Opinions

Niet echt slecht, maar wel véél te lang en zeker naar het einde toe wordt het allemaal wat drammerig en had ik het er wel mee gehad. Zeker nog met die tekst er achteraan van '0% van de beste dirigenten waren vrouw'. Tja, en nu?

Het is uiteraard een belangrijk aspect van de film dat vrouwen in die tijd (op dit vlak) aan alle kanten werden tegengewerkt, maar heb het idee dat een betere film dat subtieler had aangepakt. Sowieso is de film vrij Nederlands in zijn directheid en 'in your face' gehalte van de dialogen, maar dat ligt ook wel aan het karakter van Antonia.

Verder zit de film nogal volgestouwd. Op de helft heb je al bijna het idee dat het naar een einde toe kan werken (als ze gaat dirigeren in Berlijn), maar dan komt er nog een uur achteraan. Ook met wat bijzaken (die vriend van haar die een vrouw bleek te zijn, naast dat je het meteen door hebt door alle hints voelt het ook een beetje aan de haren erbij gesleept aan), terwijl belangrijkere dingen dan weer niet getoond worden, zoals de auditie voor de opleiding in Berlijn en dat ze wordt aangenomen. Vreemd, dat is toch een key-scene in dit soort films.

Maar verder op zich wel oke. Production value is in orde, het muzikale sausje wel aardig, en Christianne de Bruijn zet een zeer stevige rol neer, en dat voor iemand met nog nauwelijks ervaring.

Heb me wel gestoord aan de casting van Annette Malherbe. Vond haar echt niks in een film als dit.

3*

Leuke film. Lekker vlot en speels verfilmd, met het regelmatig doorbreken van de vierde wand en metagrappen en -opmerkingen. Vooral het eerste uur vliegt voorbij met al die maffe situaties. De tweede helft is misschien iets teveel een opsomming van 'en deze erge dingen gebeurden er later allemaal'.

Ik kende de band zelf alleen van naam, dat zal ook schelen in de kijkervaring. Bij een film als Bohemian Rhapsody gaat het meer om de herkenning die leuk is, maar daar schuilt ook het gevaar in dat je de film afrekent op zaken die niet waarheidsgetrouw of niet naar je zin verfilmd zijn, en daar had ik bij deze film geen last van.

Zeker vermakelijk, maar ergens ook weer een beetje 'seen it all before' als het om al die drank- en drugsgekte gaat. Dat is toch inmiddels iets te vaak gedaan.

ruime 3,5*

Regelmatig erg grappig, als je The Room kent dan (anders is dit waarschijnlijk nog vager dan het kijken naar The Room zelf). Maar ik heb er op een of andere manier ook een soort gemiste kans-gevoel bij, omdat het jammer is dat je nog net zo weinig over Tommy Wiseau weet als hiervoor. Op het einde staat er dat er nog steeds niet veel bekend is over hem (maar op IMDB zie ik gewoon geboortejaar en -plaats staan, dus vraag me af of dat wel helemaal zo is), en dat is eigenlijk jammer. Je ziet uiteraard hoe de film tot stand gekomen is, maar voor de rest is het gewoon weer kijken naar The Room zelf, maar dan nagespeeld, zonder dat we ook maar iets extra's te weten komen over het raadsel Wiseau. Snap dat het er de film niet naar is om als een soort documentaire de persoon Wiseau verder uit te diepen, maar dat had de film toch wel een hoop extra's kunnen meegeven.

Daarnaast vond ik het einde met die lachende zaal wat al te ongeloofwaardig en hebben ze een paar belangrijke zaken laten liggen (bijvoorbeeld waarom er halverwege ineens een andere acteur gecast is voor een bepaalde rol).

Maar goed, ik wil verder niet al te negatief zijn, heb me los van de dingen prima vermaakt en het is allemaal heel knap gedaan. James Franco doet het uiteraard top. En ik vond vooral Seth Rogen leuk, die rol was ook wel nodig, een normaal nuchter persoon temidden van alle gekte.

3,5*

Via drie met elke verweven verhaallijnen zien we hoe de hoofdpersonen menselijk contact zoeken in een wereld waarin contact alleen plaats lijkt te vinden via technologie en het leven altijd op andere plekken lijkt plaats te vinden dan bij jezelf.

