Opinions

Best een aparte serie, in die zin dat ik 50% - alles dat draait om het personage BoJack en zijn verleden en problemen – érg goed vond, maar de andere 50% regelmatig chaotische ‘onzin’ vond, waarbij ik vaak dacht ‘waar kijk ik nu eigenlijk naar?’. Ik heb zelf eigenlijk vooral mijn kijkplezier gehaald uit de personages van BoJack en Diane, maar al die shenanigans van Todd en andere personages hoefden van mij soms niet zo.

En dan heb je natuurlijk nog de wereld waarin het zich afspeelt; eentje waar mensen en (antropomorfe) dieren door elkaar leven. Op de achtergrond gebeuren genoeg grappige details die je bij de eerste kijkbeurt niet eens allemaal meekrijgt, en de makers hebben ook plezier gehad met het bedenken van zo vergezocht mogelijke dieren, van vlooien tot aan vage zeewezens. Dat maakt het een erg rijke serie, vol met grapjes en details op de achtergrond. Ook hoe de intro elk seizoen verandert is daar een voorbeeld van. Die wat absurde creativiteit levert dus regelmatig leuke dingen op, maar het zorgt er ook voor dat er hele arcs en afleveringen zijn die ik niet meer na kan vertellen omdat het gewoon niet echt beklijft en voor mij als filler aanvoelde.

Het lijkt alsof de makers in de kern een dramatische, serieuze maar toch intelligent-grappige serie over depressie, verslaving, beroemdheid, familie, relaties, Hollywoo(d), etc. maken, maar net als ze daar aangekomen zijn dan moet het toch weer de silly kant op. Dat merk je het meest aan de cliffhangers van de afleveringen. Die eindigen vaak op een interessant-dramatische noot, maar zodra je de volgende aflevering opzet dan is daar weer weinig van over. Alsof je telkens een sappige worst voorgehouden krijgt, maar daar maar een enkele keer aan mag proeven. Dat zijn de afleveringen die ook op IMDB veruit het hoogst scoren; de speech van BoJack op een begrafenis, afleveringen die verder duiken in de geschiedenis van zijn moeder, de aflevering waarin wij als kijkers en hijzelf – high van de pillen – het verschil niet meer zien tussen de serie waarin hij speelt en zijn echte leven, en de een na laatste aflevering waarin het lijkt alsof BoJack zich bevindt in een soort limbo voor hij gaat sterven met de personages die eerder in de serie al zijn doodgegaan. Een aflevering die ik bijna een soort vorm van horror vond, en dat voor een animatieserie. Erg sterk gedaan, ik heb zelden met zo'n beklemmend verdrietig gevoel naar animatie gekeken. Wat mij betreft had het op zo'n zelfde noot ook wel mogen eindigen. Typisch is dan weer dat de volgende (laatste) aflevering weer verder gaat op luchtige toon en op zich wel oke-ish is, maar ook weer niet echt top.

Ik stem niet, want ik weet per seizoen niet meer wat ik er nou van vond, maar denk dat ik overall zo uitkom op een 3,75*. Aardig wat (hoge) hoogtepunten tussen soms saaiig ‘gedoe’.

Ook eindelijk maar eens begonnen aan deze serie. Moet zeggen dat ik nog niet echt zie wat er zo geweldig aan is. Of het komt doordat 2008 alweer wat gedateerd aan het raken is, of omdat ik afgelopen tijd wat verwend ben met héél goede (en nieuwe) series zoals bijvoorbeeld Game of Thrones en Chernobyl waardoor dit toch allemaal wat ouderwets en knullig aandoet, ook qua production value.

Het seizoen heeft zeker zijn momenten, zoals de onverwacht gave momentjes waarin Walter zijn chemie-kennis gebruikt om mensen te slim af te zijn, maar vaker is het traag en wat knullig (weet nooit helemaal wat ik van Jesse moet vinden, ik vind hem een soort parodie op een coole gast met zijn eeuwige mutsje en baggy broek (ook alweer zo gedateerd)). Verder zijn al die gezinsscènes met zijn vervelende vrouw e.d. veel te talrijk aanwezig en vind ik alles een soort spanning en 'flitsendheid' missen. Daarnaast vind ik Walter als personage, hoewel dat natuurlijk de bedoeling ook is, echt ontzettend onaantrekkelijk om naar te kijken. Wat een onaantrekkelijke sul.

Ik blijf wel kijken omdat ik wel benieuwd ben naar hoe geweldig het blijkbaar allemaal nog gaat worden, maar tot dusver ben ik nog niet laaiend enthousiast.

3*

Vorig jaar schreef ik een vrij negatieve recensie bij seizoen 1. Ik snapte de hype niet zo, vond het allemaal licht gedateerd aandoen, Walter teveel een sukkel om naar te kijken en ook teveel suffe gezinsscènes.

Toch blij dat ik - beter laat dan nooit - besloten heb om verder te gaan, want moet zeggen dat al die problemen zich vanaf halverwege dit seizoen vanzelf oplossen. Vind dit seizoen stúkken beter op alle vlakken en begrijp (zeker nu ik inmiddels bezig ben met seizoen 3) zeker de hype.

Waar ik Jesse in seizoen 1 nog maar een treurig nepfiguur vond deed die mooie story-arc met zijn verliefdheid op Jane zijn personage heel veel goeds. Ja het is nog steeds vaak een sukkel die veel te veel domme fouten maakt, maar hij is kwetsbaar en menselijk en wordt ook een steeds beter acteur. Hij is nu misschien wel mijn favoriete personage.

