Opinions

"Who are you?"

Deze titel is voor zowel Antoine Fuqua als Denzel Washington hun eerste vervolg, des te jammer dat er zo weinig mee gedaan wordt.

Robert McCall gaat weer verder met het spelen van een barmhartige Samaritaan; ditmaal geeft hij acte de présence als een chauffeur voor Lyft. Maar hij moet wederom in actie komen als zijn goede vriendin is vermoord. Op het eerste gezicht een prima opzet.

Helaas vervalt 'The Equalizer 2' in onnodige subplotjes die te veel afleiden van het - al magere - plot. Het merendeel is namelijk gevuld met sequenties waar nauwelijks samenhang in zit, waardoor het overkoepelend verhaal enigszins ondergesneeuwd raakt. Dat het tamelijk lang duurt voordat er iets van ontwikkeling zichtbaar is, zegt genoeg. De ietwat trage pacing helpt hier niet mee.

De charismatische Washington is uitstekend op zijn plek, hoewel zijn personage te opzichtig moet overkomen als moralistische goedzak. Zodra de actie eenmaal ten tonele verschijnt, ben je dit al gauw vergeten. Deze bottenbrekende scènes worden gelukkig weer lekker hard in beeld gebracht. Echter is het niet genoeg om een onevenwichtig geheel te maskeren.

Al met al een aardig vervolg, maar met meer focus had hier duidelijk meer in kunnen zitten. Wellicht dat men zich kan revancheren met deel drie.

3,0 Sterren.

"I'm preparing you."

Het vorige deel vond ik nogal teleurstellend, dus ik had niet al te hoge verwachtingen van dit vervolg. Maar dit is wonderbaarlijk genoeg een uitstekend slotstuk geworden.

Robert McCall heeft ditmaal een overzeese trip gemaakt en bevindt zich nu in Zuid-Italië. Zijn laatste klus heeft hem in een nijpende situatie gebracht, waardoor hij het rustiger aan moet doen. Dit rustig leventje in een klein dorpje bevalt hem wel. Jammer genoeg wordt de rust verstoord door de plaatselijke maffia en is McCall genoopt om weer in actie te komen.

Het is te merken dat Antoine Fuqua de nodige tijd neemt om de sfeer te scheppen. Op deze wijze maak je als kijker kennis met de bewoners, gesteund door prachtige beelden van het pittoreske plaatsje. Het kabbelt zo lekker voort. En met Denzel Washington heb je sowieso een charismatische acteur te pakken die je hierdoorheen leidt.

De actie lijkt meer plaatsgemaakt te hebben voor het drama. Maar zodra het erop aankomt, dan gaat het weer lekker los. De actiescènes zijn weer lekker hard en bloederig te noemen. Het is alleen jammer dat het slot enigszins onbevredigend is; ik had verwacht dat er nog een grotere vis in het water zou zijn. En McCall loopt eigenlijk nooit gevaar.

Al met al is 'The Equalizer 3' een vermakelijk vervolg geworden.

Dikke 3,5 sterren.

"When you pray for rain, you gotta deal with the mud too."

Blijkbaar is dit een filmadaptatie van de gelijknamige tv-serie uit de jaren '80. Het herenigt in ieder geval weer Denzel Washington en Antoine Fuqua die een soort van 'Training Day 2.0' maken, inclusief de Russische maffia.

Als kijker krijg je te maken met Robert, een barmhartige Samaritaan die het beste met iedereen voor heeft. Het is een gecalculeerde man met oog voor precisie en vaste rituelen. Toch merk je dat er meer achter hem schuilgaat dan hij in eerste instantie laat zien; een man om niet mee te sollen.

Het verhaal dat van de clichés aan elkaar hangt, volgt eigenlijk een voorspelbare formule van bad guys, retributie en een eenmansleger. Hierbij is het te merken dat er enkele problemen zijn met het script, omdat personages zonder uitleg soms volledig van het toneel verdwijnen en bepaalde zaken onafgewerkt blijven.

'The Equalizer' moet het dan ook meer hebben van de actiescènes waarin Washington als een coole 'vigilante' aan de slag mag, hoewel je wel rekening moet houden met een ietwat trage pacing. Hierdoor is de actie meer uitgesmeerd over het geheel. Het resulteert zich veelal in toffe, strak geregisseerde sequenties gevuld met: slow-mo, een prima soundtrack en bovenal brute actie. Dat de finale over-the-top is, mag de pret zeker niet drukken.

Al met al best vermakelijk, ondanks het clichématige en een aantal fouten die erin sluipen. Het is gewoonweg een keiharde actiefilm geworden waarvan er de laatste tijd helaas te weinig worden gemaakt. Wat mij betreft mag er gerust een vervolg komen.

Kleine 3,5 sterren.

"Sie können auch mein Führer sagen."

Met het bronmateriaal ben ik niet bekend, maar het gegeven alleen al lijkt op voorhand leuk om te verfilmen.

