Opinions

Verrassend sterk. Met name een erg sterk -en geestig- eerste uur en een goeie Stewart...

4*

Allemaal opzichzelfstaande films, gemaakt binnen een overkoepelend geheel, dus het is de vraag of dit op de site mag/kan. Maar goed, van mij mag het.

Gemaakt met waarschijnlijk een shitload aan budget, want enkele films zien er schitterend uit. De film van Tykwer stelt wat teleur, maar vooral die van Dani Levy is schitterend (en waarschijnlijk ook het duurst).

3*, omdat helaas toch de middelmaat wel een beetje overheerste...

Veel Belgisch geld, maar het merendeel van de producenten en tevens initiatiefnemers zijn Nederlands. Wellicht niet overal even geslaagd, maar wel een project met kloten, dat is aan alles te zien. En om acht jaar na afstuderen van de filmacademie zo'n film te maken is best bewonderenswaardig te noemen.

Helaas een niet geheel geslaagde De La Iglesia. Er wordt veel geprobeerd en veel gemixt op vele fronten (zowel qua stijl alswel qua genre), maar het geheel komt niet helemaal uit de verf. Komt het door de uitermate bizarre personages en hun meer bizarre geweldadige escapdes, het zwalkende script of de net niet visual effects. Een combinatie van alle drie gok ik..

2,5*

Was als fictiefilm waarschijnlijk is stuk interessanter geweest. Nu werd er vooral veel om de hete brei heen gedraaid.

2,5*

Leuk. Het karikaturale (en hier natuurlijk letterlijk cartooneske) acteerwerk werkt niet altijd even goed, maar zorgt wel meestal voor een brede grijns. Alle loftuitingen gaan echter naar camereman Storraro, die met z'n wijdgetrekte kleurenpalet en geweldige sfeer weet te creëren.

3,5*

Veel leuker dan ik gedacht had. De laatste Bond films van Brosnan vielen me namelijk erg tegen. De laatste echt leuke en goeie Bondfilm vond ik Goldeneye. Wel een erg simpel verhaaltje weer voor de zoveelste keer iemand die de wereld wil veroveren maar soms gewoon zo over the top dat het vermakelijk wordt. Ook erg leuk de verwijzingen naar andere films: Halle Barry die uit de zee komt en Q die zegt dat dit alweer z'n 20e horloge is. De special effects vielen me niet heel erg tegen, maar wel toen james Met z'n parachute en plankje op de hoge golven voer. dat zag er niet mooi uit, maar over het algemeen vielen mij de Special effects niet tegen. En tot slot natuurlijk de bloedmooie Halle Barry 3*

Ik moet zeggen dat deze film me toch wel wat tegen viel. Een paar jaar geleden zou ik deze film helemaal geweldig hebben gevonden, maar ik ben eigenlijk wel blij dat ik nu een iets selectievere filmsmaak heb.
Nu even over de film: het verhaal vond ik blij vlagen wel aardig, maar het was allemaal een beetje over the top:Willis die in z'n eentje tegen 12 terroristen vecht....YEAH RIGHT!!, het acteerwerk van Willis is redelijk, maar wordt overtroffen door de ijskoude Rickman en de actiemomenten in de film vond ik erg goed uitzien. Een klassieker in z'n genre, die nog vele malen ongelofelijk slecht is nagedaan. Toch geef ik er niet meer dan 3* voor.

Na een tijdje terug Die Hard I gezien te hebben, en al wat langer geleden het derde deel, was het nu tijd voor het tweede deel. Ik moet de Die Hard fans hier teleurstellen, want dit vond ik een erg over the top en cliché film.
Het niveau van deel 1 (het goeie script, de mooie actiescènes en gewoon het feit dat het iets nieuws was) word nergens in de film gehaald. Het verhaal is erg mager; er wordt bijvoorbeeld niets gezegd over de redenen van de ontvoering en waarom dat commandoteam nou gaat samenwerken met de ontvoerder, de cast acteert veel te gewoontjes (ik moet we zeggen dat ik niet echt een fan van Willis ben) en het goeie script van deel 1 heeft plaats gemaakt voor een cliché matig verhaal met saaie dialogen, weinig plotontwikkelingen en vele onnodige en onzinnige actiescènes.
Ik kan er niet meer dan 1,5* uithalen.

