Opinions

Na een leuk begin vond ik het wel ietsjes inzakken (de bedrijfsperikelen en haar vertrek naar Parijs), maar vanaf dat punt wordt de film vervolgens weer gaandeweg opgebouwd. Dat komt wellicht omdat ik echt een romantische komedie verwachtte, en dat is het ook wel, maar het bedrijfsleven van de familie Larrabee, waar ze bij inwoont, speelt ook een belangrijke rol in de film en is meer dan een simpele subplot. De film is dus wel breder dan ik had gedacht en wordt 'spannender' (al is dat wellicht een te groot woord) naarmate het vordert.

Leuk ook hoe Hepburn prima in staat is om zowel een jonge tiener als een deftige vrouw te spelen. Wel zag Humphrey Bogart (in de rol van Linus) er veel te oud uit (dat was hij ook) voor de personage die hij speelt, ook al probeert men dat in het script wat te rechtvaardigen. 3,5*

Mooie actiethriller met een lekker tempo. Qua verhaal is het weliswaar niets nieuws, maar vermaak biedt het zeker als je van deze genre houdt.

Mijn eerste Lloyd, en eentje die naar meer smaakt. Het bevindt zich ongeveer op hetzelfde (hoge) niveau als de films van Chaplin en Keaton die ik tot nu toe gezien heb. De film heeft ook genoeg inventiviteit met scènes als het hangen aan de klok, en het zich verbergen achter opgehangen jassen.

In deze komedie, waarin de hoofdpersoon (een winkelbediende) zich letterlijk omhoogklimt in zijn carrière wordt een romance als leidraad gebruikt: zijn vriendin aan wie hij zich voordoet als succesvol zakenman komt hem onverwacht op zijn werk bezoeken, met allerlei komische en problematische situaties tot gevolg. 3.5* voor deze eerste kennismaking.

Vermakelijke scifi/fantasy. De regisseur ontdekte ik met de film Time of Eve (2010) die zich afspeelt in een café waar illegaal robots bijeenkomen. Patema Inverted is wederom bijzonder en vermakelijk. Ik schaar het maar onder arthouse animé. Het verhaal gaat over een planeet waar door een ongeluk de zwaartekracht niet meer klopt, daardoor leven een deel van de inwoners "op z'n kop". De film volgt een jongen uit de ene wereld die in contact komt met Patema, een meisje uit de andere wereld. Klein verhaal, wel bijzonder en prachtig geanimeerd, met een fantasie die zo in het straatje van Ghibli past. 3,5*

Degelijke film. In tegenstelling tot velen vond ik juist de aanloop naar het transport het meest interessant. Een wereld met flink wat armoede wordt daar getoond waar iedereen z'n brood probeert te verdienen. Om die reden beginnen de hoofdpersonages aan een gevaarlijk maar lucratief transport van explosieven, wat zeker goed en spannend wordt gebracht, maar dat zich zoals elk transport wel een beetje laat raden. Tijdens dat spannende transport is het wel fijn dat er een ontwikkeling van de onderlinge relaties zich voordoet en dat de druk van hun levensgevaarlijke opdracht op hun psyche continu merkbaar is.

Het begin speelt zich af in een Zuid-Amerikaanse migranten-stad, waar het armoedige leven zich rond de plaatselijke kroeg/hotel afspeelt. Grappig dat de migranten hier Fransen en Amerikanen zijn die daar op zoek zijn naar werk. Het toont verder een vrij rauw beeld wat me niet ondenkbaar lijkt in het Latijns-Amerika van de jaren '50.

Qua taalgebruik zullen velen smullen aangezien er altijd kritiek is op Duitsers die geen Duits spreken. Hier spreekt iedereen de eigen taal, en met iedereen bedoel ik iedereen... De film schakelt constant en in volledige willekeur tussen Frans, Engels, Duits, Italiaans en Spaans. Een waar drama als je het mij vraagt, ik versta al die talen redelijk, en dus helaas goed genoeg om er gek van te worden, na de seconden dat het duurt om een taal te herkennen moet je alweer omschakelen naar een andere, en dat met een niet altijd volmaakte ondertiteling in taal X die uiteraard wegvalt telkens als taal X (of iets wat erop lijkt) wordt gesproken . De uitspraken met enorme accenten helpen daarbij niet, zoals o.a. die dame die zogenaamd alleen Spaans spreekt maar de taal helemaal niet beheerst en duidelijk alle zinnen fonetisch uit haar hoofd heeft geleerd en met zwaar Engels accent uitspreekt, zonder te weten wat ze zegt. Dus nee, geef mij maar een film waar de belangrijke dialogen hooguit in 2 talen worden uitgesproken door acteurs die die taal daadwerkelijk beheersen, want dit werkt niet.