Vind dit nogal een rare misleidende omschrijving. Ik verwachtte een film met de strekking van mensen die zich interessant voordoen op Facebook, maar zelf niet echt een leven hebben, of gezinnen die alleen nog met elkaar communiceren via Whatsapp, en niet meer praten tijdens het eten. Uiteindelijk is dat het niet, en is die online wereld en communicatie eigenlijk alleen een kapstok om wat actuele problemen aan op te hangen; internet-oplichterij, cyberpesten, en de verhaallijn van de journaliste die ik een wat vreemde eend in het geheel vond.

Afgezien daarvan wel een sterke film. Blijft eigenlijk heel de tijd boeiend, met een klein inzakmomentje halverwege, als even de angel uit de verhaallijntjes lijkt te zijn. Gelukkig wordt dat later weer goedgemaakt met een mooie climax, die ook mooi geschoten is.

Prima rolbezetting, actueel en leuk met elkaar verweven.

4*

Poe, nogal een enerverende film. Gaat behoorlijk vlot van start ook. Eigenlijk had ik liever willen zien hoe de aliens er destijds landden, en hoe ze in de slums terecht kwamen. Dat leek me persoonlijk boeiender dan dit verhaal.

Net als bij Elysium, die ik eerder zag, is het een prima gegeven dat uiteindelijk nogal teveel 'actie' naar mijn smaak wordt uitgewerkt. Al dat geschiet en gedoe vind ik jammer. Het begon nog interessant, creatief en zelfs best humoristisch, maar vanaf de transformatie verslapte m'n aandacht behoorlijk.

Niet slecht verder, het is allemaal prima vormgegeven, en op zich heeft de film ook zeker iets heel eigens. De quasi-documentairevorm werkt best goed, net als de verschillende journaal- en bewakingsbeelden die tussendoor worden gebruikt. Desondanks was het nog een kluif voor me om tot het einde uit te zitten, dus een echte hoge score geef ik 'm niet.

3,5*

Vond dit een prima filmpje, dat natuurlijk behoorlijk op The Hunger Games-serie lijkt. Misschien wat kleinschaliger en minder creatief qua wereld en ideeën, maar alsnog kijkt het heel aardig weg. De kennismaking met een dergelijke dystopische wereld en de ‘regels’ die er gelden vind ik zelf altijd het meest interessante. Zodra het meer conventioneel in het rond schieten wordt vind ik het wat minder boeiend worden. Het is dus ook nog de vraag of ik de andere films ook wil zien, maar ik denk het wel.

Als simpel vermaak voldoet het wel en Shailene Woodley weet de film prima te dragen.

3,5*

Na Reservoir Dogs en Pulp Fiction heb ik eigenlijk geen Tarantino meer gezien die hetzelfde enthousiasme bij me losmaakte. Die twee films zullen waarschijnlijk tot in de lengte van dagen tot mijn favorieten horen, en ik vond het eigenlijk wel jammer dat de rest van zijn oeuvre me minder aansprak (toegegeven, nog niet alles heb ik gezien).

Maar fuck yeah, dit is weer een (voor mij) ouderwetse Tarantino, met zelfs hier en daar - hoe kan het ook anders na 20 jaar - een flinke stap voorwaarts, en dan heb ik het vooral over de cinematografie. Regelmatig is het gewoon fanastisch om te zien, en dan heb ik het niet eens alleen over de natuurbeelden die bijna elke gek met een camera kan schieten, maar vooral ook over de mooie details, zoals de bloedspetters op de katoenbollen. Een shot van nog niet eens een seconde, maar wel een verdomd goede visuele vondst.

Pasgeleden heb ik 12 Years a Slave gekeken, en ik besloot om maar even in het thema te blijven. De 4* die ik die film gegeven heb waren eigenlijk puur voor de degelijkheid, omdat er filmisch niet veel op aan te merken valt. Maar ondanks de goeie score verbleekt hij bij het kijkplezier, de schwung, de coolness en het vakmanschap van deze film. Goed, het is natuurlijk wat flauw om te vergelijken, aangezien de twee films een heel andere insteek hebben, maar toch wel het vermelden waard wat een Tarantino-sausje met een film en een thema kan doen.

