Opinions

Damn.... Kijk ff m'n nog niet gestemd lijstje na en ik kom deze tegen. Een van de beste van Stone (erg goeie regisseur trouwens) op NBK na. Schitterend verhaal, ook erg cool persionages (bij BB Thorthon dacht ik echt bij de aftiteling: "What the F*ck, was dat BB?") Ee dikke 4*

Van wat ik van Argento zag (veel te weinig) staat deze nu met stip op één. Een geweldige, sfeervolle film, waarvan ik bijna niet kon geloven dat dit zijn debuut is.

Vooral enorm sfeervol; dit zit hem vooral in de combinatie tussen het camerawerk van de meester Storraro en de beklemmende score van Morricone.

Kan niet wachten om meer werk van Argento te gaan zien.

4,5*

Erg mooi. Tot mijn spijt was ik in z'n geheel niet bekend met het Baan-debacle, maar wat een drama, in positieve zin dan. Erg mooi gedraaid door Bierkens en schitterende rollen voor Prins, Herbers en Bokma (hebben we al eens vaker gezien, maar wat is die man goed). Wel jammer dat het zo nu en dan een beetje moeite had de 'genreclichés' te ontstijgen. Een kleine smet op een verder fascinerende film.

4*

Bij vlagen traag een oersaai, maar daarentegen is de relatie tussen Brando en Schneider toch erg intrigerend en boeiend. 3*

Net als De Sica's Ladri di Biciclette is ook Umberto D er een van het zelfde soort. En waar het melo-drama in De Fietsendieven perfect gedoseerd blijft slaat de Sica hier enigszins door. 3,5*

Hoop mooifilmerij, maar helaas vrij incoherent. Wel een prachtige eindscéne overgens...

De vijfde film van Hughes die ik zie en wat is die man goed zeg. Mooi klein verhaal, waar drama en komedie uitstekend hand in hand gaan -zoals wel vaker bij Hughes- en vooral met een geweldige Candy. Nimmer gedacht dat ie echt zó goed is. Een talent voor zowel komedie als drama. Eén van de meest innemende rollen die ik in tijdens zag.

Hughes, ga weer eens films maken!

4*, met kans op verhoging...

Blijft een intrigerende filmmaker, die Glazer. Na Sexy Beast en Birth is Under The Skin de film die het meest vraagt aan de kijker. Bij Sexy Beast kon je nog een beetje achterover zitten, bij Birth al iets minder. En nu balanceert Glazer op het randje van fascinatie en irritatie. Waarschijnlijk een film die nog langer door blijft spoken in m'n hoofd. Voor nu 3,5*.

Bij vlagen geniaal, maar helaas net wat te lang; met name naar het einde toe begint de film een beetje te trekken en verslapt de aandacht. Maar zeer fijn te zien dat veelal Black Cat, White Cat-achtig niveau werd gehaald. Dezelfde fantastische muziek en absurde typetjes en situaties. Daarbij is Underground tegelijkertijd een fantastische ode aan en een mooi afscheid van Joegoslavië...

Dik 4*.

Verschrikkelijk. Als dit humor is... Kon er iig totaal niet om lachen.

Tegenvallende film. Mager verhaal met de uiteraard niet te vergeten romance tussen twee rivalen en ook van de actiescènes had ik meer van verwacht, helemaal voor een film die er zo donker en duister uit ziet.

Voor het laatst gezien toen ik een jaar of acht was, denk ik. Kon me er buiten de openingsscène en de vliegende hond niet veel meer van herinneren, laat staan dat de symboliek achter het verhaal me überhaupt duidelijk was.

Leuk om eens op groot scherm te zien (op Cinekid), maar echt indruk maken deed ie helaas niet (meer).

Voorspelbaar, maar toch wel sterk. La Lopez laat zien dat ze toch écht wel iets meer kan dan een beetje zingen. Redford en Freeman vond ik duidelijk minder; had het idee dat vooral Freeman z'n rollen a la Danny the Dog & Million Dollar Baby nog eens dunnetjes overdeed. Maar ach, het blijft een Hallstrom en Hallstrom is altijd sterk; ook als hij het niet is...

3,5*

Origineel niet gezien.

Een behoorlijk pover begin (mede doordat ik dacht dat ik in een geheel andere film zat), een behoorlijk pover midden en daarnaast ook een behoorlijk pover eind. Alle genre clichés worden uit de kast getrokken, met een totaal uit de lucht gegrepen einde als resultaat.

De enige keer dat ik schrok (en hoe!) kwam mede doordat ik dacht dat het schrikmoment al geweest was en ik met mijn hoofd bij heel iets anders zat (de mooie ogen van de actrice...)

1,5*

Goeie film, die met name naar het einde toe steeds sterker wordt. Mooi, die telefoongesprekken naar het einde toe. Raakte me diep...

4*

Niets toe te voegen aan bovenstaand commentaar van Kapp. Uitermate fascinerende documentaire, die lang op m'n netvlies zal blijven hangen, mede door de laatste vijf minuten. Fascinerend ook, dat de regisseur het anderhalf uur boeiend heeft weten te houden, zonder enige vorm van mondeling commetaar. Ben diep onder de indruk. Eén van de beste docu's die ik in tijden zag en eindelijk eens een docu zoals ik ze graag zie: show, don't tell.

