Opinions

De film al tig keer gezien en qua intriges weet de film gedurende de speelduur continu te boeien. Nu heb ik weinig met het geloof, maar wanneer het op een complot manier als dit verfilmd wordt doet het me een stuk meer. Hanks doet het oké, maar blijft imo een sulletje dat niet past binnen een film als dit en Tautou weet met haar looks de kijker wel te betoveren.

De film dendert verder in een sneltreinvaart door het verhaal. De ene na de andere puzzel wordt opgelost en de verschillende twists en intriges volgen elkaar in rap tempo op. Dit houdt de film luchtig, vermakelijk en avontuurlijk, maar echt diep gaat the Da Vinci Code niet. Ook krijg je niet de tijd/mogelijkheid om zelf de vele raadsels op de lossen. Daarvoor is het net een te groot massaproduct geworden, dit merk je vooral doordat de film op het einde uit het slof schiet en teveel uitlegt.

3,5*

Tsja, dit is een typische film voor de kids, denk dat de nadruk er wel iets teveel op gelegd werd, want voor mij was de film verder niet zoveel aan. Veel familie speeches en de gebruikelijke preken over winnen/verliezen komen ook weer allemaal voorbij. Daarbij is het einde ook precies zoals je zou verwachten.

De gebruikelijke standaardformule wordt hier in de film gebruikt.

Verder zitten er ook weinig grappen in, zelfs voor de kids onder ons.

Het familieverhaaltje e.d. zal wel leuk zijn voor de kinderen, maar op de rest van de mensen werkt het gewoon niet.

Daddy Day Care was ook al niet al te hoogstaand, maar iig wel leuker dan dit deel.

1,5*

Daddy's Home is lief vervolg op het origineel uit deel 1. Het is allemaal niet briljant, maar wanneer ik Will Ferrell zijn gezicht zie dan word ik altijd vrolijk. De idioterie samen met John Lithgow is fantastisch en deze momenten hebben mij het vaakst een lach bezorgd. Mel Gibson en Wahlberg zijn ook wel leuk, maar waar de film vooral op Gibson lijkt te mikken (marketing), vind ik vooral het eerder genoemde koppeltje het leukst. John Cena zijn rol valt een beetje tegen, dat had ik eigenlijk wel grappiger verwacht.

Ach, het is een fijn niets aan de hand filmpje met af en toe leuke grappen en een leuk einde in de bioscoop met zijn allen. Niet zo leuk als deel 1, maar ook geen overbodig vervolg.

3,0*

Een sterk geacteerde film die van begin tot eind geloofwaardig is. Het knappe is vooral dat een zwaar thema als dit in een relatief luchtig jasje is verpakt. Het einde is me wel iets te abrubt als je het vergelijkt met de rest van de film, wat ik vaak toch wel jammer vind in dit soort biopics. Laatst had ik eigenlijk ook al hetzelfde gevoel bij the Sessions.

3,0*

Wat een gedrocht van een film. Het is maar dat Merritt Patterson voor mij nog enigszins een uitstraling heeft en er wat van maakt, want voor de rest is deze voorspelbare drek echt te tenenkrommend om naar te kijken. Van het akelige acteerwerk van Chris Klein tot aan het volledig voorspelbare einde valt er weinig aan de film te genieten. Visueel ook erg zwak en je merkt duidelijk dat de makers niet erg competent zijn. De enige positieve uitspatting is dat de vrouw wel vermoord wordt, wat toch wel enigszins gedurfd is. Dat is dan ook echt het enige in de film verder. Dit voelt als een soort derderangs versie van Arlington Road. Waar daar de film goed in elkaar zit en veel spanning bevat, zit je hier naar een totaal inspiratieloze bedoening te kijken. Dus mensen die twijfelen om deze te kijken? Zet gewoon Arlington Road (nog) een keer op.

