Log

Eigenlijk hou ik veel meer van de latere Sautet ("Les Choses de la Vie").
Toch begint deze film heel sterk met Lino Ventura in het middelpunt, als goedmenende tussenpersoon die in een onverkwikkelijk zaakje wordt meegesleurd en daarop reageert zoals alleen van onze Lino mag worden verwacht.
Daarna gaat de film letterlijk en figuurlijk dobberen of moet ik zeggen verzanden want er blijft alleen maar gepaf en gebrul over in een onbegrijpelijke situatie of wat voor een spannend avontuur zou moeten doorgaan. Op een bepaald moment staat Koscina te glimlachen in en scene waar geenszins te lachen valt. Allez vooruit. Een 3 om het goede begin.

Film heeft zeker zijn goede passages maar lang vroeg ik mij af waar hij eigenlijk naar toe ging en waarop ik mij moest focussen.
De omstandigheden die naar de "leugen" hebben geleid zijn ruimer behandeld dan waar het eigenlijk om ging en dat wringt een beetje.

Een film boeit als hij je doet verlangen naar wat moet volgen.
En dat doet deze "Here" ondanks de trage progressie (De lange shots geven je lekker de tijd om in de gedachten van de personages te kruipen) en de eenvoud ervan.
Een ontluikende lovestory (slotscène verduidelijkt dit op een intens mooie wijze) met de natuur als bindmiddel en met een puik geschetst tijdsbeeld en maatschappelijke omgeving: de Roemeense bouwvakker en de Belgisch-Chinese studente op de rand van de grootstad en met hun herkomst steeds aanwezig in doen en laten.

Film die als het ware waarschuwt voor onzekerheden bij jongeren, hun twijfels, stress, in de grond alleen te zijn en niet begrepen te worden, hun doemgedachten...

Olympe de Gouges: nooit van gehoord, maar feministe avant la lettre die in de periode van de Franse Revolutie - niet de beste periode om tegen Robespierre en Co in te gaan, waarbij onthoofding bijna een fait divers was geworden - vocht voor de rechten van de vrouw in de maatschappij.
Merkwaardig, 150 jaar later stond men in Frankrijk eigenlijk amper een stap verder.
Boeide mij wel, vooral omdat alles als nieuw overkwam.
Julie Gayet is de actrice die een geloofwaardige rol van de heldin neerzet.

Degelijke TV-film over partnergeweld binnen het huwelijk.
Het psychologisch en ook het fysisch lijden van de vrouw wordt druppelsgewijs, ook vie flashbacks, blootgelegd.
Merkwaardig toch dat de omgeving zelden weet heeft van het drama dat zich afspeelt.
Kan het dat het verstandelijk niveauverschil tussen beide partners enige rol speelt in het gebeuren ?
Vooral Pierre Perrier is goed in zijn rol terwijl kapitein politievrouw Lubna Azabal toch wel een buitenbeentje lijkt. A suivre.

Deray zet hierin een sfeervolle, best spannende en zeker goedgebouwde misdaadfilm neer, qua cast vakkundig ondersteund door jean Rochefort (ietwat te jongensachtig uiterlijk voor een boef), Michel Auclair, Charles Vanel...
Het slot is verrassend en toont aan dat ook het streven naar perfectie noodlottig kan zijn, maar daarom ook niet volledig ten onrechte.
Knap tijdsbeeld met typische, zeer toepasselijke achtergrondmuziek.

AI, ai, ai...dat geklungel met de vertaling van een levensbelangrijk rapport trilt na tot in de uitspraak van het vonnis.Van broosheid van de rechtspraak gesproken.
Een sfeervolle film met ijzersterke vertolkingen.
En ook bijrol Sam Louwyck zegt iets bijzonders : "Wat ge zegt van een ander, zegt meer van uzelf dan van die ander". Heel dikwijls waar, Sam.

vote posted

Als spoorwegman, dokwerker en zo was hij wel eens meer te zien in zijn 100-films ruim palmares. Als blinde lijkt het me toch een unicum, maar daarom niet minder briljant, met zoals gewoonlijk de film grotendeels dragend.
Een positieve boodschap brengt dit werk van Georges Lacombe ("Martin Roumagnac" ook al met Gabin): Hoe erg en hoe definitief de handicap, afgeschreven en nutteloos in het leven zijt ge niet, ook al vergt het tijd, moed en pijn om tot dit besef te komen en te aanvaarden.

Het leed en de verdeeldheid in een arabische familie waarbij een zoon, een broer, hardhandig door de politie werd aangepakt met de dood tot gevolg en waarbij ook blijkt dat de verdere afhandeling door het parket meerdere twijfels oproept.
Dergelijke gebeurtenissen zijn helaas een triest onderdeel van onze samenleving geworden.
Ze onder de aandacht brengen, zoals met deze film, is alleen maar aan te bevelen. Het laat ook toe dieper op een maatschappelijk gebeuren in te gaan en te beoordelen en helaas vaak te veroordelen.

Mist alleszins in her eerste stuk een noodzakelijk iets dat u werkelijk in spanning meesleept, in de ban brengt en belooft voor het vervolg van de film.
Helaas kan ook wat volgt niet overtuigen.
Van echte suspense in het complexe intrige met meerdere betrokken partijen, is er amper sprake.
De "mantelverwisseling" lijkt mij nog het vindingrijkst.
En... de liefhebbers van Michael Caine, in zijn usual flair, kunnen zich optrekken aan het feit dat hun held, het allemaal, koeltjes doorziet, maar ook dat is niet van aard het niveau van de film op te trekken.
Eigenlijk kon ook "The Ipcress File" me niet zo erg bekoren.
Het zal mijn genre niet zijn. Alhoewel.

Wel interessant om mee kennis te maken al had ik toch de indrukt dat nog heel wat gesteund is op gissingen en veronderstellingen.
Komt daardoor wat opgeschroefd over. Die Fransen toch.