Opinions

Sf-film met een leuk concept, maar hopeloos gedateerd en vooral in de tweede helft saai en slaapverwekkend. Had er meer van verwacht. Ik heb normaal gesproken geen hekel aan oudere films, maar door deze film besef je toch ineens hoe enorm films zijn verbeterd sindsdien. Slechte films zijn van alle tijden, maar A Quiet Earth heeft iets oubolligs, iets gedateerds dat erg hoort bij de jaren '80. Rommelig camerawerk, oninteressante shots, vreemde montage en matige special effects.

Vanaf het moment dat die derde persoon in beeld kwam vond ik het veel minder worden, en de nieuwe dynamiek levert weinig spannende of leuke momenten op.
Het concept ('alleen op de wereld zijn') is later nog gebruikt in films als 28 Days Later en Passengers, die ik allebei eigenlijk veel leuker vond, mede omdat het eigentijdser en frisser is gefilmd.

Viel eigenlijk best tegen. Het gebruik van geluid (of het gebrek eraan) is an sich interessant en er wordt qua audio design genoeg mee gedaan (de manier waarop het gezin probeert te leven met zo min mogelijk geluid, de manieren om de monsters af te leiden), maar tegelijkertijd wordt het al snel wat eentonig om naar te kijken.
De personages zijn ook niet zo heel interessant namelijk. Het meisje met het CI is op zich een leuk gevonden contrast met de audiofiele monsters, maar ze speelt niet echt een belangrijke rol in het geheel.

Dan het plot van de film, dat eigenlijk neerkomt op het overleven in een wereld met stilte. In dat opzicht vond ik het idee om een kind te verwekken in een wereld waarin stilte nodig is om te overleven al dom, dus veel medelijden had ik niet toen Emily Blunt haar kind moest baren. Ja, de timing was vervelend en de omstandigheden ook, maar dat neemt niet weg dat ze onnodig risico's nemen. Eigenlijk zijn alle situaties waar het gezin in verzeild raakt, hun eigen schuld.

Dan de monsters zelf; ik denk dat de film veel enger had kunnen zijn als het gevaar onzichtbaar en sluimerend was gebleven, dan gelijk in de intro al de monsters te laten zien als het kind wordt gegrepen. Ook omdat de monsters er niet echt angstaanjagend uitzien (een soort Venom-achtige Starship Troopers-wezens) is er van een horror-element niet echt sprake. Het deed soms zelfs wat aan de aliens in Signs denken, helemaal als je de zwakke climax in ogenschouw neemt.

Al met al maakte het dus niet al teveel indruk. Het acteerwerk is prima in orde (vooral Emily Blunt) maar het horror-element is te weinig aanwezig. Daarom ben ik ook verbaasd dat de film zo hoog beoordeeld wordt.

Kankerpatiënt Samira (Lupita Nyong'o) komt terecht in een invasie van aan misofonie lijdende monsters. Nu de wereld blijkbaar vergaat stelt ze zichzelf als doel om nog één keer die nostalgisch lekkere pizza te halen in Harlem die ze nog kent uit haar jeugd. Michelin zou zeggen: het omreizen waard. Kleine kans dat die tent nog open is, maar ze wil koste wat kost gaan.

Dus we volgen haar als ze door de straten en tunnels van NY sluipt samen met haar trouwe kat op weg naar die befaamde pizzeria.
Onderweg wordt ze achtervolgd door ene Eric, die zich geen raad weet met de hele apocalyps en om onverklaarbare reden per se met haar mee wil gaan. Probleem is alleen dat ie emotioneel vrij labiel is en veel aansporing nodig heeft, want hij weet de weg niet(???) richting de South Street Seaport, waar de evacuatie plaatsvindt.
Ze vertelt hem dat hij alleen verder moet gaan, want zij wil alleen maar pizza scoren, maar ineens lust ie ook wel een pizzapunt, dus met behoorlijk wat tegenzin neemt ze hem mee.

Het probleem met A Quiet Pizza: Day One (waar deel 1 ook al last van had) is dat hele vele stilzitten en wachten tot het gevaar geweken is, vrij saaie scènes oplevert. Ze kunnen niet of nauwelijks praten, dus het is vooral veel gebaren en angstige gezichtsuitdrukkingen. Na een tijdje weet je het wel.
We weten al hoe de monsters eruit zien (vanwege deel 1) en dat ze op geluid afkomen, dus wat dat betreft zijn er ook weinig verrassingen meer. We leren ook niets over hoe de invasie heeft kunnen gebeuren.

Uiteindelijk is het slotstuk van de film vrij matig, want ze vinden op magische wijze toch een puntgave, verse(???) voorgesneden pizza, maar ook wordt er een poging gedaan om Eric iets meer diepgang te geven (wat totaal mislukt). Uiteindelijk offert Samira zichzelf op om Eric en haar kat een veilige vluchtroute te verschaffen richting de boot, waarbij het alsnog bijna misgaat omdat Eric het niet kan laten om zwaar hijgend te rennen.

Opvallend trouwens dat apotheken, bars en winkels totaal niet geplunderd zijn en dat er NERGENS lijken liggen op straat...Is het soms een PG-13 film?

2,5*