Opinions

Bleh. Nogal wat van verwacht, maar wat een tegenvaller. Het is onsubtiel op een vervelende manier, vrijwel alleen maar ongrappig, en ook vrij onorigineel. Eigenlijk op geen enkel vlak van toegevoegde waarde voor 'de Nederlandse film'.

Bovenal is het ontzettend brak geacteerd. Vooral die Lisa spant de kroon, maar eigenlijk weet niemand echt iets van zijn rol te maken. Ook de scriptschrijvers hadden er niet zoveel zin in lijkt het. Met heel vaak 'fuck' zeggen maak je nog geen moderne rake film over een lamlul, en die besnorde zwager met zijn 'G', sorry hoor, maar daar kun je echt niet mee aankomen.

De drie Gouden Kalveren zijn me dan ook oprecht een groot raadsel.

Als je op een gegeven moment alleen nog maar zit te hopen op een stel tieten (het cliché over de Nederlandse film had hier best bewaarheid mogen worden, maar niks hoor) en de speelduur maar duurt en duurt dan moet je concluderen dat het gewoon echt niks is.

Oja, die animaties tussendoor. Naast dat het een rare uit de toon vallende poging is om nog iets creatiefs te doen vond ik het een The Big Lebowski-rip off waar ik me als grote fan een beetje over zat kwaad te maken. Verzin zelf iets.

2*

Gatverdamme, dat joch is echt niet te harden. Jammer, want Hugh Grant zelf en zijn kijk op kinderen was best vermakelijk, en kon wel een leuke film opleveren.

Jammer (maar goed, ook wel logisch), is dat dit soort films dan toch weer het conventionele pad kiest met 'the more the merrier' en blabla.

In potentie een leuke film met ook best af en toe leuke momenten, maar dat joch met zijn vreselijke acteerwerk en de overall verhaallijn was gewoon net iets te vaak ergerlijk en wat ongeloofwaardig gekunsteld allemaal.

kleine 3*, vooral voor Hugh

Door de omschrijving had ik hier erg veel zin in (ik ben sinds Before Sunrise wel te porren voor films die draaien om ontmoetingen en liefde), en was dus ook blij dat ik 'm gevonden had.

Uiteindelijk toch anders dan verwacht. Deels omdat de liefde niet echt mainstream uitgewerkt is, maar vooral omdat het eigenlijk beter 'About Language' zou kunnen heten. Vooral deel 2 gaat vrijwel alleen maar over spraakverwarring, hoewel deel 3 daar nog enigszins over doorgaat. Hoewel het irritant en repititief zou kunnen worden was het tweede filmpje nog wel vermakelijk, deel 3 helaas niet meer echt. 1 vond ik ook niet megabijzonder.

Ondanks dat is het wel vrij sfeervol geschoten, en (maar dat zou kunnen komen omdat ik nog niet echt bekend ben met Aziatische cinema) allemaal wel vermakelijk om te zien. Dus niet slecht, maar ook zeker geen meesterwerk.

3*

Oh my god, ik denk dat ik verliefd ben op Domhnall Gleeson. Wat een leuke gast, en wat een lieve rol.

Sowieso is iedereen in deze film wel genietbaar. Alleen Rachel MacAdams heb ik wat te vaak in een dergelijke rol gezien. Had best een andere (Britse) actrice voor gecast kunnen worden wat mij betreft.

Vond het ook fijn dat het tijdreiselement eigenlijk niet eens zoveel van het plot beslaat. Ik was een beetje bang dat het allemaal misverstanden met zich mee zou brengen, en dat Tim zijn leven weer moest terug zien te krijgen en dat soort gedoe, maar gelukkig bleef dat eigenlijk tot een minimum beperkt. Het wordt vooral gebruikt om vrij onschuldige dingen op te lossen, en zeker tegen het einde met zijn vader levert het hartverwarmende momenten op.

Kan me goed voorstellen dat het voor sommigen misschien al te sentimenteel wordt, maar ik vond de toon van de film persoonlijk heel prettig. Humoristisch, licht, en dan ook nog eens prachtig sfeervol geschoten. Ja, echt een heel lieve leuke film.

