Opinions

Ja euh hallo, hebben we dit soort ultra-violent-films nou niet genoeg gekregen? John Wick (Keanu Reeves) zijn hond wordt omgelegd door een stel maffioso-Russen en zijn auto wordt ook nog gestolen. John ontketent in een onstopbare woede en knalt zowat iedere Rus woonachtig in New York af. Het is echt heel saai en zielloos en de actie probeert stoer over te komen. Dat zal bij menigeen nog wel wat op pluspunten kunnen rekenen, maar op mij heeft dat geen effect meer. Vond dit echt een uitermate vervelende en lawaaiige film.

Vreemde filmtitel, want de aandacht in deze western wordt niet door Johnny Guitar (Sterling Hayden) getrokken. Het is Joan Crawford die het meest opvalt met een interessante rol! De rest van de cast verbleekt er bij en er zitten eigenlijk ook wat dubieuze performances tussen. Zo is er een blaag (genaamd Turkey) die precies lijkt op één van de poppen uit de Thunderbirds. Moest er wel om grinniken stiekem. Voor de rest wel een mooie film met de typische western-verwikkelingen en -intriges die je kunt verwachten. Nergens uitzonderlijk, maar door Joan Crawford nog best de moeite waard .

Samurai Rebellion is een hoogoplopend drama met thema's als familie-eer, tegen elkaar strijdende clans en opoffering. Typisch Japans dus en dat Samurai-wereldje blijft mij altijd wel boeien. De film zelf was zeker oke, maar wel traag in tempo. Zo heel veel gebeurt er eigenlijk niet. Naar het einde toe wordt de film gelukkig iets sterker met een mooi gevecht van baas Mifune en enkele schrijnende momenten.

Ehm, wat een suf allegaartje is dit. Het heeft een evenzo suf verhaaltje met Josh Brolin als quasi stoere actieheld in het Wilde Westen. Vond het uiteindelijk weinig verheffend en eigenlijk maar slaapverwekkend.

Wisselvallige film van Tati die door het einde toch net een voldoende scoort. Men maakt kennis met de lokale postbode François, Jacques Tati zelf, die door diverse dorpsbewoners de hele tijd in de maling genomen wordt. Zelf is François een kluns en zou die niet misstaan bij Buurman en Buurman met al zijn spitsvondigheden. Na het zien van een Amerikaanse stuntfilm met een postbode in de hoofdrol, raakt ie geïnspireerd om de post efficiënter te bezorgen per fiets!

Eerst blijft de film nog hangen in uitgekauwde slapstick. Volgens mij was het lopen tegen harken op alle mogelijke manieren ook al in de jaren '40 totaal niet grappig meer. Maar in het laatste half uur trekt Tati met zijn fiets alles uit de kast. We zien een paar grappige vondsten en een enkele stunt. En daarbij is er nog altijd de onbegrepenheid tussen hem en de dorpelingen. Enfin, achteraf vond ik dit toch nog een ongepolijste film, die de potentie had om veel beter om te zijn.

Jules Verne heeft fantastische verhalen geschreven, maar ik denk dat Journey to the Center of the Earth één van zijn zwakkere is. Het is nogal een onzinnige expeditie met uiteraard de nodige plotholes en allerlei avontuurlijke episodes die als los zand aan elkaar hangen. Neemt niet weg dat deze film toch alleraardigst is uitgevoerd. Heb me hier toch wel mee weten te amuseren.

Prachtig drama hoor. Zo'n zijdefabriek nodigt ook uit tot prachtige shots en Yimou Zhang maakt daar gelukkig volop gebruik van. Het verhaal was ook heel behoorlijk, dat continu weet te boeien.

Qua design leek het net Blade Runner en ondanks dat het niet origineel is zagen die scenes in de Megacity er nog fraai uit, evenals de actiescenes. Dat was ook heel behoorlijk! Maar helaas, Judge Dredd wil maar niet boeien en deze film duikelt naar een onvoldoende niet eens vanwege Stallone. Die doet gewoon routineus zijn ding, maar wegens zijn jengelende sidekick Rob Schneider. Wat een ellendeling was ie! Zonder hem was dit wèl een jolige SF-film geworden die dan weliswaar nergens op sloeg, maar wel de juiste funfactor heeft.

