Opinions

Deze familie

Volgens mij is dit de meest bizarre Almodóvar die ik zag. Chaos ten top. Krankzinnigheid ten top. Boordevol vreemde personages (die tandarts ), volkomen absurde situaties en totaal ongeloofwaardige verhaalontwikkeling.

Visueel was de film zeer ondermaats en slordig. Pijnlijk visibel tijdens de autorit. Maar goed, de film is verder een volbloed-Almodóvar en een lichte aanrader. Kleine 3,5*

Niet onaardig maar alle lof niet geheel waardig. Voorspelbaar als de pest, vol met clichés en met af en toe een zwaar irritante hoofdrolspeelster. Gelukkig biedt de film wel een vrij angstaanjagend sfeertje en is nergens echt saai. Al was ik wel blij dat 'ie niet meer dan 80 minuten duurde.

Meestentijds saai en evenwel vervelend. De film bevat te veel clichés, is geweldig voorspelbaar (ja duh), en is vooral pijnlijk ongrappig. Bovendien lopen er te veel vervelende types hierin rond. Her en der 'n glimlachje en dat was het dan weer. 2*

Verloren parel dit!

Sowieso een aanrader voor het genre liefhebbers. Het bevat namelijk zo´n beetje alle typische-elementen en ze steken daarnaast saam verdomd goed in elkaar. Opvallend is tevens de sombere sfeertje. Er zweeft voortdurend 'n donkere tintje aan de beelden (shootout in de regen) Heerlijk! De acteurs schitterend evenzo. Zowel de premiejager als de schurk (Manuel) zetten hun personages overtuigend neer. Leuk weetje over de schurk tevens. Hij is de broer van Volonte. Voor vele bekend van zijn rollen in A Fistful of Dollars en For a Few Dollars More. Ik zat mij ook gedurende de film af te vragen waar ik hem nou vandaan kende. Jammer dat bijwijlen de muziek niet zo lekker klonk. Die cynische koppen hadden echt behoefte aan 'n dominante muziek. Heb me evenzo als gewoonlijk (weer) vermaakt. Wordt eens tijd dat zulk films wat meer aandacht krijgen hier. Allicht hoef je ze niet immers op hun kwaliteit af te rekenen, doch zitten er echt wel pareltjes ertussen.

Delpy: I'm soaking wet.

Goldberg: I bet you are.

Vanaf 't eerste gesprek tussen Delpy en Goldberg is 't vrij duidelijk waar de regisseuse haar mosterd vandaag heeft gehaald. Helaas werkt 't niet voor 'n groot gedeelte, en zijn zo de vele bijrolletjes opvallend male plezanter dan de gesprekken tussen Delpy en Goldberg. Gelukkig loopt 't geheel wel dikwijls soepeltjes, en er moet gezegd worden dat ik toch wel 'n kleine zwakte heb voor dit soort films. Dikke 3,5*

Niet echt gek dat de film geen stemmen heeft hier op Moviemeter, zowel informatie als de DVD nogal moeilijk, zo niet prijzig te krijgen.

Eigenlijk waren er maar twee redenen die mijn interesse opwekte voor deze film. Ten eerste omdat het thema mij aanspraak en vooral omdat de film filmisch dezelfde structuur biedt als Ten.

De regie is in de handen van Mania Akbari, bekend van haar rol in Ten. ze speelt tevens ook de hoofdrol. De film is overigens overdragen aan Abbas Kiarostami. Is erg simpel gefilmd, met een DV camera. Cinema op zijn eenvoudigst dus. De gehele film bevat 7 of 8 shots! yep je je ziet het goed. Shot 3 is tevens een van de meest indrukwekkende long-shots die ik heb mogen aanshouwen. ''man en vrouw zitten op een motor, na reeds 5 minuten krijgen ze een conflict. Vrouw stapt uit de motor stapt vervolgens een taxi in, en man ziet haar vervolgens achterna. Na 2 minuten stapt vrouw de taxi uit en gaat vervolgens terug op de motor'' en dat alles in een drukke straat en zonder enige cut. Volgens Regisseuse hadden ze 6 takes nodig. Relatief weinig als je bedenkt hoe impressief de scène wel niet is.

