Opinions

I coulda been a contender

Marlon Brando top (de rest verbleekt door zijn verfrissende acteerwerk) en het verhaal was ook top . De overdadige tettermuziek van Bernstein was het enige minpunt, voor de rest een regelrechte klassieker.

Heerlijk ongecompliceerde liedjesfilm, die niet meteen de gemakkelijkste wegen kiest. Sommige liedjes zijn echt leuk om te horen en toveren een glimlach op het gezicht.

Poeh duurt wel legendarisch lang, maar is het ook wel waard. Groots epos, die mijn nieuwsgierige vraag 'worden er wel eens baby's verwisseld in een ziekenhuis?' wist te beantwoorden

Chaotische afsluiter van de El Mariachi-trilogie. Het verhaaltje vond ik maar onnodig gecompliceerd en uiteindelijk niet heel interessant dus. De actie was echter ook hier weer prima in orde met wat leuke vondsten.

Een van mijn vijfsterrenfilms! Uit Jack Nicholons rijk gevulde oeuvre zou ik deze film kiezen, als ik de film moet kiezen waarin hij het best acteert. Hij is tegendraads, ietwat gestoord, maar op sommige momenten heel serieus en meelevend. Zo'n mix bevalt me wel .

Wat ook meehelpt in deze film, is dat alle bijrollen zo goed uit de verf komen. Vanaf het eerste kringgesprek met opperbitch en grootste trut uit de cinema, Louise Ratched, heb je duidelijk door hoe de patiënten van de kliniek in elkaar steken. Je lacht en treurt met de verschillende karakters, waarvan sommigen een leuke verrassing in petto hebben. Er is werkelijk niets aan te merken aan One Flew over the Cuckoo's Nest. Alles zit picobello in orde

Wow, normaal is Robin Williams zo'n suf allemansvriendje, maar hier zet hij een heel ander soort weerzinwekkend goed freak-karakter neer. Fabelachtig goed doet ie dat zelfs! Prima thriller, die weliswaar eenvoudig is, maar zeker niet gemist moet worden.

Nogal routineuze Disney, waar ik warm noch koud van werd. De Home Alone-achtige slapstickscenes sloegen bij mij ook niet aan. Vroeger waren die vast grappiger om te zien.

Hap-slik-door-filmpje. Er valt hier weinig uit te halen, maar vervelend is het ook niet. Deze laagvlieger duurt namelijk ook allemaal niet zo heel lang. Liv Tyler is overigens altijd irritant door haar gare gelaatstrekken, die ze van haar vader geërfd heeft.

Zo af en toe is zo'n martial arts-film leuk en bovendien erg grappig om te zien. Deze komt uit Thailand en dat Muay Thai is niet misselijk! Wat een flinke klappen worden er uitgedeeld!

Het verhaal er om heen is natuurlijk ook wat bedenkelijk net als sommige karakters: held Ting gaat naar de grote stad om een afgehakt Boeddha-hoofd terug te halen naar zijn dorp. Hij ontmoet daar een broer en zus (beiden nogal dwazige types) en komt via hen in het vechterscircuit terecht.

Vanaf dan wordt de film pas echt vermakelijk, vooral de gevechten met twee Amerikanen (Mad Dog en Big Bear, jaja wat een fantastische namen!) springen er bovenuit. Respect ook voor al die stunts bij o.a. de spectaculaire achtervolgingen, want die zagen er echt overtuigend uit. Gaandeweg gaan alleen die moves en al die actie minder boeien. Het lijkt uiteindelijk toch wat veel van hetzelfde, maar afijn genoeg vermaak om deze film met maar liefst 4 sterren te beoordelen.

Het is altijd jammer dat films niet echt een duidelijk doel hebben waar ze naar toe gaan. Zo'n onbestemde sfeer waar je telkens wacht totdat er echt iets belangrijks gaat gebeuren, vind ik maar niks. Only Angels Have Wings is zo'n film. Het kwam op me over als een soaperig verhaal rond een vliegveld, waar de vliegtuigen die post over de Andes vervoeren voor de betere en spannendere scenes moeten zorgen. Dat zag er zeker heel behoorlijk uit, maar voor de rest heeft deze film maar weinig om het lijf

Die dude op de poster , wat een held!

