de Oscars.

Inhoudelijk verwachtte ik geen superspannend verhaal en ik ben ook inderdaad nergens echt verrast. Het is af en toe zelfs wat saai en langdradig, al weet de regisseur van Cidade de Deus af en toe wat leven in de brouwerij te gooien qua muziekkeuzes en montage. Mooie shots van het "Vaticaan" ook en een nagebouwde Sixtijnse Kapel.

Het camerawerk vond ik bij sommige dialogen dan weer te losjes: een onrustige handheld camera met storende kadrering draagt niet bij aan het goed kunnen volgen van een dialoog.

Het acteerwerk stelde nergens teleur. Beide acteurs leveren een topprestatie en leken zelfs wel wat op de pausen in kwestie.

Wel leuk om een inkijkje te krijgen (hetzij fictief en gedramatiseerd) in de beweegredenen en achtergronden van de pausen (met name Bergoglios/Franciscus' verleden met de Vuile Oorlog was interessant) maar er wordt niet al teveel kritiek geleverd op hun standpunten en wereldbeelden. Ratzinger wordt vooral neergezet als de stugge conservatieveling, waardoor Bergoglio vooruitstrevend lijkt, maar om te zeggen dat Bergoglio de RK kerk nou helemaal heeft omgevormd en een radicaal ander beleid is gaan voeren, nee.

Hoe dan ook, verder een tamme, ietwat droge film die nergens echt weet te raken.