Opinions

Dolle Franse komedie (Franser kan het niet) met onmogelijke toestanden (uiteraard) maar meerdere uitstekende gags en met aanstekelijke vakantievrolijkheid.

Plezierige Franse komedie, volgestouwd met studentikoze grappen de ene al beter geslaagd dan de andere. Luchtig vermaak en prettige om enkele Franse toppers, zoals Daniel Auteuil, in zijn jongere jaren aan het werk te zien.

Aangekondigd als een klassieker en het is inderdaad een heel klassieke Hollywoodstudio musical uit de jaren 50.

Vergeten we het lange saaie begin, de bespottelijke oorlogssituaties en willen we ons aan de romantiek houden, dan worden we onweerstaanbaar meegesleurd in een resem schitterende songs van het duo Richard Rodgers-Hammerstein II. Zelden zo'n collectie bijeengehoord, te beginnen met het gevoelig, doordachte "Twin Soliloquies" ("Wonder how I'd feel"), eigenlijk de prelude tot de hoofdbrok "Some enchanted evening". Maar er is ook nog "This nearly was mine" en wat me wel erg beviel "Younger than Springtime", maar dat is wel een stuk wishful thinking.

Hoe dan ook, precies door de muziek viel de film nog best mee en eigenlijk was de choreografie en cinematografie in zijn geheel en voor die tijd zeker niet slecht.

Jean Renoir, in zijn USA-periode, brengt hier een sociaal drama, waarbij hij een familie van brave zielen ten tonele voert die poogt met een eigen gewaagd initiatief tot een beter bestaan te komen maar meer leed dan lief ervaart, maar precies uit de tegenslagen de moed put om door te gaan.

Nochtans ziet het er nogal braaf en edelmoedig uit en soms lijkt het wel een familiefilm uit de Disney-stal.

Er is ook voldoende ruimte voor wat folklore en humor, maar het accent ligt toch op de armoede en is de film toch uiteindelijk een ode aan de samenhorigheid en hulpvaardigheid onder de werkmensen. Trouwens, de synthese van de film zit perfect in de laatste zin van de synopsis hierboven of zoals in het slot iemand zegt "It takes all kind to make up this world". Renoir zal het wel beter uit het Frans hebben onthouden : "Il faut de tout pour faire un monde".

Boksers hebben dikwijls een moeilijk familiaal en sociaal leven. Zo blijkt toch uit meerdere films over deze sport die ik zag en deze "Soutpaw" maakt daar zeker geen uitzondering op. Integendeel, Jake Gyllenhaal krijgt heel wat ellende over zijn hoofd, in een film die amper boven de middenmoot uitsteekt omwille van het déjà vu-gevoel en toch ook wel hier en daar wat ongeloofwaardigheid, zoals de houding van het meisje bij het eerste bezoek van haar vader, vertoont en de zekerheid waarmee het verhaal te voorspellen is. Bovendien vind ik Gyllenhaal niet zo geschikt voor dergelijke rol.

Film over een 85-jarige oma die in een rusthuis wordt geplaatst maar vooral behoefte heeft aan liefde van haar kleinzoon en aan zoete herinneringen uit haar jeugd.
Rol wordt vertolkt door Annie Cordy, een 'Brusselette" als zangeres en actrice enorm populair destijds en die hiervoor later de titel van barones werd toegekend en nu, met haar rol in deze "Les Souvenirs", nog eens werd erkend met een Magritte-nominatie.
Een grappige en ook wel af en toe gevoelige prent deze "Les Souvenirs" waarin vooral Michel Blanc de aandacht trekt als weinig echt dominant figuur ( hilarisch de manier waarop hij afdruipt na een minder geslaagd bezoek aan zijn oude werkmakkers(
De eerste helft van de film serveert heel wat gevatte dialogen en kleine komische situaties maar spijtig genoeg gaat de film wat afzwakken door allerlei nevenverhaaltjes en is oma dan ook wat uit het oog verloren.
Niettemin genietbaar, te herkennen toestanden en goed acteerwerk.

Een kijk op aspecten in het leven van jan met de pet in Georgië. Ruilhandel als tussenstap. Pienter bedacht maar op je hoede zijn is wel een noodzaak in dit land waar de eenvoudige man zich al verheugt om een kleinigheid en uiteindelijk weinig ambitie kan koesteren op meer mogelijkheden in zijn leven.

Interessant om het allemaal te vernemen.

Een visueel hoogastandje. In wit-zwart, maar de camera zorgt voor vele lichtschakeringen en speelt met schaduwen, zon en wolken.

Het is een aaneenschakeling van impressionante scènes, met vooral machtige beeldcomposities en waarbij er toch enkele, zoals de uitvaart van de gedode student, tot de allermooiste cinema behoren.

Leven is het hoogste goed en de mens ontziet niets om dat leven te bewaren. Ook Juliette is dit bewust, maar toch...

SF-filmpje dat wat huiverig aandoet bij het zien van een niet zo prettig toekomstig beeld.

