Opinions

Nakomertje.

In alle opzichten een film die men er een beetje achteraan heeft geplakt. Sowieso was de reeks eigenlijk al gedaan na het derde deel, deze film voelt meer aan als een halve spin-off dan het echt verderzetten van het Toy Story verhaal. Ook de keuze van de regisseur is daar tekenend in, al is Pixar nu nooit écht een regisseurshuis geweest. De studio heeft een stijl, de rest zijn toch vooral inhoudsloze namen.

Probleem voor mij blijft dat ik met de humor en personages absoluut niks heb. Woody is een vervelende do-gooder die zich overal tegenaan bemoeit en gebukt gaat onder de tegeltjeswijsheden, Bo doet haar rokje uit en gaat in broekpak verder om ass te kicken als zelfstandig boegbeeld voor alle jonge meisjes. Op het einde bedacht ik me zelfs of het wel genoeg zou zijn voor de immer kritische maatschappijbewuste voorvervechters van minderheden. Geen genderfluid kind te zien bijvoorbeeld. Hoe grappig dan ook om te lezen dat er toch weer een paar mensen wat te zeiken hebben en de racisme kaart proberen trekken. Zelfs bij een film als deze.

De film zelf is klassiek Pixar vertier. Veel drukte, veel wilde gebaren, duidelijk afgelijnde emoties en grote momenten, maar leuk vond ik het nergens. Het grappigste aan de hele film is dat er een Canadees inzit die Rejean heet, en dat was het qua humor wel zo'n beetje. De spork is vervelend, die schapen zijn niet echt leuk en de beer/eend combo had gewoon volledig geschrapt moeten worden. Resten 4 Jimmy Carr poppen die een beetje creepy zijn.

Er zit gelukkig wel vaart genoeg in en de film duurt niet al te lang, maar halverwege begon de verveling toch al aardig in te zetten. Het is gewoon niet aan mij besteed, laat ze er na deze vierde film maar echt mee ophouden. Bedenk eens iets nieuws, leuks.

1.5*

Njah.

Het is eigenlijk onbegrijpelijk dat een film als deze anno 2018 nog gemaakt wordt. Nagel lijkt inderdaad terug te harken naar de horrorfilmjes mid-00, brute horror met een guur en groezelig karakter, maar lijkt helemaal niks geleerd te hebben van de overdaad aan soortgelijke films die toen is uitgebracht.

Alsof hij het wiel heeft proberen heruitvinden, maar niet getalenteerd genoeg was. Toegegeven, visueel toont de film af en toe wel iets hoopvols, maar ook dat is eigenlijk puur in voornamelijk statische shots. De editing en sound design zijn zo belabberd dat er van sfeer gewoon geen enkele sprake is, wat potentieel sfeervolle horrorshots ten spijt.

Dieptepunt is echter het acteerwerk. Niet zo heel verwonderlijk als je anno 2018 namen als Barton en Richards uit je hoed moet tevoorschijn toveren, maar het is toch wel érg slecht. Hoekige conversaties, vreemde reacties en een compleet gebrek aan inleving. De platgestreken kop van Richards was dan nog wel de moeite, het beste stukje horror van de gehele film.

Mnee, het is eerder lachwekkend dan eng, spannend of goor. Het is een brakke, zielloze kopie van een horrorhype die niet eens lang genoeg vergeten is om weer op te rakelen. Eentje om snel te vergeten, of je moest echt wanhopig zijn om weer eens een filmpje als deze te zien.

1.0*

Matig.

Wel leuk om eens een kijkje te nemen achter de website, al blijkt snel dat de personen achter TPB niet bepaald de meest sympathieke/slimme personen zijn. Verder wordt er ook niet zoveel prijsgegeven, het grootste deel van de docu gaat eigenlijk over de rechtzaak.

Positief is dat er wel aandacht is besteed aan het visuele. Deze docu ziet er een stuk beter uit dan de meeste anderen die ik gezien heb. Ook niet (bijna geen) talking heads, dat houdt het ook iets leuker. Wat mist is wat zinvolle discussie rond het hele TPB gebeuren en een wat ruimere kijk op de gehele problematiek, nu is het echt een docu rond de 3 hoofdpersonen.

De link met Leaks is wat onnodig om te includen en af en toe wordt de tegenpartij te karikaturaal afgeschilderd. Zal wel stemmen winnen bij de aanhangers van TPP, maar echt indrukwekkend is het verder niet.

Aardig gestyleerd, leuk als zicht achter de site, maar verder redelijk eendimensionaal en loos aan echte content.

2.0*

Best oké.

Helemaal niet zo slecht als hier beweerd wordt. Waarschijnlijk zijn er nog een aantal mensen die een zwaar Twilight trauma met zich meesleuren. Toegeven, Lautner is erg matig, maar dat is de rest van de cast ook. Behalve dan wanneer het op stuntwerk aankomt, en daar leunt de film toch sterk op.

