Log

Wel grappig om te zien dat animatiefilm(pje)s toen nog niet op zichzelf stonden, maar in de context werden geplaatst van de cartoonist die ze gaat tekenen. Dat was ook al met Little Nemo en verschillende andere heel vroege animaties. 'Kijk eens wat ik kan doen!'.

Vond deze eigenlijk niet zo leuk. Het is erg repetitief, de tekenstijl is simpel en kaal. Dan zijn sommige andere (eerdere) animatieprojecten eigenlijk creatiever en leuker om te zien.

2,5* voor de nieuwigheid en de moeite.

Leuke film, erg creatief gedaan voor die tijd, met vernieuwende shots (een auto-achtervolging in de achteruitkijkspiegel) en best spannend voor die tijd.

3,5*

Best leuk, jammere is alleen dat de ruime meerderheid van deze 'animatiefilm' bestaat uit nogal langdradige live action van Winsor McCay met zijn collega's en vrienden, en zijn hand die je de personages ziet tekenen.

Het uiteindelijke animatiestukje is wel leuk om te zien (niet de eerste, zoals hij zelf beweerde, maar toch een van de), maar jammer is dan wel dat de film vervolgens heel abrupt eindigt en je niet de reactie ziet van zijn collega's die hem eerst nog voor gek verklaarden. Dat was toch wel nodig geweest om dit een rond verhaal te maken.

2,5*

Vond deze behoorlijk meevallen als je hem vergelijkt met zijn tijdgenoten. Deze film is van hetzelfde tijdperk als dat theatrale goochelgepruts (oneerbiedig, ik weet het, maar niet mijn ding) van Méliès, maar al een stuk beter kijkbaar. Het is deels buiten op locatie, met een echt rijdende trein en het heeft een van de eerste panning shots, dus dat de mensen met de camera gevolgd worden in plaats van dat de camera stilstaat en de boel registreert als een toneelstuk. Toch best een memorabel moment in de filmhistorie.

Kijk, langer dan de 12 minuten die het duurt hoeft het voor mij ook niet te duren, maar dit begint ergens op te lijken.

3* (eigenlijk onmogelijk om er met de ogen van nu op te stemmen, want er zit nogal een verschil tussen objectieve kwaliteit en kijkplezier, maar goed).

Ik keek hier nogal naar uit door de regisseur en de cast. Tom Cruise eindelijk weer eens als iets anders dan saaie Ethan Hunt, en Jesse Plemons (en Sandra Hüller, John Goodman) is ook altijd de moeite waard in welke rol hij ook speelt.

De film gaat helaas een beetje (of nogal) ten onder aan zijn eigen ambitie en idee. Zodra je erachter komt dat het gaat om een toneelstuk in een film (en dat is al vrij snel (veel te snel?)) werkt het eigenlijk niet meer echt. De inhoud en satire van het toneelstuk ligt er duimendik bovenop (Curtis Markson zegt nota bene zelf dat het tweedimensionaal is) en is niet onderhoudend of interessant genoeg om lang boeiend te zijn (het is immers ‘maar’ een toneelstuk, er staat niets op het spel, ook al is het gebaseerd op echte gebeurtenissen), waardoor je als kijker grotendeels naar stukken hysterisch kluchterig ‘niks’ zit te kijken. De 10 minuten lange monoloog van Digger in het parlement is op zich wel de moeite waard en het is wel aardig om de cast bezig te zien, en ook de decors zijn mooi gedaan, maar dan houdt het wel een beetje op.

Ik zei tegen mijn kijkpartner dat ik de film eigenlijk pas interessant begon te vinden qua setting toen de aftiteling begon.
Dat wij als kijkers als een soort extra laag ook onderdeel zijn van het hele 'spectacle' is ook al snel wel aan te voelen, en die ‘niveau 4’-aankondiging tijdens de aftiteling is dus op zich wel een grappige maar ook een beetje een on the nose bevestiging van het hele ‘u bent allen medeplichtig'-idee.

Het is jammer van de cast, het budget en het talent van Iñárritu dat dit is toch grotendeels een nogal mislukt iets is geworden.

2,75*

Ik heb het boek recent gelezen en vond het eigenlijk onmogelijk om deze film los te zien van het boek. Ik weet ook niet of ik dit leuker of juist minder leuk had gevonden als ik het boek niet had gelezen.

Waarschijnlijk had ik Rocky ook grappig en cute gevonden (lang niet zo ontroerend en cute als boek-Rocky, maar goed) en de film ziet er tof uit en heeft leuke scènes. Maar eigenlijk raad ik mensen aan om het boek te lezen, want de science en het plot, en de band tussen Ryland en Rocky wordt daarin zoveel beter uitgewerkt, het is gewoon een leukere en betere ervaring om het boek te lezen dan om de film te zien zeg maar.

Ik hou het maar op een gemiddelde 3,5*, het was niet slecht, maar ik kan er voor m'n gevoel verder niet zoveel zinnigs over zeggen.

Net als bij deel vier dacht ik, pff dit hoeft voor mij niet, weer een deel. Maar toch is dit gewoon weer een leuke film. Vond hem zelfs leuker dan de vorige, voor zover ik het me herinner.

Het is natuurlijk onvermijdelijk dat Toy Story anno nu met zijn tijd mee moet gaan als het gaat om devices met schermen die concurreren (of allang gewonnen hebben, eigenlijk) van normaal speelgoed. Dat is leuk uitgewerkt, net als eigenlijk alles wel. De verhaallijnen die bij elkaar komen, de nieuwe figuren, de humor en de nostalgie. Het is schattig en cute en vaak ook wel grappig.

Kleine 4*

Heb me prima vermaakt, probleem is alleen dat het qua genre of eigenlijk vooral toon niet weet wat het wil zijn. De kills en dergelijke zijn behoorlijk grappig en niet serieus, waardoor de wel serieus en zielig bedoelde momenten eigenlijk helemaal niet werken.

Het deed me ook wat denken aan een soort vroege Spielberg-film (en een beetje Jumanji) wat het wel een leuk sfeertje gaf. Vond alleen Anne Hathaway niet geloofwaardig als een moeder uit de jaren '80. Die hadden niet zulk lang glad haar en kleedden zich niet als tiener, maar goed.

Ook leuk dat de dinosaurussen toch een beetje afwijken qua look (vooral omdat ze veren/vacht hebben) van de dinosaurussen die we inmiddels allemaal kennen uit de bekende films.

3,5*