Opinions

Goeie en vooral mooie film, maar helaas niet zo goed en mooi zoals de hoogstemmers hier.

Zoals ik al zei is de film vooral erg mooi: mooie stilistische shots, schitterend kleurgebruik, weinig dialoog, maar toch had ik het gevoel dat ik mistte in de film. Ik kon op de één of andere manier niet met alle personages meeleven, wat ik ook al bij Kitano's A Scene at the Sea had.

Wellicht komt het door de te hoge verwachtingen, maar ik kom niet verder dan 3,5*

Wat lijkt te beginnen als een melo-drama verschuift langzaam naar een 8 1/2 en Amacord achtige film, maar dan geregisseerd door Almodovar. Banderas is sterk als regisserende hypochonder op leeftijd. Een verrassing!

Net op groot scherm gezien. Oef. Om te huilen zo slecht. Wat is die PP Muller toch een charisma loze zoutzak...

1,5*

Het verhaal stelde geen ene reet voor en was behoorlijk saai, maar daar doelde ik niet op. Ik doelde op de quasi-hippe kleuren filtertjes, het flitsende camerawerk en de snelle montage. Was grotendeels niet echt nodig ter ondersteuning van het verhaal én het deed soms écht pijn aan m'n ogen, dus hoofdpijn.

Niet hoofdpijn omdat het zo saai was, maar hoofdpijn vanwege onnodig hip gedoe, dat op geen enkele manier bijdraagt aan het verhaal...

Braaf en clichématig werkje dat eigenlijk nergens écht interessant wordt. De raps zijn leuk, maar kunnen de film ook niet redden. En boodschappen zijn leuk, maar die doe ik liever in een supermarkt...

1,5*

Walraven is idd erg leuk, helaas is de film stukken minder. Hier en daar een leuke grap, maar het geheel is erg traag en oubollig. Ligt vooral aan het uitgesproken scenario en de trage montage. Jammer, maar helaas...

2*

Zag hem gisteren voor de tweede keer. Pacino en Depp acteren uitstekend, maar het verhaal vond ik toch een beetje aan de lege kant. Daarom een half puntje eraf; 3,5*.

Hij lacht vooral omdat hij weet dat Gretchen blijft leven en nog alle kansen heeft.

Schitterend wat mij betreft. Zo verliefd zijn dat je jezelf opoffert voor het geluk van iemand anders.

Alleen al vawege het thema verdient de film alle lof...

Had meer ingezeten, zeker naar het einde toe. Maassen is bij vlagen wel fantastisch, maar weet het einde helaas niet te redden. Zonde. Doet enorme afbreuk aan de film.

Geinig uitgangspunt, maar helaas speelt de film op een nogal storende manier leentjebuur bij vele genrebroeders. Het script loopt ook niet altijd even lekker helaas, vooral met name naar het einde toe niet.

Jammer.

2,5*

Het verhaal vond ik niet al te boeiend (het 'nou heb ik het wel gezien' gevoel begon een beetje op te spelen), maar dit werd ruimshotts goedgemaakt door de mooie muziek en de uitztekende cast. 3,5*

Wie a zegt moet ook b zeggen; of terwijl wie een box koopt met beide delen, moet na de eerste ook de tweede kijken. Minder vermakelijk dan deel één, maar zélfs hier vallen nog geestige dingen in te ontdekken. Jammer dat het verhaal na verloop van tijd ietwat ontspoort en dat het minder gaat om de teenage dingen dan in deel 1.

1,5*

Herzien en nu fantastisch. Wilder is geweldig. Spannend, sterk gedraaid en fantastisch geschreven.

4,5*

Een duidelijke Academy Award film waar de vele oude mannetjes in de jury likkebaardend naar gekeken zullen hebben. Vooral Hoffman is sterk as always; helaas valt Streep een beetje tegen als non die met allerlei gebaartjes en maniertjes zich door de film heen helpt. Na verloop van tijd begint dit echter nogal te storen, maar gelukkig wordt dit met de geweldige eindscène goedgemaakt.

Het scenario -tevens genomineerd- is ook uitstekend qua dialogen, maar kent één groot mankement: het verhaal is gewoon niet zo interessant. Waarom moeten namelijk alle films met de kerk en een priester als setting gaan over een priester die zijn handen niet thuis kan houden. Natuurlijk zorgt dit voor interessant drama, maar we hebben het allemaal wel eens gezien. De voorspelbaarheid van het verhaal stoort dan ook behoorlijk, maar zoals gezegd wordt dit goed gemaakt door de sterke eindscène en de final clash tussen Hoffman en Streep.