Verhaaltje is drie keer niks. Da's enkel jammer in het begin en ergens halverwege, wanneer de film was gas teruggeeft en de personages wat ruimte gunt. Niet echt boeiend. Gelukkig blijven deze stukken beperkt en is het verder veel parcours fun. En die wordt meer dan kundig in beeld gebracht.

Sowieso zit het visueel wel goed met deze film. Veel leuk gebruikt van licht, mooi kleurgebruik en vlotte actiescenes. Zie je niet zo vaak in die Hollywoodfilmpjes. Soundtrack is ook best oké. Beetje brave dubstep achtige dingetjes, maar voor een film is dat al héél wat.

Lekker simpel tussendoortje dus. Een paar taaie stukjes, maar gneoeg actie en die is best naar behoren. Niks uitzonderlijks, maar ook zeker niet vervelend.

3.0*

Aardig drama.

Wel een beetje te zwaar, geconstrueerd en sociaal verantwoord om echt te ontroeren. Echt pijnlijk wordt het nergens, net omdat het geheel erg weinig subtiel aanvoelt en te berekend overkomt.

Verder is het echter niet slecht. Aardig acteerwerk van het jonge kereltje, visueel niet verkeerd (zeker voor een drama als dit) en de film vermaakt wel. Wat er te zien is, is pijnlijk, maar voelt een beetje onecht aan, afgezien van de werkelijke realiteitswaarde.

Wat subtieler en iets minder opelkaargestapeld drama had deze film erg veel goed gedaan. Het onderstreept in ieder geval een droevige kant van het menselijk bestaan, maar weet jammer genoeg nooit écht pakkend te worden.

Geen slechte film, ook niet echt op de klok moeten kijken, af en toe best pijnlijk en degelijke poging tot vormgeving. Maar echt ergens overtuigen, daar slaagt Trade jammer genoeg niet in.

3.0*

Tja, ik vond het gewoon een goeie film. Moet zeggen dat ik niet echt een Hollywood vibe kreeg, of het geheel moraliserend vond. Misschien omdat ik het niet wist dat ik er niet zo op gelet (en naar gezocht ?) heb.

Verder vond ik de film ook alles behalve traag. Heb me geen moment verveeld, vond de filters prachtig, en ik hou ook wel van drukke scenes waarvan het geluid weggelaten wordt, zeker als ze er zoals hier mooie ambient onder monteren. Vreemd dat niet meer films met dit soort dingen aan de slag gaan.

Ik geef de film 4*, al deed de laatste scene me twijfelen. Beetje gemeen ook om Brian Eno - An Ascent te gebruiken. Geniale ambient die ook in 28 Days Later zou opduiken. Maar ik hou het toch maar op 4*. Leuke film, moraliserend voor wie er naar zoekt, traag voor diegenen met aandachtsstoornissen.

Tyler MacIntyre, horrorfan.

Zou het? Met directe verwijzingen naar Martyrs, Final Destination en Dario Argento? Iets meer subtiele naar Night of the Living Dead en James Wan en een finale die meer dan een knipoogje naar Carrie biedt. Ach ja, 't is ook een horror comedy.

Het eerste uur werkt het wel. Lekker vlot filmpje, best goor genoeg met een aantal lollige kills en geslaagde grappige momenten. De twitter gen die aan het moorden gaat en daar weinig bedeesd mee omspringt is ook wel lollig, zeker wanneer de film zelf ook nog redelijk fris geschoten is.

Maar het laatste half uur trekt het toch wat scheef. Het wordt iets serieuzer, iets wat het einde niet echt meer kon redden. Leuk dat ze uiteindelijk toch verdergaan, maar het stukje drama daarvoor dat af aan de fun. Sowieso valt er het laatste half uur niet zo heel veel meer te lachen, vraag me af waarom het toch zo moeilijk is gewoon 90 minuten comedy te serveren.

Toch laat de film wel een redelijk positieve indruk achter. Er zitten genoeg originele elementjes in en behalve de aanloop naar de eigenlijke finale is het ook wel een leuke film. Maar had toch nog net wat snediger gemogen, die halve knieval op het eind is nogal onbegrijpelijk.

3.0*

Aardig geslaagde horror comedy.

Zoals bij de meeste van deze films is de aanloop eigenlijk het leukst. Er wordt een goede basis gelegd voor wat stevige horroronzin en er zit genoeg humor in om het eerste stuk zonder saaie poses door te komen. Visueel ook best aardig geschoten.

Eens het horror gedeelte zich dan ook echt aanmeldt wordt het zoals steeds wat minder. In vergelijking met een Mum & Dad (gisteren gezien) gaat het hier allemaal wat verder en toch is het effect nog niet half zo geslaagd.

Het geheel is gewoon niet ziek en twisted genoeg, daarvoor is het wat té belachelijk. Ook de humor verdwijnt een beetje, maar zo goor is het dan ook weer niet dat het daarop alleen echt kan overtuigen. En zo zweeft het tussen vanalles in, vermaakt het des te meer maar weet het nergens te overtuigen.