Afgezien daarvan is het een hele degelijke film, met fraai camera- en acteerwerk. Terecht een klassieker. Ruime 3,5*.

Hele aardige miniserie over de tijd van de heksen, voor een groot deel op waargebeurde feiten gebasseerd. De film geeft een idee over hoe zulke beschuldigingen over hekserij tot stand konden komen. Jammer alleen dat ze in de eerste minuten slechte CGI in de film hebben gestopt, gelukkig is dat alleen maar het begin, dus niets om je door af te laten schrikken, want in de rest van de film komen zulke kitscherige scènes niet meer voor. Verder is het wel te merken dat de regie de nodige moeite heeft gedaan om het verhaal tot een miniserie van 180 minuten te rekken, het had makkelijk een half uur korter gekund. Ik zie overigens dat overal 240 minuten staat, maar de DVD die ik zag is van 180 minuten, geen idee of er echt een nóg langere versie bestaat. Prima heksenfilm. 3*

Twijfelgeval, eigenlijk zijn het twee verschillende films. Enerzijnds het verhaal over de virtuele wereld van Oz, een soort van Second Life-site, en anderzijds het verhaal dat zich in de 'echte' wereld afspeelt, dat laatste vond ik het meest interessante en ook meer herkenbaar voor wat betreft de kwalitatieve Japanse animaties. Het verhaal wat zich in Oz afspeelt vond ik, zeker in het begin, vooral in de weg zitten van het andere verhaal. Naar het einde toe vond ik dat minder storend.

Wat de film ook tegen heeft zijn de simpele animaties van de avatars uit de wereld van Oz. Ook voor zulke animaties moet er ruimte zijn, maar ik verwijt het toch een behoorlijk gebrek aan fantasie. De film kent echter ook wel zijn momentjes waardoor ik erg twijfel tussen een 2,5* en een 3*, al hou ik het overall op 2,5*. Veel van die momentjes weet de film ook niet te benutten. Zo was mij nou helemaal niet helder wat de familieverhoudingen waren met het bruine jongetje (of meisje?) die steeds achter de computer zat, er wordt wat mysterieus over gedaan maar het krijgt geen enkele diepgang. In de Spaanse dub die ik zag was zij(?) het zusje van een andere jongen die als "haar zus" werd aangeduid, dus weet ik het even niet meer... Ik heb dus geen idee wie die bruine jongen/meisje is en wie zijn/haar broer/zus is. Overigens had een betere vertaling (als daar de fout ligt?) niet tot een hogere score geleid.

Typisch gevalletje van "had beter gekund". 2.5*

Vermakelijke kerstfilm voor kinderen.

Aardige film, en een van de Spaanse klassiekers. Het is een boekverfilming en biedt ons een kijkje op het platteland uit de tijd van Franco, waar het land eigendom was van landheren waar de gewone man/vrouw afhankelijk van waren. Het verhaal is eenvoudig en toont de moeilijke omstandigheden waarin arme mensen leven, en hun ondergeschikte rol versus de landheren en hun luxe bestaan.

Acteerwerk en sfeer zijn uitmuntend, de harde omstandigheden maken de film soms onprettig om naar te kijken.

Ruim 3,5*

Lastig te beoordelen. De film is qua stijl (camerawerk) behoorlijk origineel, maar deze stijl werkt in ieder geval bij mij niet zo goed. Het zo dicht op de huid, of beter gezegd op de rug filmen gaf me juist een gevoel van afstand. Wel logisch eigenlijk want als je naar iemands rug zit te kijken dan wordt je er niet bepaald bij betrokken, bovendien schuil je je erachter voor alles wat er vóór diegene gebeurt, en je ziet er ook niets van aangezien je tegen iemands rug zit aan te staren. Dat alles zorgt voor een behoorlijke afstand waardoor meeleven een lastige opgave wordt.