De acteurs zijn een genot. Leonardi DiCaprio weet sowieso nooit teleur te stellen, hij wordt vrijwel altijd gecast in een rol waarin hij zijn joviale en flamboyante aard kan laten zien en dat is hier niet anders. Bij Christoph Waltz hang je voortdurend aan de lippen, en Samuel L. Jackson, wie is er nu beter in een dergelijke rol dan hij?

Toegegeven; ik ben ook wel een beetje een sucker voor stoere niggertaal, dus in die zin is het redelijk makkelijk scoren bij mij, maar de teksten en het script moeten ook iets voorstellen, en dat doen ze zeker.

De enige kritiek die ik zou kunnen bedenken is dat het verhaal soms wat lang blijft hangen. De film zit halverwege als ze bij Calvin Candie aangekomen zijn wat op een dood punt. Was het net wat compacter en korter geweest zou het tegen perfectie aanleunen.

Er is weer lekkere muziek, het is een komedie, het is een western, het is gaaf om te zien, het is geweld, het is een heldenverhaal, en Quentin kan het gewoon héél bont maken met bloedfonteinen vergezeld van een rapdeuntje, omdat het gewoon goed fucking goed gedaan is.

4,5*

Geen standaard film, niet vaak zoiets als dit gezien, maar zeker toen ik eenmaal aan de vorm gewend was vond ik het wel vermakelijk en wist ik het wel te waarderen.

Het is niet echt standaard verhalend, maar laat eerder telkens snippets zien van bepaalde personages in de wijk. Het is eigenlijk bijna een soort musical zonder liedjes, qua ritme. Ook de climax met de opstand en de dood van Radio Raheem vond ik goed uitgevoerd.

De boodschap komt ook wel aardig uit de verf. Ik vond het persoonlijk niet eenzijdig of overdreven drammerig, iets wat je misschien kunt verwachten van een relatief jonge filmmaker die nog vol idealen zit. Dit omdat de film wel erg speels en leuk uitgevoerd is en een vermakelijke sfeerschets is en zeer zeker niet alleen 'pro-black' is. Misschien wat lang hier en daar, met scenes die wat overbodig zijn en wat lang duren, maar toch.

kleine 4*

Ik heb eerst het boek gelezen en ik weet niet of dat een voordeel of een nadeel is, want je gaat toch vergelijken.

Het grootste verschil tussen de twee is dat Dan in de film teruggaat naar het Overlook hotel, in de boekversie van The Shining en Doctor Sleep is het Overlook er niet meer.

Het is wel het spannendste deel uit de film, en het is leuk gedaan hoe je alle bekende plekken en enge personages (en bijvoorbeeld de deur) weer terug ziet komen.

De True Knot is een toevoeging die voor mij niet had gehoeven. Het is dat Rebecca Furgeson erg goed gecast is en een goede rol neerzet, maar als bad guys zijn ze maar underwhelming, en dat hele vampier-achtige steam ademen, tja, ik kan er niet zo heel veel mee.

Geen slechte film, maar wel te lang en net als het boek heeft het veel elementen die ik zelf wat minder geslaagd vind. Hoe Danny, Abra en de True Knot gelinkt zijn aan elkaar vond ik in de film ook wat stroef overkomen.

3*

Eindelijk een Marvel die eigenlijk alles goed doet dat vrijwel alle andere films tot nu toe niet konden.

Dat begint al met het hele uitgangspunt en verhaal, dat eigenlijk net als in bijvoorbeeld Thor gaat over andere dimensies en magie, maar wat op een bepaalde manier in deze film helemaal niet vervelend is. Het heeft allemaal een zekere geloofwaardigheid (relatief gezien dan natuurlijk) en weet ergens ook nog wel een logische snaar te raken met de dingen die gezegd worden over oneindigheid, tijd en dood.

Daar komt bij dat de toon eindelijk eens klopt. Wat minder grappig dan het über-lollige Guardians of the Galaxy, maar wel met precies de juiste mate van relativering.

En zeker niet het onbelangrijkste: de actie en de special effects die ermee gepaard gaan zijn nu eindelijk eens niet saai en standaard, maar daadwerkelijk leuk en origineel (voor mij dan, ik heb (afgezien van in enige mate in Inception) niet vaak zoiets als dit gezien). Ik had weinig zin in het laatste kwartier omdat ik alweer een eindeloze battle met veel destructie aan zag komen. Hoe verfrissend is het dan dat de boel eens terug wordt opgebouwd in plaats van afgebroken en er geen cliché gevecht plaatsvindt. Echt heel mooi om te zien die scène(s) in Hong Kong.

