Log

Ik ben er (zoals ik vaker doe met nieuwe films) volledig blind ingegaan; ik wist alleen een paar bekende namen uit de cast en dat Tom Cruise een oude oliemagnaat zou spelen.

En ja, het was vooral...een absurdistische film met een on-the-nose klimaatboodschap. Ik zou het omschrijven als een kruising tussen Dr. Strangelove, Don't Look Up en Birdman, zelfs een vleugje Synecdoche, New York, met een Wes Anderson-dipsaus. Dat klinkt misschien sommige mensen als hemels in de oren, maar in dit geval was het een helse, saaie zit.

Want het is gewoon niet leuk om naar te kijken.
De humor werkte niet, het theatrale overacteren dat nu eenmaal zo is omdat het een toneelstuk is werkte me op de zenuwen, het absurdisme is eerder over-the-top dan verfijnd. De personages zijn stuk voor stuk druk en irritant. Geforceerde drukdoenerij en absurditeiten uit het brein van Iñárritu.

Hoewel de tweede helft een en ander op zijn plek valt qua "logica", blijft het nog steeds lange zit. De twists zijn niet wereldschokkend, de satirische glans is er dan vanaf en dan moet je nog een half uur uitzitten.

De bioscoopzaal (oke het was een dinsdagmiddag, maar dan nog) was nagenoeg leeg.

2*

Afgelopen week het geweldige boek gelezen, net de film gekeken.
Ik zal de film heus niet afrekenen op dat het boek niet tot op de letter gevolgd wordt, dat is immers niet mogelijk.
Maar de hele vibe van de film is totaal anders dan het boek, en dusdanig dat de emotionele impact veel minder is.

In de eerste plaats vond ik alles vrij hectisch in beeld gebracht: drukke musical montages, snelle cuts, het was rommelig en gehaast. Belangrijke momenten uit het boek worden kort aangestipt en missen totaal de emotionele lading en punches die het boek wel had.

In de tweede plaats vond ik Ryan Gosling gewoon niet echt geschikt als Dr. Grace; ik vond hem ongeloofwaardig als wetenschapper, te blasé in zijn reacties en emotioneel te afstandelijk om echt de band tussen hem en Rocky te kunnen waarderen.

Rocky's filmontwerp vond ik wel oke, alleen jammer dat ze kozen voor een computerstem in plaats van ondertitels (zoals op het einde, werkte prima toch?)

Maar het was niet allemaal slecht: een paar momenten in de film werken wel heel goed als de film even de tijd neemt om een scène te laten ademen. Helaas zijn die momenten spaarzaam en is de film iets geworden wat eigenlijk veel beter had kunnen en moeten zijn.

3*

Had van mij in principe niet gehoeven, maar was toch leuker dan ik dacht, en beter dan het vierde deel (dat écht overbodig was).

In dit deel ligt de focus op de brainrot van social media en digitale schermen, en hoewel het een beetje belerend overkomt (op een bepaalde leeftijd stoppen kinderen sowieso wel met speelgoedpoppen en knuffels) is het wel goed om te zien hoe de franchise inspringt op actuele, moderne ontwikkelingen.
Er zitten wel wat leuke vondsten in en het heeft zoals altijd wel een charme zoals we gewend zijn van de reeks, maar nu mogen ze er wel mee stoppen. Je merkt dat ze met sommige personages niet weten hoe ze hen in het verhaal moeten verwerken (en daardoor krijgen ze even een soort verplichte cameo en zie je ze de rest van de film niet meer terug) en het concept is niet meer zo verfrissend als vroeger. De stemacteurs beginnen op leeftijd te raken (bv. Jessie klonk veel te oud voor haar personage) en hoewel ze daar wat leuke ouderdomsgrapjes over maken (Woody met name), is het ook wel een teken dat het mooi is geweest.

4*

Misschien wel de slechtste jaren '80 imitatie in een film die ik ooit gezien heb; vrijwel geen enkel moment kreeg ik het idee dat het zich in 1982 afspeelde. De kapsels klopten niet, de zeitgeist was nergens terug te zien, wat dat betreft hadden de makers beter directe inspiratie kunnen opdoen met films als ET, Stand by Me of Nightmare on Elm Street. Zelfs Stranger Things had een betere 80's vibe dan dit.

Dat gezegd hebbende, voor het verhaal hebben ze wél goed gejat van 90's klassiekers als Jumanji en Jurassic Park; films die (in hun genres) tien keer beter waren dan dit.
The End of Oak Street is een vreemde eend in de bijt; soms is het komisch, dan weer dramatisch, dan weer avontuur/survival, maar het schiet op alle vlakken tekort; de opbouw en pacing zijn rommelig, de gevolgen van de calamiteit voelen kleinschalig aan en de reacties van buurtbewoners raar of afwezig. Sommige plotpunten worden aangestipt maar er wordt niets wezenlijks mee gedaan. Ik leefde totaal niet mee met de personages, want ze hebben amper persoonlijkheid.
Jammer dat Ewan McGregors personage heel de film een saaie daap bleef, hij maakte geen ontwikkeling door en ik vond zijn acteertalent weinig benut.

Leuke punten had de film ook wel: de verscheidenheid aan dino's die allemaal hun eigen gedragingen hadden, de cgi was prima, de schrikmomenten en hoe sommige mensen aan hun einde kwamen was soms (onbedoeld?) lachwekkend.

2,5*