Wat ook niet helpt is dat het verhaal (dat van de sonderkommando's) mij niet onbekend was, en in alle eerlijkheid is de rode draad waarvoor in deze film is gekozen (de zoektocht naar een Rabbijn) niet zo boeiend, het voelt erg onwerkelijk aan. Je zou toch denken dat Saul wel andere dingen aan zijn hoofd heeft. Ook als je een film als Shoah (1985) hebt gezien weet je dat er genoeg echte verhalen zijn die veel beangstigender en indrukwekkender zijn dan dit.

De film The Grey Zone (2001) behandelt hetzelfde thema maar met een interessanter verhaal en bovendien met een heel ander soort camerawerk. De cameraman wordt in die film regelmatig bij de groep betrokken wat je juist het gevoel geeft dat je als kijker wel daar bent belandt en daar deel van uitmaakt, en dat geeft een erg naar gevoel. Bij Saul Fia wordt het tegenovergestelde bereikt en voelde ik helaas weinig. Bij The Grey Zone verplaats je jezelf in de situatie van een sonderkommando en wordt je als kijker bijna gedwongen om te bedenken wat je zelf in zo'n situatie zou doen, iets wat ik bij Saul Fia totaal niet had. 2,5*

Dit is een film waar je met een volle maag heen moet. Al het lekkers wat voorbij komt stuurt je anders na afloop regelrecht richting de banketbakker...

Het is een film met hoge pretenties, die ze helaas niet waarmaakt. Het verhaal is veel te vlak, te simpel, te gemaakt, te voorspelbaar. Kortom, te gemiddeld.

Mijn tip: verlaag je verwachtingen voor je erheen gaat.

De film begint aardig, met een niet onwaarschijnlijke situatie waarin een dame na de dood van haar echtgenoot meer schulden dan bezittingen erft en het huis dreigt te verliezen. Maar dan ontpopt ze zich als drugsdealer en wordt de komedie een van de zoveelste met dat onderwerp, zonder dat het eigenlijk iets toevoegt. Het boeiende begin smelt als sneeuw voor de zon.

Qua acteerprestaties valt vooral die oude dame op, ze zet het typetje wel erg goed neer, wat zeker niet eenvoudig is met zo'n vrij karikaturaal figuur.

De hele tijd zat ik al aan 2 sterretjes te denken, tot het moment dat twee sympathieke dames van een kopje thee genieten . Die scene, en het vervolg in het winkeltje, kreeg me toch zeker wel aan het lachen. Een half puntje extra voor dat zeer geslaagde stukje.

2,5*

Erg mooie film waarop weinig valt aan te merken. Het acteerwerk is erg goed, daarbij opgeteld het beeld en de muziek maakt dat deze film erg sfeervol en meeslepend is. Niet alleen Tom Hanks en Emma Thompson, maar ook Colin Farrel en Annie Rose Buckley ('Ginty') spelen sterk.

De scenes met Walt Disney tonen vooral aan het begin duidelijk de vrolijke en ietwat overdreven Disney-stijl, terwijl de flashbacks een heus drama vormen. De verzorgde montage zorgt voor een goed evenwicht tussen beide. De film is duidelijk gericht op volwassenen, al is Disney de jonge fans niet vergeten. De kleine en subtiele grapjes houden het ook voor meekijkende kinderen leuk (zoals Mickey Mouse die voor straf tegen de muur moet kijken, of het meisje dat eieren probeert te leggen).

Het is ook in bescheiden mate (en niet storend) voor een stuk zelfpromotie, niet alleen van Disneyland, maar ook van Mary Poppins (1964), want na het zien van deze film is de neiging dan ook groot om de film uit 1964 met de vers opgedane kennis opnieuw te bekijken.

Mijn eerste indruk is dat deze film tegen de 4 sterren aan zit. Een van de betere en volwassen Disneyfilms.

Engelstalige versie gezien, met de stemmen van bekende acteurs als Milla Jovovich, Whoopy Goldberg, Sharon Stone... Aanvankelijk leek het een soort Russische Dreamworksproductie met personages afgekeken van Ice Age. De kwaliteit van de computeranimatie was aanvankelijk best aardig en veelbelovend, tot er snelle scenes zich voordoen want dan valt de animatiekwaliteit flink tegen.

