Opinions

Sterk rechtbankdrama uit de 19e eeuw van Steven Spielberg. Het oogt allemaal wat droogjes (behalve op het schip want daar breekt een onweer los), maar de acteerprestaties doen de film veel goed. Hounsou is ongelooflijk. Wat een performance! Freeman vond ik hier nogal tegenvallen. McConaughey en Hopkins zetten ook beiden een groteske rol neer.

Dit is voor mij een film waar ik wat stil van word. Wat mensen elkaar kunnen aandoen is soms niet met woorden te beschrijven. Daarom heb ik ook weinig te zeggen hierover. Het is ook een, in mijn geval, onderbestudeerd onderwerp. De Amerikaanse burgeroorlog is niet direct een uitgebreid besproken onderwerp geweest in de middelbare school en ik heb geen geschiedenis of iets gelijkaardigs verder gestudeerd. Toch interesseert het me wel en mits wat meer tijd wil ik me er wat meer in gaan verdiepen.

Werkelijk niet om aan te zien deze film. Het verbaast me dan ook dat er zoveel remakes of vervolgen van zijn gemaakt. Er valt helemaal niks te beleven, sfeer is amper te herkennen en de spanning is ver zoek. Een paar heel matige horrorelementen zijn terug te vinden maar het is hemeltergend saai.

De acting van James Brolin is ongelooflijk passief alsof hij tegen zijn zin speelde. Er zit gewoon geen energie in deze film en dat wordt uitgestraald op de kijker die er met tegenzin naar zit te kijken. Begin hier niet aan dames en heren, het is een zonde van je tijd!

Nog net 1* voor sommige soundeffecten en de mooie benen van Margot Kidder.

Innaritu's zijn debuut was al meteen raak. Intrigerende film waarin 3 verschillende personages met elkaar even kruisen. En dat in levensbedreigende omstandigheden, waarin de derde hoofdrolspeler van de film nog even de eerste zijn geld steelt.

Elk verhaal is uniek, net zoals elk leven uniek is. Er zitten veel memorabele scenes in de film. Soms zijn de beelden niet prettig, maar er worden bij mijn weten geen honden in beeld doodgebeten. Een beetje jammer is misschien dat steeds hetzelfde muziekje terug leek te komen. Ook is de film een open einde want je weet van niemand hoe het nu verder zal gaan in zijn/haar leven. Maar elk verhaal is wel zodanig afgewerkt dat het een volwaardige afronding is van ieders persoonlijke verhaal.

De acteurs zijn mij niet bekend maar spelen erg degelijk. Aanrader als je tegen dierenleed kan.

Onderhoudende film maar daarmee is het dan ook wel gezegd. Nergens indrukwekkend, wel een behoorlijk fenomenale cast. Ik vind deze regisseur zijn films eigenlijk steeds gewoon onderhoudend en toch krijgt hij het voor elkaar om zo'n cast te strikken. Geen idee waarom, komt naar mijn mening eigenlijk niet eens boven de middenmoot uit. Hij heeft er wel al iets betere gemaakt als deze.

Ik moet zeggen meestal ben ik niet zo voor Britse cinema, maar deze miniserie of lange film kan wel tellen. De inhoud sprak me eigenlijk meteen aan en één van mijn vrienden had deze op tv zien voorbijkomen en wou weten of ik de moordenaar zou kunnen ontmaskeren.

Wel, dat is dus min of meer gelukt. Ik vind dat er wel een aantal tips waren maar toch zit het allemaal erg clever in elkaar. Op het einde denk je van nee dit kan toch niet. Wie verzint deze onzin? Aan het eind van de rit wordt je dan toch nog tevreden gesteld. Of toch niet helemaal, graag had ik gezien hoe dat alles uitgevoerd was geweest. Op een minuut of 5 had dat wel gekund - vooral hoe Walgrave zijn eigen dood in scène zet.

Aan de speelduur heb ik me weinig gestoord buiten dan aan het begin. Dat ging me iets te lang door allemaal vooraleer het duidelijk werd waar dit naartoe ging. Ik ben dan ook niet bekend met de boeken van Agatha Christie en ik heb ook geen behoefte om ze te lezen, maar deze whodunnit is absoluut wel een aanrader ondanks dat het dus wel lichtjes voorspelbaar was.

