Opinions

Net voor de tigste keer bekeken. Deze film grijpt je vast, schudt je, sleurt je mee, en zet je in de draaimolen uit. Hij overdonderd, leert, ontroerd, vermaakt, en overdonderd weer! één van de grootste meesterwerken allertijden, en zonder twijfel de beste (Spaghetti)western ooit gemaakt. Cinema zoals het hoort! Fantastisch.

Ik hou van superhelden, en daar vormt Captain America geen uitzondering op. Echter heb ik ze liever in de moderne setting dan de ouderwetse. Iets zegt me dan ook dat ik deel twee hoger zal waarderen. Maar los van dat vond ik deze film zelfs binnen de superhelden-wereld wat chaotisch en overdreven aan doen. Ik kan mijn vinger er niet op leggen wat precies mis is, maar de situaties en verhaalloop stond me enigszins tegen. Al valt er genoeg te genieten. Zoals de actie, Captain America, en de charismatische Hugo Weaving!

Wat een overweldigende soundtrack presenteert deze film toch. Blijft nog steeds in me hoofd spoken. Verder een wereldrol voor Anthony Quinn. Tevens ook een opvallend goede rol van dat kolonel. Echt episch is het allemaal verder niet. De romantische verhaaltje komt ook wat cheesy over. Echter door de acteerprestaties, de geweldige locaties en de soundtrack valt er genoeg te genieten. 3* voor de film. 0,5* puntje bovenop vanwege de soundtrack.

Fijne mix tussen arty farty en lompe cinema die ook bijzonder goed werkt. Toegevend - bij tussenpozen ietwat flauw en te makkelijk. Vooral dat voetbalwedstrijd was verschrikkelijk banaal. Ook had visueel wat meer aandacht besteed mogen worden. Echter tovert de cineast af en toe o zo prachtige beelden. Die surrealistische ''expositie'' van naakte vrouwen gepaard met klassieke muziek. sublieme filmpje waarin vereenzelvigen niet al te onhandelbaar zal zijn. Eentje om vaker te zien.

De zoveelste herziening. Conclusie: mijn nieuwe favoriete Bondfilm. Misschien zelfs tikje beter dan Goldfinger.

Uitstekende film.

Een film over het zoek naar liefde en uiteindelijk naar je zelf. Heerlijk cynische rollen zowel van Fernanda Montenegro alsvan onervaren Vinícius de Oliveira. Emotioneel werkt de film bij vlagen wel. Alhoewel die verschrikkelijke muziek-keuze dat behoorlijk hinderlijk maakt. Enigzing kon maar een tune mij bekoren. Best jammer, want die landschap-shots waren niets minder dan briljant. Pure realisme nota bene.

Persoonlijk zou een Anti-climax optimaal voor mij werken. Bij dezen bedoel ik dat de shot wanneer Jose en Dora weg lopen na de (tweede) voormalige huis van Jose's vader zonder succes. Die shot zou 4,5* van kunnen maken.

dergelijke films zijn altijd welkom. Die levensechte realisme grijpt me keer op keer. aanrader!

4*

Leuk niemendalletje en heel wat beter dan Isabella (enige andere film die ik van deze regisseur zag) . Het liefdesverhaal heeft niet veel om het lijf en voelt vooral weinig origineel en nergens bijzonder aan. Dat wordt echter ruim gecompenseerd met een hartverwarmende sfeer, enkele lollige scènes (die politieagent ), fijne soundtrack (viel bij Isabella ook al op) en aangename acteurs. 3,5*

Normaliter vermijd ik musicals als de pest, echter gezien m'n zwak voor de jaren 20 wilde ik deze wel 'n kans gunnen. Helaas, het blijft voor mij een vervelend gegeven om de haverklap dat gezang. Daarnaast z'n de liedjes evenzo zeer wisselvallig en het acteren twijfelachtig, en tot slot is het verhaal niet sterk genoeg.

Wat kan de cineast het toch *beep* irritant spelen.

Ik had precies het zelfde gevoel als toen ik Oldboy voor het eerst zag. maar zelfs een tweede kijkbeurt kon me niet overtuigen( wat bij Oldboy wel het geval was). Veel te veel belachelijke scenes en plotwendingen die niet met elkaar overeen kunnen. Behalve op het visueel gebied valt absoluut niets te genieten. qua acteren en cameravoering is het ook een serie-doorbijten. Dit is nou een geval van ''Violence With No Sense'', waarvan je van tijd tot tijd denkt ''are you serieus?''.