Alleraardigste komedie met leuke vertolkingen van veel castleden en af en toe leuke woordenwisselingen. Vooral de dochters vond ik allemaal schattig. Enige wat de film een beetje schaadt is de ongeloofwaardigheid zo af en toe. Dialogen die normale mensen niet hebben en situaties die een beetje te overdreven zijn in een tamelijk ingetogen filmpje.

3*

Niet zo dramatisch als aangegeven wordt.
Als ik eerlijk mag zijn zitten er genoeg grappen in van mijn smaak, heb ook een aantal keer hardop moeten lachen.
Al moet ik wel zeggen dat de grappen vooral in de 1e helft vd film kwamen (benzine grap, glijden op het hoofd etc.).

De tweede helft kakte het wat in en was het niveau net even te laag om me aan het lachen te houden.
Daardoor zakt deze wel terug in de middelmaat, maar nog steeds beter dan een heleboel films in de "...movie" reeks.

2*(net geen 2,5)

Ook weer een flauwe splatterfilm dat af en toe zijn momenten heeft, maar qua humor en gore nergens ook onderscheidend is. Tijdens de film had ik altijd het idee dat ik het een keer eerder had gezien. Enkel het plezier dat de acteurs uitstraalden sleepten mij door de film heen.

Krappe 2,5*

Helemaal eens met bovenstaande post van Clouseau.

Heerlijk avontuur in het oude westen van Amerika, prachtige landschappen, mooi acteerwerk, authentieke sfeer, bijpassende soundtrack en een pakkend verhaal.

Het verhaal nam rustig de tijd en zo kreeg je een goede band met de personages en helemaal niks kwam geforceerd over. In dat geval overstijgt het bijvoorbeeld Avatar (als we toch gaan vergelijken)verhaaltechnisch. Daar ging het allemaal net even te snel, hier kibbelt het rustig voor, maar er zit wel heel veel diepgang in en op de juiste momenten kwam er actie in het verhaal. Heerlijk!

Ik werd er helemaal ingezogen en de drie uur en drie kwartier gingen allemaal heel erg snel voorbij vanavond.

4,5*

Dangerous Lies is een vlot Netflix filmpje met Camila Mendes (Riverdale) in de hoofdrol die een prima uitstraling heeft om een hoofdrol te kunnen dragen. Dat is ook wel nodig, want Dangerous Lies is verder een standaard film met matig uitgewerkte personages en een verhaal dat bij vlagen net iets teveel aan geloofwaardigheid inboet. Het ligt er qua ellende van het koppeltje en hun daden allemaal net iets teveel bovenop. Bovendien mist de chemie en vind ik Usher niet erg sterk.

Het mysterie an sich wordt redelijk opgebouwd, maar eenmaal bij het einde aangekomen doet de reveal er niet heel erg toe. De uitleg klopt allemaal wel, maar het effect ontbreekt doordat de hele aanzet net dat stukje geloofwaardigheid en overtuiging mist. Daarnaast zijn de daders erg voor de hand liggend en heeft dat niet echt een shock value.

Erg vlot filmpje dus, maar zondag ben ik alweer vergeten dat ik hiernaar heb gekeken.

2,5*

Vroeger toen ik klein was vond ik deze film helemaal de bom.

Tegenwoordig kijk ik iets kritischer naar films.

Het hele verhaal is natuurlijk uitgekauwd en weinig origineel, daarbij komt ook nog dat ik Brosnan´s rol het eerste uur gewoon ronduit vervelend en bijdehand vindt overkomen.

Als geoloog zou je toch wel even iets objectiever mogen kijken naar het feit of de vulkaan nou uitbarst of niet, dat hij uiteindelijk wel gelijk heeft is een ander verhaal.

Het is namelijk niet meer dan logisch dat de stad afwachtend reageert vanwege economische redenen.

Verder is de opbouw wel erg traag, maar als de actie eenmaal begint na ruim 50 minuten barst het ook wel heerlijk los.