Boeiende film natuurlijk en in die tijd ook een eye-opener. Toch zijn er een paar minpunten: Marlene Dietrich en Maximilian Schnell, die een schreeuwerige Duitser neerzet. Ook duurt deze film iets te lang. Desalniettemin: 3,5*

Lastig hoor, wanneer je niet meteen een film meegetrokken wordt. De personages waar Jules et Jim omdraait lijken an sich interessant, maar ze interesseren zich voornamelijk voor elkaar en de kijker boeien komt niet in hun hoofden op. Gemiste kans, want Truffaut heb ik hoog zitten en met dit liefdesdrama (Jules en Jim hebben beiden de hots voor Catherine) had er een mooie, zo'n typische lichtvoetige Franse film ingezeten. Helaas! Het drama greep me pas op het eind van de films enigszins aan.

Hele leuke spannende avonturenfilm voor kinderen. Er gebeurt van alles en voor je het weet is de film al weer voorbij. Prima amusement met grote kindervriend Robin Williams, die geknipt lijkt voor dit soort vaderlijke rollen.

Oef wat een matigheid, wat een matigheid. Samuel Jackson, met zilver haar . Zijn spuitactie is nu al legendarisch ridicuul. Hayden Christensen was gewoon vervelend, onsympathiek en ook dom. Het enige pluspunt waren de special effects, al werd je ook daardoor niet van je stoel geblazen.

Deze Bergman neigt qua vertelling naar een sprookje, maar dan wel een zeer naargeestig sprookje. Twee jonge meisjes (de één miskend en zwanger, de ander een knappe maagd) zijn op pad om kaarsen te brengen naar een kerk. Tijdens hun reis gebeurt er iets gruwelijks, wat deze film vervolgens een bittere smaak geeft, zoals je dat van Bergman gewend kunt zijn. Het thema geloof komt vanzelfsprekend aan bod en je merkt weer de alom aanwezige worsteling die Bergman hiermee heeft. Vond die twee dames niet heel overtuigend acteren, maar gelukkig is er een jonge Max von Sydow die de film toch nog naar een goed oordeel trekt.

Een vrij bekende Disneyfilm, die het moet hebben van al die leuke dierenkarakters en hun vrolijke liedjes. Ik weet me niet veel te herinneren van de film, maar volgens mij is dit wel een van de betere Disneys . Ik vond het in ieder geval een prettige film om te zien.

In het begin is het wel even wennen dat levensechte dieren als mensen praten. Maar ja in tekenfilms gebeurt dat ook altijd, dus daar is wel overheen te zetten. En dan kom je dus terecht in het welbekende Jungle Book-verhaal. Het is allemaal behoorlijk heroïsch geproduceerd met knappe actiescenes, die zeker niet kinderachtig waren. Het CGI-team heeft vast overuren gedraaid, want dat zag er piekfijn in orde uit. Ohja, King Louie had tijdens zijn intro opvallend veel weg van Marlon Brando uit Apocalypse Now, toch wel een van de tofste scenes !

Hey wel leuk dat deze film ook op MM staat. Het is echter een heel slechte film, zelfs voor het niveau van het jaar 1948. Ook eentje met een vervelende bijsmaak: witte acteurs die een donkere lokale stam spelen met zwarte make-up en hopeloos gedateerde denkbeelden.

Wat een oerstom gedoe is dit. Schwarzenegger in Kindergarten Cop was al dubieus, maar dit slaat echt alles. Hij laat zich misbruiken voor een experiment om als eerste man ooit een kind te baren. Het concept is echt tenenkrommend stupide en wordt nergens echt goed uit de doeken gedaan. Het verhaal loopt van geen kanten lekker en de humor heb ik niet kunnen ontdekken. Bizarre misser...