4,5*

In het begin leek het me wat suf en gedateerd (eind jaren '80 is anno nu niet meer zo'n flitsende periode op film) maar het wordt later toch wel een spannende film waarbij je wel betrokken raakt bij het gebeurde.

Slimme keus om de verkrachting nog niet te laten zien, maar pas redelijk op het einde. Zeer heftige scène, die mijn respect voor Jodie Foster alleen maar laat groeien.

Verder vrij simpel gehouden (op momenten misschien ook wat teveel 'dumbed down'), maar toch wel doeltreffend in wat het wil.

3,5*

Lichtelijk overschat hier op Moviemeter, wat mij betreft. Het is een vrij aardige kinderfilm, maar de lading aan 4'en en 4,5'en lijken me wat overdreven. Het heeft me vrijwel niet geraakt, terwijl ik normaal gesproken toch een makkelijke jankerd ben. Daarvoor is het toch wat te luchtig gehouden allemaal, zeker het einde met Akkies sterven had, ook al is het dan voor kinderen, best wat heftiger mogen zijn. Ik heb destijds het boek ook gelezen, en weet dat het door Akkies persoonlijkheid inderdaad vaak een luchtige bedoening is, maar zo treffend en aangrijpend als in het boek haar ziekte en uiteindelijke dood wordt beschreven, daar komt de film niet bij in de buurt.

Moet wel zeggen dat er een aantal leuke rollen inzitten die het nog wel de moeite waard maken. Dokter Snor is een leuke vent, die zwarte verpleegster speelt haar rol leuk en naturel, Eva van der Gucht - die ik normaal niet zo kan hebben - doet het best leuk als juffrouw, en Joep was gek genoeg misschien wel mijn favoriet. Hoewel hij met zijn baard in de keel wat oud aandoet voor iemand uit groep 8, vond ik zijn karakter erg leuk. Lekker kwaad en tegendraads, maar later slaat dat om en wordt het een leuk joch. Heb me wel geërgerd aan dat kleine stotterventje, mijn god zeg.

Akkie zelf doet het heel aardig, maar ook zij werkte me af en toe op de zenuwen met haar gedrag.

Maar goed, voor kinderen is dit een heel prima film. Zelf word ik denk ik wat te oud voor al dat geschoolvoetbal van bijdehante koters. Ben het dus ook totaal niet eens met de opmerking van Askikker hier boven mij.

3,5*

Een film die eigenlijk best heel leuk is op veel vlakken. Matt Damon als politicus werkt best goed, de romance en de chemie met Emily Blunt is leuk, New York als setting is een van de leukere en mooiere die ik zag in een film (vooral die laatste scène op het dak en het rennen door de beregende straten).

Jammer is alleen dat ik het hele ‘Adjustment Bureau’ gewoon niet echt wilde slikken. Oke, het moest God of een soort ‘hoger plan’ voorstellen neem ik aan, maar ik zat toch heel de tijd te denken ‘what’s it to them hoe zijn leven loopt?’ Helemaal als op het einde blijkt dat hun plan best herschreven kon worden, alleen maar omdat hij zoveel moeite had gedaan om er van af te wijken. Waarom hem dan zo fanatiek tegenhouden om met Emily Blunt te eindigen in de eerste plaats? Ik weet niet, het voelde gewoon heel de film lang als een soort groot plothole.

Toch, ondanks dat de kern van de film niet helemaal werkt was het toch best vermakelijk om te kijken en is het degelijk gemaakt wat betreft cinematografie en daar verdient de film wel punten mee. Twijfel daarom een beetje tussen een 3 en een 3,5.

3,25*

Erg goede film, die vrij luchtig begint, maar langzaam maar zeker het web laat zien waarin de hoofdrolspelers verstrikt raken, door religie, familie-eer en liefde die niet kan bestaan.

Het greep me best aan, en ik wilde ook écht dat het goed zou komen. Prima hoofdrolspelers en ook prima acteerprestaties, vooral van Eva Birthistle.

Ben blij dat ik deze regisseur heb leren kennen, ga zeker meer van hem bekijken.