Je merkt nog duidelijk dat deze film niet in het digitale effecten tijdperk is gemaakt, de ramp en alle vernietigingen zien er werkelijkwaar verbluffend en realistisch uit. De hele uitbarsting van de vulkaan is ook prachtig, gevolgd door de alles verwoestende pyroclastische stroom(wolk), die er ook fenomenaal uit ziet.

Jammer dat de actie daarna best wel snel voorbij is, je hebt niet vol kunnen genieten van de uitbarsting.

Toch wel een smetje.

Dante's Peak is gewoon een oerdegelijke rampenfilm met alle vertrouwde recepten die je in dit soort films vindt: een afgekauwd verhaal en enerverende special effects dat je de nodige adrelanine bezorgd.

3*

Hahahaha, dit is toch een van de meest lachwekkende films die ik ooit heb gezien. Het acteerwerk is van het niveau Room, The (2003) , de gore is verschrikkelijk nep en het plot is te debiel voor woorden. Daarnaast is de regisseur een gigantische prutser, met als klap op de vuurpijl tweemaal een dialoog dat wordt overstemd door de muziekscore waardoor de dialogen niet meer eens te horen zijn. Vooral in een climax waarin de clou wordt uitgelegd is dit gewoon not done, zwaar amateuristisch en verdient een film als dit geen normale waardering. Ik kan er nog steeds niet over hoe je als regisseur zoiets kan flikken.

Amateurisme ten top!

0,5*

Ik heb me toch vermaakt met Dare op Netflix. Het hele gegeven is natuurlijk ietwat ongeloofwaardig en er zitten dingen in waarbij de wenkbrauwen gaan fronsen. Het is toch raar dat je in een kamer zit met "oude vrienden" en er pas na een paar uur o.i.d. achterkomt dat dit allemaal dezelfde namen/vrienden zijn met wie je vroeger een jongetje hebt gepest. Zoiets heb je toch gelijk door lijkt me. Tocht is de film vooral het eerste gedeelte lekker mysterieus in de opzet en is het ook lekker goor om naar te kijken.
Dat de spanning het laatste half uur niet echt vastgehouden kan worden en het plot eigenlijk wat lame eindigt is geen ramp, want meer had ik uiteindelijk ook echt niet verwacht van een (horror) film op Netflix.

3,0*

Eens met bovenstaande reactie.

Het begin is echt heerlijk, de sfeer is lekker donker en de stad is werkelijkwaar fantastisch vorm gegeven. Kreeg een beetje een lichtelijk Gotham City gevoel, erg fraai!

Het verhaal begint lekker mysterieus en is op sommige momenten zelfs dankzij het surrealisme spannend. Er lopen weirde personages in rond en de acteurs vullen die allemaal op een prettige manier in.

Helaas zakt het allemaal rond het einde flink in elkaar, het mysterieuze verdwijnt en die Matrix achtige superhelden rol van het hoofdpersonage past wat mij betreft totaal niet in dit filmplaatje. Blijft jammer, want het geweldige eerste uur wordt er toch flink door teniet gedaan!

3*

Mooi sprookje, dat het echt moet hebben van de art direction. De film ziet er namelijk fenomenaal uit, voor Henson heeft zijn creatieve geest echt op de loop gelaten. De wereld ziet er lekker kleurrijk en origineel uit, de vele wezens zien er ook heel gek uit, waardoor het toch een origineel tintje aan de film geeft. Alleen jammer dat de hoofdrolspeler een beetje een uitdrukkingloos gezicht had, voor de rest niet meer dan lof voor het uiterlijk van deze film.

Dan het verhaal, dat is helaas te standaard. het is zeker niet slecht, maar ook niet echt verrassend. Had vanaf het begin het gevoel dat ik naar LOTR en Star Wars zat te kijken, de film bevat namelijk best veel elementen uit die 2 films. Zo had ik echt het gevoel dat Naughra de Dark Crystal versie van Yoda(Star Wars) en dat die helpende Skekses een soort van Gollem(LotR) was.

