Opinions

Jason Biggs heeft duidelijk goed naar Woody gekeken, want hij speelt de rol uitstekend, en precies zoals Woody zelf altijd was - en is.

Het begint allemaal hoogst vermakelijk en grappig. Ongeveer op het midden van de film worden dingen wat irrelevant, en de film komt er nooit meer helemáál bovenop, hoewel het heel de speelduur wel voldoende blijft. Het is qua verhaal een vrij normale romkom, er gebeurt weinig speciaals, maar Allen's script en uitspraken maken het uiteraard weer het aanzien waard.

De rol van de moeder van Amanda was overigens overbodig en slecht. Het praten naar de camera voegde ook weinig toe. Doe het óf consequenter, of gewoon helemaal niet.

Verder prima, leuke grapjes, leuke hoofdrollen, leuke tussendoorfilm. Snap weinig van het gemiddelde hier. Waarschijnlijk komt het 'verkeerde' publiek erop af door die afgrijselijke filmposter.

ruime 3,5*, 7,5/10

Vond het uitgangspunt eigenlijk al meteen niet leuk. Je zal maar niet vrijelijk over je eigen huis kunnen beschikken en worden weggestuurd als je net in bed ligt, brr. Natuurlijk neem ik het dan te serieus maar het is wel het gevoel dat ik erbij kreeg, en dan duren 2 uur nog lang.

Ik zag al een hele hoop vermoeiende misverstand-komedie aankomen, maar gelukkig viel de eerste helft wat dat betreft nog mee. Het kijkt luchtig en vermakelijk weg. Echter, daarna met Fran die een overdosis nam werd het inderdaad nogal vervelend allemaal.

Misschien was het het verkeerde moment en had ik het een andere kijkbeurt wel leuk gevonden, want echt slecht of heel stom is het niet, maar het wist me gewoon niet te pakken. Jack Lemmon is wel een leuke vent.

2,5*

Normaal schrijf ik direct na het kijken een review, maar hier moest ik eerst een nachtje over slapen.

Want niet alleen door de lengte is dit een stevige kluif (heb overigens niet de redux-versie gezien, dat ging me echt te ver), maar ook de film zelf is wel even iets anders dan een doordeweeks tussendoortje.

Het is denk ik ook onmogelijk om er na één kijkbeurt al iets definitiefs over te zeggen. Het is dat ik een hekel heb aan lange films en ik deze dus waarschijnlijk ook niet snel weer zal gaan kijken (wel stukjes vandaag), maar ik denk wel dat ik hem dan nog beter zal vinden aangezien je dan veel beter op de sfeer en de details kunt gaan letten.

Veel stukken zijn erg goed, met name natuurlijk het Wagner-bombardement is wel een hoogtepunt qua actie en een van de meest spectaculaire oorlogsscènes die ik ooit heb gezien. Het personage Kilgore vond ik overigens, ondanks alle lof die hij krijgt, maar karikaturaal en ongeloofwaardig. Met dat surfgedoe kom je dan ineens bijna in een soort Tarantino-eske situatie terecht waarvan ik niet weet of ik het echt in de film vond passen. Hoewel, gekte genoeg natuurlijk de eerste twee uur. De scène met het doorzoeken van de boot die ze tegenkomen is ook weer vrij absurd, net als de Playboybunnies ('waar kijk ik naar?'). De dood van Clean met op de achtergrond het bandje van zijn familie was dan weer erg mooi en vrij aangrijpend gedaan.

Het ziet er ook zeer prima uit allemaal, vooral de kleuren. Van een film uit die tijd had ik op dat vlak toch veel minder verwacht, maar dit zou je anno nu nog kunnen uitbrengen.

Dan het laatste half uur. Daarvan weet ik het (nog) niet helemaal. Ik vond alles met Kurtz eigenlijk het minste gedeelte. Het wordt enorm opgebouwd (vond die scène waar zijn gezicht in de schaduw blijft ook te onsubtiel en echt overdone), maar uiteindelijk heeft hij niet eens echt heel veel interessants te melden. Maar goed, dat is misschien ook weer zoiets dat je later gaat inzien en waarderen.

Overigens wil ik Dennis Hopper nog even noemen. Vind dat echt een geweldige vertolking, de rol zelf is ook zo spot-on iemand die van het padje af is in obsessie en adoratie.