4,5*

Waarom probeert Scott in ieder shot het testosteron richting het doek te gooien, ook als er echt helemaal niets aan de hand is. Camerabewegingen ok, maar de volgende keer met mate, meneer Scott...

I'm gonna fall in love with you..

you don't have to love me back..

I'm gonna give you my heart..'

Een schitterende film, met een heerlijke Marissa Tomei en een goeie Slater als de dromerige afwashulp/kerstboomverkoper. Misschien wel té herkenbaar bij vlagen, maar waarschijnlijk daarom ook zo goed. De dvd is besteld. Kan niet wachten om hem nogmaals te bekijken...

4,5*

Film met enkele zeer heftige scènes, die mij deden gruwelen. Ben altijd wel geintereseerd in de Tweede Wereld Oorlog, maar de meeste films die je ziet zijn toch vaak van het "alleen maar goeie Amerikanen/alleen maar slechte Duitsers" kaliber, enkele uitzonderingen daargelaten natuurlijk. Der Untergang kent dit probleem gelukkig niet. Zoals in elke oorlog, worden de vriendelijkste mensen soms gore zwijnen en de zwijnen soms de meest vriendelijkste mensen. En zelfs Hitler was, ondanks wat er mede door hem allemaal gebeurd is, een zeer vriendelijk persoon, vooral in zijn naaste omgeving. Een pluspunt om dit in zo'n film weer te geven vind ik, want dit is een gegeven dat te vaak 'vergeten' wordt in films over Hitler. Want meestal wordt Hitler toch neergezet als één of ander fascistisch zwijn, zonder enig gevoel en met 100% haat in zijn hart. Niet dat ik de daden van Hitler goedkeur, maar men moet ook niet blijven ontkennen dat Hitler wel degelijk een mens was. Misschien nog wel meer mens dan monster. Breekbaar en ook erg onzeker volgens mij, wat erg goed in de film naar voren komt.

Een minpunt aan de film, vond ik de verhaallijn(en) om Hitler heen. Was niet echt nodig volgens mij. Ik had nog graag meer Hitler en minder bla bla eromheen gezien. Ik was nou nog niet 100% overtuigd van de laatste zes dagen van Hitler.

Ondanks enkele heftige en indrukwekkende scènes, weet de film toch niet de indruk te maken die het zou kunnen maken. Wel één van de weinige films die handelt over de echte Hitler. Als barbaar én als mens.

3,5*

Iets meer dan aardig, mede door het prachtige begin.

Two thumbs up!

Prachtige animatie (al heeft de 3D me nog niet geheel overtuigd), maar vooral de meest ontroerende Pixar die ik tot dusverre zag (en volgens mij zag ik ze allemaal). Bij de beginsequentie waarin je de twee ouder ziet worden hield ik het nauwelijks droog. Fantastisch hoe er zonder dialoog en een minimum aan muziek zoveel bereikt kan worden.

Geheel geloofwaardig is ook dat Carl uiteindelijk vertrekt met zijn huis, door ook weer een klein simpel element dat eerder een belangrijke rol heeft gespeeld. Een kleine smet is dat het geheel op drie kwart een beetje flauwig en plat wordt, waardoor de Pixar magie voor even verdwijnt, maar met het schitterende einde het weer helemaal goed maakt. Op het randje van melo-drama, maar werkelijk precies goed.

Dik 4*.

Interessant uitgangspunt, maar de film weet helaas niet te overtuigen. Matig spel van met name Poncin, krakkemikkige dialogen en een einde dat je vrij snel ziet aankomen, maar een die uiteindelijk toch niet uit de verf komt. Blijft erg een papieren film, ipv dat het echt gaat leven.

2*

Het eerste uur is pretty awesome, maar zo gauw Peele de boel gaat lopen verklaren en uitleggen verlies je zo goed als alle spanning. En dat einde had prima gepast in een jaren '90 film.

Blijft een fascinerende film, met als grote kanttekening dat het aan kracht inboet als je hem voor de tweede (of in mijn geval de 3e) keer ziet. Met de voorkennis bij een volgende kijkbeurt is het leuk om te zien hoe 'hij' reageert op andere mensen. En dan blijkt het eigenlijk niet zo bijzonder te zijn als de eerste keer, helaas.

De gimmick aan het einde blijft een beetje flauwig helaas...

3,5*

Het eerste uur is prachtig; veel lange, brede en rustige shots die langzaam een verhaal vertellen. Helaas slaat de film na een uur een beetje om; het wordt allemaal iets drukker, veel minder van die prachtige lange shots, maar wel veel meer close-ups en veel meer gepraat (niet dat dit verkeerd is in een film, maar als je in een film het eerste uur de acteurs vrij weinig laat zeggen, maar in plaats daar van het beeld laat spreken, vind ik het jammer dat je dit in het tweede gedeelte juist anders om doet. De acteurs waren nu genoodzaakt het verhaal te vertellen (enkele shots uitgezonderd).

Toch 3,5*, omdat vooral het eerste uur toch wel verdomd mooi is.