Enige irritante was het gejengel op die gitaar na verloop van tijd. Grapje dat te lang gerekt werd. Verder geinige film, vermakelijke zooi maar wat slap als er gescoord moet worden. Amerikaanse horror in een notedop.

3.5*

Aardig filmpje.

Best goor inderdaad, al blijft het wel erg hard hangen in het TCM "hang eens een lichaam aan een haak" sfeertje. Op dat gebied een klein beetje saai.

Film ziet er verder aardig uit en heeft vaart genoeg. Zitten een paar erg rare zaken in (laten we allen gezamelijk onze paspoorten afgeven aan een paar louche uitziende russen?) en het einde is ook wat langgerekt, maar het blijft vermakelijk en smerig zonder verder echt spannend te worden.

Ander klein minpuntje is dat het "moreel superieure Amerikanen in het erbarmelijke Rusland" verhaaltje iets te veel aandacht krijgt. het lag er na verloop van tijd wel wat erg dik bovenop.

Het zijn uiteindelijk kleine minpuntjes in een vermakelijk en smerig filmpje dat makkelijk boven prullaria als Hostel uitstijgt maar wat tekort komt tov de echte toppers. En wat Birch nu in hemelsnaam in deze film loopt te doen?

3.0*

Meer van verwacht.

Fuqua kan toch wel een fijne filmpje schieten, deze heeft dan nog een aardig gemiddelde en Denzel Washington is meestal ook goed te pruimen. Het begint ook niet verkeerd, maar gaandeweg verliest de film nogal wat van z'n pluimen.

Grootste probleem is toch wel het laatste half uur, waarin rookie Hawke al te makkelijk het turf van oudgeleerde Washington overneemt. Dat op zich is niet eens het grootste probleem, maar het moraaltje en het good-guy gebeuren dat de film overheerst in het laatste half uur is gewoon vervelend. Halverwege hoopt ik nog dat Washington op de één of andere manier Hawke erbij zou lappen en er kundig mee zou wegkomen, maar dat was blijkbaar een té gedurfd verloop.

Hawke en Washington doen het wel aardig, al liggen de clichés er iets te dik op soms. Tempo is redelijk, visueel voldoende (al begrijp ik niet waarom mensen het bovengemiddeld vinden) en de soundtrack passend, maar nogal makkelijk. Wel een paar grappige bijrolletjes, vooral Terry Crews viel me op, die is in 15 jaar echt geen spatje veranderd.

Jammer van het laatste half uur dus, daar wordt de film véél te melig en mist het scherpte en vernuft. Maar dan nog wordt de film wat overschat hier. Fuqua heeft er betere gemaakt.

2.5*

Erg leuk weerzien.

Je merkt wel dat deze film een hoop in gang heeft gezet en dat er ondertussen wel wat verfijningen op de stijl zijn gekomen, maar Boyle's grote doorbraak blijft toch vooral een plezier om naar te kijken. Plak er Ex Drummer van Mortier bij en je hebt een heerlijk avondje plezier met marginalen.

Visueel oogt het nog steeds fris, een paar geniale rollen, met Bremner voorop, en uiteraard de begin- en eindmonoloog, met als hoogtepunt die laatste op de melodie van Born Slippy. Wat een geweldig filmmoment blijft dat.

Het plotje tijdens het laatste half uur is misschien wat overbodig, omdat uiteindelijk toch vooral afzonderlijk niet-plotgerelateerde scenes tot de hoogtepunten van de film gerekend mogen worden, maar storen doen het nu ook weer niet.

4.5* en een uitgebreide review

De Schumer show.

En wat een vreselijk mens. Niet enkel haar personage trouwens, Schumer heeft iets compleet onhebbelijks over zich. Het is dat ze na een half uurtje gekoppeld wordt aan Hader en dat zijn kant verhaal nog wat leuks te bieden heeft, maar zowat alles met Schumer had integraal geschrapt mogen worden.

Apatow's oeuvre golft altijd wat op en neer, dit was weer duidelijk een dalletje. Wanneer humor als deze niet op een goeie manier gebracht wordt is het gewoon een zielige poging tot botheid en daaraan gaat de film dan ook deels ten onder. De vrijscènes van Schumer zijn hierin een groots dieptepunt.

Hader is wel goed in z'n rol en z'n sportwereldje is ook best geinig. Geen geweldig grappige momenten of killer jokes, maar het kijkt wel aardig weg. Gelukkig dat hij deze film nog een beetje weet te rekken, anders was het Trainwreck linkje wel ál te gemakkelijk gemaakt.

Wellicht is Apatow's volgende weer wat beter, als hij z'n ritme aanhoudt. Deze zou ik enkel willen aanraden aan fans van Schumer, blijkbaar bestaan die wel.

2.0*

Doorsnee.

Simpele politiek-geïnspireerde actiethriller. Met 9/11 eindelijk ver genoeg achter zijn er een aantal soortgelijke films gemaakt. Moslim-gevalletjes met wat spionage-elementen, wat thriller-achtige momentjes en een basis aan actie.