Indringende film, die bij vlagen ontzettend sterk is, maar op andere momenten helaas ook helemaal niet werkt. Met de cast is weinig mis - Klaver is uitstekend namelijk - maar dit zal vooral door de cameravoering komen. Enerzijds veel afstandelijkheid en anderzijds veel dicht-op-de-huid shots. Fascinerend, maar niet altijd evengoed werkend helaas.

Van Dusseldorp bewijst wel een filmmaakster te zijn om in de gaten te houden. De One Night Stand die ze hierna maakte, Subiet!, is ook zeer interessant. Niet zozeer filmisch als deze, maar meer qua thematiek.

3,5*

Onderwerp leent zich inderdaad voor een langere lengte. Komt nu nooit echt bij één van de twee, waar het meisje ook een persoon is waar je de aankomende twee jaar waarschijnlijk ook niet dichterbij zal komen...

Een clichématig rotzooitje, die tevergeefs probeert mee te liften op stijlkenmerken van meer succesvolle genrebroeders en zusters. Een hoop stoerdoenerij om niks.

1*

Weinig boeiend. Iets als Team America was tig keer grappiger en vooral scherper...

1,5*

Erg sterk. Komt wel ietwat traag op gang, maar zo gauw de setting is neergezet ga je langzaam mee met het ongeloof van Malkovich, die prachtig speelt.

Wat betreft het gebrek aan focus en climax; die mening deel ik niet. Juist de focus is duidelijk; de dochter wil geen problemen met haar buurman en wil geen problemen veroorzakeken door donkere Zuid Afrikanen te generaliseren.

En wat betreft de climax, of het ontbreken hiervan: Juist het besef van Malkovich dat hij het niet allemaal kan begrijpen is heel mooi. Hij wil dat zijn dochter actie onderneemt, maar zijn dochter wil het op haar eigen -en meer plattelandse- manier oplossen. De dood van de hond aan het eind -Malkovich geeft de hond en daarmee ook deels zijn dochter op- om toch uiteindelijk wel weer de toenadering te zoeken. Erg mooi.

4*

Sterk. Vooral erg grappig, aangezien het zeer waarschijnlijk niet eens zoveel van de werkelijkheid af zal zitten, mocht dit ooit voorkomen.

Het laatste half uurtje is enigszins voorspelbaar, maar dat mag de pret niet drukken.

Zijn ze al bezig met deel 2?

4*

Verrassend leuke film. De interessante combinatie van genre's valt vooral erg op; de film springt van teenpic/romantische film, naar een thriller en horrorfilm om weer te eindigen met het romantische gedeelte Beide gedeelten sluiten erg grappig in elkaar. Le Boef (die een stuk minder irritant was dan in Transformers) en de leuke Roemer vormen een leuk koppel overgens. Hoop haar vooral in meer films te gaan zien; heeft in ieder geval een leuk koppie mee, datnet een beetje anders is. Tevens mooi camerawerk van onze eigen Rogier Stoffers.
Al is het verhaaltje wellicht wat te voorspelbaar; je ziet het geheel natuurlijk van mijlenver al aankomen; er zijn genoeg interessante keuze's gemaakt (vooral in decoupage en montage, door dingen te laten zien, maar ze ook vooral niet te laten zien), waardoor Disturbia veel meer is, dan het zoveelste thrillerfilmpje.

4*

Een zeer verrassende film, aangezien ik een saai en traag drama van twee uur verwachtte. Niets bleek minder waar; bij vlagen enorm dynamisch, qua montage en cameravoering ondersteund met een verrassend hippe soundtrack.

Jammer dat je alleen een shitload aan informatie krijgt, waardoor mijn aandacht na verloop van tijd enigszins verslapte omdat er inmiddels zoveel personages rondliepen dat ik door de bomen het bos niet meer zag.

3*

Ondanks dat ie dik een half uur te lang is, en Waltz weer een beetje hetzelfde trucje als in Basterds opvoert is Django best vermakelijk. En wat is Jackson goed zeg!

3*

Rustig voort kabbelend verhaaltje, met mooi camerawerk, dat in Cannes dan ook beloond werd.