Als kijker krijg je te maken met Hitler die door onverklaarbare redenen 70 jaar later wakker wordt in een parkje en zich moet aanpassen aan de hedendaagse maatschappij. Op zich een prima uitgangspunt, maar als geheel komt het niet helemaal uit de verf. Het lijkt erop alsof de film zoveel mogelijk dingen tegelijk wil doen en ondertussen de rode draad kwijtraakt.

'Er Ist Wieder Da' kun je namelijk het beste vergelijken met Borat (2006); fictie en realiteit die door elkaar lopen aan de hand van een wereldvreemde man. Het resulteert zich in - veelal gescripte - situaties met omstanders die variërend reageren op de immer ernstige Oliver Masucci. De beste man zet op een zeer overtuigende wijze een karikatuur van Hitler neer.

Aan de andere kant wordt er gepoogd om een stukje maatschappijkritiek te leveren, wat nog aardig lukt. Toch is het jammer dat de film opvallend braaf blijft en je dikwijls confronteert met geforceerde humor. Daarbij komen niet alle grappen goed over, omdat het cultuurverschil hier in de weg staat. Desondanks zitten er een aantal geslaagde momenten tussen, zoals een kostelijke verwijzing naar Der Untergang (2004).

Al met al een vermakelijke comedy om eens gezien te hebben, maar voor mijn gevoel had het snediger gemogen.

3,0 Sterren.

Erg lastig om te beoordelen, het helpt ook niet echt mee dat ik deze film redelijk slaapverwekkend vond.

Maar goed op zich wel een interessante film om te zien vol absurditeit (de baby, snijden van de kip? enz.). De film zet wel de juiste sfeer neer voor een soort van koortsachtige droom waarin van alles kan gebeuren.

2,0 Sterren.

"If I don't get out, I will kill you."

Gisteren in de bios meegepakt zonder enige verwachtingen, omdat ik de trailer niet zo boeiend vond. Maar gelukkig ben ik in positieve zin best verrast. Het is wel te zien dat de film inspiratie heeft geput uit Stallone's eerdere filmrepertoire, hierbij moet je denken aan een Tango & Cash (1989) en Lock Up (1989).

Qua verhaal moet je er niet zoveel van verwachten, het is vrij rechttoe-rechtaan allemaal zonder echte verrassingen. Al zit er tegen het einde aan toch wel een verrassende plottwist in die ik niet had verwacht bij een film van dit kaliber.

Escape Plan moet het namelijk meer hebben van de twee oude rotten in het vak: Arnold Schwarzenegger en Sylvester Stallone. Het is best opmerkelijk te noemen dat deze twee nooit echt samen in een film hebben gespeeld. Ze deelden wel even het scherm in The Expendables 2 (2012), maar verder dan dat is het nooit gekomen. De interactie tussen Arnie en Sly komt goed over, dit zorgt voor een aantal heerlijke dialogen en grappige one-liners. Met name om Schwarzenegger ging ik geregeld stuk, zeker bij de scène waarin hij een medegevangene zijn moeder beticht van onzedelijke handelingen met de daarbij behorende handgebaren. Daarnaast is het lachen om Arnie in het Duits te horen spreken en schelden, iets wat hij tot nu toe volgens mij nog nooit heeft gedaan.

Alleen is het jammer dat er niet echt een consistent niveau in de film zit, tegen het midden zakt het allemaal toch net iets te veel in. Gelukkig wordt dit ruimschoots goedgemaakt in het laatste halfuur bij de uitbraak waar er een flinke scheut actie in wordt gegooid en het lekker losgaat. Vooral toen Arnold in slow motion de machinegeweer uit de helicopter pakte en alle bad guys neerknalde, de zaal werd er helemaal wild van.

Al met al een vermakelijke samenwerking tussen Stallone en Schwarzenegger, van mij mogen ze nog wel een keer samen opdraven in een film. Zeker de moeite waard om eens te zien, mits je de verwachtingen laag houdt.

Dikke 3,0 sterren.

"Talk about immersive."

De voorgaande gelijknamige titels heb ik niet gezien, maar dit zag er nog best interessant uit. Daarbij is het een opsteker dat Adam Robitel zich revancheert na het povere 'Insidious: The Last Key'.

Sowieso heb ik een zwak voor films waar mensen in een kamer worden opgesloten en moeten zien te ontsnappen. In 'Escape Room' is dat niet veel anders; zes vreemden moeten puzzels oplossen om door te gaan naar de volgende kamer. Het doet mij denken aan een 'Saw' meets 'Cube'.

Elke kamer heeft zo zijn eigen unieke design die prima naar voren komt. In het begin oogt elke ruimte nog vrij normaal, maar al gauw komt men erachter dat de situatie levensbedreigend is. Op deze wijze wordt er gespeeld met verscheidene elementen. Hoewel het merendeel ongeloofwaardig overkomt, blijft de intrige overeind.

De spanning zit er op momenten dan ook goed in, vooral omdat je langzamerhand meer te weten komt over de achtergrond van de personages. Het helpt zeker dat de cast aangenaam is, zoals een Deborah Ann Woll. Verrassend genoeg heb ik de gore niet gemist, gezien Robitel slim gebruikmaakt van perceptie. Het is alleen jammer dat het einde iets te lang gerekt wordt.