Voor de rest weinig verrassingen, gewoon een simpel, degelijk verhaal dat vooral de fantastische vormgegeven wereld dient.

3*

Sceptisch dankzij the Dark Knight ging ik Rises in. Maar ik moet zeggen dat dit een zeer geslaagde blockbuster is geworden.

De start is wel een beetje stroef en neemt erg veel tijd in beslag. Weliswaar noodzakelijk door het einde van TDK. De introductie die loont uiteindelijk, want het gevoel dat hiermee gekweekt wordt werkt wel. De introductie van de personages loont zich uit en ik moet zeggen dat Hathaway als "Catwoman" weet te overtuigen.
Verder heb je nog Cotillard en Gordon-Levitt die als bijrollen zeer verdienstelijk hun rollen neerzetten. Geheel nutteloos zijn ze ook niet, maar daarvoor moet je de film maar uitzitten tot het einde.

Degene die de show steelt is natuurlijk Tom Hardy. Ik vind hem een stuk meer imponeren dan Heath Ledger. Dit komt puur omdat Bane behoorlijk destructief overkomt. Daarnaast speelt hij het psychologische spelletje met Batman vrij goed. Daarnaast zijn de verwoestende krachten die hij loslaat op Gotham City van epische waarden. Behoorlijk indrukwekkend. Wat mij betreft een meer dan waardige opvolger van the Joker. Ook zijn de drie films op een leuke manier met elkaar gelinkt. Iets dat Nolan dit keer wel goed heeft gedaan. Zo komt vooral begins nog aardig naar voren in deze film en zie je bijvoorbeeld the Scarecrow nog terug(als rechter van de criminelen rechtbank)

De muziekscore van Zimmer is wederom zeer degelijk. Op de goede momenten weet het aan te zetten, zonder echt irritant te overheersen. TDKR ziet er verder zeer gelikt uit, op de CGI valt niets op aan te merken.

Toch bevat ook TDKR veel slordigheden die mij behoorlijk irriteerden. Zo krijg je vooral het gevoel dat er op cruciale momenten is geknipt in de film. Misschien niet de keus van Nolan, maar het werkt wel tegen hem.
Voorbeeld hiervan is
het moment dat Wayne uit de gevangenis ontsnapt is behoorlijk zwak. De gevangenis bevindt zich ergens aan de andere kant van de wereld. Een scene later duikt Wayne op in een hermetisch afgesloten Gotham City en weet hij precies Catwoman te vinden. Dit sloeg me echt uit mijn stoel van verbazing. Dat ze zoiets gemakzuchtigs in de film laten zitten. Blijkbaar was Wayne vanuit die gevangenis ook goed op de hoogte van de ontstekingstijd van de kernbom, want hij wist precies wanneer hij zou afgaan. Knappe jongen, maar het slaat als een tang op een varken.

Overigens weet Nolan ook in TDKR helaas te falen in het overbrengen van het Batman gevoel. Waar je trouwens in het middenstuk bijna een uur lang geen Wayne/Batman voorgeschoteld krijgt is Gotham City nog meer verworden tot niet meer dan een registratie van de stad New York. Bekende New Yorkse straten, gebouwen en plekken komen voorbij. Ik zag zelfs Central Park voorbij komen. Dit vind ik echt weer zo jammer. Zo had ik nooit het idee naar een Batman film te kijken. Het gevoel dat nog iets meer overheerst dan bij TDK. Erg jammer. Ik wil een donkere, grauwe Gotham City zien en geen saaie, klinische New York City. De stijlbreuk met Batman Begins blijft een eeuwige zonde. Zo blijven dit niet meer dan zeer goede actie blockbusters met toevallig Batman en consorten als figuren die meedoen.