Voor mij was Peekaboo veruit de beste aflevering van het seizoen, ook weer doordat we zien hoe empathisch Jesse kan zijn met dat jongetje, maar sowieso die schrijnende situatie in dat huis (en de ontknoping met de ATM wat gruwelijk en tof tegelijk was).

Het zit qua production value en structuur (zoals het hele 'Seven-Thirty-Seven Down Over ABQ') ook een stuk beter in elkaar.

Veel zin om verder te gaan!

4*

Zeer goed.

Het is sowieso al interessant en fascinerend om te zien omdat een kernramp en de gevolgen toch vrij onbekend terrein zijn, en al helemaal omdat het echt gebeurd is en er redelijk weinig over bekend is bij het grote publiek.

Maar wat ik bijna nog beter vind dan het hele laten zien van de ramp en de nasleep is het tonen van de context van de Sovjetcultuur waarbinnen dit allemaal gebeurde. Eigenlijk ook onontkoombaar natuurlijk, omdat eigenlijk alles dat gebeurt - niet alleen het ontstaan van de ramp, maar ook alle ontkenning en de heroiek van de mensen die zich opofferen erna - alleen maar binnen zo'n samenleving had kunnen plaatsvinden. Maakt het dus eigenlijk dubbel zo interessant om te kijken allemaal. Daarnaast vind ik de hele jaren '80-sfeer ontzettend goed neergezet als het gaat om de kapsels, brillen en de schrale Sovjet-interieurs.

Zit op alle vlakken erg goed in elkaar.

5*

PS. Voor de liefhebbers; er is ook een podcast over elke aflevering (The Chernobyl Podcast) waarin door de makers wordt gesproken over de keuzes die gemaakt zijn, wat er helemaal waarheidsgetrouw is en wat misschien minder, etc. Echt een aanrader om te luisteren.

Zeker geen serie voor iedereen. Het is HBO, het is 2019, en dat zul je weten. Veel drugs, naakt, seks. En dat in een highschoolsetting. Ik kan me voorstellen dat mensen dit ongeloofwaardig zullen vinden. Neemt niet weg dat het enorm mooi gemaakt is. De cinematografie is schitterend, de soundtrack erg goed en modern en de acteerprestaties, met name van de hoofdrolspeelster Zendaya echt uitmuntend.

Het zwaartepunt lag voor mij wel duidelijk bij aflevering 3 en 4, makkelijk de sterkste twee afleveringen van het seizoen. Daarna vliegen sommige verhaallijnen, met name die van Nate, misschien lichtjes uit de bocht, en zeker de laatste aflevering is een beetje een anti-climax te noemen, maar alsnog blijft dit toch best wel next-level qua serie, niet echt te vergelijken met alles dat er al is gemaakt.

Benieuwd naar seizoen 2, ik vermoed dat het niet beter gaat worden en dat het wellicht in de valkuil van 'meer, erger en extremer' gaat vallen, maar dan hebben we altijd nog de schitterende visuele stijl.

4,5*

Erg goed gemaakte serie. Er is zeer veel aandacht besteed aan de cinematografie, erg goede acteerprestaties en minutieuze spanningsopbouw.

Wat me wel van een hogere score afhoudt is het tempo dat soms té overdreven traag is. Minutenlange scènes waarin we bijna niets anders zien dan close-ups van June. Over het hele seizoen genomen ook net wat te weinig ontwikkelingen. Er zitten afleveringen bij die eruit springen wat betreft schokkende gebeurtenissen en boeiende ontwikkelingen, maar net iets teveel is repetitief.

Wel erg benieuwd naar volgend seizoen, hoop dat het dan niet weer meer van hetzelfde wordt, maar een behoorlijk ander uitgangspunt, namelijk de opstand en poging tot ontsnapping.

Leuk en interessant uitgangspunt. Het scheelt dat de serie kiest voor slechts 5-10 jaar later, en dat vrijwel alles dat we zien eigenlijk nog gewoon relatable en heel goed voorstelbaar is.

Moet wel zeggen dat ik de eerste aflevering het sterkst en interessantst vond. Het concept wordt mooi en ook wel spannend geïntroduceerd, met terloops voorzichtige kijkjes in de toekomst (ook op technisch gebied) en een zeer sterk einde van de eerste aflevering, met het afvuren van een nucleaire raket in de laatste dagen van de tweede termijn van Trump.

Naarmate de serie vordert vond ik het af en toe wat minder worden, het geheel focust zich soms wat onevenwichtig op de grotere zaken die spelen en op het meer 'soapy' element van de familie zelf. De laatste afleveringen, en vooral het einde, worden iets meer 'vergezochte' sci-fi, zeker met de 'transhumane' staat van Bethany dat ik persoonlijk nooit 100% begreep hoewel de makers het wel open hebben proberen te houden en er ook weer nooit echt overboord mee zijn gegaan.

De rol van Emma Thompson is overigens een leuke toevoeging, hoewel ik het vooral veel 'buitenkant' vond (hoe gedraagt zo iemand zich in de media) en weinig inhoud over wat ze nu eigenlijk allemaal van plan was met de koers van de UK, maar dat raakt eigenlijk natuurlijk ook precies aan hoe zo'n politicus opereert.

Af en toe wellicht ook wat openlijk 'prekerig'. Verder genoeg kijkplezier (de Notre Dame die af is in 2030, de wereldpremière van Guardians 4, dat soort details zijn gewoon leuk), spanning en interessante maatschappijkritiek.

4*