Opinions

Kleine rustige film, met een eenvoudig verhaaltje dat wel boeiend gebracht wordt, wat resulteert in een bijzondere en sfeervolle film. Leuk om een keertje gezien te hebben, en een prima debuut van deze regisseur.

Charmante en sympathieke film. 3 ruime sterretjes.

Prima film, en fijn om gezien te hebben, ook uit historisch oogpunt erg leerzaam. Acteerwerk en cinematografie vond ik overtuigend, al kon de belichting misschien wel wat beter, op den duur gingen de sepiatonen wat vervelen. Het had van mij ook een half uurtje korter gemogen.

De nadruk ligt, zeker in het middenstuk van de film, vooral op het politieke gebeuren en de rol van de kerk daarin, waarbij het leven van de bevolking destijds eigenlijk als aanjager en achtergrond wordt gebruikt van het politieke verhaal dat zich daar afspeelt. Wel logisch aangezien de film over de priester Daens gaat, maar ik had dat juist graag andersom gezien, met meer aandacht voor het leven destijds en wat minder voor de politieke en kerkelijke beslommeringen die mij persoonlijk minder intereseren.

3,5*

Gemengde gevoelens. Het begin, met zo'n stoer scheldende hoofdpersoon, deed me het ergste vrezen. Gelukkig bleef ik met wat tegenzin kijken en trekt de film daarna wel bij.

Het verhaal romdom de buyers clubs en de noodzaak ervan was interessant, en eerlijk gezegd ook heel actueel. Door alle EU-bezuinigingen gaan we die kant op, en onze eigen Marijn Dekkers (CEO bij Bayer) liet zich een jaar geleden wat ongelukkig maar glashelder uit: Bayer maakt geen medicijnen voor de armen. En bij de andere multinationals is het niet veel anders, men gaat over lijken. Zo ook Sovaldi, dat voor ca. $150,- wordt gemaakt maar waarvoor $95.000,- wordt gevraagd (en betaald), met ontelbare doden tot gevolg onder diegenen die geen $95.000,- kunnen betalen voor iets wat $150,- kost. 30 jaar later zijn we niets opgeschoten en dat maakt dit onderwerp jammer genoeg heel eigentijds.

De film schijnt het niet zo nauw te nemen met de feiten, die buyers clubs hebben echt bestaan en werden voornamelijk door gay's gerund, terwijl de film hier een Texaanse homohatende cowboy als (anti)held portreteert die de arme verloren hulpeloze gay's het leven redt. Kennelijk was het echte verhaal niet goed genoeg voor Hollywood. Maar goed, als film is het best genietbaar al had het wel wat korter gemogen, en McConaughey acteert inderdaad goed, al zijn al die prijzen en nominaties wellicht wat overdreven.

3 a 3,5*

Degelijke drama met thrillertrekjes en veel oog voor detail. De eerste helft van deze film is heel 'naturel' en 'huiselijk', vol met realisme en sterke acteerprestaties. Het verhaal over een groepje vrienden die een weekend bij elkaar komen is heel herkenbaar. Waar menig ander regisseur met zoiets op een saaie film of op een komedie uit zou komen weet de regie het hier steeds realistisch én boeiend te houden. Het doet me in de verte wat denken aan de gebroeders Dardenne en aan Haneke, die zouden deze film ook zo kunnen hebben gemaakt.

Van tevoren wist ik weinig af over deze film, en dat is toch wel de beste manier om hiernaar te kijken. Teveel informatie verpest het kijkplezier. De verdwijning van Elly kwam dan ook als een enorme verrassing. De 'actiescènes' tijdens en na de redding van het kind laten het realisme niet los, evenals de reacties van de kleine kinderen als de jongen in het water ligt. Ook daarna blijft de film realistisch, heftige emoties zoals opluchting, woede, de eigen schuldgevoelens of het zoeken naar een schuldige/zondebok volgen elkaar op en komen overtuigend over. Alleen de autoriteiten die zo lakoniek handelden ('die lijk die spoelt wel aan') leek me erg lomp en overdreven. Als de 'broer' zijn intrede doet vind ik dat de film ook wat aan realisme inlevert, het verhaal wordt dan wat vergezocht (al is dat voor Iraanse termen misschien helemaal niet vergezocht), en ook de acteerprestaties worden dan ietsjes minder (bijvoorbeeld het beven van de vriendin van Elly tijdens de 'ondervraging' door haar broer/vriend).

De film werd door Iran aangedragen voor de Oscars in de categorie Foreign Language, werd uiteindelijk (onterecht) niet genomineerd, waarschijnlijk mede door de sterke concurrentie van films als El Secreto de Sus Ojos (terechte winnaar), Das Weisse Band en Un Prophète (die laatste twee vind ik minder goed dan deze).