Qua verhaal is het echt een kinder(lijke)film waar een volwassene snel een achtergrond mist. Het verhaal wordt ook erg direct gebracht. De film kon mijn aandacht niet vasthouden. Als avontuurlijke animatie voor kinderen wel aardig, maar wie het niet gezien heeft mist niets. 2*

Deze lag al een hele tijd stof te happen, ter gelegenheid van het genrechallenge-topic maar eens opgezet. Mijn verwachtingen waren niet bepaald hoog, en zijn wel uitgekomen. Het voelt aan als een deel om de reeks uit te melken, al moet ik toegeven dat het wel geslaagde grappen en parodieën bevat. Aardig tussendoortje, maar je mist niets als je het overslaat. 2*

Geen onaardige film met een prima cast. Het 'probleem' dat ik met deze films heb is dat het allemaal zo academisch en uitgemeten is, mijlenver zie je aankomen dat het voor de Oscars is gemaakt, daardoor verliest het wat mij betreft originaliteit en het vermogen om te verrassen. Degelijk en onderhoudend, maar ook voorspelbaar en inwisselbaar met andere typische Oscarkandidaten. 3*.

Absurd lage score hier, en op IMDb. Een Oost-Duitse scifi die niet bepaald onderdoet voor Amerikaanse of andere producties uit die tijd. Misschien dat de vele verwijzingen naar de atoombom in de VS verkeerd vallen, of omdat het een "Sovjet"-produkt is? Het is geen meesterwerk en de special effects konden soms beter, maar voor liefhebbers van scifi(klassiekers) is deze goed te doen. 3*

Hele fraaie en hier behoorlijk ondergewaardeerde scifi. Een meesterwerk is het niet, jammer genoeg is het te voorspelbaar, maar het verhaal (over een kolonie op een planeet waar ze tegen doorontwikkelde A.I.-robots moeten strijden) is behoorlijk uitgewerkt en over de rest valt er niet zoveel te klagen. De effecten zijn niet spectaculair maar daardoor ogen ze ook niet slecht. Een keurige minder bekende ruimtescifi. Kleine 3,5*.

De zevende ( ) Christmas Carol-verfilming die ik in de loop der jaren zie. Ik deel de meningen dat dit een van de beste is. Het scoort bij mij met 3,5* het hoogst, samen met de versies uit 1984 en 1999. Het fijne verhaal kan ik ondertussen wel dromen, en dat is eigenlijk wel jammer als je naar een film kijkt. Bij deze springt het degelijke acteerwerk en de sfeer in het oog. Ik ben er nog niet op uitgekeken, al denk ik dat geen enkele versie bij mij mijn eerste kijkervaring als jochie van ik vermoed de versie uit 1984 zal evenaren, al ben ik ook niet 100% zeker van dat dat de versie was die ik in de jaren '80 heb gezien.

Deze heb ik in de jaren '80 op TV gezien, en vreemd genoeg sindsdien niet meer op TV voorbij zien komen. Ook wat mij betreft is deze muzikale variant de beste Christmas Carol / Scrooge verfilming die ik gezien heb. Zeer sfeervol en met een goede mix tussen het vrolijke, droevige en enge uit de film, waardoor het als geheel prima wegkijkt.

Een hele ruime 3,5*, met kans op een extra halve ster in de toekomst.

Heel mager. Voor een film van eind jaren '80 voelt het nu al behoorlijk verouderd aan, en dat terwijl het originele verhaal (A Christmas Carol) tijdloos is. Als komedie begint de film sterk, lekker over de top met een gewapende overval op de opslagplaats van de kerstman, maar dan blijkt dat we helaas naar een film in een film zitten te kijken. Scrooged weet hierna het niveau van die film die men daar toont nergens te halen. Jammer, als je een komedie over A Christmas Carol wil maken dan moet je denk ik inderdaad flink over de top gaan en van het origineel afwijken, deze film doet dat nergens. Daardoor blijft er een i.m.o. slap aftreksel van het verhaal van Dickens over, met behoorlijk flauwe humor. 1,5*

Net voor de tweede keer bekeken, had het al heel lang niet gezien maar het duurde niet lang voor ik wist waar die over ging (de moorden van de 7 zonden). De eerste keer vond ik het een erg goede film, maar hij leent zich niet zo voor het opnieuw bekijken als je eenmaal weet hoe het loopt. Daarom half sterretje eraf. Maar voor wie het nog niet gezien heeft blijft het een goede film.