Niet helemaal de topper die ik had verwacht. Dit wordt mede veroorzaakt door de hoogdravende Mainport-achtige dialogen. Ellen Page lijkt weggelopen te zijn uit Hard Candy en nog wijzer geworden. Michael Cera is dezelfde sul uit Superbad. Alles wat hij doet of zegt is grappig.

Haha, ik weet het nog wel. Als kleine Vino was ik een beetje bang om deze film te gaan zien. De dinosauriërs zagen er levensecht uit met hun angstaanjagende gebitten enzo. Maar uiteindelijk viel het allemaal wel mee. Het is een erg leuke en spannende blockbuster, die mijn interesse voor dinosauriërs wist op te wekken. Het zijn gewoonweg hele toffe beesten die erg tot de verbeelding spreken. Mijn favoriet was de Triceratops, welke hadden jullie als favo?

Jongens, niet zo haten deze film! Tuurlijk heeft het de impact van de eerste Jurassic Park niet, maar het heeft wel de avontuurlijke thrill en nog immer hippe dino's.

Haha, onbegrensde fun is dit! Zo hoort een avonturenfilm te zijn. In het begin is er nog de verplichte opbouw en neerzetten van de personages maar de lol begint wanneer de eerste Dino het park op stelten zet. Wel gaaf allemaal, al is het verhaal wat dubieus met de nodige ongeloofwaardigheden (tante Claire die de hele tijd op hakken de dino's ontvlucht ). Maar soit, ook dat is eigen aan een geslaagde avonturenfilm.

De plotbeschrijving heeft veel weg van Kurosawa's Seven Samurai en die overeenkomsten zijn ook te vinden in de opbouw van de film. Verschillende samurai-krijgers worden bij elkaar gerecruteerd om te strijden tegen de lokale heerser Naritsugu, die misdadig bezig is. Klinkt leuk natuurlijk, maar vond het een beetje saai en wachtte dan maar op de onvermijdelijke gevechtscenes. Die waren nog wel aardig, maar zo heel verheffend vond ik het ook weer niet.

Stiekem hoopte ik op meer spektakel, want ik lees her en der dat regisseur Miike altijd wel voor reuring zorgt in zijn films. Beetje misleid dus door zijn reputatie, maar goed al met al is 13 Assassins een okeeje film, maar een ouderwetse Kurosawa (die ook lang niet altijd perfect zijn) sla ik toch hoger aan.

Wat een onophoudelijke bagger zijn die films met Adam Sandler. Het is allemaal hetzelfde het laken het pakken met zo'n onmogelijke relatie, gekunstelde fratsen en dan toch nog een einde waar alles weer helemaal goed komt. Geen enkele lach kon er bij mij van af. Enige lichtpuntje was het acteerwerk van Anistons dochtertje, die in de film acteerambities heeft en dat allemaal wel knap wist te vertolken.

Minste deel van de stokoude Fantomas-trilogie. Parijs in de jaren '10 is wel leuk om te zien, dat weer wel.

De 21ste eeuw-tegenhanger van de beruchte TSPDT-lijst is best oke en heeft opmerkelijke niet-alledaagse titels. De opname van een titel echter, Colossal Youth, snap ik totaal niet. Mên, wat een saaie bedoening: een Portugeze ouwe, arme man is op zoek naar woonruimte en de film zelf heeft veel saaie stiltes of anders veel saaie dialogen tussen saaie mensen.

Ik snap best dat een filmmaker zonder opsmuk een film wil neerzetten en het leven wil laten zien zoals het is, maar dit ging echt te ver. Er was hier echt niks aan, behalve wat sloeberige, aardige decors. Daardoor kreeg ik wel het idee eerder naar een film te kijken die zich afspeelt in Angola ipv Portugal. Ik wil heus aannemen dat de levensstandaard in Portugal minder hoog is, maar dit paupere gedoe leek me weer zwaar onrealistisch. Enfin, uiteindelijk heb ik gekeken naar een heel vervelende geforceerde film.