Ruime 4*

Echt heel suf allemaal. Op een of andere manier dacht ik dat deze film wat rauwer zou zijn, waarschijnlijk door dat (superonterechte) '12 jaar en ouder' icoontje, maar eigenlijk was dit nog braver en suffer dan een hoop films in dit genre. Vooral heel dat collegesfeertje vond ik maar stom en irritant. Vond het bepaald geen collegeniveau (of ik word nu echt oud) eerder een soort vervelend highschoolsfeertje en -kliekje waarin je er niet bijhoort als je niet cool en rebels bent.

Zij moet het alleen hebben van haar looks, en hij eigenlijk van niets. De manier waarop hij suf en monotoon zijn teksten oprakelt is om van in slaap te vallen.

Dan nog wat halfslachtige issues die ze allebei met hun vader danwel moeder hebben waar op het einde eigenlijk niets meer mee wordt gedaan en je hebt echt een heel zwak young adult filmpje.

1,5*

Vond het eigenlijk nog niet eens zo verkeerd. Een filmpje dat op een gegeven moment fijn uit de hand loopt, en je eigenlijk ook wel een 'fuck it all' gevoel weet te geven. Er zijn aardig wat films over de 'American Beauty' facade, en dit is er eigenlijk ook weer zo eentje. Een huismoeder die het duidelijk zat is en zin heeft in wat avontuur.

Misschien dat het camerawerk een beetje overdone was op den duur, verder best een frisse fijne film

3,5*

Aan het gemiddelde te zien ben ik in de minderheid, maar helaas viel dit me nogal tegen. Dat komt deels door verkeerde verwachtingen, en deels doordat het gewoon niet heel erg een snaar raakte. Wat die verwachtingen betreft; door wat er hier bij de film staat (‘ze poogt het beeld dat ze van haar vader heeft te verzoenen met diezelfde man die nu een vreemde is geworden’) dacht ik telkens dat de film op een gegeven moment naar volwassen Sophie in het heden zou gaan en haar wellicht verslechterde of niet-meer bestaande band met haar vader, maar dat blijft uit, afgezien van een enkele (abstracte) scène waarin we zelf moeten invullen wat er precies is gebeurd.

De film gaat, als ik de reviews en commentaren zo lees, ook veel meer over depressie (van haar vader, en later van haar?) dan over haar als kind. Dat hij strugglet met zijn leven merk je wel tijdens de vakantie (ik dacht eerder aan geldproblemen en dergelijke), maar ik vond dat verder niet bijster interessant, ik dacht telkens dat er iets met Sophie zou gaan gebeuren. Door hoe scènes in elkaar zitten was ik eigenlijk de hele tijd aan het wachten op iets ergs (gaan die oudere jongeren haar aanranden? Pleegt haar vader zelfmoord door in de zee te lopen? Gebeurt er iets met die Michael?), maar dat blijft uit waardoor je hoe langer hoe meer denkt, waar gaat dit over (en die rave-scène met stroboscooplicht is gewoon té onduidelijk. Zelfs als ik de beelden probeer te pauzeren zie ik nog steeds niet wat er nu precies gebeurt en dat lijkt me vrij cruciaal/funest).

Ik was net zo oud als Sophie eind jaren ’90 (wat qua stijl en muziek vaak wel leuk was, zeker door die videocamerabeelden krijg je dat echte jaren ’90 gevoel van je eigen jeugd), dus je zou verwachten dat deze film beter bij me zou aanslaan, maar er waren teveel momenten dat ik de neiging kreeg om vooruit te spoelen tijdens ellenlange shots en scènes waarin verder niets gebeurt.

Had van mij wat concreter uitgewerkt mogen worden want het thema heeft verder best veel potentie.

3*

Ik ging deze film eigenlijk alleen kijken om een jonge hotte Jeff Bridges - een acteur die ik normaal eigenlijk alleen ken als The Dude - en ik werd op dat vlak zeker niet teleurgesteld.

Maar voor de rest is hier geen klap aan. Het verhaal is amper te volgen, onboeiend, belachelijk en saai.

Beetje doorheen geskipt de tweede helft. Het is een remake van een film noir uit de jaren '40, en dat hele crimesfeertje werkt gewoon niet echt meer in een modernere setting.

Alleen het bekijken waard als je wil kwijlen bij Jeff Bridges.