Echter weegt dit voor mijn gevoel minder zwaar dan bij TDK, waar de actie en het epische gevoel veel minder overheerst dan in dit deel. Alles wat TDK bood, biedt Rises toch in het meervoud(behalve Batman). Actie en popcorn geweld vliegt je om de oren. Het einde is weliswaar weinig verassend(dat Wayne zou opduiken in dat Franse plaatsje was natuurlijk al te voorspellen) en het superhelden gevoel dat uiteindelijk overheerst past meer bij een Marvel Comic held dan bij de duistere, grauwe Batman uit de DC comics.

Het gevoel werkt echter wel en laat je ook bevredigd achter. Zo voelt TDKR als een prima sluitstuk van een verder goede reeks films. Nolan is nog steeds een goede filmmaker(ondanks Inception), alleen een echte stempel weet hij niet op de Batman reeks te drukken. Met bruut vermaak weet hij zich gelukkig wel raad.

4,0*

Ook deze maar herzien en ik blijf bij mijn kritieken. TDK oogt te klinisch en te gepolijst. Het Batman gevoel valt nergens te bespeuren en het plot duurt met 2,5 uur gewoon veel te lang.
De actie is wel vet en op de CGI valt verder niets aan te merken. Wat dat betreft levert Nolan een prima film af. Qua vermaak weet het ondanks de veel te lange speelduur wel te interesseren. Nolan blijft verder wel een prima verhalen verteller. Overigens mag hij Ledger ook wel bedanken, want die speelt een prima rol.

Als Batman film vind ik het maar niets. De mooie, sfeervolle en bovenal authentieke Gotham beelden die in Begins wel te vinden vallen verdwijnen hier compleet en worden ingeruimd voor de typische New Yorkse skyline zonder karakteristieke eigenschappen. Erg saai, klinisch en bovenal ook veilig. Waar is de continuïteit Nolan? Hij weet duidelijk geen vaste stijl vast te houden en speelt toch wat meer op safe(for the money) in TDK.

Overigens vind ik Batman en de politie maar een stel domme lompe boeren in deze film. Vooral de speciale training van Batman bij Ra's al Ghul komt totaal niet terug in het lompe gedrag in deze film.
The Joker verteld even waar Dent en Rachel zich bevinden, gelijk stormt het hele bureau(incl. Batman) leeg en spoeden zich naar de locaties. Zonder ook maar even na te denken over de consequenties hiervan(meester crimineel alleen laten in een cel met een paar stupid ass agentjes). Hetzelfde geldt voor een overvolle Gotham CIty, waarin Gordon even besluit met de veerboten te gaan varen. Over sitting ducks gesproken. Dan vraag je er gewoon om. Er zitten teveel van dit soort gemakzuchtigheden in het plot om het verhaal voort te stouwen. De ontvoering van Rachel(wanneer is dit nou gebeurd? Dat van Dent was nog wel duidelijk)lijkt uit de film geknipt en is ook zwak. De veel te makkelijke switch van extreme good guy naar bad guy bij Dent is ook wel erg ongeloofwaardig. Je vriendin overlijd en gelijk zet je alle idealen maar overboord? Als laatst vind ik de finale met the Joker op de toren ook geen bevredigende climax, erg simpel gedaan.

Juist het plot wordt door iedereen zo opgehemeld en ik vind juist dat het vele malen beter kon. Het Inception syndroom overheerst ook heel erg bij the Dark Knight. Nolan levert verder wel een prima blockbuster af. Maar een Batman film? Nee..

3,5* blijven staan.

Zometeen naar TDKR, nu maar hopen dat het hoogtepunt niet bij Begins blijft liggen.

Helaas zo'n gevalletje van net niet. Het hele verhaallijn loopt te geforceerd en de balans tussen de humor en fantasy is af en toe ver te zoeken. Soms lig ik echt dubbel om Depp zijn personage, om vervolgens daarna weer een minuut of 20 naar een serieuze film te kijken die wat meer pit kan gebruiken. Het verloop is verder een beetje te flauw en simpel(oppervlakkig) om echt te blijven boeien.