Ge bedenkt het maar...en meteen een waarschuwing voor toekomstige Mars-toeristen : zorg dat er geen baby op komst is...
Avontuurlijk is de come-back zeker, al had ik wel gehoopt op wat meer grappigheid - maar zeker niet nutteloos, want als Gardner tegen Tulsa zegt dat zij van hem een mens heeft gemaakt, dan geldt dat zeker ook in de omgekeerde richting.
Vlot met meerdere mooie opnames de kus even buiten de stratosfeer, inbegrepen
Ontspannen en geamuseerd gekeken naar deze space romance.

Naar een novelle van A.J. Cronin.

Lijkt mij eerder een familiefilm, al is de houding van de vader nu niet bepaald een voorbeeld.

Netjes opgebouwd en vlotjes toegankelijk. Het jongetje stelt heel goed de van elk avontuur onthouden en stijfjes opgevoede knaap voor, Michael Hordern past in de rol van de strenge vader, terwijl Dirk Bogarde er heel geslaagd "Spaans" uitziet.

Te eenvoudig om hoge toppen te scheren. Regisseur Philip Leacock, mij voorheen onbekend, was naar verluid erg gedreven in films rond kinderen.

Misschien niet het hart van "Ben Hur" maar toch een meer dan degelijke "historische" spektakelfilm van Stanley Kubrick waar in feite maar weinig sleet op zit.

Sluit wel enigszins aan bij de monumentalistische films van destijds met een min of meer historische achtergrond, praalvertoon enerzijds, de diepste ellende anderzijds en natuurlijk een reusachtige set met veel figuranten, naast heel wat gekende sterren.

Film houdt het over de ganse lengte boeiend en afwisselend : het edel doel om slavernij te bannen, de gevechtsscènes, niet in overtal, maar netjes gedoseerd met deze over het gekonkel bij de Romeinse senaat en onder de de gevechtsleiders, de onvermijdelijke, minzaam voorgesteld, romantiek, de emotionele slotscène,... dit alles in een puike montage en mooie muzikale begeleiding.

Inzake acts zag ik Peter Ustinov er boven uitsteken.

Geen meesterwerk, maar een tweede (of derde ?) visie lokte toch wel meer waardering los.

Prima film over de gemoedsgesteltenis van een vrouw die, zoals ze zelf zegt, niet meer zwanger is maar toch in verwachting van een kind.

Cineast werkt soms met tijdsprongetjes, soms lange shots die de gevoelens van Maria moeten onderlijnen, slaagt er in de spanning op te drijven en kan rekenen op een uitstekende Margherita Buy.

Méér dan een tienerfilm met de vreugde en teleurstellingen van een aantal youngsters, maar een film over het verwerken van trauma's na het ondergaan van een onterende belevenis.

Het verlies van vriendschap, het zich afzonderen en er niet meer bijhoren, de psychische onmacht om de feiten aan te klagen, maar ook de afstand tussen ouder en tiener, komen in deze onderhoudende film, met goede acts, aan bod.

Avontuurlijke film die al meteen begint met een verrassende ontsnapping, een onmogelijke klim en een fikse "afvaart".

Er wordt onmiddellijk een luchtige toon gezet wat de film wel ten goede komt en verduidelijkt dat de ambitie niet verder reikt dan wat ontspanning en wanneer zich dan een verrassende omwenteling voordoet, verhoogt dat wel het plezier in het filmpje. Moet ook gezegd dat onze twee gasten het goed doen in hun rol. Belmondo-Delon hadden het niet schalkser gekund.

Wat dan hun uiteindelijk doel betreft, een casinokraak, vinden ze overduidelijk inspiratie in enkele Amerikaanse voorgangers. En hoe ze het achteraf verder tesamen doen ? Wat dacht je ?

Een 3 lijkt mij voldoende.

Begint zowat als een klassiek, romantische tienerkomedie maar gaandeweg wordt het inhoudelijker.

Niet groots maar toch een behoorlijk uitgewerkt en aanvaardbaar thema.

Shailene Woodley vond ik het overtuigendst acteren.

Heb me voor een keer niet willen storen aan de spetterende ongeloofwaardigheid en het resultaat is dat ik het toch spannend vond en best kan aanvaarden dat de film werd gelauwerd voor de speciale effecten, de stunts enz...

Bah, een actiefilm impliceert doorgaans een dikke portie onwaaarschijnlijkheden en ge aanvaardt die of ge blijft gewoon weg. Zo is het.

In ieder geval enkele puike acts, zekerlijk van Dennis Hopper en Sandra Bullock, die ze nooit haar rijbewijs mogen afpakken.

En nog iets in de rand. Hadden ze niet beter direct het losgeld betaald ? Het ware wellicht goedkoper geweest.

A good man is very hard to find.

Passend doet er toch eentje...misschien. Ava verdient het wel.

Charmant romantisch avonturenfilmpje, toch, met merkwaardige personages, de madame aan de bel meegeteld.

Eindeloze Coney Island pret, gevolgd door eindeloze taxi-duiver-gags om ook nog de vuisten te laten spreken tegen al wie of wat het hart niet in zich draagt en dit ter ere van die laatste paardentram.