Al met al een vermakelijke horror die precies doet wat het moet doen. Wat mij betreft mag hier gerust een vervolg op komen.

Dikke 3,0 sterren.

"This is way bigger than last time."

Het is altijd uitkijken als men zo snel met een vervolg op de proppen komt na een groot succes, maar 'Tournament of Champions' mag er zeker zijn.

De titel zegt het eigenlijk al; in dit deel doen er winnaars mee die eerdere varianten hebben gewonnen. Zo keren Zoey en Ben ook weer terug. Zij proberen Minos te ontmaskeren en voor ze er erg in hebben belanden ze in een escape room in de vorm van een metro. En zo begint het hele spelletje van voren af aan.

Het merendeel is min of meer een herhaling van zetten, gezien de gedwongen deelnemers hetzelfde riedeltje moeten doorlopen door puzzels op te lossen en naar een andere kamer te geraken. Toch blijft juist dit onderdeel het leukst, omdat de escape rooms degelijk in elkaar zitten. De pacing zit er goed in, waardoor je als kijker niet veel tijd hebt om na te denken over het hele - onlogische - gebeuren.

Ik vind het alleen jammer dat je niet echt veel te weten komt over de organisatie die erachter zit. Hetzelfde geldt ook voor de achtergrond van de deelnemers. Hier had best meer mee gedaan mogen worden, omdat er op sommige momenten gehint wordt naar een gruwelijke voorgeschiedenis. Qua gore had het misschien iets steviger gekund, maar het is geen groot gemis.

Al met al een vermakelijk vervolg. Laat deel drie maar komen hoor.

3,0 Sterren.

Volgens mij heeft Mama (2013) zijn inspiratie hieruit gehaald, ik moest daar op momenten wel aan denken.

Enfin, Eskalofrío doet eigenlijk niks bijzonders en kabbelt aardig voort zonder dat het echt eng wordt. Het gegeven dat Santi niet tegen zonlicht kan en samen met zijn moeder naar de bossen verhuist is meer als kapstok bedoelt voor de gebeurtenissen die er nog plaats gaan vinden. Wel hangt er op de één of andere manier een beklemmend sfeertje om de gehele film heen, dit is erg goed te voelen i.c.m. de gebeurtenissen.

Helaas stelt de ontdekking van Santi niet zoveel voor en de uiteindelijke verklaring was niet zo speciaal. Daarnaast wordt het helaas niet smerig, waar ik wel op gehoopt had. Zeker als je de alternatieve poster ziet. Gelukkig zit het met het acteerwerk prima en Blanca Suárez ziet er niet slecht uit.

Al met al vrij doorsnee te noemen, maar je kunt er geen buil aan vallen. Je komt er prima de avond mee door.

3,0 Sterren.

Prachtige film met een eveneens prachtige rol van Carey, waarbij je heel veel moet nadenken. Zelf na de film ben je nog bezig om dingen uit te zoeken. Echt goede verhaallijn, special effects zijn top, karakters worden heel goed uitgewerkt enz.

Ik geef 'm 4, 5 sterren.

"If this is what the end of the world looks like, at least we'll have front-row seats..."

Deze superhelden zeggen mij werkelijk niets, maar ik dacht dat Chloé Zhao er nog een verrassende draai aan zou kunnen geven. Dat heeft ze zeker gedaan door een bijzonder nietszeggende film af te leveren. Na afloop heb ik nog steeds geen idee waar ik naar heb zitten kijken.

'Eternals' draait om tien kosmische wezens die sinds de schepping van de aarde in het geheim ronddolen. Ze mogen zich niet mengen in menselijke conflicten en mogen louter in actie komen om monsters genaamd Deviants te bestrijden. Het klinkt op papier vrij simpel, maar het lijkt erop alsof men zich in alle bochten heeft gewrongen om het zo complex mogelijk te maken.

Het begint eigenlijk al bij de tien - oppervlakkige - superhelden; de diversiteit mag bij hen ook niet ontbreken. Ze moeten uiteraard voorzien worden van een achtergrond en de onderlinge relaties moeten uitgelegd worden. En daar blijft het niet bij, want net wanneer je denkt dat de film een beetje op gang komt, wordt het gebeuren weer onderbroken door de zoveelste flashback. Het is informatie op informatie en nog eens meer informatie, zucht.

Deze ellenlange expositie neemt te veel tijd in beslag en is simpelweg niet interessant te noemen. Voordat je de kans krijgt om in slaap te vallen, wordt er bijkans nog net een actiescène tussendoor geglipt. Op momenten is de humor nog best aardig en de actie is in orde, maar het is te weinig om te vermaken. Het resultaat is een enorme deceptie.

Al met al een Marvel-film waar je niet veel aan zult missen. Als serie had dit denk ik beter gewerkt. Overigens wel even blijven zitten bij de eindcredits voor twee extra scènes.

2,0 Sterren.