Dat, en de andere originele scènes (vond het 'out of body' gevecht in het ziekenhuis ook wel een klein hoogtepuntje) maken deze film een stuk plezieriger dan wat ik tot nu toe allemaal gezien heb van Marvel.

net 4*

Heel matig. Het is in het begin wel even interessant om te zien wat hij allemaal precies doet en welke routines hij heeft en welke supplementen hij allemaal neemt. Ook wat voor type hij eerst was en hoe hij het roer heeft omgegooid is wel aardig om te zien.

Voor de rest zijn het eigenlijk allemaal oninteressante bijzaken, zeker dat kleffe gezeik met zijn zoon.

Ik kreeg tijdens het kijken ook telkens het idee dat hij eigenlijk gay is en nog in de kast zit (of zelfs trans is). Vanuit zijn geloof (weer eens die enge mormonen) kon hij natuurlijk absoluut niet zichzelf zijn.

De pogingen om het in een breder perspectief te plaatsen met (de toekomst van) de gezondheidszorg en veroudering zijn heel zwak gedaan en niet interessant of overtuigend.

Gewoon een rijke gast in de knoop met zichzelf die een dure hobby heeft, maar niet boeiend genoeg voor anderhalf uur.

2*

Heel aardige film in wat het wil doen. Eigenlijk kun je het amper satire noemen, het is alleen dat de gebeurtenissen en personages maar een klein beetje dikker zijn aangezet dan de realiteit. Het gaat dan misschien in real life niet over een komeet (want daarover zal qua ernst en waarheid weinig discussie zijn als het zich aandient) maar maak er klimaatverandering, de covid-pandemie of andere polariserende kwesties van en je hebt exact wat er nu in de wereld gebeurt. Het trieste is dat we met Trump, wappies, nepnieuws, social media en enge kapitalistische techfiguren als een Mark Zuckerberg (of vul maar iemand in) eigenlijk allang in een situatie beland zijn die zich kan meten met deze film.

Daarom misschien ook dat het allemaal wat te lang doorgaat, als kijker heb je al een tijdje door hoe het zit, en dan komt de film in een wat slepend middenstuk terecht waarin er net wat te weinig nieuws gebeurt. Het einde is dan wel weer leuk. Het scheelt dat je ook daadwerkelijk de destructie van de hele wereld ziet, waar andere films zoiets meestal klein houden of niet eens laten zien (of meestal komt het niet eens zo ver natuurlijk).

Het laatste credit-stukje had van mij dan weer niet gehoeven. De hele film is best nog redelijk realistisch, maar met zoiets til je het dan net weer het absurde in waardoor je je eigen satire teniet doet.

De sterrencast is uiteraard leuk, Meryl Streep is weer eens onuitstaanbaar, en Leonardo DiCaprio kan in navolging van Jason Belfort en Calvin Candie weer eens lekker uit zijn dak gaan. Ook erg komische (over de top) rol van Mark Rylance. (En Cate Blanchett bijna onherkenbaar!)

Vermakelijke film, alleen net wat te lang. Zitten soms wat irrelevante scènes in die best op de montagetafel hadden mogen sneuvelen (en hoewel ik Timothée Chalamet altijd graag zie was zijn rol echt nergens goed voor).

3,75*

Een film die ik eigenlijk pas echt interessant begon te vinden toen hij alweer bijna afgelopen was. Het hele Black Mirror-achtige gegeven van mensen die (al dan niet gedwongen) in een soort virtuele simulatie leven is best wel leuk, maar de film heeft er wel een tijd voor nodig om daar te komen. De hele mysterieuze thriller-achtige opbouw is op zich wel spannend maar duurt ook best wel lang zonder dat je weet waar het naartoe gaat. Van mij had de film wel meer mogen laten zien over het echte heden en hoe die simulatie precies tot stand kwam, wie erachter zaten en waarom. Een zooitje enge nerds die een simulatie hebben bedacht vind ik persoonlijk interessanter dan het zoveelste dinerfeestje. Dan krijg je misschien een andere film, maar toch. Als dat gegeven wat beter of uitgebreider was uitgewerkt dan zou de film ook wat beter uit de verf komen waarschijnlijk, getuige de vele kritische reacties.