1,5*

Mooie film met een prachtige sfeer, die uiteindelijk toch niet perfect blijkt te zijn. Het tempo is op zich aangenaam langzaam, maar toen er een half uur voor het einde nog steeds niet bekend was bij Ellis wat er nu eigenlijk aan de hand was kreeg ik wel door dat het niet helemaal de film was die ik verwacht had te gaan zien. Waarschijnlijk ook deels de schuld van de beschrijving hier op MovieMeter: 'ontmoet ze eindelijk een man voor wie het misschien de moeite waard is om haar onsterfelijkheid op te geven'. Ik zag Benjamin Button-taferelen voor me van een ouder wordende Ellis en een nog jonge Adeline terwijl ze voor een of andere hartverscheurende keuze stonden, maar die weg werd niet ingeslagen.

Maakt op zich niet zoveel uit, maar ik merkte nu wel dat de film me emotioneel nauwelijks iets deed, terwijl ik normaal gesproken toch zeer makkelijk te raken ben.

In plaats daarvan moeten we het doen met een herhaling van het begin met het auto-ongeluk (the oldest trick in the book wat mij betreft, en ook totaal niet verrassend), en dan voelt het op een of andere manier toch nog als een soort anti-climax. Die scene met het vinden van die grijze haar had ik ook bijna exact zo voorspeld, overigens (maar dan met een rimpel).

De film weet een hele hoop goed te maken met de prachtige cinematografie en beelden van San Fransico en prachtig kleurgebruik, maar het verhaal an sich blijkt uiteindelijk magerder dan het zich in het begin laat aanzien.

3,5*

De eerste, en voor zover ik weet ook een van de enige Disney's met echt leuke en wat meer volwassen humor, dankzij Genie. Dankzij hem (en een beetje dankzij de vogel) komen er een hoop leuke grapjes voorbij.

Ook de liedjes zijn erg leuk, en het uiterlijk van de film is oke, hoewel er mooiere Disney's zijn. Moet hier wel bij opmerken dat die CGI-grot echt vreselijk lelijk is. In de tijd was het vast ontzettend cool, maar hij is in de film echt heel erg out of place.

Ook ergerde ik me af en toe een beetje aan het aapje Abu, en vond ik af en toe dat de tijger van Yasmine teveel menselijke trekjes toebedeeld kreeg, maar dat is een klein detail, en onontkombaar bij Disney-dieren. Complimenten trouwens voor het animeren van het kleedje.

Verder leuke film, niet per se voor kleine kinderen, maar juist ook voor wat ouder publiek.

Dikke 4*, een 8,5

Ik weet dat er na het uitkomen van de trailer nogal wat kritiek was en dat het leek alsof het de slechtste film ever ging worden, maar dat was wat mij betreft allemaal nogal voorbarig, want dit is helemaal geen slechte film geworden.

De grootste aanpassing zit hem vooral in de extra lengte, en dat is eigenlijk ook direct het grootste minpunt. Eigenlijk vrijwel alles dat is toegevoegd had niet zo heel erg gehoeven. Met name het middenstuk als ze het paleis in komen is behoorlijk traag en wat stroef qua awkwardness. Het wordt er, ook door de soms kleine aanpassingen in plot en volgorde, niet per se vlotter op.

Ook het extra nummer van Jasmine, dat blijkbaar moet in dit tijdperk van vrouwen-empowerment, vond ik net wat de plank misslaan. Niet eens zozeer omdat ze van Jasmine een wat krachtiger personage hebben gemaakt (dat ze Sultan wordt, oke vooruit), maar meer omdat het nummer, en dan vooral de toon van het nummer, helemaal niet past bij de rest van de liedjes en de film.

Verder doet de film eigenlijk heel veel goed, dat zit hem vooral in het behouden van wat al goed was, namelijk de scènes van de liedjes waaraan zo min mogelijk veranderd is, en in de personages die eigenlijk allemaal prima neergezet zijn. Jafar is even wennen in een wat jongere en 'normalere' uitvoering, maar vond ik (afgezien van het Nederlandse accent, maar misschien horen wij dat alleen) op deze manier ook best een aardig personage. Mena Massoud heeft geen makkelijke rol aan Aladdin en moet veel verschillende dingen laten zien maar doet dat ook echt niet slecht. Naomi Scott is oogverblindend mooi en zet ook een prima Jasmine neer.