Deze film meer gekeken vanwege Sharlto Copley, omdat ik hem in District 9 (2009) erg sterk vond acteren. Ik ging alleen wel met andere verwachtingen de film in, ik had meer een film à la Apollo 18 (2011) verwacht. Nu kreeg ik meer een film in de trant van Sunshine (2007) te zien. Op zich is daar niks mis mee, maar dit is toch wel redelijk zware kost voor mensen die niet helemaal into Sci-Fi zijn. Er werd namelijk aardig veel technisch jargon gebezigd. De liefhebber zal hiervan wel smullen, maar mij deed het niet zoveel.

Qua opzet is er gekozen voor found footage en dit komt realistisch over, ook omdat de degelijk spelende acteurs verscheidene handelingen uitvoeren in beeld om het low budget gehalte een beetje te maskeren. Dit zorgt ervoor dat het allemaal redelijk mysterieus is.

Wat ik alleen wel jammer vind is dat de film langzaam op gang komt, lange tijd zat ik namelijk te wachten tot die alien eens eindelijk in beeld zou komen en als hij dan eindelijk in beeld komt is de film jammer genoeg gelijk afgelopen. Op zich wel een gewaagd eind, maar voor mij een gemiste kans.

Al met al op zich een redelijke film om eens gezien te hebben, je moet alleen wel echt fan zijn van het genre om deze film (beter) te kunnen appreciëren.

2,5 Sterren.

Ik heb 'm vanochtend in de bioscoop gezien. Is op zich wel een aardige film en de special effects waren ook wel aardig, het zag er soms nogal nep uit die scène met die zondvloed, maar ja.

Ik heb echt genoten van die Rita (de assistent van Evan), echt de dingen die zij soms zei geweldig gewoon.

Ik zit te twijfelen tussen 2 en een half of 3 sterren, maar ik ga denk ik vooralsnog voor 3 sterren.

"Why aren't you helping us?"

Meer gekeken omdat ik iets heb voor dergelijke situaties, maar dit is niet zo best.

Op zich kent het nog een redelijke start, maar de film vervalt al gauw in een hoop onzin. Het begint gelijk al bij de onlogische handelingen van zowat elk personage, ondersteund door foute dialogen die nergens naartoe leiden; wat een drama om de hele speelduur tegen deze acteurs aan te kijken.

'Event 15' moet klaarblijkelijk het probleem en de oplossing rondom posttraumatische stressstoornis naar voren brengen, maar faalt in zowat alle opzichten. Dit komt omdat de motieven wel erg slap worden gemotiveerd. En dan heb ik het nog geen eens gehad over de plotwending die als een tang op een varken slaat.

Al met al gewoonweg waardeloos te noemen. Bespaar jezelf de moeite en sla dit prul over.

1,0 Sterren.

"Here I come, motherfucker!"

Deze cultklassieker had ik nog niet eerder gezien. Overigens zie ik nu pas dat deze film van Paul W.S. Anderson afkomstig is.

Een groepje astronauten dat erop uitgestuurd wordt om een verloren gewaand ruimteschip te onderzoeken, is natuurlijk niets nieuws onder de zon. In de lijn der verwachtingen loopt het helemaal verkeerd af. De vergelijking met een 'Alien' is hierbij al snel gemaakt, maar ik moet zelf ook denken aan titels die hun inspiratie uit deze film hebben gehaald, zoals een 'Dead Space' en 'Sunshine'.

De opbouw is lekker mysterieus te noemen, omdat je als kijker eigenlijk niet weet wat voor gevaar er op de loer ligt. Het decor dat bestaat uit vele onverlichte gangen, maar met name de roterende gang - die op een soort vleesmolen lijkt - en de gravity drive zorgen daar wel voor. Wel moet ik zeggen dat een aantal zaken tegenwoordig gedateerd overkomt, maar voor die tijd mocht het er zeker zijn.

Ik heb begrepen dat Paramount na het zien van de eerste cut 'Event Horizon' flink heeft laten inkorten. Dat is zeker te merken in de tweede helft, omdat het geheel niet helemaal meer klopt; de gaten zijn zichtbaar en het merendeel gebeurt vanuit het niets. Desondanks blijven er genoeg bloederige momenten over om het leuk te houden. Om vooral de foute opmerkingen van Cooper niet te vergeten.

Al met al een redelijke Sci-Fi die je als liefhebber zeker eens moet hebben gezien. Na afloop rijst wel de vraag hoe een director's cut zou uitpakken.

Kleine 3,0 sterren.

"It's not the altitude, but the attitude."

Blijkbaar gebaseerd op waargebeurde feiten over de grootste tragedie die zich ooit heeft afgespeeld op deze immense berg.

Een verhaal dat dus tot de verbeelding spreekt, maar de uitwerking is er helaas niet naar. Daarvoor wordt er te veel tijd besteed om allerlei personages te introduceren die vrij vlak overkomen. Met zo een cast is het vooral wonderbaarlijk te noemen dat niemand erbovenuit steekt, zelfs Jake Gyllenhaal weet amper te imponeren. Als kijker krijg je dan ook nauwelijks binding met zo een uiteenlopende groep, omdat de beweegredenen vaag blijven en er geen enkele vorm van diepgang is te vinden.