Lekkere wraakfilm met een goede dosis bloed. Er was sprake dat Adam Wingard deze film zou gaan hermaken. Ik vind Wingard echt een fantastisch regisseur en dus moest ik het origineel eens bekijken. Ik kan alleen maar zeggen dat dit wel in zijn kraampje past. Als hij er nog er nog een typische Wingard-soundtrack overplaatst kan dit niet anders dan een meesterwerk worden. Nu is de vraag alleen of die film er wel gaat komen. Het zal alvast niet voor snel zijn.

Deze Koreaanse film was best brutaal. Ik heb de indruk dat dit de laatste jaren wel iets geminderd is in Koreaanse films. Het verhaal is in feite niet erg bijzonder en je zou denken dat rechtvaardigt zo'n lange speelduur toch niet. Het lijkt misschien lang maar als je ervoor zit, valt dat best goed mee. Er is ontzettend veel actie en de film wist me geen moment te vervelen.

"War is about deception"

Inderdaad niet zo vermakelijk als de vorige twee films. Dat kon je misschien al wat verwachten met de regisseur van Shot Caller wat ook meer een drama is dan een actiefilm. Deze film heeft dus een ietwat trager tempo. Het heeft ook wel een minuut of 20 nodig om echt op gang te komen. Eenmaal dan gebeurt er iets waar ik niet goed bij kon. Erg ongeloofwaardig om plots Mike Banning te verdenken van verraad nadat hij al meerdere malen de president heeft weten te redden. Hier was ik helemaal niet mee akkoord. Gelukkig kan ik snel relativeren en gaf ik de scriptschrijver nog een kans. Het vervolg van de film was beter, ook omdat ik dit tot dan toe vreselijke plot wat door de vingers zag. Vervolgens zijn er wel sterke elementen zoals de bommen van de pa in het bos. Heerlijke scène.

Ook het einde van de film kent een leuke twist. Alleen de motieven van Wade Jennings blijven wat onduidelijk of ik moet wat gemist hebben? Het is dus een film die in feite niet gemaakt had moeten worden. Hoewel Olympus has Fallen en London has Fallen fantastische guilty pleasures zijn, vind ik dat deze daarin toch tekort schiet.

De nieuwe Besson is wel eentje die ik kon smaken. De vorige 2 Lucy en Valerian vond ik helemaal niks. Beiden zo slecht dat ik ze niet eens uitgekeken heb. Maar langs de andere kant hoop je weer zo'n topper als Léon te gaan zien. Dat is Anna nu niet helemaal maar het is wel een fijne spionagethriller. Een beetje zoals Atomic Blonde qua verhaal maar in mijn opinie is deze beter.

Natuurlijk propt Besson wel vrij veel in zijn film. Maar hij neemt er wel genoeg tijd voor om het verhaal te vertellen. Dit is een film voor mensen die houden van neo noir want het is toch wel een beetje een femme fatale en de vele plottwisten. Echter is het niet zo donker gefilmd. Gezien ik een fan ben van dat soort films is het ook vrij logisch dat ik hogere punten geef dan de meeste andere mensen hier. Je moet je hoofd er wel wat bij houden en ik zou dit niet teveel beschouwen als een pure popcornflick.

Ik had hem ooit al eens gezien, maar doordat ik nu eens de trilogie wou bekijken na elkaar, toch besloten om deel 1 nog eens te zien. Ik moet zeggen dat ik me slechts flarden ervan kon herinneren, dus het was zo goed als een eerste kijkbeurt. Ik wist eerlijk gezegd niet dat Annabelle Wallis de hoofdrol hier had. Ik zie haar graag spelen dus dat was een fijne verrassing. Ik dacht eigenlijk dat Lorraine Warren en haar man hier in zouden verschijnen maar misschien was dat dan een scène over Annabelle in Insidious of misschien The Conjuring. Verder een prima film, voelt wat ondergewaardeerd aan. Ook al is het geen meesterwerk, het is zeer degelijk met hier en daar een geslaagde scare.