Een prima Harold Lloyd. Hij zette ook moeiteloos de stap naar de geluidsfilm, maar het kan niet ontkend dat de stille films zijn beste waren, getuige hiervan deze "Speedy" één van zijn laatste.

Hitchcock middenmotor of verwachten we te veel van de meester ?

In ieder geval die psychiatrie, waaruit uiteindelijk altijd een oplossing kan worden gepuurd, vond ik toch wat te ver gezocht en fantaisistisch.

Hitchcock blijft echter bij zijn woord : hij heeft naar het einde toe altijd een verrassing in petto voor de kijker....en ook nu was hij even te zien.

Een innemende, charmante acteur als Gregory Peck had het moeilijk om boosaardig te kijken.

Michael Chekhov kreeg m.i. terecht een Oscarnominatie.

Vond het script goed en de beeldvorming uitstekend.

David Cronenberg bezit de gave om aan de hand van kleine details een toestand concreet duidelijk te maken.

Toch wel een goede film met een verbluffende Ralph Fiennes en een eveneens best presterende Brad Hall, als de 12-jarige Spider.

Gekruid met vele getuigenissen en fragmenten van films, interessante documentaire over deze markante cineast,...

Merkwaardig om zien het verschil tussen de zo goed als handmatig opgemaakte beelden in "Jaws" en de door computers ontworpen weergaven in "Jurassic Park" en de weerslag van dit laatste op de filmgeschiedenis.

Ook boeiend te vernemen de ontzettende preciese waarmee "Schindler's List" en "Saving Private Ryan" werden opgenomen en, in het algemeen, het terechte belang dat Spielberg hechtte aan de impact van muziek en geluid.

Goedgemaakte en aanbevolen film voor jongeren en voor al wie met jongeren in contact komt (ouders, leerkrachten...) want de film is toch duidelijk dat enerzijds niemand het had zien aankomen en anderzijds niemand geloofde in de ernst en de schade die de pesterijen konden aanrichten. Respect opbrengen voor om het even wie is de les die moet getrokken worden. Let wel dat gelijkaardige toestanden zich kunnen voordoen onder volwassenen, op de werkvloer, onder collega's...

Emotievol slot van de film.

Verdienstelijk western, aanvankelijk een eerder luchtige toon met de ervaren boef en de drie jonge snaken die hem maar al te graag volgen maar eerder een hinder zijn dan iets anders.

Stilaan ebt de luchtigheid weg en wordt het ernst en krijgt de film zelfs een maatschappelijk en emotioneel gelaat.

Lee Marvin doet wat bizarre aan in zijn gek pakje maar speelt toch wel op uitstekende wijze, de nietsontziende, geldzuchtige bandiet terwijl de drie youngsters er perfect jong en onervaren uitzien.

Onvervalste thriller uit de stomme-film-periode, die onafgezien van de technische middelen, heden ten dage amper kan verbeterd worden.

Toch merkwaardig hoe Amerikanen geweld en misdaad kunnen mengen met menselijke gevoelens, van de laagste tot de edelmoedigste, uiteraard zonder aan de romantische voorbij te gaan. Met het nodig evenwicht en met een flinke dosis spanning komt ge tot een knappe film, zoals deze "Split Second", waarmee Dick Powel, als acteur doorwinterd in dergelijke films, een geslaagd regiedebuut maakte.

De ganse cast acteert naar behoren.

Wat een verschil aan mensen op dat kleine lapje grens.

En met nare en hoopvolle gevolgen.

Sam is een goede jongen. Op weg naar de sterren, de spoetnik achterna ?

Goed verhaald, mooi in beeld.

Indringende film over het pedofilieschandaal in de States waarbij de Katholieke Kerk erg in diskridiet wordt gebracht.

Aanvankelijk is het even aanpassen aan het tempo opgelegd door het "Spotlight"-team maar al rap zit ge in het onderzoek opgenomen. Een onthutsend relaas, dat gelukkig, en dat is een absoluut pluspunt, niet gestoord wordt door nevenverhaaltjes. Knappe, interessante film met een zeer goed acterende cast

Na het zien van de eerste helft van deze film kunnen bemerkingen als "hier was meer mee te doen", of "flashbacks brengen geen meerwaarde en komen niet altijd op het juiste moment" "vertolkingen kunnen beter" of "slaat helemaal niet aan", maar achteraf, wanneer het dramatischer wordt, gaat de film toch ook wel aangrijpend voor de dag komen, met een knappe acteerprestatie van Viviane de Muynck en ook van Stany Crets.

Haalt misschien niet het niveau van andere films die dergelijke thema's behandelen, maar al bij al vind ik de film in zijn geheel toch verdienstelijk

Visueel heel mooi met knappe figuurtjes: het meisje , het hondje en het fantasierijke, oppermachtige van de Oppergod en ...nu weet ik waarom onze lentes vaak tegenvallen: het moet verdorie juist zijn

Toch hangt er een mooie collectie "springs" uit het verleden. Een charmant slotbeeld.