Cheadle vind ik altijd wel leuk, hij draagt deze film dan ook. Nachmanoff weet echter maar weinig toe te voegen en maakt er een redelijk doorsnee filmpje van, het type waarvan je echt hele videotheken kan vullen. Het is niet echt mijn genre, voor af en toe is het leuk maar als het middelmatig is, is het toch vooral hersenloos kijkvoer.

Naar het einde toe wordt het ook weer net iets te overdreven, vooral het plannetje om iedereen op dezelfde bus te krijgen. Ook het plotsprongetje waar Cheadle plots een spion zonder contacten is, is zo'n typisch cliché wat je al van ver ziet aankomen.

Ach, voor een keertje ...

2.5*

Fijn tussendoortje.

Toch had deze film de potentie om wat meer te zijn. Visueel is het absoluut genieten. Mooi camerawerk, prachtig kleurgebruik en dito belichting. Zag er zéér netjes uit, maar dat zijn we van Boyle ondertussen wel gewoon.

Soundtrack ook goed, maar zoals wel vaker bij hem net iets te poppy. Los daarvan werkt de muziek wel erg goed binnen de film, vooral de timing van nummers is erg sterk. Acteerwerk ook weinig tot niks op aan te merken. McAvoy (hoewel een duidelijke McGregor vervanger) doet het goed, Cassel is altijd genieten en ook Dawson trekt haar plannetje.

Enige wat een film als deze mist is wat spanning en druk. De afzonderlijke elementen zijn goed, maar het wordt maar moeilijk een geheel. Het is allemaal wat vrijblijvend, waardoor tussen de scenes door de spanning niet blijft hangen en dus ook niet kan opbouwen. Toch wel nodig bij een mindbender als deze.

Maar als slick tussendoortje absoluut geslaagd, al merk je dat Boyle dit met twee vingers in de neus maakt.

3.5*

Oef, slecht!

Had deze film gewoon Singularity genoemd. Geen idee waarom er een andere term voor hetzelfde idee moet uitgevonden worden. De beginmonoloog maakte dat ook niet meteen duidelijk. Niet dat het veel veranderd had aan de film zelf, maar mensen die geïnteresseerd zouden zijn in het achterliggende idee zouden allicht iets meer houvast hebben gehad bij hun eigen zoektocht.

Dit is typisch "Hollywood does science". Een intrigerend idee nemen, daar een romance rond breien, één of ander good vs bad verhaaltje er aan ophangen en dat maar meligheid tanken. Het onderliggende concept wordt allesbehalve waardig uitgewerkt, het enige waar je achteraf mee blijft zitten is een mislukte romance en de nare nasmaak van alweer een film die met een science-doom scenario komt.

Depp en Hall zijn erg zwak, ook de rest van de cast weet amper te overtuigen. Voor een cinematograaf als regisseur ziet het er ook erg ongeïnspireerd uit moet ik zeggen. Had visueel toch héél wat meer verwacht. Flauwe effecten en weinig inspirerend kleurgebruik. Ook het camerawerk voelde vooral uitegekauwd aan.

Mnee, eentje om links te laten liggen. Hopelijk inspireert het een betere regisseur om wél een goede film rond dit thema te maken.

1.0*

Wel interessant.

Op zich had dit een redelijk doorsnee docje kunnen zijn over een man met ALS. Een ziekte de laatste tijd (ice bucket challenge enzo) best wat aandacht heeft gekregen, het had dus best eenvoudig geweest om een graantje mee te pikken.

Maar O'Brien wilde liever iets anders. Vroeger blijkbaar een soort van internet-bekendheid, maar da's niet echt mijn interessegebied. In ieder geval iemand die redelijk goed was met zichzelf online te exploiteren. Dat doet hij dan nog een keertje over in filmvorm, als ALS patiënt.

Dat maakt de film iets filmischer, al zet O'Brien ook vaak genoeg gewoon de deur open en laat hij gewoon zien wat de ziekte inhoudt. Een fijne combinatie die laat zien dat je als ALS patiënt geen complete kamerplant (meer) bent, maar tegelijkertijd toch ook realistisch en fair aanvoelt.

83 minuten is misschien net iets te lang, vooral het laatste half uur draagt niet zo heel veel meer bij aan wat je eerder te zien kreeg. Maar verder wel een moedige film, al leek de hoofdpersoon me dan niet echt geweldig sympathiek. Maar net daarom misschien dat we als kijker toch een best eerlijke inkijk in zijn leven krijgen.

3.0*

Er waren duidelijk enkele goeie ideeën bij de start van dit project.

Bay heeft die bewaard voor het einde van de film. Wat niet zo erg is, maar de film is jammer genoeg veel te lang. Waardoor het eerste deel een soort van kruising tussen 24 en That 70s Show wordt en eigenlijk gewoon nergens op slaat.

Vreselijke humor en duffe politieke thriller scenes wisselen elkaar af. De spaarzame actiescenes tussendoor werden (bedoeld) pover en ongeïnspireerd gehouden. De leuke stukken moesten namelijk op het einde gebruikt worden.