Niet héél aangrijpend, maar gewoon erg goed gemaakt.

3*

Jarmusch is geweldig. Schitterende fotografie, drie fantastische hoofdrolspelers (vooral Benigni is geweldig) en het simpele verhaaltje wordt door Jarmusch echt geweldig verhaald. Erg mooi einde ook. Zo open, maar daarentegen ook ontzettend kloppend en gesloten. 4*

Heerlijke Engelse humor, met losers van gangsters die zo je buren hadden kunnen zijn. Vooral hard gelachen om de man die even een zeiltje omhoog dient te houden omdat er geschilderd moet worden, terwijl het zeiltje er puur voor dient om zijn bloed dat zal gaan vloeien niet de bank zal vies maken...

3*

Ik heb deze film al weer een lange tijd geleden gezien zonder ondertiteling en met nog niet eens een jaar Engelse les dus ik moest de film heb de film nog een keer gekeken. (Ik heb voor mijn vorige kijkbeurt ook geen stem uitgedeelt)
Ik zag hem laatst bij de Free staan voor een leuk prijsje en met een paar leuke extra's en heb hem toen maar meegenomen.
En wat was dit een super goeie film! (bij vlagen zelfs briljant). Peter Sellers schitterd in een driedubbelrol (Dr. Strangelover is (natuurlijk) mijn favoriet) en ook Geroge C. Scott zet hier een uitstekende prestatie neer.
Ook heb ik moeten lachen om de vele droge, maar toch ijzersterke grappen: zoals vragen om kleingeld om de president te bellen en Dr. Strangelove die de president "Mein Führer" noemt .
De prachtige muziek en het schitterende einde (ook weer in combinatie met de muziek) maakt dan van deze film een uistekende film die ik zeker vaker ga kijken. Voor nu 4*, maar hij wijkt bij mijn volgende kijkbeurt waarschijnlijk naar de 4,5 of 5* uit!

De film kent zo zijn momenten, maar heeft de tand des tijds niet helemaal doorstaan. Zoals Verhoeff vanavond ook al melde mist de film vooral wat dynamiek en snelheid.

Geinige rol van Stapel trouwens...

3*

Eens met Stephan. Een overkill aan muziek en jammer van de slechte mix, maar visueel en verhaal technisch gezien is het meer dan interessant. Wel jammer van dat uitleggerige gedoe aan het eind. 't Was zo ook wel duidelijk.

2,5*

Weer een film waar je niet alleen om Cage zelf hoeft te lachen en waar hij gekgenoeg behoorlijk op zijn plaats is. Als alles over the top is, lijkt Cage minder op te vallen.

Ik moet zeggen dat ik bij het lenen (voor huren dacht ik dat hij te slecht was) niet al te grote verwachtingen van deze film had.

Ik ben nooit zo'n fan geweest van Stallone en hier laat hij ook weer zien dat acteren niet zijn sterkste punt is. Ook de andere hoofdrolspelers laten hier zien hoe je niet moet acteren.

Maar afgezien van dat was deze film niet zo slecht als ik dacht. Ondanks van het magere cliché verhaaltje en het slechte acteerwerk was dit toch een aardige film om het weekend mee te beginnen en even een week school van je af te kijken. (Begin dan ook niet gelijk met Donnie Darko, want dit filmpje is toch iets makkelijker te kijken )

De racescéne's in de film zagen er niet heel fantastisch uit, maar dat boeide mij niet zo. Vond de race's op het laatst ook iets te veel van hetzelfde worden. Maar zoals ik al zei is dit een aardig filmpje waar je totaal niet bij hoeft na te denken en dus perfect voor het begin van het weekend. Op de een of andere manier toch nog best we vermakelijk en deze film krijgt dan ook van mij 2,5*

Echt heel goed. Razend knap hoe je zowel met stiefmoeder als zoon meegaat in hun verstoorde relatie. Voor even hoop je zelfs dat ze het redden. En vooral Trine Dyrholm is een feest om naar te kijken, hoe vaak je haar ook gezien hebt.

Magere film. Vooral het weinig boeiende plot, met nogal wat mankementen en de voorspelbaarheid helpen niet echt. Ik heb anderhalf uur gekeken naar een nogal recht-toe-recht-aan verhaaltje over iemand die drugs steelt en probeert af te kicken, waarin eigenlijk 1 echt plotpunt inzit, die totaal niet sterk wordt uitgewerkt. Matig gedraaid ook.