Achter de gekte van de film schuilt ook genoeg echte gekte. Ik las wat trivia op IMDB en de beerput ging open. Bizar en spraakmakend project op alle fronten. In die zin ben ik misschien nog wel meer gefascineerd door alles achter de film dan door de film zelf, en ik ga dus ook zeker de documentaire Hearts of Darkness nog kijken, wellicht dat die mijn beoordeling nog verder beïnvloedt.

voor nu 4*

Ik vond dit echt ongelooflijk.

Het begint er al mee dat de beeldkwaliteit en het beeldformaat zodanig zijn dat het lijkt alsof het gisteren is opgenomen. Ik heb nog nooit beelden gezien uit die tijd die er zo scherp en modern uitzien, wat vooral in het begin voor een nogal aparte kijkervaring zorgt. Alsof het een reconstructie is, of een fictionele remake.

En daarna begon ik me vooral af te vragen waarom dit nooit eerder vertoond is (of wel?) en waarom ik deze beelden nu pas voor het eerst zag. Ligt dit aan mij? Is dit altijd aan me voorbij gegaan? Waarom wordt dit nu pas in deze vorm vertoond?

Hoe dan ook, de manier waarop je meegenomen wordt op de reis, zonder (gelukkig) enige talking heads of duiding (slechts wat basic animaties die een beetje moeten aangeven wat er te gebeuren staat) zorgt ervoor dat het lijkt alsof je er zelf bij bent, of alsof je zelf een soort livestream zit te kijken in juli 1969. Natuurlijk kent iedereen wel in grote lijnen het ‘eerste man op de maan’ verhaal met Neil Armstrong en zijn beroemde woorden, maar heel veel verder reikt je kennis niet. Dat je dan ineens van minuut tot minuut het hele gebeuren ziet afspelen voor je ogen vond ik persoonlijk heel erg bijzonder. Zelfs als je grotendeels niet eens snapt wat ze allemaal zeggen voel je elke seconde dat hier geschiedenis wordt geschreven en dat alles wat er gebeurt nieuw en baanbrekend is.

Om die reden (maar ook door hoe het puur technisch in elkaar is gezet) een van de beste documentaires die ik ooit heb gezien.

4,5*. Eigenlijk geen reden om geen 5* te geven, behalve dan dat het misschien wat aan de compacte en korte kant is, zeker het stukje na terugkeer. Ook is er wat veel 'geknipt' in de dingen die bijna mis gingen of spannend werden. Er had heel wat speelduur bij gekund wat mij betreft, hoewel het dan, met alle technische praat, misschien net wat te taai was geworden.

Mweh, niet echt leuk. Het eerste half uur is sowieso niks aan, wanneer ze Thomas ontmoeten wordt het wel iets leuker, maar het is nog steeds matigjes. Het verhaal heeft niet veel om het lijf, de stukken met de honden en de butler en de ganzen zijn irritant en overbodig te noemen, en ik vond

'm ook, nog erger dan Jungle Boek, erg schetserig en slordig getekend. Dertig jaar eerder hebben de animators al laten zien het beter te kunnen.

Een paar leuke momenten, Everybody wants to be a cat is een erg leuk nummer, maar of het genoeg is voor een voldoende? Ik twijfel erg.

Ben het ook wel eens met The One Ring's recensie.

2,5* toch maar.

Ik hou op zich wel van dit soort films, hoewel ik zodra er tijdreizen of ander gekloot met chronologie aan te pas komt snel het spoor bijster ben. Wij als mensheid kunnen nu eenmaal tijd alleen maar lineair begrijpen, dus elke poging anderszins wordt sowieso een lastig verhaal. Voor mij in ieder geval. In dat opzicht dus best een teleurstelling dat dat de clou blijkt te zijn, want de film weet nooit echt heel duidelijk te maken wat nou het uiteindelijke voordeel of de dagelijkse praktijk is van die non-lineaire tijd. Zoals het er nu uitzag was het maar een rommelig en verwarrend geheel, niet iets waar je per se op zich te wachten in je dagelijkse bestaan. De bestrijding van een of andere ziekte komt slechts in een bijzin even aan de orde, maar meer wordt daar niet over uit de doeken gedaan.