Ik was er eigenlijk niet echt van onder de indruk. Ik zie niet echt in waar de meerwaarde ligt tov deel 1 terwijl deze toch beduidend beter scoort. Hier en daar een aardige jumpscare dat wel. De acting is zeker niet beter. Koppel vervelende kinderen hier dat wel dus nee beter is deze film niet als de eerste vond ik. Het verhaal weet ook weinig potten te breken. Openingsscène met het kind was wel goed.

Weinig echt spetterende muziek gehoord. Hier en daar mooie shots dat wel, al bij al een behoorlijk mager plot. Een beetje een bizarre film die niet altijd lijkt te weten wat het wilt. Sterkste scènes is de begin en eindscène eigenlijk. Beetje jammer dat de 2u ertussen van een bedenkelijker niveau is. Driver is sowieso niet direct mijn lievelingsacteur, maar ja dat kan altijd veranderen. Dit is niet direct een film die ik aanraad, daar is het iets te apart voor. Misschien ligt Holy Motors me beter.

Annihilation is een film die indruk probeert te maken en daar ook grotendeels in slaagt. Het is een mix van genres maar toch vooral een avontuur. Het gaat erover dat elke cel geprogrammeerd is om uiteindelijk af te sterven en aangezien wij opgebouwd zijn uit iets van een honderduizend miljard cellen zijn wij ook allen gedoemd of opgelucht (hangt er vanaf hoe je als mens in het leven staat) om na vele jaren van veroudering uiteindelijk te sterven. Daarom dat ook kankercellen al vele jaren worden bestudeerd om te ontdekken hoe we de 'fout' van veroudering kunnen tegengaan. Kankercellen blijven namelijk delen en zijn onsterfelijk.

De vijf vrouwelijke hoofdpersonages uit de film hebben allemaal niets of weinig te verliezen en daarom trekken ze naar de Shimmer, een groot prisma (het lijkt wel een zeepbel) waarin de meest vreselijke, maar ook mooie mutaties ontstaan. Hoe dichter je bij de oorsprong van de Shimmer komt, hoe krachtiger dat je muteert. Hoewel je merkt dat er soms wetenschappelijke verklaringen worden gegeven (ook omdat de film geadviseerd is geweest door Dr. Rutherford, een expert in genetica), merk ik toch dat er een aantal twijfelachtige scènes zijn. Vooral de scène waarin ze door de Shimmer gingen zonder beschermd pak, vind ik een enorme nalatigheid. Ze gaan ook met een bootje op een waterstroom varen, terwijl ze net een albinoachtige alligator hebben afgeweerd. Ook die camera op het einde had nog batterij? Die leek gewoon op stand-by te staan en na zoveel dagen is die sowieso plat.

Op zich is de film niet echt spannend, tenzij bij de scène met de gemuteerde horrorbeer waar Josie, Portman of dus Lena en JJL als Dr. Ventress werden vastgebonden door een stilaan gek wordende lesbische verpleegster. De soundtrack is dan weer fenomenaal en samen met de visuals erg hypnotiserend, vooral op het einde waarin Dr. Ventress al haar massa lijkt om te zetten in energie en een prachtig lichtspel veroorzaakt. Hierna valt een bloeddruppel in dit supernova-achtige verschijnsel en begint er een supersnelle celdeling. Vervolgens ontstaat er ook een kloon van Lena, die bijna lijkt te gaan dansen in spiegelbeeld met Lena. Wie het dan uiteindelijk haalt is waarschijnlijk de echte Lena, die komaf maakt met haar schuldgevoel omwille van haar mislukte huwelijk. Uiteindelijk komt ze weer bij Kane en blijken ze allebei veranderd te zijn. Hoe je dit alles wilt interpreteren, daar ga ik momenteel niet mijn hoofd over breken. Ik zou er wel voor zorgen dat je de film niet kijkt en dan direct gaat slapen want dit is wel een film waar je normaal nog even bij stilstaat.