Een critici ( te zien op DVD's extra's) over de scène: Not even Martin Scorse's famous kopa kabana shot in Goodfellas is technicaly challenging as this.

Wat ik nou van de film vind is moeilijk te vatten. Ten vond ik een meesterwerk, zelfs de reden waarom ik aan de Iraanse cinema begon. Maar hier ondanks het concept is het duidelijk niet boeiend, meeslepend genoeg om mijn aandacht te grijpen.

Thematiek aansprekend, uitwerking minder. 2,5*

Film bewandelt nogal de cliché-padden, zoals verwachte, maar dat mag de pret niet drukken. Vooral visueel is het een festijn. Intense sfeer geleidt met een mooie soundtrack verwisselt met adembenemende momenten. Bijzonder geacteerd ook, al kan ik Naomie Harris echter nooit uitstaan. Ondanks dat dit absoluut niet mijn genre is, heb ik erg genoten. Heb momenteel wel animo voor Boyle's oeuvre.

Leuk filmpje. De muziek en beelden zijn wisselvallig, evenzo de film. Het ene moment heb je zoiets van ''dit is prachtig'' en tijdje later denk je van'' echt geen ruk aan''. Grootste uitschieter qua muziek: The Dandy Warhols en paar waar ik nooit eerder van heb gehoord, Michael Nyman, Franz Ferdinand, Salif Keita.

Mijn eerste Nouvelle Vague.

......En ik ben openhartig als ik beduid dat dit beslist helemaal mijn ding is! . Ik heb immer met een dubbel gevoel naar Nouvelle Vague stroming gekeken. Uiterst bevestigend is dat Godard een groot inspiratie is geweest voor ´n paar van mijn favoriete cineasten, o.a. Wong Kar Wai, Tarantino. Het is dus in ruimer mate dan logische dat ik Godard zou kunnen waarderen.

Maar het concept van de stroming heb ik altijd vreemd gevonden. De makers doen er alles aan om te tonen dat het enkel een film is? Wat als je nou wel sympathie wil tonen voor de personages, ontroert wil worden, meegesleept wil worden tot het verhaal. Moet je dit alles terzijde zetten omdat de makers uitdrukken dat het maar een film is? Ook al is dat hun karwei, deze 'film' is briljant.

Allereerst een pluim voor de acteurs. Wat een boeiende spel zetten ze toch neer en wat een genoot om hen bezig te zien. Jean Seberg's personage gaat mijn top 10 meest geliefde vrouwelijke film personages in. En Belmondo is eenvoudigweg te gaaf voor worden met zijn maniertjes, sigaret en dynamische houding.

Visueel zeer bevredigend. Jump cuts, tracking shots, handcamera, mooie belichting geleid met sfeervolle muziek. het gehele look van de film ziet er simpelweg prachtig uit. De dialogen zijn tevens amusant, humoristisch en 'fascinerend'. Ik heb letterlijk met een glimlach zitten kijken. Geniaal werkje, dat staat vast. Ik kijk eruit naar zijn volgende werk. Heb er eigenlijk ontzettend zin in.

Redelijke onzin.

Het eerste wat opvalt is het audiovisuele kracht met het prachtige compositie. Vooral in het begin van de film zijn er paar erg mooie shots te bespeuren.

Het verhaal kan op zich door de beugel, aangezien het predicaat cliché in de horrorgenre niet van belang lijkt te zijn. Al kan je na een kwartier de film blind mee praten. Geldt tevens voor het twist.

De groezeligheid kan ik met gemak appreciëren, alhoewel het continu opeenstapeling van altoosdurende ongein behoorlijk onprettig begon te worden.

Verder zijn de acteerprestaties niet geheel solide. Waar de twee vrouwelijke hoofdrolspeelsters overtuigen lijkt die hele politie bende van de straat opgeraapt.

Heb me niet verveelt, echter ook niet echt vermaakt. 2,5* kan ik er wel aan kwijt. En dat is vooral te danken aan een paar mooie shot.