Zelf vond ik het wel vermakelijk, ook Florence Pugh en zowaar Harry Styles vond ik prima te doen.

3,5*

(Erg vreemde synopsis van de film hier boven, dat was nauwelijks waar de film over ging, maar oke).

Ik kon nagenoeg niets met het eerste uur. Iets te 'vreemd' voor mij, ook qua structuur wat onprettig, en ik had niet zoveel met die gehandicapten- en alcoholistenstruggles. Vrij vervelend om te kijken allemaal en het liet me totaal onbewogen.

Echter tegen het einde, als er ook wat meer helderheid en vreugde in John's leven komt knapt de film behoorlijk op, weet het nog best af en toe een snaar te raken en valt het allemaal nog wel aardig op zijn plek. De cartoons zijn ook een leuk element natuurlijk.

Moet zeggen dat de acteerprestaties wel erg goed waren, op een of andere manier vond ik Jonah Hill er enorm uitspringen met het personage dat hij neerzet. Geweldige rol, wat heeft hij zich ontwikkeld tot een fijn en goed acteur.

2,5*

Nee helaas. Snap hem weer niet echt. Heb hem jaren geleden, toen ik een jaar of 18/19 was gekeken, en ik bleef op het einde volkomen in het ongewisse, maar helaas dit keer ook best wel.

Ik vind hem vermakelijk en spannend om naar te kijken, maar ongeveer een half uur voor het einde krijg ik het idee dat ik iets zou moeten snappen, want ik gewoon niet snap. Ben ik te dom? Is de film expres te moeilijk? Of heb ik gewoon te weing feeling met het hele time-travel gebeuren?
Of, valt er niet zoveel te snappen, en ben ik gewoon te rationeel voor dit soort films, wil ik overal een pasklaar antwoord op?

Er zijn dingen die ik niet goed kan plaatsen, waaonder de rol van Drew Barrymore en het Jim Cunningham-gebeuren. Voelt voor mij als overbodige opvulsel.

Normaal heb ik weinig moeite met niet-chronologische vage films, en ik leek het te gaan begrijpen, toen ik zag dat Frank the Rabbit zijn oog verneukt was eerder in de film, terwijl hij later pas neergeschoten werd. Maar hoe het nou uiteindelijk zat, toen de vliegtuigmotor voor ''de tweede keer'' het huis raakte terwijl Donnie nu wel op zijn kamer zat, en dus uiteindelijk wel doodging... nee sorry. En zijn vriendin die ineens weer leefde. Wat was er nou eerder gebeurd? En hoe is alles gebeurd? Ik kan nog zoveel theorieen lezen, maar tijdreis-dingen die krijg ik gewoon niet bij elkaar in m'n koppie, omdat ik te rationeel denk, en alles kloppend wil hebben.

Dit was voor mij een film met vooral een hoop elementen, (het boek, het konijn, de chronologie, de gebeurtenis met de vliegtuigmotor, de hele time-travel uitleg) waarvan ik hoopte dat ze (dit keer wel) op z'n plaats zouden vallen, maar helaas.

Maakt het niet per se slecht, 4 sterren zelfs gevoelsmatig, doordat het zo'n originele kijkervaring is, de geweldige vertolking van de hoofdpersoon, het originele onderwerp en invalshoek, de humor. Wie weet dat het hoger wordt naarmate ik er meer over gelezen heb, en het wellicht duidelijk gaat worden voor me.

Maar voorlopig blijft hij dus op een mooie 4*

Best een aardig concept voor een film maar qua uitwerking komt het er echt totaal niet uit. Zeker dat met die cabaretier gaat echt nergens over. Dat moment dat Max in de zaal zit en de cabaretier dat benoemt is iets wat in het echt nooit zou gebeuren, maar ook alle andere scènes met hem voelen ongeloofwaardig aan en dwalen wat mij betreft teveel af van de kern.