Net ook eens bekeken aangezien ik I Origins zeer sterk vond. Dit debuut van Mike Cahill is duidelijk iets minder. Sterk begin, daarna is het een beetje zoeken naar de juiste sfeer en tempo om dan uiteindelijk toch nog best sterk te eindigen. Je zou kunnen zeggen dat het sci-fi gedeelte zelfs niet nodig was. Het geeft wel iets extra maar of dat nu noodzakelijk in de positieve zin is daar ben ik het nog niet direct over eens. Het is wel een film die zo wat nazindert, maar die toch qua dialoog wat minder is dan I Origins.

Het wetenschappelijke intrigeert me altijd, maar uiteindelijk is het ver gezocht. Zelfs al zou er zich een Aarde Twee bestaan op een eenvoudig overbrugbare afstand, wie zegt dan dat de mensen er identiek zijn. Dat de levens er synchroon lopen. Dusja je kan het als vergezocht zien maar je kan het ook zien als wat als het echt zo zou zijn? Wat dan?

Bovendien vond ik het er ook wel aan te zien dat dit een debuutfilm is. Het camerawerk is niet zo sterk als in I Origins. Van Brit Marling kan niet echt iets slechts gezegd worden. Ik denk dat het een vrouw is met veel talent en we gaan er nog mooie dingen van zien. Ik denk ook dat Mike Cahill en Brit Marling nog leuke films kunnen gaan maken die zowel wetenschap als drama met elkaar mengen of misschien iets totaal anders waarom niet.

Wat een film! Dit is echt een must-see voor de liefhebbers van de Spartacus-serie van een jaar of 10 geleden. Ook liefhebbers van Kingdom of Heaven, LOTR en The 300, kijken, kijken en nog eens kijken. Na de Indische legende van Bahuubali maakt ook Zuid-Korea een geweldig epische veldslag uit hun geschiedenis na. Dit is echt fantastisch om te zien. Veel vechten, maar ook ruimte voor achtergrond te geven over de verschillende belangrijke personages. Mensen kijken graag naar helden en dit is zo'n film. Ik weet niet wat het budget van deze film was maar wauw echt chapeau. 4.5*

Vergeten een mening bij te zetten. Goede film. Mooie twists, behoorlijk spannend en origineel is het zeker.

Veel te zwakke score hier. Dit is een thriller die absoluut de moeite waard is om eens te kijken.

Ik had helemaal geen hoge verwachtingen van deze film, ook al zag ik dat de rating hier hoog was. Dat wil niet altijd zeggen dat de film ook goed is. Anthropoid viel me echter heel goed mee, dit is echt een interessant stukje Tsjechisch-Slowaakse geschiedenis. Deze film heeft mijn interesse naar de wereldoorlog alleen maar verhoogd. De acteurs deden het prima, de muziek was goed, een degelijke karakteropbouw, hier en daar dramatisch en wat bruter zoals je van een oorlogfilm wel kan verwachten en op het einde zeker spannend met de nodige actie.

Absoluut een aanrader, ook al zegt het onderwerp je niet direct zoveel, volgens mij zal je verrast worden in de positieve zin.

Bizar. Mijn kennismaking met Von Trier is deze Antichrist geworden. Ik wist dat hij heel controversieel is en dat dit een tamelijk gestoorde film is. Dat viel me op zich nog mee, er zijn een paar ongeziene scènes die niet erg smakelijk zijn. Ik snap ook wel de symboliek erbij of de bedoeling erachter van die bloederige scènes, wat het best erg zwaarmoedig maakt.

Het was ook wel een welkome afwisseling want damn wat was dat eerste uur saai. Een paar mooie shots en slomo's, maar die gesprekken. Mamma Mia.. om van in slaap te vallen gewoon.

Ik heb dan helemaal ook niks met filosofisch en psychologische gezever. Dat maakt het dus ook lastig te beoordelen. Ik denk niet dat ik fan ga worden maar wou het wel eens proberen. Als je het geprobeerd hebt, kan je jezelf niks verwijten. Hij krijgt van mij een 1.5*. Er zit wel wat potentieel in maar helaas is Von Trier teveel fantast en vertelt ie zijn verzinsels op een slordige manier.