Dat einde mag er dan uiteindelijk wel zijn. Het gevecht bevat een paar prachtig vormgegeven scenes, vooral het begingevecht met die tankbot. Eén van de enige scenes waar zowel camerawerk, belichting, editing en tempo volledig klopten. Doorheen de rest van de film zitten er nog steeds scenes met mooie belichting, leuk camerawerk en effectieve editing, maar deze worden steeds verbrod door slecht gebruik van de andere elementen. Jammer.

Botjes zelf waren pas leuk op het einde. Qua vormgeving zijn ze erg gedetailleerd maar daardoor passen de fleurige kleurtjes niet meer. De stemmen waren dan weer te idioot om los te lopen.

Einde redt de film van complete ondergang, maar de hoeveelheid nonsens die voorkomt in de eerste twee uur is soms echt pijnlijk. Bay zou beter een soort van actieregisseur worden, en de rest overlaten aan bekwamere regisseurs. Beetje de Woo-ping Yuen van de Amerikaanse actiefilm.

2*

Beter en beter.

Ik denk dat Bay af en toe wat gevangen zit. Zonder de druk van Hollywood zou hij zo mogelijk nog polariserender kunnen zijn, maar hij heeft de pech veel geld nodig te hebben om z'n visie ten volle op het scherm te krijgen, waardoor je toch altijd een soort van Bay-light wordt voorgeschoteld.

De té lange intro, de nodeloze scenes tussendoor waarin Wahlberg en Peltz familiale probleempjes proberen op te lossen. Ze zijn nodig om mensen naar de bioscoop te lokken, want een film "vol actie" kan een bioscooppubliek niet aan, maar Bay lijkt er zelf niet zoveel interesse in te hebben.

Actie, daarin kan hij zich uitleven, en daarin excelleert hij ook. Er zijn maar zeer weinig films in Hollywood waarvan ik vind dat ze hun budget ook effectief waard zijn, voor Transformers 4 geldt absoluut van wel. Indrukwekkende designs (die ruimteschepen, of die bot met z'n facegun), uitmuntende effecten en actiescenes om de vingers bij af te likken. Mooi ook dat Bay naar China/Hong Kong afreist, al is dat niet eens z'n eigen keuze geweest vermoed ik. Het leent de film in ieder geval wel een extra beetje sfeer.

Verder kleine irritaties genoeg. Humor is niet echt best, Goodman is niet goed als stemacteur, wat er zich tussen de actiescenes afspeelt is ook van een minder niveau, maar het verdwijnt snel wanneer er weer zaken beginnen te ontploffen en de Transformers aan het morphen gaan. Geweldig hoe Bay die enorm gedetailleerde schroothopen tot leven weet te wekken.

Met nog 2 films te gaan heeft Bay nog 2 kansen om dat extra stapje te zetten, want die 4* liggen op de loer. Gewoon nog net iets meer actie, iets minder rompslomp en het komt allemaal wel in orde.

3.5*

Michael Bay, zowat de enige die een goeie blockbuster kan maken.

Z'n films zijn nooit perfect. De humor is vaak slecht, de soundtrack nogal brak en halverwege gebeurt er meestal geen bal. Die halve actiescenes die het tempo er wat moeten inhouden werken niet echt, beetje jammer.

Want verder lijkt Bay het wel begrepen te hebben. Het verhaaltje simpel houden, niet teveel gedoe en gewoon minuut na minuut actie. Het eerste half uurtje mocht er al zijn, het laatste half uur is gewoon super. Is al een paar genoemd, maar de scene waar die worm een hele skyscraper neerhaalt is grandioos. Eindelijk een keer goed de centjes besteed.

Verder hou ik ook wel van Bay's visuele stijltje. Veel rook en stof bij de ontploffingen (altijd wat indrukwekkender) en een scharem getalenteerde concept designers om de boel wat op te fleuren. De bots zien er geweldig uit, stoere brokken bijeengeraakt metaal. Maar het gaafst was nog wel dat insect-achtige moederschipje. Een pure gok, maar het zou mij niet verbazen als hier hetzelfde talent achterzit als bij de laatste Terminator film.

Een uur aan niet-actie materiaal teveel, da's waar deze film aan leidt. Eens de actie begint toont Bay waarom mensen hem zoveel geld toevertrouwen, in z'n vakgebied veruit de beste die er is.

Ow, en wat Fox vs Whiteley betreft ... is er echt iemand die het wat uitmaakt? Horen wat mij betreft beiden bij het overbodige materiaal in de Transformers reekts.

3.5*

Verrassend goed.

Bay blijft een erg wisselvallig regisseur. Het eerste deel van Transformers was een tegenvallertjes, voor de hele aanloop (bijna de eerste twee uur) kende een nijpend gebrek aan autobots en lawaaierige actiescenes. Enkele het einde van die film wist wat leuks te brengen.

