Opinions

Groots emotionele meesterwerk!

Ik had aanmerkelijk zin in de film, Waarom?....omdat ik een aanzienlijke fan ben van de hedendaags Iraanse cinema, en die word veelvuldig aangeduid als Italiaanse Neo-realisme mede door vele vergelijkingen....armen, lange shots, gefilmd op locatie, geen professionele acteurs, minimalistische stijl, en realistisch. Vooral Majid Majidi's werk moet veel hier van hebben. Ik meen zelfs dat dit een grote inspiratie was om zijn eigen briljante werk The Children of Heaven af te leveren, iets wat Roger Ebert ook in het oog krijgt in zijn prachtige recensie. Roger Ebert recensie

Tweede punt waar ik blij mee was, was de taal.

Al bij de eerste minuten grijpt de film je bij de strot en laat je niet meer los! De film is zo ongeloofelijk mooi gefilmd, Het camera werk is zeer massief, het acteren is grandioos, je zou haast niet denken dat geen een ervaren acteur hier een rol verdeeld. Het is erg kleurrijk en realistisch. Het verhaal is simpel...maar wordt zo rijkelijk verteld, nergens wordt de film clichématig of langgerekt . Dat was een grote verbassing voor me, dat ik het absoluut nergens voorspelbaar vond worden. De film lijdt opengegeven moment zelfs tot suspence.....:'hoe zal het aflopen?'.

Natuurlijk is het in de eerste instantie het vinden van het fiets de hoofdzaak. Maar daar gaat deze niet over, het is een film over het leven! de film laat het lelijkste en mooiste kanten van het leven zien. 'lelijk'.....een man die vernederd wordt door het maatschappelijk.....overal wordt ie geconfronteerd met de verschillen tussen arm en rijk. 'mooi'.....de restaurant scène is schitterend, zoon en vader bemantelen zich van de arme leven...ook al is het maar voor even, het kleinste dingen in het leven kunnen je gelukkig maken, iets wat tegenwoordig in nalatigheid is geraakt. En dan nog het hartveroverende einde, ontroeringen gierden door mijn lijf. Eerste Nero-realisme is meteen een schot in de roos en morgen maar snel naar de winkel om Umberto D. aanschaffen. Een cinema waar ik lang plezier mee zal beleven.

4* en half sterren....(5 sterren bij herziening is absoluut niet uit te sluiten).

Fascinerende stuk cinema. Indringend tot op het bot met een spanning gehalte van de allerbovenste plank. Cinematografie doet de film veel aan Coppola denken. Ontzettend grimmige sfeer met felle kleuren om je vingers van af te likken. Verder een uiterst interessante onderwerp verpakt in een sausje van beklemdheid, courage, liefde, droefheid gemengd met prachtige stuk muziek. Zorgt voor een paar kippenvel momenten. De acteurs kan ik overigens enkel toejuichen. Zeer overtuigend en natuurlijk neergezet.

Een intellectueel aan het roer, eentje om in de gaten te houden.

Poee, wat zit het er toch allemaal adembenemend mooi uit zeg, keek m'n ogen even uit. Van een degelijk verhaal heeft Snyder overigens nooit kaas gegeten, maar met zoveel pracht en praal maakt dat mij eventjes helemaal niks uit.

Minste Almodóvar die ik tot nu toe zag. De film is te onsamenhangend om écht te boeien en te oppervlakkig om indruk te maken. Daarnaast mis ik compleet Almodóvar's kitsherige visuele stijl. Toch kijkt de film (net als altijd bij Almodóvar) lekker weg. 3*

'n geslaagde splatter. Anderhalf uur onzin dat blijft vermaken. Enkel jammer dat het bij wijle zo dramatisch werd. Niet dat een film als dit drama nodig heeft. Voor de rest zo heerlijk over de top allemaal.

Ontzettenda gave film! laat ik maar even de choreografie aanhalen. De gevechten horen tot de beste die ik tot nu toe heb mogen ervaren en de cameravoering is gewoonweg uitstekend. Helaas heeft de hoofdrolspeler niet altijd even genoeg charisma om het geheel te dragen. Neemt niet weg dat het een prima acteur is. Echter is het die drunken master die voor de nodige humor zorgt en mede daardoor is het een groot orgie.

Eens!

Eerder overtuigde Salles mij met z'n drama's over het streven naar je dromen (Central do Brasil) en idealen (Diarios de Motocicleta), maar nooit hadden z'n films mij écht geraakt. Met dit klein drama was het echter volledig raak. De film biedt op zich niets nieuws onder de zon als het gaat om de aspecten van de maatschappij, politieke allegorie en bevat maar weinig diepgang. Maar schets anderzijds een behoorlijk genuanceerd beeld van het individu. De drang die deze mensen doet bejagen en verlangen is zo voelbaar en menselijk geportretteerd dat ik maar moeilijk onverschillig kon blijven.

Sfeervol gefilmd ook. Je waant je werkelijk in São Paulo en de schaarse muziek van Gustavo Santaolalla draagt nagenoeg perfect aan bij de sfeer. Ook de gehele cast wist te overtuigen en bieden de verhaallijnen genoeg spanning, fascinatie, vermaak en weten zodoende vanaf het begin tot het eind te boeien. Ik ben ongeveer op (zo'n beetje) alle vlakken om. Schitterende cinema. 4,5*