Log

Ik kijk weinig horror omdat ik het meeste te eng vind, maar ben toch blij dat ik er af en toe wel eentje meepik omdat sommige films wel jammer zijn om te missen.

Zo ook deze. De film weet een goede balans te vinden tussen spanning, (helaas, want eng) jumpscares, comic relief, en over-de-top-gore. Maar ook, als je dat wil, eventuele diepere thema’s om over na te denken. Met een hele schoolklas die ineens verdween moest ik meteen denken aan de schoolshootings die er helaas zijn in de VS, hoe een gemeenschap reageert, en verderop in de film als je bij de scènes van Alex bent ga je denken aan thema’s als misbruik en huiselijk geweld en kinderen die met een vreselijk geheim zitten.

Maar ook als je daar allemaal geen zin in hebt is dit een prima vermakelijke film, ook door hoe het in elkaar zit met de verschillende POV’s die ook op een vernuftige en prettige manier in elkaar grijpen, ik hou daar altijd wel van.

4*

Aan het gemiddelde te zien ben ik in de minderheid, maar helaas viel dit me nogal tegen. Dat komt deels door verkeerde verwachtingen, en deels doordat het gewoon niet heel erg een snaar raakte. Wat die verwachtingen betreft; door wat er hier bij de film staat (‘ze poogt het beeld dat ze van haar vader heeft te verzoenen met diezelfde man die nu een vreemde is geworden’) dacht ik telkens dat de film op een gegeven moment naar volwassen Sophie in het heden zou gaan en haar wellicht verslechterde of niet-meer bestaande band met haar vader, maar dat blijft uit, afgezien van een enkele (abstracte) scène waarin we zelf moeten invullen wat er precies is gebeurd.

De film gaat, als ik de reviews en commentaren zo lees, ook veel meer over depressie (van haar vader, en later van haar?) dan over haar als kind. Dat hij strugglet met zijn leven merk je wel tijdens de vakantie (ik dacht eerder aan geldproblemen en dergelijke), maar ik vond dat verder niet bijster interessant, ik dacht telkens dat er iets met Sophie zou gaan gebeuren. Door hoe scènes in elkaar zitten was ik eigenlijk de hele tijd aan het wachten op iets ergs (gaan die oudere jongeren haar aanranden? Pleegt haar vader zelfmoord door in de zee te lopen? Gebeurt er iets met die Michael?), maar dat blijft uit waardoor je hoe langer hoe meer denkt, waar gaat dit over (en die rave-scène met stroboscooplicht is gewoon té onduidelijk. Zelfs als ik de beelden probeer te pauzeren zie ik nog steeds niet wat er nu precies gebeurt en dat lijkt me vrij cruciaal/funest).

Ik was net zo oud als Sophie eind jaren ’90 (wat qua stijl en muziek vaak wel leuk was, zeker door die videocamerabeelden krijg je dat echte jaren ’90 gevoel van je eigen jeugd), dus je zou verwachten dat deze film beter bij me zou aanslaan, maar er waren teveel momenten dat ik de neiging kreeg om vooruit te spoelen tijdens ellenlange shots en scènes waarin verder niets gebeurt.

Had van mij wat concreter uitgewerkt mogen worden want het thema heeft verder best veel potentie.

3*

Ik had hier minder van verwacht maar vond het eigenlijk wel een goede leuke film. Met name door de cast, het acteerwerk en het sfeertje. Het blijft op zich ook wel tot het einde boeien. Ook een leuke soundtrack.

3,75*

Heel apart. De film lijkt eigenlijk in niets meer op deel een (behalve dan de muziek die op het einde te horen is, mooi moment), laat staan het mainstreame zwakke deel twee.

Danny Boyle is weer lekker los gegaan met het camerawerk en bijzondere editkeuzes, maar wat ook opvalt is dat de toon van de film vaak verandert. Soms is het wel echt creepy horror, soms bijna fantasy (hoe ze door die sterrennacht over die passageway lopen), tegen het einde met de Zweedse militair komedie (‘what’s wrong with her face?’) en dan met Ralph Fiennes krijgt alles weer een heel andere toon.

Je zou kunnen zeggen wat een rommeltje en waar gaat dit over (om nog maar niet te spreken van die laatste 5 minuten, wtf!) maar ondanks dat heb ik me er wel mee vermaakt. Het sfeertje is origineel, er zitten gave shots in, en je wordt toch regelmatig verrast door alles wat er gebeurt. Het hele ‘zombie’-gebeuren is sinds The Last of Us, Game of Thrones e.d. allemaal een beetje been there done that geworden, maar dit voelde dan ergens wel weer fris aan.

Kleine 4*