En dan Will Smith als Genie. Ik weet dat er van tevoren veel kritiek was, maar eigenlijk vond ik alleen het effect er soms wat vreemd uitzien. Met Smiths performance en het personage dat ze er van gemaakt hebben is helemaal niets mis, zeker niet als je bedenkt welke schoenen hij moet vullen.

De originele animatie is compacter, vlotter, en zou ik (natuurlijk) sneller weer opzetten dan deze, maar met deze remake is helemaal niet zo gek veel mis.

3,5*

Toevallig dat ik hem precies 60 jaar na zijn releasedatum besloot te kijken!

Maar, niet zo aan mij besteed deze film. Over het verhaal zelf kan ik niet teveel zeggen natuurlijk, omdat het een boekadaptie is, maar ik vond, hoe creatief alles ook was, de vele ontmoetingen met personages zonder dat het echt ergens heenging en Alice's doorlopende 'please!' en gezeur niet echt bijzonder leuk.

Zit te twijfelen hoeveel sterren ik eraan zal geven. Het heeft mij niet bijzonder geboeid, maar er zit wat leuke muziek en wat creatieve fantasierijke dingen in, wat de film an sich nog wel voldoende maakt.

krappe 3*

Er zijn vrij veel van dit soort documentaires over kinderen in lastige situaties of met stoornissen, maar deze vond ik wel behoorlijk goed in zijn soort.

De maakster is erin geslaagd om belangrijke momenten vast te leggen, zodanig dat je echt heel erg in het moment zit en vergeet dat er ook nog een camera bij staat.

Hartverscheurend natuurlijk dat zo'n geschiedenis zich herhaalt. Helemaal het laatste shot is veelzeggend en erg triest, dat ze uiteindelijk in dezelfde gesloten instelling zit als waar haar moeder op 13-jarige leeftijd zat. Je hoopt dat het beter wordt voor dit soort kinderen. De cirkel kan eigenlijk alleen doorbroken worden als zij nu niet ook tienermoeder wordt, maar weet op te groeien tot een stabiele volwassene.

3,5*

Een klassieker die ik nog nooit had gezien.

Production design is uitstekend, wat mooie shots en sfeer oplevert, en zeker het laatste deel van de film als Sigourney Weaver alleen is is sterk, maar het begin was voor mij echt te langdradig. Ook later in de film zitten er stukken waar te lang niet zoveel gebeurt of dingen wat traag gaan. Vond ook de gesprekken en scènes tussen de personages over het algemeen niet heel erg leuk. Überhaupt zijn de meeste personages maar vervelend waardoor de film er eigenlijk wel van opknapt als iedereen dood is.

De effecten en de alien zelf, tja. Veel dingen kunnen anno nu nog wel door de beugel, maar de iconische scène met de alien uit de buik (die ik al wel kende uit parodieën en van horen zeggen) vond ik eigenlijk vooral lachwekkend, net als die melkspuitende android. Die scène vond ik er sowieso een beetje aan de haren bijgesleept qua plot, maar was verder wel een vermakelijk extraatje.

3,5*

Zeker een goede film, met mooie setpieces, spanning, vette actiescènes en prima aliens. Probleem is alleen dat alles veel te lang doorgaat (ik had wel de directors cut). Het kan allemaal nog zo spannend en spectaculair zijn, maar op een gegeven moment is het gewoon genoeg en wil je dat het ophoudt. Voor zo'n lange film wordt de boel op den duur toch wel wat eentonig, ook omdat je heel de tijd in dezelfde donkere omgeving bent.

Maar verder prima gemaakt (qua effecten en dergelijke vond ik het er nog best mee door kunnen) en vermakelijk, eigenlijk beter en leuker dan de eerste.

4*

Absoluut broddelwerk op alle vlakken. Amateuristisch, lelijk, onmogelijk slecht geacteerd, vreselijke karakters. En de seks, tja wat moet je ermee. Echt een pornofilm is het meestal niet, maar het is ook niet echt artistiek gebracht ofzo.

Gewoon niks, enige pluspuntje is het uiterlijk van de hoofdrolspeelster.