'Everest' kent een te lange opbouw met een opmerkelijk trage pacing, waardoor het voornamelijk wachten is op de onstuimige dingen die komen gaan. Maar hetgeen wat volgt is een droge registratie van gebeurtenissen; de beklimming is tam en het rampspoed laat je nooit huiveren. Eenmaal als de gruwelijkheden beginnen wordt het gewoonweg nergens echt aangrijpend, omdat de ontberingen het nodige gewicht missen.

De berg zelf wordt wel redelijk indrukwekkend in beeld gebracht, wat zich resulteert in mooie weidse shots. Met name de weergegeven diepte i.c.m. 3D werkt goed. Op momenten zorgt het voor adembenemende scènes, maar dan word je plotsklaps uit deze illusie gehaald en krijg je weer te maken met te verwaarlozen melodrama.

Al met al een matig drama dat een hoop probeert te doen, maar zowat in alles faalt. Dat de film als een nachtkaars uitgaat spreekt boekdelen.

2,0 Sterren.

"The only thing I do know is that we have to be kind. Please, be kind. Especially when we don't know what's going on."

Met 'Swiss Army Man' vond ik al dat Dan Kwan en Daniel Scheinert een absurde film hadden afgeleverd, maar dat bleek nog slechts het topje van de ijsberg te zijn.

In eerste instantie denk je te kijken naar een Chinese immigrante die in de nek wordt gehijgd door de belastingdienst. En daarbovenop zijn er nog de nodige familieproblemen. Rondom dit gegeven zou je al een opzichzelfstaande film kunnen maken, echter gaat men lekker overboord door er een multiversum sausje over te gooien.

Wat volgt is een krankzinnige achtbaanrit die ik in tijden niet meer heb mogen meemaken. Werkelijk niets is te gek en het is des te knapper dat alle losse ideeën één moeiteloos geheel vormen; wat een creativiteit! Als kijker zie je verscheidene genres terugkomen die voor een lach en een traan zorgen. Ik heb met name genoten van de strak gechoreografeerde actiescènes.

Michelle Yeoh schittert als nooit tevoren. Al doet de rest van de cast daar zeker niet voor onder, vooral Ke Huy Quan laat na een hiaat van 20 jaar zien nog steeds te kunnen acteren. Het plezier straalt er vanaf, waardoor je helemaal opgaat in de film. Op deze wijze komen de verschillende lagen beter tot hun recht, al blijft het in de basis eigenlijk een prachtig en intiem familiedrama.

Al met al is 'Everything Everywhere All at Once' een enorm verfrissende film geworden. Dit is nog eens een uitstekende uitwerking van het multiversum concept.

4,5 Sterren.

Redelijke horror in found footage stijl dat ietwat weg heeft van Blair Witch en [Rec].

Wordt lekker rustig opgebouwd om tegen het einde aan helemaal los te gaan. Alleen het is wel erg over the top met die militair(?) die hun helpt en vanuit het niets alle wezens die op hun afkomen.

Ook ergerde ik me soms aan de twee dames - die er overigens wel erg appetijtelijk uitzien -, ze vluchtten te vaak uit 'veilige' situaties.

Gelukkig is de speelduur niet al te lang wat de film gelukkig niet langdradig maakt en die wazige eindcredits zijn trouwens ook goed gedaan.

3,0 Sterren.

"I can fix anything with editing."

Van de regisseur van The Fourth Kind zie ik en die vond ik niet al te boeiend, gelukkig is deze film wel stukken beter. Het found footage genre lijkt ietwat uitgekauwd te zijn, maar door de originele insteek in deze film werkt het toch weer verfrissend. De meeste films in het genre laten namelijk alleen de found footage beelden zien, maar in deze film wordt er geswitcht tussen found footage en het heden naar de rechercheurs die erachter proberen te komen wie de moordenaar is. Op deze manier ben je zelf als kijker ook mee aan het puzzelen en wordt de spanning er goed ingehouden.

Een minpunt vind ik toch wel het camerawerk, het was op sommige momenten echt te rommelig om er nog iets uit op te kunnen maken. Ik snap wel dat het moet overkomen als 'found footage', maar dit was toch weer iets teveel van het goede. Al kwam het op sommige momenten wel goed over, bijvoorbeeld als Rachel in het donker door één van de verlaten huisjes loopt. De spanning was op zulke momenten echt te snijden.

De uiteindelijke twist dat het blijkbaar de vriendinnen zijn die achter alles zitten vind ik weer iets te ver gezocht, maar aan de andere kant word je als kijker toch wel goed de hele tijd op het verkeerde been gezet.

Al met al best een verfrissende film binnen het found footage genre, leuk om een keer gezien te hebben. Verwacht trouwens geen volbloed horror, de meeste kills worden namelijk niet goed in beeld gebracht en je ziet meer kleine flarden ervan.

3,0 Sterren.

Geslaagde remake.