Alles ervoor, met het leren begrijpen van de taal en het schrift van de heptapods was interessant en boeiend, hoewel ik altijd moeite heb met het idee van benaderen van aliens vanuit ons eigen referentiekader. We kunnen dan wel met een bordje met tekens voor ze gaan staan, maar wie zegt dat ze dat in godsnaam als zodanig interpreteren, laat staan dat ze antwoord geven, en dat dat antwoord voor ons te ontcijferen is. Hoe dan ook, in de film lijkt het te lukken, en daar moeten we dan maar in meegaan.

Stof tot nadenken dus, en een film als deze levert meestal meer vragen op dan het beantwoordt, maar los daarvan wel een film die verzorgd en mooi gemaakt is met een goede suspense. Alles ziet er prima en soms prachtig uit, en heeft (voor mij althans) wel een zekere originaliteit over zich, zeker dat met die geschreven tekens.
Vond ook de reactie op zo'n alieninvasie op wereldniveau wel realistisch gedaan. Er zitten wat teveel expres domme en tegenwerkende personages (en acties) in, maar dat is voor het vooruitbrengen van de film op zich wel weer te begrijpen.

Fijne film, die vrijwel geen actievertoon nodig heeft omdat het alleen leunt op de theorie, sfeer en suspense, maar die helaas voor mij wel een wat te abstracte clou heeft.

3,75*

Typische (Swanberg-)mumblecore, omdat er wat onderhuidse spanningen en (laat dat maar aan hem over) bloot en seks inzit. Het film in een film idee is ook best geinig. Verder niet al te boeiend. Heb 'm gekeken tijdens een spelletje (computer)hartenjagen, omdat het anders toch wel een lange droge zit is, en eigenlijk gaat dat prima zonder iets te missen.

Best kijkbaar, maar afgezet tegenover andere 'echte' films is hier natuurlijk minimaal werk in gestoken, dus 2* lijkt me voor een mumblecore als deze voldoende.

Wát een vervelende film. De humor slaat vrijwel allemaal de plank mis, de hoofdpersoon is megairritant, en je moet maar net kunnen en willen meegaan in die hele Kerstmanoperatie. Zoals wel vaker met dit soort animaties, er schijnen 10 dingen in een paar seconden te moeten gebeuren, en ik zal wel oud worden, maar ik vind dat wat lastig wegkijken. Er zitten ongetwijfeld veel leuke vondsten in, maar de helft mis je op deze manier.

En tuurlijk, het is een animatiefilm, maar ik vond het echt storend dat ze vanuit de Atlantische Oceaan aan land komen in Tanzania. Kom zeg, wat enorm slordig.

Sowieso is alles vrij vergezocht, en is het wat vermoeiend om te kunnen meegaan in alles wat er gebeurt. Misschien ben ik totaal niet (meer) de doelgroep van deze film maar dit is wat mij betreft totaal geen vermakelijke film om te kijken.

Daarnaast is er denk ik ook niet al teveel budget in gaan zitten, met name de personages zien er wat slecht uit.

Niet bepaald een jolly hartverwarmende kerstfilm, helaas.

1,5*

Vantevoren vroeg ik me af, zou het echt een goede film zijn, of alleen bejubeld door de gekozen vorm? Uiteindelijk is het een combinatie van de twee. Door het ontbreken van geluid - of eigenlijk van gesproken dialoog, want de muziek is geweldig - moet je een film heel anders aanpakken, en is er des te meer aandacht voor het beeld en het visuele. Ook twee geweldig charismatische hoofdrolspelers, die een film als deze moeten kunnen dragen.

Veel leuke vondsten, een prachtig decor, mooie scènes. Je kan jezelf door deze vorm ook een erg origineel en charmant verhaal veroorloven. Met geluid was dit hele thema uiteraard niet hetzelfde geweest.

Eigenlijk heb ik deze film onterecht veel te lang laten liggen. Zat er een beetje tegenaan te hikken omdat ik me afvroeg of ik m'n aandacht er wel bij zou kunnen houden. Het tegendeel bleek waar. Het keek weg als een schilderijtje.

Oscar erg terecht.

4,5*

Best een vreemde film, alle gebeurtenissen en dialogen zijn zo rommelig, onnatuurlijk, ongemakkelijk, bijna alsof de boel soms per ongeluk door elkaar gegooid is.