0,5*

Ben deze film gaan kijken om de cast, maar wát slecht. Ik snap ook niet dat deze acteurs zich ervoor geleend hebben, toch niet de minsten, en ook niet dat iemand besloot dit script te verfilmen, want het is echt enorm zwak. Het is geen komedie, nauwelijks dramatisch interessant, qua plot gebeurt er niets, er worden doorlopend rare keuzes gemaakt op elk vlak. Echt verschrikkelijk slecht. Kijk het niet, want je verpest je kerstdag ermee.

1*

Tweede kijkbeurt, en hink nu een beetje op twee gedachten met deze film. Enerzijds kan ik echt genieten van het realisme van het laten zien van dit milieu, met het taalgebruik, de deprimerende locaties en alle naturelle interacties tussen de personages.

Maar anderzijds vind ik het er op momenten ook wat dik op liggen en zie je direct welke keuzes er gemaakt zijn om alles toch maar zo uitzichtloos en typisch mogelijk te doen lijken. De overdramatische score, hoe (vooral) Timothy Spall dieptreurig door het beeld schuifelt, hoe de jongeren 'on edge' en agressief zijn, de geldzorgen en andere misère.

Daarnaast zitten er wat personages en scènes in die net wat over de top zijn, zoals die Franse vrouw in de taxi (die ik niet echt kon rijmen met 'de feel' van de rest van de karakters en de film), de alcoholische vrouw en sommige andere scènes, die afbreuk doen aan het realisme en het teveel tot een karikatuur maken. Je merkt op dat soort momenten toch teveel dat je naar een film zit te kijken. Kan liggen aan de bijzondere werkwijze van Leigh met de acteurs, er zijn films van hem waarbij dat beter uitgepakt heeft.

Erg leuk trouwens om een jonge James Corden te zien, die ik bij de eerste kijkbeurt nog niet kende.

Halfje eraf, 3,5*

Er was naar aanleiding van het boek enige discussie (vooral door zeikmensen, als ik zo vrij mag zijn) of het racistisch was en te ver ging.

Het boek weet dat te voorkomen door de duidelijke tongue-in-cheekstijl, en de opsomming van vooroordelen in het eerste hoofdstuk, waardoor de toon meteen is gezet, en de lucht is geklaard. De film daarentegen moet soms oppassen dat hij niet over het randje gaat, omdat hij het juiste toontje niet zo weet te vatten. Voor mensen die het boek niet gelezen hebben kunnen sommige scenes nogal rauw op hun dak vallen (zeker als je neger of extreem politiek correct bent).

Het eerste uur is ontzettend leuk, van sommige scènes heb ik echt zitten smullen, maar vanaf het 'ontspoor'gedeelte wordt het ineens een heel stuk minder, erg jammer is dat.

Uiteindelijk weet ik niet zo goed wat ik er mee moet. Ik heb van het eerste uur genoten, maar door de hele film heen zijn de acteerprestaties erg wisselend (vooral David en die hoogopgeleide negerin zijn af en toe tergend slecht), en naar het einde toe wordt het sowieso allemaal erg zwak.

Over de hele linie niet echt een heel erg goede film, maar wel zo leuk dat ik hem bijna meteen nog een keer wilde opzetten, dus daar ga ik hem gewoon punten voor geven.

4*

Hier had wat meer ingezeten denk ik. Het is vaak nogal ongestructureerd, zeker in het begin heeft het wat opstartproblemen, en pakt de film niet echt duidelijke thema's op. Ook later vind ik de onderwerpen nogal random aandoen, en zeker niet altijd exemplarisch voor ons land. Er wordt soms te lang aandacht besteed aan dingen die niet zo interessant zijn, zoals die scène in het park, met die fotograaf en de hond.

Daarnaast denk ik dat het vooral een leuke film is in retrospect. Anno 1963 denk ik dat hij niet bijster interessant was, want zoveel opzienbarends valt er nu ook weer niet te zien.

Verder natuurlijk best grappig gedaan en amusant om te bekijken, er zitten vaak leuke montagedingetjes in, en er zijn vaak (onbedoeld) grappige dingen te zien. Had er wel iets meer van verwacht.