2013 Lijkt het jaar van de horror remakes te gaan worden, zo hebben we al eerder Maniac gehad, nu Evil Dead en binnenkort ook nog eens Carrie.
Zelf heb ik de film gisteren mogen aanschouwen in de bios en het was echt nice moet ik zeggen.

Qua verhaal is het gelukkig niet één op één overgenomen, maar volgen we hierbij een groepje vrienden die een vriendin helpen om cold turkey af te kicken van drugs en uiteraard verloopt dit niet helemaal vlekkeloos en het gaat helemaal de mist in wanneer een 'nerdy' vriend het befaamde boek vindt en zo slim is - ondanks de vele waarschuwingen in het boek - de spreuken op te zeggen en zo de welbekende demonische krachten vrij te laten.

Hierna gaat het lekker los en er komen ook wat bekende karakteristieke scènes terug, zoals: de beruchte boomverkrachting scène. Deze wordt helaas niet al te heftig in beeld gebracht, al is het wel te prijzen dat het erin zit.
Met de gore zit het ook prima en er wordt zeker niet geschroomd om zonder te blikken of blozen dit vol in beeld te brengen. Zo zien we o.a.: een arm dat eraf gehakt wordt, een tong doormidden gesneden, een zelf aangebrachte 'smiley face' en ga zo maar door.
Het bloed vloeit dan ook rijkelijk, zeker als het tegen het einde aan dan ook nog eens bloed begint te regenen.

De sfeer zit er wat dat betreft wel goed in, mede door het druilerige weer en de acties van de personages. Met name om de nerd Eric weer eens voor de zoveelste keer om een domme actie te zien lachen terwijl hij weet dat zijn einde nabij is. Mia komt ook lekker gestoord over.
Alleen is het wel jammer te noemen dat de personages veelal inwisselbaar zijn, er zit nou niet echt een personage in van het kaliber Ash.

Al met al een zeer geslaagde remake waarmee ik mijzelf ruimschoots heb vermaakt en zelfs mijn verwachtingen heeft overtroffen. De bloederigste horror die ik in de bios heb gezien en zeker ook wel één van de beste horrors van de afgelopen tijd. Kom maar op met deel twee zou ik zeggen.
Wel even blijven zitten bij de eindcredits waar je Bruce Campbell nog even ziet.

4,5 Sterren.

Ik had al begrepen dat deze film een meer komische insteek heeft en dat heb ik ook ondervonden zeg, iets teveel van het goed als je het mij vraagt.

Qua verhaal is dit eigenlijk ook een remake van het eerste deel, om vervolgens met een geheel nieuw verhaal verder te gaan. Geen echte verrassingen hier en de film moet het dan ook meer hebben van Bruce Campbell die een geweldige one-man show opvoert. Hier zitten wel enkele geslaagde scènes bij, zoals hij hoe hij met zijn eigen hand aan het worstelen is.
Maar verder wordt het helaas nergens echt bijzonder en zoals ik al eerder zei komt dit door de overvloed aan comedy.

Het is te zien dat er met dit deel meer budget aanwezig was, over het algemeen ziet het er wel wat meer verzorgd uit. Alleen sommige effecten zien er (doelbewust) toch wel knullig uit.

Al met al op zich wel lachen om een keer gezien te hebben, maar niet mijn helemaal mijn ding. Dan kijk ik liever nog een keer naar het superieure eerste deel.

2,5 Sterren.

"All you can do is run."

De remake vond ik ontzettend tof, des te tergender dat men tien jaar nodig had om met dit op de proppen te komen.

In 'Evil Dead Rise' wordt het hutje in het bos verruild voor een afbraakpand. Hier bezoekt Beth haar vervreemde zus Ellie en haar kinderen. Lang kan hun hereniging niet duren, want na een aardbeving wordt het befaamde boek gevonden en het kwaad losgelaten. Hierop moeten ze vechten voor hun leven.

Het verhaaltje heeft niet veel om het lijf en de eendimensionale personages zijn ook veelal nietszeggend, waardoor je nauwelijks met ze meeleeft. Er worden weliswaar wel wat pogingen gedaan, maar het is allemaal tevergeefs. Het wordt eigenlijk pas leuk wanneer Ellie mind games begint te spelen met de hele familie.

Angstaanjagend wordt de film helaas nooit; dat gevoel van wanhoop miste ik heel erg. In plaats daarvan wordt er een wilde achtbaanrit gecreëerd waarin veel gore en - overduidelijke - CGI bloed tentoongesteld wordt. Er zijn zeker wat toffe momenten te bespeuren, echter is het merendeel jammer genoeg vrij standaard te noemen. Graag had ik meer inventiviteit gezien.

Al met al een redelijk vervolg, maar ik zou de verwachtingen wel laag houden. Overigens zie ik het somber in als ik de verhalen moet geloven dat er een plan klaarligt om een universum om de boeken heen te bouwen, opdat er om de zoveel jaar een nieuw deel kan worden uitgebracht.

Dikke 3,0 sterren.

"Join us..."