Vlotte, hippe en grappige documentaire, ook voor niet Kinks kenners en liefhebbers (waaronder ondergetekende zich ook onder kan scharen).

Hoofdpersoon Edgers weet de camera goed te bespelen en is daarnaast toch goed in toon gehouden door de regisseur (die jeugdvrienden zijn en dus wel op elkaar ingespeeld waren).

Jammer alleen dat het einde toch enigszins onbevredigend blijft, ondanks dat het op een vreemde manier toch wel klopt.

3*

Leuk geprobeerd, maar helaas maar ten dele geslaagd. De ambitie van Maas is groot, dat is te merken aan vele facetten binnen de film. Eén van de grote positieve punten is het sterke camerawerk van Felperlaan; grotendeels waan je je in een grootse Hollywood productie. Helaas stelt de film op bijna alle andere punten teleur. Het voorspelbare recht-toe-recht-aan script, de matige dialogen en het vlakke spel zorgen ervoor dat Do Not Disturb maar nauwelijks boven de standaard films binnen dit genre uitstijgt.

2*

Ik was erg benieuwd daar deze Spike Lee joint en al mijn verwachtingen die ik van te voren gemaakt had, kwamen ook nog eens uit.

Erg sterke goeie muziek (Radio Raheem met z'n Public Enemy) en vooral ook de geniale dialogen vielen op. Een film waarin je je echt kan inleven en je begrijpt ook elke actie van de hoofdrolspelers. Erg indrukwekkende film...

4*

Stiekem heel erg lollig natuurlijk. Uiteraard een verhaal van likmevestje, maar als je de knipoog in deze film niet ziet wordt het eens tijd dat je je ogen na laat kijken. Vele erg leuke vondsten (die overigens grotendeels ook al in de trailer zaten) doen veel goed, aan de matige cast en vooral script.

3*

Het scheelt waarschijnlijk een stuk om deze film op groot scherm te zien, zoals ik deed. De epische muziek en de weidse shots lijken zo beter tot hun recht te komen dan op je beeldscherm thuis. En ondanks dat er veel wel klopt aan deze film, beklijft het toch nergens. Ietwat te lang en te afstandelijk om ergens echt te emotioneren. Terwijl er genoeg in het materiaal zit om dit te doen, zou je zeggen.

3*

Eens met Matchostomos. Niet onaardig, maar weinig opzienbarend. Wel leuk om eens een keer iets van Errol Flynn te zien. Smaakt wel naar meer...

Een weinig noemenswaardig niemendalletje, dat op enkele momenten best lollig is (Chuck Norris...), maar grotendeels compleet mislukt in zijn voornaamste doel: grappig zijn.

1*

Bijzonder hoe Hallström dit soort films toch boven de middelmaat doet uitstijgen. Want call me a sucker, maar ik heb zitten janken als een kleuter.

Wel weer een aardig leuke film van Kevin Smith, maar ik heb hem wel eens beter in vorm gezien (Clerks. en Chasing Amy). Het absurde (in positieve zin) verhaaltje, gecombineerd met de vele rare (niet altijd in positieve zin) typetjes (Jay en Silent Bob blijven mijn favorieten), maakt van deze film een hier en daar erg flauwe, maar toch wel aardig vermakelijke film. 2,5*

Waar ik bij aanvang een ontzettend slome, trage en saaie film verwachtte, was ik uitermate verrast met het resultaat.

Von Trier brengt de kijker een experimentele en gedurfde film, waar hij het dan ook deels aan de fantasie van de kijker zelf overlaat, door maar het hoognodige te laten zien.

Dit gegeven wist ik van te voren al wel en ik had dus ook het idee dat ik hier problemen mee zou hebben, maar eigenlijk stoorde ik me hier geen seconde aan.

Wat mij betreft één van de beste films van Von Trier (en ja FK, deze man kan best wel goeie films maken).

4*

Deze film viel me, na 8½ weer, erg tegen. Ik vond hem erg traag, te traag eigenlijk en te lang. Ik heb deze film dan ook, verspreid over vele dagen, met moeite uitgekeken en ik kan dus niet echt zeggen dat ik me 'vermaakt' heb. De klassieke status van deze film ontgaat me dan ook volkomen. 2*