Niet zo bijzonder. Ik had er eigenlijk wel wat van verwacht. Dit was toch 1 van de titels die me aansprak afgelopen jaar om te gaan bekijken. Hetgeen ik miste was vooral de band met een personage. Dat kleine kereltje deed me nogal weinig. Keri Russell en Jesse Plemons krijgen ook weinig achtergrond dus dit is dan zo een film die nergens echt gaat boeien. De horror is op zich niet slecht, maar als ik het moet vergelijken met de Wendigo aflevering in Supernatural, dan vond ik dit minder. Het is daar 1 van de eerste afleveringen en ondanks dat ik er 10 seizoenen van zag is die me toch enigszins bijgebleven. Het mythologische aspect wordt eigenlijk amper belicht. Vrij donker ook allemaal, dan vraag ik me af is dit echt nodig.

Ik vond het wel amusant. Zitten zeker erg luchtige stukken tussen. Soms ook genante maar ook wel grappig. De chemie tussen Sydney en Glen is erg goed. Het tempo van de film is perfect, de film raast voorbij, het is allemaal zeer amusant. Cliché vond ik het niet, het was gewoon goed. Setting was ook leuk met die zomerse sfeer en de Australische stranden.

Apocalypse Now, een film die ik bij heel wat gebruikers zien staan heb in hun top 10. In de mijne zal deze niet zo snel terecht komen of het moet zijn bij een volgende herkijk, maar ik vrees ervoor.

De Redux-versie is wat mij betreft toch wat aan de lange kant. Ik vond sommige scènes uitermate saai. Vooral eigenlijk dat filosofisch gezever of wat het ook mocht voorstellen van kolonel Kurtz. Ook de dinerscène was niet direct voor mij weggelegd. Wat wel echt ongelooflijk is, is hoe deze film er zo modern uitziet. Ik ben echt onder de indruk want deze film ziet er helemaal niet oud uit. Dat komt waarschijnlijk vooral door de omgeving van Vietnam, maar toch. Ook mooie shots van de natuur, een zonsondergang tussen 2 kliffen, en ga zo maar door. Misschien had ik er teveel van verwacht want Vietnam-films lijken me over het algemeen minder te interesseren dan bijvoorbeeld een film als The Pianist, Fury, Inglorious Bastards of een Hacksaw Ridge. Sommige nummers van de soundtrack waren wel geinig zoals "Satisfaction" dat een mooie scène opleverde.

Bijzondere film. Horror at its finest. Meestal doen films over sektes het niet zo goed bij mij maar er zijn altijd uitzonderingen die de regel bevestigen. Snap de vergelijking met Brimstone niet direct. Dit voelde niet echt als een western. Qua gore vond ik dit ook wel wat bruter nog. Claustrofobische scene check. Naast de horror ook een interessant verhaal en de noodzakelijke romance. Dan Stevens welbekend van onder meer The Guest en Lucy Boynton die ik heb leren kennen in Sing Street spelen een nieuwe toprol. Einde vond ik ook sterk. Het belangrijkste aspect van de film is de soundtrack die een uiterst passende sfeer aan de film geeft.

Nee hoor jongens en meisjes. Dit is misschien een totaal andere film dan The Raid maar Evans gaat hier niet bepaald mee achteruit, deze film is gewoon niet geschikt voor iedereen. Apostle deed mij eigenlijk denken aan de Vlaamse horror Welp qua sfeer en bloederigheid maar het is al een tijdje geleden dat ik die zag, dus staar je er maar niet blind op en kijk deze film zelf want hij is echt wel de moeite.

De tijd dat ik superheldenfilms nog leuk vond, ligt al een tijdje achter mij. Toch kijk ik de meeste nog wel puur voor het entertainment. Gisteren dan uitgegaan met het idee een film te gaan kijken. Welke film dat zou worden had ik natuurlijk geen idee van bij vertrek. Omdat ik niet echt zin had in de film Shoplifters van Koreeda en mijn twee companen niet zoveel zin hadden in Becoming Astrid of Widows, zijn we afgezakt naar de commerciële films in de Kinepolis en is het Aquaman geworden.