Als toch wel een redelijk fervent horrorfan zijnde moet ik helaas bekennen dat ik nog nooit The Evil Dead heb gezien, maar door de remake - die ik morgen ga kijken - heb ik 'm dan toch eindelijk gezien. En ik moet zeggen dat ik in positieve zin erg verrast ben, het is duidelijk te zien waar hedendaagse horrors hun inspiratie vandaan.

Qua verhaal en opzet is het lekker simpel gehouden: je stopt gewoon vijf random jongeren in een blokhut en zorgt d.m.v. een boek gevuld met spreuken, ervoor dat er allerlei demonische krachten vrijkomen.
Het is de juist de uitvoering aan de hand Sam Raimi wat dit zo een uitmuntende horror maakt.
De locatie is perfect uitgekozen, de schrikmomenten werken goed, over-the-top gore en ga zo maar door. De gore is weliswaar soms iets teveel van het goede en voelt toch wel wat gedateerd aan, maar de make-up ziet er goed uit. Dit zorgt voor zeer bizarre scènes, zoals de stop-motion scène tegen het einde aan waarin de demonen helemaal vergaan. En om vooral de bizarre boomverkrachting scène niet te vergeten, dit lijkt zo on-Amerikaans. Het hoort eerder thuis in een J-sploitation zou je denken, maar het getuigt van lef en het is zeker te prijzen dat Raimi dit gewoon in zijn film stopt.

Het acteerwerk zit prima in elkaar soms tot aan het psychotische lijkt het wel. Ik begrijp waarom Bruce Campbell zo een cultfiguur is geworden. En bijvoorbeeld ook bij de stukken als Linda zo freaky gaat zingen. Dit alles en wat ik hiervoor allemaal al opnoemde zorgt voor een goede sfeer en het is soms echt benauwend als je jezelf als kijker begint af te vragen wat voor gestoorde dingen je te wachten staat.

Al met al een zeer geslaagde horrorfilm dat ik veel te laat heb gezien, maar dit is toch echt wel verplichtte kost voor iedereen die zichzelf een horrorfan noemt. The Evil Dead mag zich dan ook met recht een horrorklassieker noemen.

4,5 Sterren.

"You know how many health codes you are breaking?"

Op voorhand verwachtte ik hier niet veel van, maar het is me meegevallen.

Het gegeven alleen al is opmerkelijk; een combinatie van MMA en horror met een vleugje zwarte humor. Het resulteert zich in over-the-top bad guys die met veel enthousiasme worden neergezet, vooral Alyson Bath als Yuki is vermakelijk. De dialogen die doorspekt zijn met verscheidene martial arts referenties voegen net dat beetje extra toe. En dan vergeet ik nog bijna de gore te benoemen. Het is gewoonweg zoveel om je als kijker zoet te houden.

Maar waar 'Evil Feed' veel goed lijkt te doen, slaat het ook de plank mis. Qua plot blijft het namelijk vrij dun en het acteerwerk laat soms te wensen over. Tevens had ik meer van de gevechten verwacht. Weliswaar is de choreografie best aardig, maar de belichting is op momenten te donker om te kunnen zien wat er daadwerkelijk gebeurt. Daartegenover heeft het warme kleurgebruik zo zijn charme, wat toch bijdraagt aan de sfeer.

Al met al een leuke verrassing die de liefhebber zeker zal kunnen bekoren. Wel even blijven zitten bij de eindcredits voor een extra scène.

Kleine 3,0 sterren.

"Over the next few days you're going to be the human component in a Turing test."

Een titel die ik al langer in het vizier had, maar wellicht lagen de verwachtingen iets te hoog.

Op het gebied van kunstmatige intelligentie vertoont de film enige raakvlakken met Her (2013), maar in dit geval krijg je te maken met een robot i.p.v. een besturingssysteem. Als kijker kun je je min of meer identificeren met Caleb die in het diepe wordt gegooid en langzamerhand aan alles en iedereen begint te twijfelen; is er kwade opzet in het spel?

Centraal staat de Turing test waarmee achterhaald moet worden of Ava niet te onderscheiden is van een mens. Dit roept een aantal interessante vragen op m.b.t. het existentiële en of het hele gebeuren ethisch door de beugel kan. De sessies beginnen onschuldig, maar gaandeweg wordt op een slinkse wijze de spanning gedegen opgebouwd. De film wordt hierin gesteund door een strakke vormgeving en een fijn contrast tussen natuur en technologie.

Toch weet 'Ex Machina' het zorgvuldig geconstrueerde niet vast te houden, omdat men enigszins de platgetreden paden bewandelt gevuld met een bepaalde mate van voorspelbaarheid. Gelukkig kan de sterk spelende cast de schade redelijk beperkt houden, waardoor het niet al te rampzalig eindigt.

Al met al een prima regiedebuut voor Alex Garland dat naar meer smaakt. Wel moet de beste man qua schrijfwerk leren om niet in generieke valkuilen te trappen.

3,5 Sterren.

Zag deze film tussen een lijst met horror films staan en het gegeven klonk wel interessant dus gelijk maar even via de bekende weg binnengehaald.