Gelukkig is dit deel twee, zijn overloze introducties niet meer nodig en mag er gewoon in het begin al lekker geknald worden. Die bot op 1 wiel in Shanghai mocht er echt wel zijn.

Dat het plot niet goed is zal best. Op zich niet beter of slechter dan wat je in een andere avonturenfilm voorgeschoteld krijgt (ik noem een Indiana Jones), maar dan wel verlost van alle overbodige bullshit en character development. Alsof dat boeit wanneer 10 meten verder die blokken metaal elkaar tot schroot staan te verwerken

Mnee, het laatste uur was wat mij betreft lekker genieten. Bay heeft een fijn visueel stijltje, beschikt over een goed team aan SFX mensen en weet wat hij met z'n geld aanmoet. Geen tijd verschillen aan langgerekte scenes tussen emo hobbits of plantjes groeien om zo een natuurlijkere set te creëren , gewoon snel iets bouwen om het dan zo spectaculair mogelijk op te blazen.

In dat opzicht mag ik Bay wel, hij maakt gewoon luide, lawaaierige actiefilm en doet dat vol overgave. Dat de humor vaak niet te pruimen is, is verder het enige grote minpunt (die sidekick bots zijn echt niet te harden), maar ik heb ondertussen best zin in deel 3. Zaten een paar erg leuke bots in dit deel (de opa maar vooral dat enorme shredder gevaarte).

Mag iets korter, vooral de introductie op de school, en vooral veel scherper/minder debiel qua humor, maar opmerkingen over pover plot en karakterontwikkeling vind ik aardig misplaatst bij een film als deze.

Alsof je het jammer vindt dat de Friday The 13th reboot geen limericks bevat

3.5*

Bayhem.

De laatste jaren toch wel een schaduwfan geworden van deze regisseur. Er zijn altijd wel een paar details die mij weerhouden een echt hoge score uit te delen, maar het is tegelijkertijd wel iemand die moeiteloos een film boven de 120 minuten interessant kan houden.

Hij wordt vaak gezien als het Hollywood extreem, maar eigenlijk staat zijn stijl haaks om dat van de meeste andere blockbusters. Ze bevatten dan misschien wel gelijkaardige elementen, maar wat Bay ermee doet is uniek in Hollywood, hij lijkt dan ook één van de weinigen daar die beseft wat voor soort films hij eigenlijk maakt.

Transformers is onzin natuurlijk. In plaats van dat te proberen corrigeren met karakteruitdieping, een aanvaardbaar plot of andere geitenwollensokken gedoe, maakt hij er gewoon onzin in het kwadraat van. En wie zich z'n wiskundelessen herinnert weet wat er gebeurt met negatieven wanneer die gekwadrateerd worden.

Dit vijfde deel zit bomvol Transformers. Maar Bay sleept er ook nog eens de King Arthur mythe bij, zemelt wat over WOII, duwt er een onderwateravontuur in en eindigt met een half uurtje vernieling van de Aarde. De film mag dan 150 minuten duren, maar zelfs 300 minuten zouden niet genoeg zijn om al die onzin degelijk uit te werken.

Gelukkig schrapt Bay niet, hij verhoogt gewoon het tempo. Als alles epic is moet je ook niet proberen individuele dingen epic te maken. Hij bazaart dan ook overal door tegen sneltreintempo. Zelfs de oneliners/jokes krijgen niet eens de tijd om zichzelf te aarden, de seconde dat een lijntje dialoog gedaan is wordt er alweer naar een volgende scene geknipt.

Wie in z'n stoeltje gaat zitten voor 150 minuten zorgvuldige immersie is hier echt op het verkeerde adres. Bay's film is een aaneenschakeling van best-of momenten verweven tot een enigszins coherent geheel. Gelukkig dan maar dat Bay de koning is van de spectaculaire actie, zodat er elke vijf seconden wel iets anders is om je aan te vergapen. Vooral dat laatste half uur is kick-ass geweldig. Wie doet hem dat na? Geen Villeneuve, geen Scott, geen niemand.

Puberale humor? Inderdaad, het is vaak absoluut niet grappig. Los zand? Zeker en vast, een meerwaarde. Acteerwerk? Niemand heeft wat te doen. Kitscherig? In het kwadraat. Maar nooit saai, of vervelend, of tenenkrommend. En met dit materiaal (fucking Transformers) is dat een bijna onmenselijke prestatie.

Een Transformers door iemand anders dan Bay regisseerd? Absoluut geen interesse. Deze reeks heeft inherent geen enkele kwaliteit, de reden waarom het leuk is, is de man achter de camera. En als Bay niet meer terugkeert, heeft hij in ieder geval een waardige afsluiter gemaakt.

3.5*

Lekker vermakelijk.

Ongeloofwaardig ? De kritiek is al even amusant als de film zelf. Inderdaad goed over-the-top deze film, zo krijg je nog eens wat te zien. Wel een beetje jammer dat de CGi op de echt zotte momenten het nogal laat afweten, maar verder weinig te klagen over dit razend actiefilmpje.