2,5*

De opbouw van deze film volgt het bekende formulewerk, maar is wel effectief mede dankzij het dynamische camerawerk. Het is jammer dat ze teveel diepgang in de personages hebben gestopt, iets waar ik niet heel erg op zit te wachten bij dit soort formulewerk.

Leuke scares, een mooie sfeer, aliens die niet te prominent in beeld komen en een geinige finale zorgen voor een leuk horrorfilmpje, maar met de andere Blumhouse producties Insidious en Sinister kan Dark Skies zich bij lange na niet meten.

3,0*

Ik vond het allemaal ook niet zo dramatisch.

De film begon zelfs erg leuk. Het mysterie bouwt goed op en betreft het young adult fantasy genre lijkt het de goede weg in te slaan.

Echter deel ik de algemene kritieken hier ook wel dat alles in een sneltreinvaart voorbij komt, waardoor de noodzakelijke diepgang ontbreekt om volledig mee te kunnen leven met het verhaal (dat potentie heeft om echt episch te zijn) . Maar echt zwak vind ik de film ook niet, daardoor ligt de productiewaarde te hoog en heb ik me wel vermaakt met de gladde McConaughey en stoere Elba.

Het enige gevoel dat je blijft hebben is dat er meer uitgehaald had kunnen worden.

Ik zou van dit specifieke verhaal dat de film verteld liever een (mini) serie van een aflevering of 8 willen zien op Netflix. Dan had alles rustig verteld kunnen worden en zouner meer diepgang in het hele universum kunnen worden gecreëerd.

2,5*

De eerste film vab de drie op het PAC festival waarin het verhaal is gebaseerd op echte gebeurtenissen. Een op het oog kleine zaak wordt door Ruffalo aangenomen, met uiteindelijk een gevolg dat op wereldwijde schaal voelbaar is geweest. Ruffalo is heerlijk subtiel in deze film en deze one man show van hem is ook waar het om draait. De beerput wordt steeds verder open gehaald, al moeten we het ook maar geloven omdat teveel allemaal medische mumbojumbo is. Het voelt allemaal soms net wel even te traag aan, maar de film slaagt wel in de opzet. Uiteindelijk draait het erom dat je juicht voor de good guys, want die nalatigheid van DuPont is echt storend. Het toont wel weer aan wat een verrot land Amerika soms kan zijn.

Wel vind ik dit meer een film voor een eenmalige kijkbeurt. Het is zeer interessant wat er allemaal gebeurd, maar het heeft niet een hele hoge herkijkwaarde omdat je precies weet wat Ruffalo's personage gaat achterhalen en de uitkomst al weet. Zaken die ontzettend boeien bij een eerste kijkbeurt, maar de noodzaak voor een herziening minder groot maken. Maar dat is geen ramp verder, want het publiek moet dit soort verhalen niet onthouden worden.

3,5*

The Darkest Hour is een film met potentie en naar aanleiding van de trailer raak je ook snel nieuwsgierig. Toch valt de film flink tegen, dit komt grotendeels door de irritante personages en de zeer onlogische handelingen van hun gedurende de hele film. Vooral richting het einde begint het echt te irriteren.

De hele groep valt door het instortende gebouw in het water. Vlak ervoor spotten ze de onderzeeër waar ze naar op zoek zijn en zegt Nathalie dat ze het eindelijk hebben gehaald. Eenmaal boven water en aangekomen bij de onderzeeër even verderop komen we erachter dat Nathalie een kilometer verderop zit ergens op een verlaten industrieterrein. Serieus, wtf Hoe komt ze daar en waarom is ze daar heen gegaan terwijl die onderzeeër 10 seconde zwemmen verderop ligt?

Dit zijn allemaal van die dingen die steeds meer beginnen te irriteren. En dan heb ik het niet eens over Russen die schijnbaar allemaal perfect Engels kunnen spreken. Niet erg representatief voor hun volk Als je een film een keer buiten Amerika wilt laten afspelen moet je dat ook op een authentieke manier proberen te doen. Dan zie ik zo'n film zich toch liever in Amerika zelf afspelen.

