Ergens is het wel duidelijk dat dit een debuut betreft, aangezien de visie, zowel inhoudelijk als visueel wat te kort schiet. Ben niet echt onder de indruk van de vertelstijl, alles is veels te hak op de tak en ik mis vooral een samenhang tussen bepaalde scènes. Ook de losse cameravoering voelt weinig sterk aan en is op zijn zachts amateuristisch te noemen. Dan heb ik toch veel liever zijn lange statische shots.
Inhoudelijk doet niks de film eigenlijk ontstijgen tegenover gerelateerde-films die dezelfde thema's behandelen. Interessant is wel de relatie van kruimeldief met die karaoke-zangeres, minder interessant is diens aankomst in zijn familiehuis en de daaropvolgende gebeurtenissen. Uiteindelijk mis ik een echte clou en een visie die mij dikwijls ontgaat. Wel een lekkere soundtrack. Vooral dit nummer, geleend uit John Woo's The Killer.