Verder probeert de film nog een stilistisch dingetje in zwart wit wat totaal niet uit de verf komt, en vond ik de kleine rollen van Eric van Sauers maar vooral die van Najib Amhali erg afleiden. Normaal gesproken vind ik het altijd wel leuk om veel bekende koppen te zien in een Nederlandse film, maar hierbij kreeg ik echt een gevoel van een soort vrienden-onderonsje, ‘zij mogen ook meedoen’.
Theo Maassen vond ik overigens ook niet echt optimaal gecast. Het is geen slecht acteur, maar vond hem niet geschikt voor zijn rol en wat hij zou moeten uitstralen als persoon.

Het einde met het pistool is puur qua bevrediging nog wel vermakelijk om te zien (vond ik dan), maar het vliegt vanaf dan ook behoorlijk uit de bocht. Zeker met het gijzelen van de cabaretier.

Was dit een film geweest over hoe een man getergd wordt in zijn werk, en vooral na de daad met zichzelf in het reine moet zien te komen of iets, oke, maar nu dwaalt het veel te veel af waardoor je echt een zwakke ongeloofwaardige film overhoud.


2*

Een uitermate simpel filmpje, maar het heeft daardoor ook heel weinig dat vervelend kan zijn. Kijkt dus best oke weg, alleen het laatste kwartier gaat wat lang duren omdat het toch allang duidelijk is waar het heengaat.

Een hap slik weg RTL 4 product dat duidelijk is gemaakt om Tjitske Reidinga een rol te geven die haar past als een jas, maar ach, het is best oke als je iets luchtigs wil zien.

3*

Het zit goed in elkaar. Eerst de ontmoeting tussen Walter en Phyllis die door de subtiele flirterij leuk is om te zien, daarna de moord die redelijk interessant uitgedacht is en daarna de zeer sterke scenes waar voor Keyes de waarheid langzaam maar zeker aan het licht komt. Boeiend en intelligent gedaan.

Het is gewoon lekker vlot (letterlijk ook, wat praten ze snel).

ik ben redelijk snel mijn aandacht kwijt, en deze film wist me behoorlijk lang te boeien, dus dat zegt al wel voldoende. Alleen de laatste twintig minuten vond ik wat gaan slepen. Had net wat sneller afgewikkeld mogen worden en vond het ook net niet boeiend genoeg meer toen ook die Nino nog eens een rol in het geheel begon te spelen.

Verder prima, over het geheel genomen een interessantere film dan Sunset Blvd. Moet maar eens wat meer Billy Wilder gaan bekijken, ik hou wel van de manier waarop hij schrijft.

4*

Een film die niet voor iedereen weggelegd is. Toen ik erachter kwam dat het gebaseerd is op een toneelstuk viel er dan ook het een en ander op z'n plek.

Anders dan ik had verwacht. Ik wilde eigenlijk zeggen 'saaier', maar ik weet niet of ik de film dan tekort doe. In ieder geval gebeurt er vrij weinig, en bestaat de kern van de film alleen uit lange scenes waarin de tijd wordt genomen om de situatie te scheppen en spanning te scheppen rondom de hele situatie en hoe de personages er instaan. Of dat echt lukt? Voor mij persoonlijk niet altijd. Acteerwerk is zeker prima in orde, maar het vergt wat meer van je dat van een 'normale' dialoogfilm. Zeker die scene met de moeder van Donald was (voor mij in ieder geval) daarin een beetje lastig te behappen.

Een aantal vreemde camerastandpunten vielen me soms op. Weet niet wat de regisseur daarmee wilde zeggen, maar ik vond ze te inconsequent en te willekeurig gebruikt om te werken.

Niet helemaal mijn ding dit, doordat het toneelachtige overheerste en het plot wat ondergeschikt was (uiteindelijk is het wat mij betreft niet zo'n heel interessant verhaal), maar zeker door het acteerwerk en de verzorgde setting niet slecht.

ruime 3*

Echt komisch kon ik dit niet vinden op misschien sporadisch een moment of een uitspraak na. Het hele satirische sfeertje komt wel over en is op momenten best vermakelijk - moet zeggen dat vooral de momenten in The War Room er wel uitsprongen, leuke setting ook - maar dan houdt het verder ook wel op.

Van de scènes in het vliegtuig zag ik niet helemaal de meerwaarde, zeker niet zo lang en zo veel. Die orders die opgenoemd en herhaald worden gaan tegen het einde eindeloos door.

Ik wil wel het personage 'Buck' Turgidson even noemen. Hoe hij neergezet werd door George C. Scott kwam erg modern op me over, zeker die scène met zijn minnares als hij aan de telefoon komt vond ik zijn tijd behoorlijk vooruit, dat is zowat Tarantino avant la lettre.