3*

Wat een heerlijke film. Vind deze nog leuker dan Alles Is Liefde, doordat dit net wat 'compacter' is, de acteerprestaties niet zo uiteenlopend zijn, en de gebeurtenissen ook net wat realistischer.

Het is niet per se lachen gieren brullen, maar het is zo leuk geschreven dat het gewoon vaak erg grappig is. En tja, Carice van Houten in een film mag dan misschien cliché zijn en in een hoop films min of meer dezelfde rol (en dito uiterlijk) toebedeeld krijgen, ze doet het gewoon wel perfect en naturel komisch.

Het is humor die precies goed valt, je kon me bijvoorbeeld wegdragen telkens als die 'Fulco' in beeld kwam en bij korte opmerkingen tussendoor ('daar hebben we toen gegeten, heel vies!'), maar tegelijkertijd vond ik het drama ook prima werken. Die scène met die babyfoon en in de maneschijn is gewoon een heel goed stukje film wat mij betreft.

Minpuntjes zijn er wel, zo wil de film iets teveel, zodat sommige rollen en dingetjes wat minder uitgewerkt zijn. De vader en Willeke Alberti bijvoorbeeld en het feit dat Dick weer een nieuwe vrouw vond in Linda (nogal geforceerd en niet geloofwaardig). Had niet gehoeven. Niet elk element in de film hoeft 100% af of rond te eindigen. Maar dat euvel hou je vaker met mozaiekfilms als deze. Oja, en Diederik Ebbinge moet wat mij betreft niet meer in films verschijnen. Ik geloof hem gewoon nooit. Als schertsende caberetier (en regisseur) is hij prima, maar als serieus acteur is hij gewoon niet geschikt.

Voor de rest heerlijk. De rol van Thijs Römer is geweldig, Benja Bruijning is een verschrikkelijk lekker hapje die ik hiervoor nog niet kende, en er komen weer heerlijk veel BN'ers voorbij. En natuurlijk niet te vergeten de prachtige locaties. De Efteling! Zou die al eens decor zijn geweest in een Nederlandse film?

Kan wel een favorietje van me worden dit.

4,5*

Een film met ontzettend veel potentieel, zowel komisch als dramatisch. Het komt allebei heel aardig uit de verf, het is alleen jammer dat het zo'n rare mix is tussen nog net geloofwaardig en totaal ongeloofwaardig. Alles rondom de Sinterklaas had bijvoorbeeld wel een tandje minder gekund.

De keur aan BN'ers die voorbij komt is erg vermakelijk, maar wel een beetje teveel van het goeie. De acteerprestaties en de toon van de film wisselen allebei nogal daardoor. De cameo van de Vliegende Panters bijvoorbeeld, voor de fans een leuk grapje dat ze erin zitten, maar echt veel toevoegen doet het niet.

Ook op castinggebied had het soms beter gekund. Valerio is in deze film inderdaad fijn om te zien, maar een acteur is het niet. Ook Daan Schuurmans en Paul de Leeuw zijn maar een apart koppel, temeer omdat Paul de Leeuw in een film voor mij gewoon niet werkt; je zit toch heel de tijd naar Paul de Leeuw te kijken in plaats van zijn karakter.

Anneke Blok springt er voor mij uit, net als uiteraard Carice van Houten. Wendy van Dijk trek ik als actrice wonderwel een stuk beter dan als presentatrice. Ook Thomas Acda zie ik graag in een rol als deze.

Verder gewoon erg vermakelijk, de film kent slechts een klein inkakmoment (alles rondom de begrafenis), en verder is het gewoon een groot gezellig Nederlands gebeuren, met een hele hoop leuke momenten. Ik vind dat de film door het tonen van de tijdsgeest, de hoofdstad en het typische cultuurgebonden thema toch een bepaald soort significantie heeft als Nederlandse film, dus daarom verdient hij ondanks de kritiekpuntjes toch

4*

Er zitten leuke stukken bij, maar veel scènes zijn eigenlijk een hoop gedoe en weinig wol. Alle scènes met Penny Lane vond ik sowieso irritante aanstellerij, en Williams personage heb ik geen moment kunnen plaatsen. Een ventje met een babyface die er een beetje tussenloopt en per scène wisselt van wereldwijs naar kinderlijk. En dan nog een band met hun sores die geen moment voor me zijn gaan leven. Erg lekker uitgewerkt is het allemaal niet. Het kan dan vooral om 'de sfeer' gaan, die hier zo bejubeld wordt, maar persoonlijk vond ik het niet fijn wegkijken.