Derde 'Secret Garden'-verfilming die ik zie, en de meest gedetailleerde en uitgebreide. De indeling in 7 afleveringen van elk 30 minuten maakt het makkelijk om deze film af te kijken. De beeldkwaliteit is wel wat gedateerd en eigenlijk wordt het wel tijd voor een nieuwe, moderne, verfilming. De drie versies die ik zag scoorden bij mij allemaal 3*, met de visuele mogelijkheden van tegenwoordig moet het wel lukken om met dit materiaal een hele fraaie familiefilm te maken, zowel inhoudelijk als visueel. Qua verhaal, over een weesmeisje dat opgroeit in een landhuis met een geheimzinnige tuin, is dit een fijne vertelling die prima wegkijkt. Ruim 3*.

Best wel meegevallen, al is dat misschien omdat mijn verwachtingen erg laag waren. Dat het een meesterwerk als het originele El Secreto de Sus Ojos (2009) niet kon evenaren was te verwachten. Op zich wel fijn dat het geen exacte kopie is geworden, de details uit het origineel zijn wel bewaard gebleven, maar worden iets anders ingevuld, soms komen die amper verder dan een knipoog naar het origineel. Minder leuk vond ik zelf dat het allemaal ontzettend wordt voorgekauwd, de diepgang en mysterie uit het origineel is nergens te bekennen. Zodra ook maar de minste vraagteken bij de kijker dreigt te ontstaan wordt in deze versie meteen naar een flashback gegrepen om even uit te leggen hoe het in elkaar zit. Ook de chemie tussen de personages ontbreekt volledig, alsmede de veel rijkere achtergrond. Daarnaast voelt de poging om het verhaal iets anders te laten verlopen soms wel nogal geforceerd aan, waardoor sommige scenes lastig te plaatsen zijn, zoals dat paardenrennen.

Deze remake is een sterk vereenvoudigde variant geworden op het origineel, het wordt soms net anders gebracht waardoor het niet vervelend is om beide films te zien, maar de kwaliteit, chemie, sfeer, acteerwerk en diepgang van het origineel is hier nergens te bekennen. Alleen Julia Roberts doet hier goed haar best om in haar personage op te gaan, en daar slaagt ze ook in, zij is de enige die echt weet te overtuigen. Voor Kidman lijkt acteren wel dagelijkse sleur geworden, of ze had er geen zin in of ze voelde zich te goed voor de film, hoe dan ook erg slecht. Ejiofor weet zelf ook nergens uit te blinken, maar dat lijkt me ook lastig als je filmpartner geen zin lijkt te hebben. De platonische liefde tussen hun personages kwam totaal niet van de grond.

Als losstaande film geef ik het een magere 3*, versus de 5* die ik het origineel gaf. Wie het origineel niet heeft gezien, en van meer complexiteit en diepgang houdt, kan ik alleen maar aanraden om dat wel te doen. Dat verhaal zit wat anders in elkaar dus is het niet heel erg als je de remake al hebt gezien.

Met Zootopia in mijn achterhoofd had ik wellicht te hoge verwachtingen. Deze animatie/komedie is fraai gemaakt maar stelt naar mijn mening volwassenen een beetje teleur. De film is vooral op kinderen gericht en kent een vrij eenvoudig script zonder al te veel verrassingen. 2,5*.

Na een tijdje begon ik me af te vragen wanneer ik eindelijk interessante scenes zou kunnen zien die niet in de trailer verwerkt waren. Het meest aantrekkelijke zit erin verwerkt, waardoor ik het gevoel had dat deze film verder weinig te bieden had. De trailer is een prima samenvatting van bijna de helft van de film.

Het flinterdun verhaal is vrij saai en eentonig, de meeste humor vond ik aan de flauwe kant, ook ontbreken de romcomclichés niet.