In de tijdsgeest gezien en hoe het onderwerp benaderd is begrijp ik op zich de status van de film wel, maar kan niet zeggen dat ik er anno nu echt nog heel veel plezier aan heb beleefd.

3*

Ik heb deze film nu een aantal keer gezien, en het lukt me steeds maar niet om er iets zinnigs of kritisch over te zeggen.

Ik vind hem erg leuk om te kijken, interessant, een beetje raar soms, met het einde kan ik niet zo heel veel, en dan houdt het eigenlijk wel op.

Michael Pitt vind ik zo vreselijk lief in deze film. Ik word altijd weer een beetje verliefd op hem. Hij acteert wel het minste van de drie vind ik, soms is zijn verbazing bijvoorbeeld een beetje geover-act. Theo en Isabelle acteren wel allebei erg goed.

Maar aantrekkelijke film om te kijken, Isabelle is erg mooi, Matthew is erg knap, de sfeer en het tijdsbeeld is leuk, en hoewel ik de films waar ze naar refereren allemaal niet ken, vind ik het toch een leuk element in de film.

Het naakt stoort me eigenlijk niet, hoewel ik me goed voor kan stellen dat mensen het in your face vinden. Ach tja, films met naakt moeten er ook zijn, denk ik dan maar.

Dit is toch een film die ik goed en leuk vind, en vaker kan kijken, dus laat ik eens gek doen:

4,5*

Eigenlijk de eerste 'echte' film van Swanberg, als ik het zo mag uitdrukken. Hoewel ik moet zeggen dat ik nog niet al zijn recentere films gezien heb.

In ieder geval heeft het niet meer echt die minimalistische en hyper-realistische mumblecorefeel over zich, hoewel het in grote lijnen nog steeds wel om hetzelfde draait; intermenselijk contact, dialogen, uit het leven gegrepen situaties en vooral niks glamoureus of filmisch.

Vind het wel leuk om te zien dat hij tot dit gekomen is, en eindelijk een beetje die viezige goedkoop ogende filmpjes met veel seks en piemels achter zich gelaten heeft.

Voor de gemiddelde kijker is het alsnog geen mainstream film. Het is geen verhaal dat echt van A naar B gaat, maar het geeft een fijne kijk op relaties en het kijkt zeker prettig weg als je van dit soort films houdt. Regelmatig ook erg leuk geschreven. En wat is die hoofdrolspeelster knap zeg. Dat scheelt ook

Ben benieuwd wat hij in de toekomst nog meer in petto heeft.

3,5*

Het begint meteen spannend met de achtervolging, maar vervolgens heeft het bijna een uur aan trage opbouw nodig. Ik vond het het in ieder geval niet interessant. Voor de rest zijn deze films ook doorgaans niet mijn smaak, ik kijk ze nooit, dus ik moet altijd m'n best doen om te volgen wat er precies gebeurd. Naarmate de film vorderde snapte ik er eigenlijk geen hol meer van, en daar werd ik behoorlijk chagrijnig van. Waarom ben ik verdomme altijd de enige die moeite heeft met het begrijpen van dit soort films?

Ik zie dat het uiteraard mooi geschoten is, en dat het voor de rest ook vast niet slecht is, maar het helpt niet mee dat de film heel de speelduur vreselijk langzaam blijft. Ellenlange slepende close-ups en scenes, met af en toe een expliciete geweldsuitbarsting. Tja, nogal logisch dat die dan hard aankomen. Beetje makkelijk wil ik dat zelfs noemen.

Nee, dit soort 'jongensfilms' zullen wel nooit echt mijn ding worden. Had hoge verwachtingen van de soundtrack, maar ook daar heb ik blijkbaar iets gemist.

2,5*

Leuke film, snap het lage gemiddelde hier niet zo. Ja, alles ligt er heel dik bovenop, de satire, de humor, de manier van acteren, en dat kan na ruim anderhalf uur misschien wat veel worden, maar ik heb me er zeker mee vermaakt. Vooral genoten van de leuke cast met voorop een erg sterke (slechts 17-jarige) Kirsten Dunst, maar ook een eerste rol voor Amy Adams, een weer erg charmante Brittany Murphy, Allison Janney en meer.