Ook de rol van Simon in het geheel doet allemaal wat bedacht en artificieel aan. Vond alleen de kleine hints naar romance wel leuk om te zien, en Helen Hunt zet erg knap een goed personage neer. Hoewel ik zie wat de bedoeling is van Jack Nicholson's personage vond ik dat voor mij niet helemaal uit de verf komen. Net wat teveel all over the place en ongrijpbaar.

Een lange en nauwelijks amusante zit, ik snap niet zoveel van het hoge gemiddelde.

2*

Prachtige film, waar ik gek genoeg nooit eerder van had gehoord. Kwam op mijn radar door Saoirse Ronan, een van mijn favoriete actrices nu. Leuk om haar weer te zien in een van haar eerste rollen, waar ze zelfs een Oscarnominatie voor kreeg. Jammer dat haar personage later gespeeld wordt door een actrice die helaas niet erg op haar lijkt, maar je kunt nu eenmaal niet de echte 18-jarige Saoirse casten helaas.

Ondanks dat ik het een zeer mooie film vond is het niet altijd de makkelijkste kijkervaring doordat de film je geen hapklare scènes en plot voorschotelt. De film speelt met de chronologie, maar wel vrij subtiel. Dingen komen telkens wat in een ander daglicht te staan door het gezichtspunt van de personages, zeker tegen het einde wanneer de Briony van het heden onthult dat sommige dingen niet als zodanig gebeurd zijn. Die sprong naar het heden vond ik wel een leuke verrassing, zoiets geeft een film toch altijd een bepaalde body mee, zeker als dan blijkt dat het om een vertelling in een vertelling gaat. Ben ook wel benieuwd hoe de kijkervaring is bij een herkijk.

Maar los van verhaal zelf wil ik deze film zeker nog eens zien om de prachtige cinematografie, de cast (James McAvoy is leuk, Keira Knighly is bloedmooi en leuk om een jonge Juno Temple te zien), het camerawerk, het gebruik van licht en de zomerse sfeer waardoor je zelf zin krijgt om in een Engelse tuin rond te dartelen in een jurk. Wat dat betreft was het eerste half uur wel echt het hoogtepunt, ik had nog veel langer op dat landgoed willen blijven.

4,5*

De makers wilden gewoon té graag een tranentrekkend en gevoelig drama maken, daarbij alle logica uit het oog verliezend. Dat is jammer, want qua thema (en production value) had het best potentieel, maar dit valt vanaf het begin al niet serieus te nemen.

Het ventje, dat met een gelukzalige glimlach alleen in pretentieuze one-liners kan spreken en zich binnen no time ontwikkeld als virtuoos weet alleen maar te irriteren, en het plotje met zijn ouders er omheen is slapjes. De rest is ook gespeend van elke logica of geloofwaardigheid. En dan stevent het allemaal ook nog eens af op een belachelijke climax.

Het gemiddelde valt me tegen, blijkbaar valt de meerderheid toch wel voor dit soort gemakzuchtige kitsch, maar ik kan dit gewoon echt niet serieus nemen (en ik ben qua sentiment toch echt niet heel moeilijk).

2*

Ik ben niet zo enthousiast als de meesten hier. Ik vond het uiteraard interessant en goed gemaakt, maar vooral ook wat traag, en eigenlijk net te weinig informatie uitgesmeerd over een te lange speelduur. De nagespeelde stukjes van de nazi's hielden de boel ook een beetje op vond ik, en waren duidelijk ook meer voor de extra sjeu.

De ervaringsverhalen van de overlevenden voegden wel wat toe natuurlijk, maar vond de nasynchronisatie van de geïnterviewden erg vervelend (en dat er niet even bijstond wie er precies aan het woord was). Dat maakte het soms wat moeizaam en stroef. Wat me wel nog schokte waren de stukjes interview met de oud-SS'ers die aangaven geen spijt te hebben en 60 jaar na dato volgens mij nog steeds niet helemaal door hadden wat er precies aangericht is (of dat niet willen inzien).

Niet slecht, er is veel werk ingestoken, maar ook geen puntje-van-mijn-stoel-documentaireserie.

3,5*

Aparte film, qua komedie. Aan de ene kant is hij van het niveau komedie dat me normaal gesproken niet aanspreekt, aan de andere kant heeft het toch wat absurde humor die ik juist wel weer leuk vind. Vooral Dr. Evil is leuk overigens, Austin Powers zelf is een stuk minder.