1 en half sterren.

Interessante film maar echt veel emotie maakte het niet bij mij los. Anno 2010 verhaaltechnisch wat gedateerd maar visueel is er zo nu en dan aardig wat interessants te bespeuren. Helaas voelt het geheel tegen het einde aan wat

geforceerd aan. 3,5*

Bij vlagen echt schitterend geanimeerd, vooral de achtervolgingen zagen er geweldig uit. Tevens weet Zemeckis een heerlijk kerstsfeertje neer te zetten en werkt 3D ook gewoon fantastisch hier, toch merk ik ook ergens dat het best snel gaat vervelen.

Wat het verhaal betreft, het eerste halfuur werd ik helemaal ingezogen daarin. Het kwam er allemaal zeer aandoenlijk en beeldig over. Echter, met de opkomst van de laatste twee geesten werd het meer een herhaling van zetten en tamelijk saai. Op een gegeven moment merkte ik ook dat het vertelsel en de personages me weinig deden.

Aardig vermaak dus - maar laat nergens écht indruk achter.

Na het zien van Days of Being Wild was ik weer eens helemaal In the Mood for Kar-Wai. En aangezien ik Happy Together tot nu toe als z'n minste film zag leek het mij wel een perfecte tijd voor herziening. En die pakte helaas niet geheel als verwacht uit. Het verhaal en personages blijven toch het grootste struikelblok, ze kunnen me maar niet boeiend. Vooral de scènes tussen Cheung en Tony Leung z'n tenenkrommend slecht, en blijf ik het script maar matig vinden.

Gelukkig heb ik deze keer wel volop kunnen genieten van de visuele aspecten die ik in de eerste instantie maar onder de mate vond. Jammer genoeg worden de beelden gepaard met een niet al te prettige soundtrack, waardoor het niet immers zo sfeervol is als het zou moeten. Aardig dus, maar kan bij lange niet tippen (los van Fallen Angels) aan andere Kar- Wai's.

Ik ben inmiddels verliefd geworden op deze film.

Net voor de vierde keer bekeken en ik kan niet genoeg krijgen hiervan. Wong noemde Chungking Express zijn meest persoonlijke film en het resultaat is subliemer dan subliem. Ik vind het erg moeilijk om de film aan iemand aan te raden, Chungking Express is namelijk een film die je moet voelen. Iemand bij IMDB schreeft het volgende: I don't want anyone watch this because chong qing sen lin is nly mine and always will be

Ik werd er iig mee gesleurd. AL vanaf de eerste minuut waarin we die heerlijke slow-motion effecten te zien krijgen . samen met 2046 bevat deze film de beste slow-motion die ik bij Wong heb mogen schouwen. statig tot het uiterst. Deze film is zo dynamisch als Hong Kong zelf. Hoe Wong de medium film hier gebruikt om zijn liefde voor popcultuur en Hong Kong te uitten is verbluffend. Dit is een film over liefde en realiteit, eenzaamheid en treurigheid die te vinden is in een blits maar evenzo eenzame plaats.

De film is evenzo een waar visuele ervaring. Waar Wong voor zijn andere films (vooral zijn latere) altijd tig samenstellende factoren gebruikt om het resultaat zo perfect mogelijk te krijgen (Veel shots opnieuw, Behoorlijk kleurengebuik, volmaakte locatie) doet ie hier juist het tegenovergestelde en gebruikt hij het medium film tot minimalisme en tovert hij alles op het scherm. daarnaast krijgt ie een uitmuntende resultaat dan zijn andere films.

Camerawerk is zeer inspirerend. Zelden zo energiek maar vooral mooi camerawerk mogen zien. Doyle laat zien dat ie een heer en meester is wat betreft het aansturen van zijn publiek.

De film verdrinkt in magistrale acteerprestatie. Over Tony Leung Chiu Wai niet genoeg lof woorden te zeggen. De man is uitgegroeid tot een van mijn favoriete. Elk acteur die groots is moet wat mij betreft in staat zijn om diverse rollen aan te kunnen. Tony kan iedere keer dezelfde rollen over en over spellen zonder dat het onverteerbaar wordt. evenzeer weten Faye Wong en Brigitte Lin mij overtuigen. Wie kan er nou niet iets voelen voor Faye Wong haar naïef, onschuldig en hartverwarmende gedrag.