Overigens ook nog best ‘gewaagd’ als je het vergelijkt met de standaarden van nu. Grappen over ‘retards’ en anorexia zouden nu niet meer kunnen maar de film deinst er niet voor terug en vond dat eigenlijk wel verfrissend om te zien.

Kleine 4*

Vanaf de eerste minuut heeft het al een beetje die liberale Amerikaanse 'wij zitten allemaal in de lesbische (kunst)scene en laten ons okselhaar staan' sfeertje. Kan best verfrissend zijn, maar voelt ook direct een beetje 'niche' aan.

Het hele idee begint aanvankelijk best oke maar wordt vanaf de tweede helft behoorlijk vervelend. Op zich is dat lamlendige gevoel van heel de nacht wakker blijven en die vervelende vage communicatie wel treffend gedaan en wordt er ook prima geacteerd (vooral door Alia Shawkat) maar dat maakt het nog geen aangename kijkervaring; integendeel.

Dus ja, wat moet je ermee? Allerlei sociaalpsychologische diepere lagen eruit peuren of gewoon bedenken dat je anderhalf uur naar zeikende (soms letterlijk) wijven hebt zitten kijken? Ik neig dan toch meer naar dat laatste.

2,25*

Vermakelijk on so many levels. Zowel grappig als spannend, maar weet nog niet zeker wat nou de overhand heeft. Het is jammer (of juist wel leuk?) dat de hoofdrolspeler zo'n sul is. Dat maakt het allemaal net wat te komisch, zoals hij aan zo'n bus blijft hangen bijvoorbeeld, en zeker die 'oh my God' kreetjes en de wat sullig aandoende voice-over.

Regelmatig zitten er wel toffe (bijna Jaws-eske) stukjes in, zoals de truck die ineens verschijnt in de tunnel, en het kat- en muisspel dat vooral erg goed gedaan is rond de scène met die oude mensen die langskomen. Ik hou wel van die simpele thrillers, met weinig elementen, maar die er toch in slagen vermakelijk, spannend en boeiend te zijn.
Jammer dat het einde (hoewel prachtig geschoten) een beetje aanvoelt als een anti-climax, hoewel ik niet denk dat het beter was geweest als we de chaffeur (en zijn motieven) hadden leren kennen.

In ieder geval een erg toffe film om je debuut mee te maken. Lijkt me heerlijk om met dit materiaal suspense- en spanningservaring op te doen. En nog niet makkelijk om te maken ook, want een film puur op de weg schieten is toch wel een vak apart. Hier en daar hadden dingen beter gekund, maar het vermaakt gewoon als een tiet.

4*

Fantasyfilms vol met lore, termen, planeten en vage volkeren; het is mijn ding totaal niet. Toch wilde ik dit wel zien door de lovende kritieken overal, en omdat Villeneuve natuurlijk altijd wel een veelbelovende naam is. Voor zijn Blade Runner 2049 gold eigenlijk ook dat ik niet keek om de inhoud maar des te meer om het plaatje.

Toch vond ik het verhaal en de inhoud van deze film uiteindelijk nog wel meevallen. Je moet je inderdaad even door allerlei termen en dergelijke heen worstelen, maar de exposition en de pacing zijn wel prima, de visuals maken een hoop goed, en uiteindelijk is het zo ingewikkeld niet; een beetje Game of Thrones-ervaring, een beetje ‘chosen one’ en andere tropes die zowat in elke film van het genre terugkomen, en je komt een heel eind.

Naast de mooie filmstijl zelf zitten er een aantal erg gave momenten in die soms toch wel weten te overtreffen wat ik hiervoor in film heb gezien (met name die sandworms), maar ook wel stukken die wat saaier worden; ga vechten of vliegen en je verliest mijn interesse meteen.

Toch was de 2,5 uur voor het grootste deel goed kijkbaar, waarschijnlijk wil ik deel 2 ook wel zien. De cast is ook wel prima, met name Timothée Chalamet die ik altijd graag zie. Ook zal de film wel wat nominaties (en misschien winst?) voor sounddesign binnenslepen.

Lastig wat ik hieraan geef, als een visueel ding is het een dikke voldoende, met het verhaal erbij en qua kijkplezier wordt het toch iets lager.

3,75*