Heb de film inmiddels vaker gezien, en hij blijft ondanks de flauwigheid toch altijd wel voldoende kijkbaar. Het is in zijn genre en in zijn bedoeling wel geslaagd. Het heeft toch iets, wat ik niet helemaal kan omschrijven. Hij is uiteraard nu wat gedateerd, en zeker de latere twee delen (3 heb ik niet echt gezien) zijn een stuk minder leuk, maar laat ik hier nog een ruime 3* voor geven.

Vies ventje die Swanberg. In andere films van hem liet hij al zien niet vies te zijn van wat masturbatoire en seksuele scènes, maar blijkbaar moest er een volle film aan te pas komen.

Ik verwachtte, door de commentaren hier, eigenlijk niks, maar op zich begint het lichtjes creatief, met de beelden van de camera en de aardige intiteling. Helaas overdrijft hij nogal met de beelden van het verkeer, die shots duren allemaal veel te lang.

Eerste deel was flauw. Ik kijk dit soort films omdat ik hou van het zuivere realisme, dus op dit soort fratsen zit ik dan niet te wachten.

De rest, ach, het is net kijkbaar als je weet wat voor soort filmstijl je te wachten staat, en de bedoeling - mensen hun eigen seksuele bevrediging, ook al zijn ze in een relatie - is aardig, maar meer ook niet. De film had ook zeker geen minuut langer moeten duren.

2,5*

Veel te lang en veel teveel. Nu hou ik normaal gesproken al niet van actie en van eindeloze battles, maar dit is allemaal zoveel langgerekte bombarie dat ik me voor een groot deel echt heel erg verveeld heb.

In het begin is de mooie wereld nog best even amusant, maar alles gaat wennen, en dan zijn al die gevechten en vliegende wezens alleen nog maar heel saai.

Daar komt bij dat ik al die CGI, hoe mooi en knap het dan misschien ook is, toch heel onpersoonlijk en kil vind voelen. Het is mijn ding gewoon niet zo. Er zitten hele scenes bij waarbij het gewoon lijkt of je naar een computerspel zit te kijken.

Echt waardeloos kan ik het natuurlijk niet vinden, het is mooi gemaakt, er is veel tijd en moeite in gestoken, het is op sommige punten indrukwekkend, maar gewoon veel en veel te saai naar mijn smaak. Komt nog bij dat het verhaaltje echt al te cliché is, erg veel interessants valt er op dat vlak niet te halen. Kon eigenlijk niet zwart-witter dan dit. Nee, actie-driven films zullen toch voorlopig echt mijn ding niet worden. Om je dood bij te vervelen soms.

3*

Toch goed dat ik eerst alle originstories heb gekeken (zij het soms met tegenzin), want anders had het me waarschijnlijk (helemaal) geen moer kunnen schelen allemaal.

Tja, het is grotendeels zoals ik verwachtte dat het zou zijn; veel, druk en (te) lang. En tegelijkertijd ook wel leuk dat ze nu eindelijk met zijn allen zijn. De onderlinge dynamiek van de personages geeft de film natuurlijk weer een hoop nieuwe mogelijkheden. Toch is, net als ik al vond in zijn eigen films, Iron Man wel veruit het leukste personage als het gaat om de juiste toon. De rest is gewoon veel te serieus naar mijn smaak, en gelukkig drijft Tony Stark daar af en toe de spot mee ('Shakespeare in the park').

Mark Ruffalo is goed gecast en zet zijn rol verrassend goed neer en daarnaast vind ik Loki wel een van de leukere personages, overigens puur gebaseerd op uiterlijk en schurk-charisma, want dat andere dimensie-gedoe blijft toch best wel een vervelend element.

Uiteraard is alles prachtig gemaakt en spectaculair om te zien, maar dat eindgevecht gaat natuurlijk wel veel te lang door, man man man, ik heb het er dan echt al 3 keer mee gehad.

Geen slechte film (vooral wat productie en effecten betreft dan, het plot boeit me niet bijster veel) en met zoveel personages en speelduur zit er heus genoeg vermakelijks bij, maar mijn ding zal het toch nooit helemaal worden.

De after-creditsscène vind ik dan eigenlijk bijna nog het leukste van allemaal, het is veel beter als dit soort films allemaal niet te serieus zijn.

bescheiden 3,5*

Wat was dít kut.

