Log

Cast Away voor gevorderden. Ik dacht dat we langer bij Matt Damon in zijn eentje zouden blijven, maar uiteindelijk is het een samenspel van NASA en de overige austronaten van de missie. Had het wel leuker gevonden om hem nog wat langer in zijn eentje te zien overleven. Ook gaan sommige dingen net iets te snel. Bijvoorbeeld hoe ze contact met elkaar krijgen met die letters; daar had de film wel wat meer spanning mogen opbouwen of dat zou lukken of niet.

Verder eigenlijk heel weinig op aan te merken (of het moet die scène zijn waarbij je Waterloo hoort als achtergrondmuziek, dat werkte echt totaal niet). Heel vermakelijk, en het blijft ondanks de lange speelduur heel de tijd boeien.

4,25*

De kans was natuurlijk vrij groot dat dit deel niet zo goed zou zijn als de vorige twee, aangezien die echt bijzonder vermakelijk en uitstekend gemaakt waren.

En inderdaad vond ik dit veruit het minste deel. Het is wel weer prima gemaakt, maar qua plot is dit nu eigenlijk een vrij standaard avonturenverhaal geworden. Die hele setting van de Peruaanse jungle interesseerde me helemaal niet, en afgezien van een klein handjevol aardige grappen was de humor ook lang niet zo leuk. Echt duidelijk meer een kinder- en avonturenfilm.

Wat de cast betreft, jammer dat Sally Hawkins niet wilde terugkeren in dit deel. Emily Mortimer doet het op zich prima, maar toch, Hawkins is wel meer een karakter.
Olivia Colman is prima op haar plek in een film als dit (hoewel ze geen Hugh Grant is), Antonio Banderas vond ik nogal een cliché-casting en zijn rol met die figuren uit het verleden vond ik irritant en niets aan.

Het laatste kwartier is dan wel weer ouderwets hartverwarmend met El Dorado en zijn berentribe. Ook een leuke cameo van Hugh Grant nog tijdens de credits.

Geen slechte film verder, maar ik ben niet meer echt de doelgroep voor dit deel.

3,25*

Nou geen idee what I was thinking toen ik deze film destijds 3,5* gaf en hem veel minder leuk vond dan deel 1. Dit is een geweldig gemaakte film, eigenlijk is alles er goed aan. De humor, een geweldig spelende cast, het plot, een lach, een traan, de vaak creatieve visuals, de pacing, een heerlijke rol van Hugh Grant, gewoon alles.

Verdient bijna 5*

Het is even inkomen. Door hoe het geschoten is en door de personages en het thema. In het begin dacht ik, hoe moet ik hier bijna anderhalf uur naar gaan kijken. Maar naarmate de avond valt in de film wordt het beter, het komt vooral de sfeer ten goede en je komt toch ook wel in het ‘verhaal’. Met als hoogtepunt de scene in Donut Time, waar iedereen bij elkaar komt, die hilarisch en pijnlijk tegelijk is.

Ik heb zijn films niet op volgorde gekeken (ik zag eerder The Florida Project en pasgeleden Anora), maar je ziet wel een duidelijke progressie in de films van Sean Baker. Leuke filmmaker met thema’s en personages die je eigenlijk nooit ziet.

3,75*

Ik ben op zich niet heel erg geïnteresseerd in Bob Dylan, maar ik was wel benieuwd naar Timothée Chalamet, die wel een van de leukste en beste acteurs van zijn generatie is.

De film wordt volledig gedragen door hem en zijn vertolking, voor de rest blijft er eigenlijk weinig over. Vooruit, Edward Norton heeft misschien niet de meest flitsende rol, maar de manier waarop hij zijn stem gebruikt is echt heel goed, vond dat echt heel leuk gespeeld en zijn Oscarnominatie ook wel terecht.

Elle Fanning daarentegen kan alleen heel de film met zorgelijke blik kijken, ik weet niet echt wat te maken van dat personage, of dat van Joan Baez (nooit van gehoord, maar oke).

Het eerste uur is best interessant. Vervolgens is de vertolking van Times Are a-Changing eigenlijk de enige scène waar ik echt enthousiast van werd. Maar alles wat daarna kwam boeide me eigenlijk helemaal niet meer. De clash tussen wat Dylan zelf wil en wat de folk-scene van hem verwacht, tja. Dat is een onderwerp dat voor mijn gevoel ook al 100x eerder gedaan is in vergelijkbare films en nergens meer boeiend aanvoelde. Dat hij dan ‘ruige’ muziek speelt op een folkfestival zal ongetwijfeld een ding zijn geweest in de muziekhistorie, maar om nou te zeggen dat ik het een geweldige climax vond van de film, mwa, het zal wel.

Kleine 3,5*, maar wel volledig door Chalamet.

Ben nu ik hem heb gezien wel een beetje verbaasd dat dit de Oscar heeft gewonnen, maar blijkbaar zet de Academy de lijn voort na Parasite en EEAAO (toch geen typische ‘Oscar-films’), wat een mooie ontwikkeling is.

Het eerste deel trekt je meteen al helemaal de film in. Je bent eigenlijk meteen ‘mee’ met het personage Anora (Ani) en de kennismaking en omgang met ‘Vanya’ gaat erg natuurlijk en is echt een plezier om te kijken. De film neemt daarna een andere wending. Soms lijkt het bijna de klucht-komedie kant op te gaan, maar niet zodanig dat het storend wordt of de serieuze ondertoon verliest. (Er wordt trouwens wel zoveel geschreeuwd dat ik er zelf bijna keelpijn van kreeg).

Ook al staan de personages en hun levens ver van je af (schatrijke Russen, schimmige Armenen, een sekswerker uit New York), je snapt en voelt toch precies van alle kanten aan wat er gebeurt en waarom en dat is erg knap gedaan.

Enige wat voor mij aanvankelijk niet helemaal klopte is hoe onredelijk en vreselijk ze bleef toen tegen Igor, ik dacht die gast moet wel een masochist zijn dat hij alles zo blijft pikken. Ik hoopte maar dat ze zou ontdooien en bij elkaar zouden komen. Het gebeurde uiteindelijk niet op een manier die ik had verwacht, maar die wel een erg mooi einde opleverde. Ani kan blijkbaar niet echt op een normale manier liefde en kwetsbaarheid uiten en ontvangen, maar weet helemaal op het einde (in een auto die steeds besneeuwder raakt), dan toch eindelijk haar noodzakelijke tough girl-kant los te laten. Een van de mooiste eindes die ik in lange tijd heb gezien. En wat een lief en mooi personage speelde Yura Borisov, met eigenlijk nauwelijks tekst maar met alleen zijn zachte blikken.

Erg goede, originele en plezierige film. Wel erg ‘hectisch’, maar heb er wel van genoten. Mooi ook dat Mikey Madison de Oscar heeft gewonnen (en Sean Baker drie. Ik zie nu pas dat hij ook van The Florida Project is, ook al zo’n bijzondere film met een originele sfeer. Mooi, het is hem gegund).

4,5*

Zit heel aardig in elkaar en goed gespeeld, maar om nou te zeggen, wow Oscar-waardig dat nu ook weer niet. Maar ik kijk eigenlijk nooit (zulke) korte films, dus kan ook slecht vergelijken.

Leuk dat (een versie van) Creep van Radiohead is gebruikt.

3,5*