Zodra de eerste beelden verschenen hield ik me adem in. James Bond in 'n Bourne jasje? Het idee doet me niet van me stoel blazen. Die wazige camerawerk deed The Bourne Ultimatum ook al bijna verneuken. Tezamen met tig typische Bond-elementen is Quantum of Solace associëren met een Bondfilm niet gemakkelijk. Visueel af en toe vrij vervelend. Vanwaar zoveel cuts? Waar in Casino Royale de actiescènes zeer onderhoudend zijn zonder daarbij zoveel nadruk te leggen op de montage lijken de actiescènes hier eerder geproduceerd dan geregisseerd. Komt ook op neer dat de actiescènes gewoon saai en onbevredigend oogden.
Het scenario doet bijwijlen zich voor als 'n samenraapsel van tal andere Hollywood-clichés. Het idee om een sequel te maken is in feite gewoon belachelijk voor woorden. Sinds wanneer heeft Bond een vervolg nodig? Er zijn zoveel aspecten waar ik me aan heb geërgerd tijdens het bekijken. Het voelt gewoon niet als een Bond. Als ik blindelings door die zaken heen zal kijken, is de film wel te pruimen en kijkt het op zich best gemakkelijk weg.