Ik wist dat de regie van James Wan was dus ging ik uit van een fijne film en dat is het ook wel geworden. Het niveau van kwaliteit is echter erg afwisselend en er zijn van die scènes dat je denkt van hoe cheesy en cringeworthy kan je het maken. Randomness is ook troef. Plotgaten ook. Van de Sahara naar Sicilië naar het midden van de Aarde en dat allemaal in no time. Nu is het zo dat er altijd wel mensen zullen zijn die zich hieraan storen maar als je niet beseft dat je deze film niet al te serieus moet nemen, kan je beter niet kijken. Ik heb een paar keer ook gelachen gewoon omdat het echt slecht was. Goed mee geamuseerd met al deze kitsch. Eerste keer ook dat ik Patrick Wilson en Chris Pratt niet uit elkaar kan houden. Ik dacht heel de tijd van is dit nu Chris Pratt, nah. Amber Heard deed me van ver een beetje denken op Scarlett Johansson. Nicole Kidman was voor mij wel het beste van heel Aquaman.

Monsterfilmpje met Cage die toch niet helemaal de hoofdrol speelt. Hoe de wereld in deze toestand is gekomen krijgen we geen eenduidig antwoord op, maar je kan zelf suggesties doen. De monsters zijn sowieso de dader maar hoe ze er gekomen zijn, weten we niet. De film speelt goed in om de monsters nog een tijd niet te laten zien. Iets dat we niet kunnen zien geeft gewoonlijk meer angst. De broers spelen redelijk en hebben dat typische gebekvecht tussen broers. Je merkt ook hoe mensen op hun eigen gezin gefocust zijn, ze gaan niet snel iets delen. Medicijnen zijn een kostbaar goed. De film kent wat actie en voor een low-budget film (althans daar ga ik van uit) is het toch zeker niet slecht. De film kijkt wel degelijk weg en duurt ook niet lang. Het is dus voor de liefhebber van monsterfilms zeker goed genoeg om eens te kijken.

Pfoeh dit was nogal een lange zit. Er gebeurt bijna helemaal niks. Vrij realistisch neergezet dat wel maar spannend is het niet echt. Mads zijn karakterkop houd je in de ban en zorgt ervoor dat je het einde haalt. Wat ook Mads zijn bedoeling is, het einde halen. Nee als survivalfilm zijn er betere films. Ik denk maar aan Alive en Jungle.

Eerste uur zit redelijk vol met clichés vond ik, buiten het gevecht in de carwash dan. Het einde is bijna meesterlijk te noemen met een aardige twist die ik net ervoor had zien aankomen. De soundtrack is natuurlijk wel heerlijk Belgisch, ook tijdens de aftiteling met oa Flesh & Bones - Rigor Mortis. Ik miste wel humor, met films uit mijn eigen land lach ik meestal nog het meeste maar oke dat was hier dus niet het geval. Jammer ook van de kleine rol voor Peter van den Begyn, is toch altijd wel grappig. Sfeer was grimmig met een aantal typische noir elementen.

Leuk om is gezien te hebben maar D'Ardennen is misschien lichtjes overschat.

Spannende film met een zeer sterke rol van Jeff Bridges. Ik had bij de aanvang van de film en door een vage blik op de poster te werpen eigenlijk een totaal andere film verwacht. Ik had het vooral donkerder gefilmd verwacht maar daar zat ik dus helemaal naast. Ik had dus op veel sfeer verwacht maar het is hier eerder het verhaal dat de film zo boeiend houdt.

Tim Robbins speelt altijd wel goed en is hier uitstekend gecast. Ik vind hem zo'n acteur waar moeilijk doorheen te kijken valt. Is hij nu een slecht persoon of is hij goed? Hij kan perfect een huisvader spelen maar tegelijk ook een psychopaat.

De film speelt heel lang met de vraag is de buurman wie hij zegt dat hij is en kan ik hem vertrouwen? Stukje bij beetje lost Bridges de puzzel rond zijn buurman op en het einde is dan ook best verrassend. De regisseur toont hier toch wel lef. Uiteindelijk had ik door wat er zou gebeuren zet net voordat het gebeurd. Heerlijke twist.