Het einde van deze film was apart. Ik snap wat Dreyer bedoelde, hij komt er ook wel mee weg, maar ik had het anders gedaan.

Mooie Oscarwinnaar uit 1980 hoor. Ordinary People handelt over een familie (vader, moeder en zoon) die het verlies van hun jongste zoon moet verwerken. Er wordt ruim de tijd genomen voor wat voor uitwerking dat heeft op de overblijvende gezinsleden. Opvallend is de sobere aanpak van Robert Redford. Zonder bijvoorbeeld dramatische muziek, maar wel met rauw acteerwerk wordt dit neergezet. Dat soort dingen zie je toch niet zo vaak uit Hollywood komen.

Niet helemaal wat ik ervan verwachtte. Het had wel wat spaarzame schrikmomenten, die best geslaagd waren, maar voor de rest liep het maar stroefjes qua verhaal.

Na Le sang d'un Poète ook maar meteen het tweede deel opgepikt van Cocteau's Orpheus-trilogie. Het Orpheus en Eurydice-verhaal kende ik wel in grote lijnen en is door Cocteau in een wat ander, moderner jasje gegoten. Het is wat minder experimenteel, maar nog steeds zitten er bizarre surrealistische stukjes tussen. Mensen die door spiegels lopen, parallele werelden en de grote attractie vond ik de vette Onderwereld-decors. Er valt weer genoeg te beleven met deze film .

Bijzondere en indringende film toch wel, die helaas grijpt naar mooifilmerij. Dat heeft het helemaal niet nodig, want Afghanistan zelf is een prachtig decor, dat in mijn idee het best rauw gefilmd had kunnen worden zonder bijvoorbeeld die slowmotionbeelden bij het springtouwen of de afwezigheid van geluid, wanneer Osama in de boom is geklommen. Over het algemeen toch wel behoorlijk, al was het maar vanwege het dieptreurige onderwerp.

Fragmentarische film over een worstelende gelovige monnik op een klein eiland. Tijdens WO II moest hij op bevel van de nazi's noodgedwongen zijn kapitein neerschieten. 30 jaar later zien we hem als een getergd persoon, die zichzelf als een laffe hond voelt. Verschillende hulpbehoevende komen bij hem langs voor advies, daartussendoor prevelt ie allerlei godsdienstige bedes. Na een tijdje had ik het wel gezien en begon de verveling toe te slaan. Enkel de kille cinematografie vond ik bijzonder geslaagd.

Mên. films die naar alle kanten tegelijkertijd om zich heen slaan. Wat een vermoeiende bende krijg je dan. The Other Guys wil van alles zijn: grappig, actie in een zogenaamd slim plotje en tot slot ook nog maatschappijkritisch over de bail-out-shizzle. Het slaat bij mij niet aan en ik vond het een bijzonder vervelende film. De humor is uit het vaatje niet-grappig absurdisme getapt en de enige echte vette actie was helemaal in het begin met Samuel L Jackson te vinden.

Met de spanning en de sfeer zit het helemaal snor. De film ziet er ook best wel mooi kil uit. Nicole Kidmans acteerwerk was vast goed, ik trok het alleen niet, nadat ze weer eens hysterisch met een sleutelbos door dat grote landhuis rondjakkerde. De bijrollen van bijvoorbeeld Mrs Mills, Lydia en de tuinman vond ik dan interessanter om te volgen. Het einde kwam voor mij overigens niet als een grote verrassing.

Buster Keaton is altijd een minder bekend figuur uit de vroege cinema-geschiedenis en dat is jammer. Hij is een ware entertainer, die humor en actie uitstekend weet te combineren. In deze vroege film wordt een familievete uit de doeken gedaan. Vrij gewoontjes qua plot dus, al heeft het tijdens de treinreis nog her en der geinige vondsten. Het lijkt me duidelijk dat Buster Keaton hier ideeën heeft opgedaan voor zijn meesterwerk The General. De film koerste af op een veilige ruime voldoende, maar door een geniaal mooie en spectaculaire eindscene krijgt deze film uiteindelijk toch nog 4 sterren.