De soundtrack is een van de meest heerlijke ooit. dromerig en zeer sfeervol. Iemand die bezwaar heeft tegen Wong stijl voor het gebruiken van terugkomend muziek in zijn films zal zelf dat over het hoofd kunnen zien. Als er dan een minpunt bij deze film is is dat de speelduur zo kort is. Dit eenzame reis naar het geluk mocht van mij langer duren.

Wong Kar-Wai levert met Chungking Express een huiveringwekkende ervaring op. Tijdens de film heb ik geleerd, ben ik ontroerd en vermaakt. De essentie van film en waarvoor het staat.

5*

Recentelijk weer eens bekeken. Laatste kijkbeurt dateert alweer van twee jaar geleden. Heb de film altijd al geweldig gevonden, maar dat de regie zo fenomenaal zou zijn had ik me niet gauw voor de geest kunnen halen.

Extreem realistisch en imponerend. Filmisch niets minder dan briljant en bovendien doet de stijl absoluut geen afbreuk aan het verhaal. Audiovisueel zelden ongeëvenaard (die shootouts/discoscènes ). Schitterende cameravoering/fotografie, uitstekende montage, fijne splitscreens, fantastische soundtrack, sterk geacteerd en een prachtig scenario. Ik verhoog naar 5 sterren.

Quasi-avontuurlijk. En Murray is vreselijk(miscast).

Ontzettend flauwe filmpje. Het eerste Clerks valt nog enigszins te appreciëren - maar dit slaat werkelijk alles. hilarisch slecht geacteerd, saaie dialogen, slap en vervelende humor, cliché en bij vlagen onnodig - maar vooral onaangenaam sentimenteel. Wat rest zijn er paar leuke scènes met Randal.

Amateuristisch maar erg leuk gedaan.

Mijn kennismaking met Blaxploitation. En dan smaakt naar meer. Het verhaaltje opzich steld niet veel voor, De uitwerking is nota bene tof. Geestig en Memorabele dialogen. Paar keer smakelijk kunnen lachen. Pam Grier is een genoot om naar te kijken. Haar impertinentie, sarcasme en onbeschaamdheid overtuigde me allezins. De rest van de cast speelt wat matig en af en toe ronduit slecht. Toch ook onbedorven. Maar echt persuaderen lukt dat niet.

De actie ziet zeer amateurish uit. Waardoor je het gevoel hebt dat het zo slecht is dat het goed is. Je moet de film dan ook natuurlijk niet te serieus nemen. Als je met die stelling de film ingaat kan de film niet alleen niet tegenvallen. Integendeel het is dan een fenomenaal werkje.

4*

Interessante plot resulteert onbevredigend.

Voorgaand deden de recensies en berichten mij geloven dat dit de ultieme sfeerfilm zou kunnen wezen. Daar heb ik in ieder geval weinig van kunnen bespeuren. Geloof het of niet, maar ik vond het cinematografie redelijk oninteressant, het voelt nergens stilistisch aan. Zelf de scène waarin Titta zichzelf inspuit me heroïne en we een 180 graden draai krijgen voelde eerder uitgekauwd dan indrukwekkend. De setting en kleurgebruik is extreem saai en doodgewoon vormgegeven. Mooie shots zijn zeer lastig te treffen. Als ik mij niet vergis was enkel tijdens de autorit aan het einde paar mooie shots te zien.

De muziek is zeer wisselvallig. Van heerlijk kalmerende melodie naar afgrijselijk elektronische lawaai. Tezamen met de montage een vreemd en foute combinatie van klassieke cinema en hip Europese art.

Intellectueel vrij leeg overigens. Het maffia verhaaltje en alles eromheen is redelijk voorspelbaar en cliché. Bovendien zou een compleet ´drama´ veel beter in de context passen.

Mijn complimenten jegens de acteurs die allen uitstekend spelen. Heb mij verder nergens echt verveeld - de geheel kijkt weg - maar wordt nergens bijzonder.

Heerlijke Allen weer. Dacht zo even een mindere werk van hem mee te pikken echter blijft de beste man verrassen. Tegen het einde aan wordt het her en der ietwat zeurig maar blijft over het algemeen een zeer vermakelijke film.