Het (mislukt) sausje met levenslessen doet de film ook niet beter smaken. Tenzij je denkt dat het leven inhoud krijgt door ten koste van jezelf ver over het uiterste te gaan voor een bedrijf die je gaat ontslaan, of de emotie opzoekt door het nemen van vluchten met stomdronken piloten.

Dat de film enkele mooie beelden heeft die je ook in documentaires kunt vinden, en één leuk nummer bevat, redt de film niet.

Een romcom waarmee je de tijd doorkomt, maar verder erg matig.

Twee dunne sterretjes.

Een fijne animatie, qua stijl typisch jaren '80 maar wel van bovengemiddelde kwaliteit, zowel qua animatiebeelden, plot als dialogen. Het begin doet wat aan A Christmas Carol denken, kleine Tim is ziek en heeft medicijnen nodig, maar tot daar gaat de vergelijking op. Moeder muis gaat naar die medicijnen op zoek en dat levert een hele leuke en spannende avontuur op, waarbij ze de hulp krijgt van een wat klungelige kraai. Leuke jaren-'80 animatie, hoewel ik deze niet eerder had gezien levert het me wel wat jeugdsentiment op. Ruim 3,5*

Wat een topfilm zeg. Even dacht ik dat het niets zou worden, de film werd opeens traag en langdradig. Maar dat was meer een stilte voor de storm, opeens belandde de film in een stroomversnelling en bleef het de hele tijd ontzettend boeien.

De rode draad van El secreto de sus Ojos ("Het geheim in haar ogen") is het onderzoek van een lastige zaak, een moord op een jonge vrouw waarbij de dader spoorloos verdween. Een onderzoeker schrijft een boek daarover, en door middel van flashbacks zien we hoe dat onderzoek is verlopen.

Prima script, geweldig acteerwerk en ook weer mooi verfilmd waardoor je de sfeer goed kunt voelen. De film heeft erg veel oog voor de details (om maar een voorbeeld te noemen: de Olivetti die de A mist en Te Amo (Ik hou van je) niet kan schrijven waardoor Temo (ik heb angst) komt te staan) en een zeldzame diepgang: de passie die nooit verdwijnt (bij de dader, bij de man van het slachtoffer, bij de onderzoeker) en de straf van het "niets". Ook de diepgaande vriendschap tussen de strafrechterlijke onderzoeker en diens assistent vond ik zeldzaam mooi overgebracht.

Aanrader, wel even dat trage stukje uitzitten dus en blijven kijken want dat is het zeker waard. Films als deze zijn toch echt zeldzaam.

Aardige film. Secretos del Corazón werd genomineerd voor de Oscars, won 4 Goya's en ook een prijs in Berlijn. Dit geeft eigenlijk al aan dat de film heel correct is qua acteerprestaties, sfeer, cinematografie, etc. Een warme film met een fijne sfeer en veel sepiakleuren. Maar het is ook een film die heel keurig binnen de bekende kaders blijft en geen enkel risico neemt. Daarmee krijg je een correcte en interessante film, maar wel eentje die helaas niet bijzonder is. Er bestaan talloze films met kinderen in de hoofdrol die de wereld ontdekken, zich in de coming of age-fase bevinden, en volwassenen betrappen op vreemdgaan e.d., en deze weet zich daartussen niet te onderscheiden.

Het deed me erg denken aan de film Valentina (1982) - IMDb (staat binnen een weekje op MM), qua cinematografie zeer vergelijkbaar, en die ik verder wel op alle fronten beter vond dan deze. Het bevat ook meer emotie en uitstraling. Voor wie van deze film heeft genoten is die film zeker een aanrader.

En wat Secretos del Corazón betreft, het is een keurige en voorbeeldige film dus, maar te correct en braaf voor mijn smaak, nergens gedurfd of vernieuwend. Vandaar dat ik het hou op 3*

Doorsnee haunted house TV-filmpje. Wel erg clichématig (oud huis, muziekdoosje, verschijning, oud lijk, etc.), voor de doorgewinterde horrorkijkers zal deze film niets nieuws brengen. Acteerwerk is prima, de 'special effects' hebben wel te lijden van het lage budget (en daarmee doel ik vooral op de verschijning van de geest), maar ach. Onderhoudend filmpje, waar de regisseur met weinig middelen de moeite heeft gedaan om er het beste van te maken. 2.5*