Poeh, niet echt een denderend epos. Out of Africa beschrijft een aantal jaren uit het leven van een naar Kenia geëmigreerde Deense. Ik denk niet dat het aan Streep ligt, maar deze rol is erg sloom en ietwat zeurderig neergezet. Het verhaal zelf vond ik ook niet altijd zo boeiend. Blijft over dat de plaatjes van Kenia en het opsnuiven van wat cultuur nog best oke om te zien is.

De beeldvullende en fascinerende neus van Robert Mitchum is het enige wat ik me van deze noir kan herinneren. Zoals wel vaker is dit een typische 3,5*-film, een standaard oke werk dus.

Nah, een heel magere voldoende voor Outbreak. Meer kan ik er niet van maken. Het begin is nog wel okee en je hoopt dat de film het onderwerp 'hoe bestrijden we een ontzettende besmettelijk virus?' ook leuk aangepakt wordt. Maar dat viel wel wat tegen. Donald Sutherland is generaal plus ultieme slechterik en doet er alles om Dustin Hoffman, een kolonel met medische kennis) een beetje normaal zijn werk te laten doen.

Dat soort interne strubbelingen binnen het leger zijn vrij kansloos en niet leuk om naar te kijken. Het loopt ook gigantisch uit de hand, wat dan wel erg opmerkelijk wordt op het laatst. Ook had Outbreak enkele oversentimentele 'cut the crap'-momenten, maar goed het was nog wel te doen door een nogal atypische rol van Morgan Freeman, die de film nèt weet redden.

Beng, meteen word je deze western ingeslingerd met een gruwelijke moordpartij waarbij alleen de held van het verhaal, Clint Eastwood (natuurlijk), het overleeft. Vervolgens kent ie geen genade en is uit op wraak en probeert de bountyhunters en andere vijanden af te schudden. Actie was prima in orde en het verhaal liep ook lekker. Ik vond het wel een stoere western, een van de betere ook van Eastwood.

Erg simpel en treurig is dit, tenzij je van afzichtelijke kostuums en opgeblazen jaren '80-kapsels houdt. Het plot is vrij standaard maar toch is er een erg bizar moment, namelijk wanneer de koning maar liefst twee keer vermoord wordt. Samen met het uit de lucht gegrepen vegetariër-zijn van onze held maakt dit het allemaal één grote nonsens. Tot slot valt de heroïsche John Williams-wannabe-muziek op, in negatieve zin dus. Met 1,5* ben ik eigenlijk nog best gul.

Man, man, man, Francis Ford Coppola was nog in topvorm in de jaren '70 met Apocalypse Now, The Conversation en natuurlijk The Godfather. Maar met The Outsiders bakt ie er gewoon heel weinig van. Wat een kleurloze film is dit met smaak noch kraak. Het heeft een hoop jonge acteurs (Swayze, Estevez, Cruise) die maar nog net bezig waren met hun carrière en die verwikkeld zijn in een bende-oorlog. Het is allemaal erg kitscherig en één aspect wat nog interessant zou kunnen zijn wordt maar matig uitgewerkt.

Een van die bendeleden begaat eerst een moord en redt daarna heel heldhaftig kleine kinderen uit een brandend gebouw. Moet de kijker nou respect voor hem hebben of blijft het gewoon een ordinaire moordenaar die moet boeten? Dat soort vragen roept deze film maar veel te weinig op, mede door toedoen van Coppola. Ik keek de Director's Cut en dan weet je dat er (net als bij Apocalypse Now) her en der wel een overbodige scene tussen zit.

Aahja, sympathieke animatie hoor van Dreamworks. Niet zo gelikt, maar wel bijzonder vermakelijk met leuke actievolle sequenties. Humor is niet heel geweldig, soms erg geforceerd. Maar vooruit het plot dat wilde dieren uit het bos samen met een wasbeer op etensjacht zijn in de grote mensenwereld wordt leuk uit de doeken gedaan.

De 12 Angry Men van de jaren '40 . Erg boeiend en toegangelijk filmpje, die het naast Henry Fonda het ook moet hebben van de bijfiguren. Ergens wel jammer dat deze film zo kort duurt. Het morele dilemma had vast nog verder uitgediept kunnen worden.

Kitscherig spul, maar wel op zo'n manier dat het leuk en mooi is om te zien. James Franco past wonderwel ook prima in de rol als tovenaar. Verder toch wel een film voor kinderen, die volgens het boekje verloopt.