Alleen de muziek was een fijne kapstok. Waaraan helaas een verhaal opgehangen is over een scene waar ik niks mee kon. Vooral Penny Lane en haar verhaallijn maakt dit een zeer lange en ergerlijke zit.

2 - 2,5*

Had al een tijd geen film meer gezien met Philip Seymour Hoffman, mijn favoriete acteur, dus ik besloot deze eens te kijken. Een luchtige romcom op zijn tijd is best leuk. Nu had ik beter moeten beseffen dat dit een Ben Stiller-film is en dat dat meestal weinig soeps betekent. Wat mensen leuk vinden aan gorigheid en poep- en piesgrappen, ik zal het wel nooit begrijpen. Echt afschuwelijk niet grappig.

De rest van het plotje is ook flinterdun. De film wil een soort 'controlfreak-guy en losbandige go with the flow-meid' tegenstelling maken maar dat komt er maar nauwelijks uit. Blijft over een oerstandaard romcomverhaaltje, maar dan met meer flauwe vervelende gorigheid.

En vooruit, Philip Seymour Hoffman, makkelijk de beste factor in deze film. Ik heb die man nog nooit iets slechts zien doen.

1*, dat halfje extra is voor hem.

Wat krijg je als de twee comic relief-sidekicks samen de hoofdrol krijgen in een romantische komedie? Dit.

Ik wist van tevoren niet dat dit zo comedy-heavy was, anders had ik het wellicht overgeslagen. Ik heb mijn romantische films, of romkoms, toch liever wat serieuzer dan dit.

Vooral bij haar vermoedde ik meteen al dat ze een comedian is en geen echte actrice, en dat bleek ook zo te zijn. Ook wel te merken dat ze het samen hebben geschreven. Het is op momenten best vermakelijk hoor, maar de humor ligt er veel en veel te dik bovenop op een wat irritante manier, en de twee hoofdpersonages zijn dus als gezegd nogal overdreven quirky en lollig en ook gewoon niet de meest prettige mensen om naar te kijken.

De gastrol van Keanu Reeves is totaal niet grappig net als wel meer momenten en dingen die wat de plank misslaan.

Verder wel een aardig modern sfeertje met wat mooie cityscapes, vind ik altijd wel leuk om te zien. (Oke vooruit, en de hiphopliedjes waren best wel leuk, en dat terwijl dat totaal niet mijn muziek is)

2,5*

Zo, heb me er - na een jaar van tegenaan hikken door de lengte - toch maar eens toe gezet. Geheel toevallig (!) op Mozarts 221e sterfdag.

De film is fijn van toon. Subtiel genoeg dat het niet echt een lachen-gieren-brullen komedie wordt, maar puur drama en serieus is het ook niet te noemen.

Tom Hulce speelt een geweldige rol (dat lachje! ), en ook zijn vrouw mag er zijn. Eigenlijk is iedereen in de film erg goed gecast.

Het feit dat het een fictief verhaal is stoorde me minder dan ik vantevoren had verwacht. De connectie tussen Salieri en Wolfie is apart, maar interessant. Ik zal hem waarschijnlijk vaker moeten zien (maar ik weet niet wanneer ik weer zin in heb in de lange zit) om alles helemaal te kunnen duiden.

Ik vond hem aan de -onnodig- lange kant. Ik had ook nog eens de 20 minuten langere directors cut. Weet niet wat er extra inzat (ik vermoed die vaudeville stukken en de opera's?), maar ik denk dat die extra's op zich vrij straffeloos weggelaten konden worden. De laatste drie kwartier gaat de vaart er teveel uit.

De film is zoals gezegd meestal licht van toon, maar de inzet van het Lacrimosa op het moment van zijn sterven was wel een klein kippenvelmomentje.

Aparte film, kijkt wel prettig weg. Heb trouwens de decors en de kostuums nog niet eens genoemd, bij dezen, petje af.

Geef het voor nu 4*, maar ik weet nog niet helemaal 100% wat ik ermee aanmoet.