Lekker kleurrijk, soms echt overdreven bijgepoetst trouwens. Goed tempo, aardig tot fijne actie met een Statham die het best goed doet. Niet de meest buigbare actieheld maar weet z'n moves toch met genoeg impact te brengen. Aardig aan elkaar gemonteerd ook, veel beter dan in de meeste Amerikaanse actiefilms.

Genoeg humor en eigenlijk gewoon over de hele lijn vlot en weinig geremd. Zoals een leuke actiefilm hoort te zijn. Kan er altijd in dit. Hoort niet bij de besten, maar zeer verdienstelijk en vermakelijk filmpje.

3.5*

Vermakelijk derde deel

Deze reeks is een typische Besson legacy. Wel aardig hoe elke regisseur toch z'n eigen draaitje aan de serie weet mee te geven zonder er telkens een echt andere film van te maken.

Heb er mij in ieder geval weer kostelijk mee vermaakt. Actiescenes, zeker in de eerst 75% van de film waren erg gaaf om volgen. Statham is inderdaad niet de meest creatieve vechten (of er moet iemand een leuk stuntje met props gedacht hebben), maar een eigen stijl heeft hij toch wel. Let maar eens op hoeveel hij wel niet achteruit leunt om met gestrekt been te trappen. Zie je hem doorheen z'n films volgens mij toch erg veel doen.

Bijrol van Rudakova was inderdaad niet te pruimen en ook het melige moment tussendoor leek echt nergens op. Daartegenover staat een fijne bad guy en een verhaaltje dat boeiend genoeg is om een film als deze te trekken. Voor zover dat al boeit.

Visueel een aantal zeer mooie scenes, ook de editing was best knap. Normaal hou ik absoluut niet van dit soort snel geëdite scenes, maar hier is duidelijk meer aandacht besteed aan de flow van een gevecht. Zo merk je dat dmv snelle cuts de ruwe vorm van bepaalde moves gevolgd wordt, geeft het toch iets extras mee.

Fijne actiefilm, toch vind ik dat het net iets te onnozel wordt op bepaalde momenten. Niks tegen over-the-top, maar als je iemand laat ontploffen doe het dan niet in hetzelfde treinwagonnetje. Heeft geen meerwaarde en ziet er alleen maar dom uit. Dan liever wat meer actie als in het begin van de film.

3.5*

PS: en Statham is gewoon gemaakt voor een rol als deze.

Man man, wat een reacties hier

Leuk filmpje, met schoon volk, stoere actiescenes en vooral een gebrek aan enige zin voor realiteit. En gelukkig maar. Korte film die eigenlijk één lange aaneenschakeling van overdreven en vaak leuke en originele (de olie) vechtscenes. Doet inderdaad denken aan Taxi, maar vind deze dan nog net ietsje beter denk ik.

Uiterst vermakelijk, absoluut niet serieus te nemen, en de film heeft ook absoluut die intentie niet. Daarnaast wel eens vermakelijke actie en weinig rem op het niet-realistische. Net dat maakt de film niet cliché. Bond en al die andere Hollywood prul zijn saai vergeleken bij deze. Wel zin in het vervolg nu.

3.5*

Fijne film.

Na Train gisteren alweer een film die inderdaad de slechtere kanten van Rusland laat zien. Hier beter te pruimen, omdat ook de Amerikanen (erg leuke rol van Harrelson) niet echt rooskleurig afgebeeld worden.

Leuke aan de film is dat hoewel uiteindelijk alles redelijk cliché verloopt Anderson er toch in slaagt overal twijfel achter te steken en het geheel de hele tijd spannend weet te houden. Hoewel de film eigenlijk extreem voorspelbaar is, is daar tijdens het kijken zelf niet zoveel van te merken.

Vond het acteerwerk meer dan aardig, locaties sfeervol en beeld/muziek aardig bijdragen aan het sfeertje. Uiteindelijk mist het wat pit en iets dat er echt bovenuit steekt, maar verder een meer dan vermakelijk filmpje.

3.5*

Nogal matig.

Ik hou wel van een anthologie maar die extra verbindingsverhaaltjes hoeven niet zo voor mij. Lanceer gewoon vier afzonderlijke shorts en laat het daar dan bij. Het geklooi van Dante helpt de film dan ook niet echt vooruit, behalve dat hij eigenlijk gewoon een kwartier te lang wordt.

Van Russell had ik het meest verwacht (uiteindelijk ook via hem bij deze film gekomen), maar op z'n oude leeftijd levert hij een redelijk slecht werktje af. Matige regie, nogal dom onderwerp en vreselijke actrice in de hoofdrol. Heb je meteen wel al het slechtste achter de rug.

Dan is de short van Cunningham (grappig, dacht eerst dat dit de short van Russell zou moeten zijn, met de mix van live action en anime) al een stuk interessanter, vooral op het einde dan. Cunningham is absoluut geen groots regisseur, maar weet er toch nog iets redelijks van te maken.