En wat blijkt het is helemaal geen horror, maar een ijzersterke thriller waarin vrijwel alleen maar gepraat wordt en weinig actie plaatsvind. Echt mijn soort film dus, ik hou wel van zulke psychologische films.

Het begint lekker rustig, je ziet hoe sollicitanten zich voorbereiden op een sollicitatiegesprek. Erg nerveus en er maar voor zorgen dat ze er goed uitzien enz. Zodra ze in de ruimte komen waarin de spelregels worden uitgelegd besluiten ze samen te werken en in eerste instantie gaat dit nog wel goed, maar dan komt de ware aard van sommige naar boven en dan zie je dat sommige mensen er alles voor over hebben verzekerd te zijn van de baan. Hierbij vond ik vooral White erg sterk spelen.

Een klein minpuntje vind ik wel dat ze zeggen dat er een soort ziekte/virus is waar veel mensen aan sterven, alleen gaan ze hier niet al te diep op in en het einde had ook wel iets korter gemogen. Blonde had eigenlijk niet al die vragen moeten stellen en dat liet de kijker dan nog wat te raden over.

4, 0 Sterren.

Gestoord doch goed.

Ik ging deze film zowat blanco in, het enige wat ik wist is het plot en de vrij vage poster.

En wat ik aanschouwde was echt iets om van te gruwelen, op een goede manier dan. Het is weer een tijdje geleden dat ik zo een zieke horror heb gezien. Ook de manier waarop de film afwisselt tussen genres, het ene moment een stukje (zwarte) humor om vervolgens over te schakelen naar horror en dan weer drama.

De film wordt goed gedragen door AnnaLynne McCord die ik eigenlijk maar ken uit Fired Up!, ik had nooit gedacht haar zo een serieuze rol te zien spelen. Maar McCord presteert het toch als Pauline. Wat een vaag personage is dat zeg en ook vrij afzichtelijk, maar ze weet toch op de één of andere manier sympathie bij mij op te wekken.

Daarnaast zijn de droomsequenties vrij bizar te noemen, maar dit strookt eigenlijk wel met haar gedachtegang. Lekker bloederig en vol met gore.

Dat de film een vrij lange aanloop nodig heeft naar het voorspelbare einde deerde mij niet, want de opbouw maakt deze film echt. Het past ook wel bij deze film dat het zowat vanuit het niets is afgelopen om de kijker volledig beduusd achter te laten.

4,0 Sterren.

"It was fucking Bigfoot, dude."

Eduardo Sánchez heeft weer eens een found footage film gemaakt, al is hij met dit gegeven enigszins te laat.

'Exists' is eigenlijk puur formulewerk, maar de uitvoering is gewoonweg degelijk te noemen. Als kijker krijg je namelijk wederom te maken met een vriendengroep dat besluit om erop uit te gaan en het hele gebeuren te filmen. Zodra het eerste incident plaatsvindt, laat het verdere verloop zich dan ook raden. Alleen jammer dat de dialoog in de vorm van scheldwoorden en kreten op een gegeven moment repetitief begint te worden.

Gelukkig krijg je daarvoor wel een hoop spannende situaties terug. Daarbovenop zie je Bigfoot ditmaal wel vol in beeld, in tegenstelling tot bijvoorbeeld een Willow Creek (2013). Het zorgt voor wat leuke kat-en-muisspelletjes over het geheel die niet vervelend worden, omdat de opzetjes ernaartoe onheilspellend zijn.

Al met al best aardig om eens gezien te hebben. De film voegt niets bijzonders toe aan het genre, maar is onderhoudend genoeg om de avond mee door te komen.

Kleine 3,0 sterren.

Op zich wel een vermakelijke film. Alleen vond ik het denk ik leuker om te zien hoe Thierry de straat kunstenaars volgde, want toen de rollen omgedraaid werden vond ik het allemaal iets te overdreven.

Desondanks 3,5 sterren.

"What kind of fucking cop does this?"

En ik maar denken dat de grindhouse rage al een tijdje voorbij is...

Qua verhaal gebeurt er eigenlijk weinig vernieuwend; wederom een overal die verkeerd gaat met domme criminelen. Hoewel ik op bepaalde momenten zo mijn bedenkingen had bij het verloop. Toch blijft het op de één of andere manier onderhoudend door aardig acteerwerk en een ietwat broeierig sfeertje die van de - kleinschalige - stad afkomt.

Wat dat betreft moet de film het echt hebben van de 'slechte' effecten, wat wonderwel degelijk is gelukt. Zo krijg je als kijker o.a. te maken met: ruwe montage, vale kleuren en vervorming. Hierbij mag het nodige bloed en gore niet vergeten worden. Op deze manier komt men dicht bij de look and feel van een grindhouse flick, ondanks dat het soms te geforceerd aanvoelt.

Al met al best oké als je zin hebt in een foute film, zolang je de verwachtingen maar laag houdt. Wel even blijven zitten bij de eindcredits voor een extra scène.

2,0 Sterren.