Wist me vanaf het begin al voor geen centimeter te boeien. Je wordt warrig middenin de actie en het gedoe gegooid, en eigenlijk gaat het zo heel de film verder. Een allegaartje van scènes en dingen zonder dat het ooit als een entertaining geheel voelt. De actiescènes weten me überhaupt al geen seconde te boeien - het is allemaal veel te lang en spannend zijn ze niet, alleen heel sporadisch leuk door wat creatievere momentjes - en de dialoogscènes tussendoor zijn meestal zo rommelig en vaag dat je vaak amper weet waar je nu weer naar zit te kijken.

Bah bah bah, was een straf om uit te zitten, en veruit de minste Marvel tot nu toe. Heb weinig hoop voor wat nog komen gaat, ga maar eens nadenken of ik de andere Avengers uberhaupt nog wil kijken verder. Want dit wordt natuurlijk alleen nog maar erger.

1,5*

Bijna alle Marvels kijken, het was vaak niet bepaald een makkelijke klus. Het is niet mijn genre, en met uitzondering van een handvol films dat wel oke of zelfs wel goed was vond ik het meeste maar matig.

Maar met deze afsluiter is het eindelijk zover; een ruime voldoende en voor mij de beste uit de hele reeks.

Het eerste deel gaat rustig en sfeervol van start, het heeft grotendeels allemaal de juiste toon met genoeg humor, het terug-in-de-tijd-gedeelte leverde leuke of voor sommige personages mooie scènes op, en wat het eindgevecht betreft stond er nu eindelijk voelbaar iets op het spel, en was het op de juiste manier episch. Toch wel leuk om nu iedereen, maar dan ook echt iedereen, samen te zien komen, en het viel me nog mee dat die hele eindbattle niet méga lang duurde. Ik vond het in ieder geval nooit saai worden en dat was zowat voor het eerst. Maar dat gold eigenlijk wel voor heel de film dat men zich goddank heeft ingehouden met de battles en dat er vooral ruimte was voor andere dingen.

De enige film die me ook emotioneel wist te raken, wie had gedacht dat ik nog meerdere malen een traantje weg zou pinken om die cynische arrogante Tony Stark, die nu hij een dochter had niet alles meer op het spel wilde zetten ]maar het dan na al die films helaas toch met de dood moest bekopen.

Zeker niet zonder fouten of minpunten, maar voor mij eindelijk entertaining genoeg, en dat voor een film van 3 uur.

4*

Het eerste uur is vrij vermakelijk met nog aardig wat humor, daarna is het weer zoals veel Marvels en de andere Avengerfilms: way too much.

Ik raak murw van zoveel letterlijk en figuurlijk geweld. Kan het nog zo mooi gemaakt zijn, het boeit me op een gegeven moment gewoon niet meer, en al helemaal niet als het zich allemaal afspeelt op verre planeten en in andere dimensies met allerlei vage alienfiguren.

Nu kan ik me voorstellen dat de kijkervaring anders is als je jaren moet wachten op het volgende deel. In die zin is de films er binnen anderhalve maand doorheen jassen misschien niet bevorderlijk voor de ervaring, maar toch, ik denk niet dat ik anders wel echt was gaan geven om deze personages. Het einde met het verdwijnen van veel karakters is mooi gedaan en nog wel een klein hoogtepuntje in het geheel, maar ik kan niet zeggen dat het me verder veel doet. Kans is groot dat het toch op een of andere manier wel weer teruggedraaid wordt, en zo niet, tja, ik zal er niet echt een traan om laten.

3*

Ja heel triest, zeker met de kennis van nu natuurlijk. Dapper en slim dat hij na een tijdje in het wereldje dondersgoed door heeft dat het niets voor voor hem is, dat ook helder weet uit te leggen en besluit te stoppen. Des te wranger dat het hem twee jaar later toch fataal geworden is. Ben benieuwd wat er nu uiteindelijk precies gebeurd is.

Als documentaire best oke, belangrijke sleutelmomenten zijn wel vastgelegd, waardoor het een heel eerlijk en begrijpelijk portet wordt. Ook belangrijk om te laten zien denk ik, dat dit soort wereldjes loodzwaar zijn en dat dat niet voor iedereen is.

Heel zonde van zo'n jongen.

3,5*