Het post-apocalyptische is wel aardig neergezet, het sfeertje is dan ook meer dan prima. Ook credits voor de schrijvers om een paar hoofdrolspelers dood te laten gaan, ze hebben gelukkig niet op safe gespeeld met het plot. De effecten vielen ook mee, maar dat komt vooral omdat ik het niet in 3D heb gezien, dus dat scheelt denk ik weer.

Deze dingetjes redden de film gelukkig nog en het einde doet lichtjes meer smaken naar een vervolg(open einde). Maar dan hopelijk wel met andere personages.

2*

Ook best een matige film. Dit keer vond ik het plot niet eens zo slecht. De film gaat in volle vaart van het ene naar het andere plotpunt en in dat opzicht kon ik me er wel mee vermaken. Maar ik vond vooral de personages heel irritant. Ze zijn slecht geschreven, maar ook het acteerwerk vond ik niet te pruimen. Bacon poept zijn teksten zonder emotie eruit en die dochter schreeuwt veel, maar eigenlijk zonder reden en die zoon vond ik ook maar bloedirritant. Ook de onderlinge verhoudingen in het gezin voelen erg halfbakken aan. Er worden een aantal dingen aangehaald (buitenechtelijke affaire, de handicap van de zoon, boulimie bij de dochter) die in potentie voor een spannende dynamiek binnen het gezin zouden kunnen zorgen, maar uiteindelijk worden er lijntjes uitgegooid waar weinig mee gedaan wordt. Jammer, want het leidt af van de hoofdlijn die ik wel erg interessant vond.

De film had een strakkere regie verdiend waarbij keuzes gemaakt hadden moeten worden om de film minder rommelig te maken.

2,0*

Dit is een film van vooral veel gemiste kansen.

Het uitgangspunt is opzich nog wel leuk voor een film als dit, alleen de uitwerking is soms schrikbarend NIET GRAPPIG.
Jammer jammer, in potentie zitten er goede grappen in vb.(Frodo in de juwelierswinkel), alleen wordt er teveel doorgehamerd waardoor de humor toch echt verdwijnt.
Dat is toch vermakelijk het probleem van deze film, de humor is leuk en origineel bedacht, de uitwerking is gewoon dramatisch en te langdradig/over de top.
Daardoor blijft het toch een zeer matige film

1,5*

Ach, ik vond het allemaal zo slecht nog niet. Ondanks dat er nergens echt origineel met het concept wordt omgegaan(in hoeverre dit ook kan) vind ik Carrell hier eigenlijk wel goed en bevat de film gewoon een aantal leuke bijrolletjes van bekende koppies die het niveau nog enigszins op peil houden.

3*

Deze klassieker is helaas bij een herziening flink tegen gevallen. De afgrijselijk lelijk grijs geschminkte zombies met normale kleur lichaamsdelen, het zeer matige eerste uur, personages die de slome zombies gemakzuchtig op hun af laten komen, het gebrek aan spanning, weinig structuur(geen rode draad, stuurloze film), slechte geluidseffecten, een slechte score en vreemde acties van personages(het einde) zijn dingen waar ik me flink aan heb gestoord.

De motorbende zorgt nog voor wat actie, al is de clash en de afloop hiervan ook ietwat teleurstellend. Ook de humor redt op momenten de film nog enigszins, net zoals de vele leuke kills. Maar het zorgt er niet voor dat ik naar een onderhoudende film heb gekeken.

Dawn of the Dead heeft de tand des tijds duidelijk niet doorstaan en de remake van Snyder is een waardige film die duidelijk laat zien dat remakes af en toe wel iets toevoegen t.o.v. het origineel.