Wat heb ik hier van genoten zeg. De film zit nochtans boordevol clichés, maar de romance tussen Liv Tyler en Ben Affleck is geloofwaardig en ook de band met haar vader voel je toch wel. Op die manier komt het einde hard binnen ondanks dat je ook hiervan zou kunnen zeggen dat het een typisch Hollywood einde is. Het einde had ik wel zien aankomen omdat hij meeging met A.J. (Ben Affleck) die zou achterblijven. Ondanks dat het einde dus een beetje voorspelbaar is en dat het wetenschappelijke soms grandioos in het belachelijke getrokken wordt, stoorde me het deze keer niet. Het zijn tenslotte ook geen astronauten die deze stoten uithalen en het is een missie die nooit eerder is gedaan.

Ik denk dat iedereen voor zichzelf moet uitmaken wat hij/zij van deze film vindt, maar het is gemaakt om te entertainen en dat doet die zeker en vast. Gewoon 2u30 lang genieten van humor, explosies en clichés. Pure feelgood, enjoy!

Dit is wel een heel sombere film over het verzet in de Tweede Wereldoorlog. Naar het einde kwam ik er pas goed in om eerlijk te zijn. Le Samourai was ook al wel een trage film, de stijl van Melville vind ik op zich wel intrigerend. Qua verhaal is vrij dun en vond ik soms wat van de hak op de tak springen. Introducties van de personages verliepen ook niet zo goed, de film was bijna gedaan voor ik goed wist wie nu wie was. Het is wel zot hoe Melville je aandacht toch weet te behouden ondanks dat het soms echt traag is. Behoorlijk uniek hoe hij stilte en dode scènes toch bijna boeiend weet te maken, ik zeg niet altijd maar toch vaak.

Bijzonder matige film van om eerlijk te zijn ook niet de beste regisseur. Beetje veel opgehemeld de laatste tijd die Zack Snyder maar de eerste echte goede film van hem moet toch nog gemaakt worden denk ik dan. Hij heeft een wat eigenaardige stijl maar ik ben er niet zo weg van. Soms zo een beetje waziger filmen en vrij duister altijd. Koel. Dave Bautista als hoofdrolspeler dan weet je ook al wel van B-film op komst (al kan ik hem in Guardians of the Galaxy nog wel appreciëren). Dit ligt hem dan toch wat minder, hier kan hij zich niet wegstoppen achter een "masker". Voor de rest probeert Snyder de zombies een intelligentere insteek te geven. De koning of alfaman zombie heeft dan ook nog eens emoties. Ja ik vond het ook een bijhoorlijke clichéfilm met veel domme actie. Te gezocht door de schrijvers. Hier en daar een leuk ideetje maar het verhaal was ook behoorlijk zwak. Zeker te zwak voor 2u30 mee te vullen. Duidelijk een werkpunt voor Snyder om zijn films wat in te korten.

Dit is een moeilijk te beoordelen film. Langs de ene kant vond ik het concept van niet-lineaire tijd wel origineel en degelijk uitgewerkt. Langs de andere kant vond ik de drama niet zo sterk, hoewel er zeker een goede chemie was tussen Renner en Adams, maar misschien eerder vriendschappelijk dan. Soundtrack was soms erg prachtig en ingetogen, anderzijds soms totaal niet mijn ding.

Een film dat mij dus met gemengde gevoelens achterlaat, waarvan gezegd moet worden dat die heel prachtig geschoten is en waarin prima geacteerd wordt. De film ging ook iets te lang duren vond ik met het analyseren van dat koffiekring-taaltje zoals ze het hier weleens noemen.

Jammer genoeg op IMDb dus wat overgewaardeerd waardoor ik toch een film verwachtte van het niveau Interstellar. Dat was nu toch niet het geval hoewel Arrival wel een film blijft dat iedereen is gezien moet hebben. De score op MM komt daarom ook overeen met wat ik zou geven, hoewel dat vooral voor de originaliteit is en de schitterende cinematografie.