Helaas Gus.

1,5*

Nadat ik de vorige Lola film had overgeslagen (ik kon het niet meer aan om weer naar een wanproduct te kijken), besloot ik deze film toch weer te kijken. Dit kwam door het ontzettend leuke en grappig klinkende verhaal.

Het verhaal was inderdaad wel aardig, maar was hier en daar een beetje inhoudsloos, in de disco bijvoorbeeld, waar dan ook een beetje veel te slap gelult werd.

Dan de twee hoofdrolspelers. Die vond ik echt heel leuk. Een Duitse sergeant met zelfmoordneigingen en een psychiatrische patiën die aan nihilistische wanen lijdt.

Hoe verzinnen ze het!

Verder waren er een paar leuke one-liners:

"Op de dood......Op het leven.....Op het leven na de dood."

en

Nike of Puma...Nike....Nike of Reebok.....Nike....Nike of Addidas......Nike.....Nike of Allah....(*stil*).

Ik geef voor deze film 3,5*

Het is al eerder gezegd, maar The Duellists is meer interessant qua vorm en iets minder qua inhoud. Prachtig gedraaid en ook de score van Blake valt positief op.

3,5*

Inderdaad een (verrassend) sterke film. Erg mooi camerawerk, sterke dialogen (ik stoore me persoonlijk totaal niet aan de regilieuze motieven) en zowel van Van Uchelen als de Muynck zetten beide een puike rol neer.
4* voorlopig...

Ik heb trouwens nog één vraagje, die hier vast wel iemand kan beantwoorden.
Die scène met dat varken zag er erg realistisch uit. Was dit ook een echt varken of werd hier gebruik gemaakt van trucopnamen?

Nolan's eerste echte meesterwerk. En de vergelijkingen die ik her en der lees met Kubrick zijn niet onwaar. Regie, camerawerk en de muziek van Zimmer. Alles klopt.

5*

Net als de serie; bij vlagen erg leuk, maar in z'n geheel helaas niet heel bijzonder.

3*

Nogal onevenwichtig. De film begint erg lollig, maar gaat al snel op een te gezapige toon over en vindt het maar zelden de juiste scherpe toon terug. Daarbij is de relatie tussen Robert en Owen vanaf seconde één totaal oninteressant. Geen chemie, niet spannend en behoorlijk voorspelbaar.

Jammer, aangezien het gegeven zich uitstekend leent voor een interessante heist/romantische/bedrijfsspionage/maatschappij kritische film. Nu is het een beetje van alles en een beetje van niks.

2*

Ik moet Olaf K. gelijk geven dat Duska ontzettend teleursteld. Ik kan zo twee positieve dingen noemen; het camerawerk en de geweldige Hoeks. Verder is Duska een zwak werk van Stelling. Het begint wel erg sterk, met de relatie tussen Bob en het kassameisje (dit levert enkele schitterende en vooral spannende scènes op, waarin de twee elkaar aftastten), totdat Duska in beeld komt. Op het eerste gezicht een vreemd en raadselachtig figuur, die met de minuut een interessantere background moet hebben, wil het nog enigzins interessant worden. Als dit verhaal over Duska dan daadwerkelijk komt, blijkt Duska totaal niet interessant te zijn en een evengrote sullige flapdrol, als anders. Zo kom je helaas van een koude kermis thuis en vraag ik me in hemelsnaam af waarom Duska uberhaupt in de film zit. De relatie tussen Bob en het kassameisje is vele malen interessanter (ze is net iets te oud voor een Lolita-achtige relatie, maar toch nog, volgens bepaalde maatstaven, veel te jongen voor een relatie met Bob) en daar had ik persoonlijk veel liever twee uur naar gekeken. Nogal een teleurstelling dus.

Wel voorspel ik in ieder geval een Kalf nominatie voor Sylvia Hoeks, de vrouw met de mooiste wenkbrauwen van Nederland.

Net 2,5*.

Zoals al eerder gemeld moet de film het vooral hebben van zijn fijne sfeer en opzwepende muziek. Want helaas begint de film na zo'n vijf kwartier een beetje te trekken en hiermee lijkt de director's cut (107min.) net iets te lang.

Maar toch beklijft deze horror-western wel, op een vreemdsoortige manier.

Voor nu 3,5*