4,0* --> 2,5*

Meerdere malen gezien en toch 1 van de geslaagdere remakes van befaamde horrorfilms uit het verleden. Ondanks dat het origineel ook ijzersterk is pakt deze film compleet anders aan. De film is erg luchtig, er zit heel veel actie in, de humor is geweldig en de zombies hebben een update gekregen en zijn zodoende nog dreigender. Dan neem ik maar even voor lief dat de personages zich soms als debielen gedragen.

Het entertainment wordt er niet minder om, vanaf het begin tot het einde een fijne trip die geen minuut verveelt.

4*

Ondanks de weinige linken met het origineel is dit wel een lekker weghappertje.

Maar daar is alles ook wel mee gezegd, waar ik mij(persoonlijke smaak) het ergste aan irriteer is dat die zombies (tegenwoordig) allemaal ubermenschen worden of zo.

Ze rennen, springen, schieten, klimmen meer dan hun lief is.

In mijn ogen moeten zombies zoals in de oude Romero films zijn: sloom als een lijk!!!!

Waarom zul je denken? Nou gewoon, rottende lichamen en lijken die vanuit gebouwen 6 hoog springen horen gewoon niet van die superskills te hebben, dat kan gewoon niet en dat neemt gewoon de hele charme van zombies weg, hoe kan je dit eigenlijk nog zombies noemen.

Het zijn eerder genetisch gemanipuleerde superwezens ipv zombies.

Doordat de zombies zo snel en behendig zijn veranderd zo'n film voor mijn gevoel ook veel meer in een actiefilm dan een horrorfilm, wat opzich niet slecht is, maar je zit niet in spanning zo'n film te kijken, wat toch wel zou moeten.

Al met al een lekker wegkijkertje zonder een al te diepgaand verhaal en zonder al te veel spanning, maar wel met actie(zoals er al zoveel remakes zijn tegenwoordig)

2 sterren

Hmm, toch redelijk teleurstellend.

Komt vooral door de brakke dialogen in het begin, die gelukkig naarmate de film vordert wat beteren. Met andere woorden, ik ging me er minder aan ergeren.

Echter blijft de kwaliteit soms onder de maat, de verkrachtingen zien er echt lachwekkend uit, vraag me af of de beste heren ooit wel is seks hebben gehad. Vooral 1 ervan leek eerder bezig te zijn met een rave party dan met z'n lul in een vrouw stoppen. Echt behoorlijk brak.

Verhaal an sich is wel aardig, heb me prima vermaakt met de wraakzuchtige Keaton die een paar aardige kills heeft in de lekker zomerse omgeving. Echter eindigt het ook een beetje suf met die motorboot kill, wat een domme debielen die gozers zeg

Teleurstellend, had er wel meer van verwacht.

2*

Duidelijk vele malen beter dan de wanstaltige remake, maar geen topper voor mij.

Daarvoor brengt de film er zich te vaak gewoon gemakkelijk van af. Twee keer in de film kijk ik naar een ruimteschip dat wordt bewaakt door 1 of 2 soldaatjes. Die worden vervolgens gedood en de beveiliging blijft gewoon crap. Het mag wel een film uit '51 zijn, dit soort gemakzuchtigheid kan ik niet tegen.

Heel soms komt de knulligheid van de tijdsperiode ook goed naar voren, die robot(Gort) zou uit metalen bestaan die onverwoestbaar zijn. Vervolgens zie je Gort lopen en zie je de kreukels van het rubberen pakje gewoon meebewegen in de knieholtes

Afgezien van dit soort ongein heb ik me wel prima vermaakt, de sociale kwestie uit dat tijdperk komt heel goed naar voren en ik vond Rennie plus de rest van de cast erg overtuigend acteren.

Daarnaast is de film volgens mij wel goed gerestaureerd, want vaak vond ik het er visueel ook bijzonder goed uit zien voor zo'n oude film.

Prima film, maar een paar tekortkomingen zorgen ervoor dat ik het wel is beter heb gezien. Veel beter dan de waardeloze remake!

Ruime 3*