Het verhaaltje met Kubrick is vooral grappig, klein beetje misplaatst in deze anthologie misschien, maar zo'n wat luchtiger tussendoortje kon ook weer geen kwaad. Laatste film blijkt uiteindelijk de beste. Leuk en creepy ideetje dat naar behoren uitgewerkt werd.

Al bij al is het wat weinig, soms wat goedkoop en bij momenten zelfs wat saai, maar de verhaaltjes zijn nog best origineel en het is leuk weer eens wat anders dan de 101e pure (sub)genre film te zien.

2.0*

Erg leuk.

Vind deze film erg moeilijk in te delen. Een echte horror film is het inderdaad zeker niet, maar een zwarte comedy dekt de lading toch ook niet volledig. Daarvoor is de laatste scene toch echt wat té stevig. Veel humor zit er op dat moment niet meer in de film.

Daarvoor wel. Wat cynische dialogen en verknipte personages, met als uitschieter het niet zo gezonde omatje. Toch altijd leuk om te zien waarom zulke dametje nog zichbaar lol hebben in het spelen van zieke personages. Het gaat Flanagan opvallend goed af in ieder geval.

Het is geen al te lange film, wat niet onbelangrijk is aangezien de hoeveelheid ideetjes eerder beperkt is. De uitwerking mag er gelukkig wel zijn, de opbouw van pikzwarte comedy naar bittere thriller en horror mag er ook best zijn. Alleen blijft het bij Bater Jr. toch altijd wel zo dat de afwerking net wat beter had gemogen. Vooral omdat het potentieel er ook echt wel is.

Maar zeker de moeite waard om een keertje te zien. De horror en humor genres zijn de laatste jaren toch wat netter en braver geworden, daar is deze film dan de perfecte remedie voor.

3.5*

Blijft erg cool.

Als Katsuhito Ishii en Takeshi Koike samenwerken dan bloeit er wat, het blijft jammer dat deze pilot nooit een echte serie is geworden, maar ook als korte film werkt het gewoon.

Visueel genieten. De stijl van Koike is geweldig, de levendigheid die er van uitgaat zowat onovertroffen. De soundtrack blijft jammer genoeg iets achter, gelukkig weten de voice actors wel raad met hun personages.

Zij zijn trouwens essentieel om het aparte gevoel voor humor goed over te brengen. Manzai blijft voor het Westen een oninneembare burcht, maar Ishii slaagt er toch in om de deur op een kier te zetten met deze animatie.

Ongelofelijk dat dit ooit (en dan nog met Engelse subs) op DVD is geraakt, ben er in ieder geval wel érg dankbaar om.

4.5* en een uitgebreide review

Redelijk.

Denk Eden Lake (Brits tuig) meets Snatch (Pikeys), maar dan wat minder dan beide films.

Geen bijster slimme setup, de manier waarop de 4 jonges in de clinch raken met de pikeys is nogal onnozel, waardoor er ook niet meteen echte good guys zijn. Eerste uur is vooral een achtervolging tussen de twee groepjes, maar weet nooit spannend te worden.

Komt ook omdat drie van die vier gasten vreselijk lompe acteurs zijn. Enkel Tom Geoffrey weet z'n rol wat glans mee te geven, de pikeys zijn daarentegen een stuk leuker en beter neergezet. Je zou bijna aan hun kant staan.

Visueel wel fijn, de grimmige digitale look past wel mooi bij dit soort films. Soundtrack bij momenten ook mooi, maar vooral in het laatste half uur komen beide mooi samen. Goeie finale ook, al staat die wel redelijk los van het eerste uur.

Op zich wel een aardig filmpje, maar had met een beetje meer zorg, wat betere lead actors en een net iets strakkere regie veel beter kunnen zijn.

3.0*

Jwong fodder!

Wat dan moet staan voor vermakelijk onzin. Een film die zoals wel meerdere recente HK films teruggrijpt naar de hoogjaren van de jaren '90. Neem een afgelegen herberg, wat martial arts legendes, een hoop geharrewar onderling en je hebt een goed idee wat Jing Wong's nieuwste film je zal brengen.

Uiteraard wat (erg) flauwe humor. Af en toe werkt het wel, maar het Wong al grappiger geweten. Film mist ook wat echt grote namen. Cheung en Choi zijn toch sterretjes van de tweede lijn. Niemand weet de film echt te dragen, waardoor je het vooral moet hebben van het gehele ensemble.

Op z'n best is het lekker vermakelijk, met wat coole gevechtjes, lollige choreografieën en uberflauwe komische situaties. Maar de effecten zijn bij momenten té brak, de film weet zich te weinig te onderscheiden en er zijn al een sloot andere films die dit soort werk toch beter weten te brengen.

Leuk tussendoortje, dat zeker. Maar meer hoef je van deze Jwong niet te verwachten. Dit zou trouwens z'n 98e film moeten zijn (als IMDb een beetje volledig is, z'n 99e is ondertussen ook alweer in de maak. Benieuwd of hij z'n jubileum in stijl gaat proberen vieren. Wat dat dan ook mogen betekenen.

3.0*