Eerlijk gezegd is er weinig Iraans aan deze film, zeker wat de eerste helft betreft. Dit verhaal had zich om maar wat te noemen aan de Franse kust kunnen afspelen. Mijn enig puntje van kritiek is dat deze film het land als een heel westers portreteert, alles is koek en ei daar. Ik denk dat de film eigenlijk toont hoe Iran ooit was, en niet hoe Iran nu is, zeker als je een film als Persepolis (2007) hebt gezien, met de geschiedenisles die die film ons biedt kun je je moeilijk aan die conclusie onttrekken. Maar daardoor kreeg het met een westers en modern Iran natuurlijk wel de goedkeuring van de Iraanse autoriteiten en werd het voor de Oscars aangedragen. Het is de eerste Iraanse film die ik zie waar de hoofdrollen niet door kinderen worden gespeeld om zo de censuur te ontlopen. De film oordeelt volgens mij ook niet over het huidige Iran, maar toont een vrij milde versie ervan die bovendien ook acceptabel is voor de meer fundamentele tak die hierin waarschijnlijk herkenning ziet in hoe fout het kan aflopen als een vrouw vreemdgaat. Terwijl wij daarin zien hoe nodeloos ingewikkeld ze het leven maken met die starre man-vrouw-regeltjes.

Degelijk, tegen de 4* aan wat mij betreft, even laten bezinken.

Onderhoudende komedie. Lekker luchtig filmpje om de middag of avond al dan niet met popcorn door te brengen.

Jammer van de magere bijrol dat Moretz heeft, gemiste kans.

Mix tussen hounted house en alien invasion-films. Weinig origineel en behoorlijk vol met clichés, maar wel aardig onderhoudend, het doet ook niet veel fout. Het is geen film die je lang bijblijft, niets bijzonders eigenlijk, maar als tussendoortje kan het geen kwaad, zeker niet voor de liefhebbers van het genre. Hoewel het geen echte TV-film is valt het wat mij betreft wel in die categorie. 2,5*

Behoorlijk doorsnee horror, met wat geforceerde schrikmomenten, die af en toe wel hun doel bereiken. Het had ook veel weg van een TV-film. Slechts zo'n 90 minuten en toch vond ik het lang duren.

Het verhaal speelt zich af rond een plek waar een sekte massaal zelfmoord pleegde, en is op zich interessant, maar de uitwerking ervan vond ik duidelijk onder de maat. Ook vond ik het allemaal wat abrupt eindigen, want we weten dus niet waar de echte Sarah nu is, beetje onbevredigend.

Dankzij de score en de meningen hier was ik al vooraf gewaarschuwd dat deze film wellicht niet al te best zou zijn. Het was onlangs op TV en het verhaal sprak me redelijk aan. Vlekkeloos is de film zeker niet, er zitten zelfs behoorlijk wat grove fouten in. Toch is het met verwachting en verstand op nul wel vermakelijk te noemen. Het helpt ook dat de film niet al te lang duurt en behoorlijk wat vaart heeft, waardoor het niet langdradig aanvoelt. Aardig als popcornvermaak mits je er niets van eist of verwacht. 2 a 2,5*.

Op zich geen slechte zomerblockbuster, veel van het vorige deel wist ik niet meer, maar dat was geen probleem om deze (eenvoudige) film te volgen. Het verhaal is recht-toe-recht-aan, voorspelbaar, en zit boordevol met hollywood-clichés, vooral het begin was het een opeenstapeling van clichés.

Grootste minpunt wat mij betreft ligt niet eens in de clichés, of in de vreemd uitziende apen te paard, maar het zit vooral in de voorliefde van Caesar voor de mens, dat neemt op den duur ergerlijke proporties aan, waarbij de regie het maar niet kan laten om Caesar steeds naar de mensheid op te laten kijken (ook al gaat hij wel doodleuk een oorlog aan, iets wat helemaal niet bij zijn persoonlijkheid of bij de rest van het verhaal past.

Popcornvermaak. 3*

Fraaie scifi-klassieker. Een van de weinige die ik nog te gaan had. Prima script en acteerwerk. Wetende dat deze film 70 jaar oud is valt er over de (schaarse) special effects niets te klagen, ik ken genoeg eigentijdse CGI-films met veel slechtere effecten. Het lijkt me ook een film die de weg heeft gebaand voor de vele scifi-films die hierna zijn gemaakt. Richting de 4*

De vondst van het lijk van een jonge vrouw vormt de rode draad van deze film. Het is een goede, harde, dramathriller die het verhaal vertelt van de personen die op een of andere manier een verband houden met het dode meisje.

De film heeft een indeling dat meer aan een boek doet denken dan aan een film, in opeenvolgende hoofdstukken wordt telkens gekeken naar één van de betrokken personen. Naarmate we vorderen in de film komen we steeds meer te weten over wat er kan zijn gebeurd.

Alle personages leven in moeilijke, soms deprimerende, omstandigheden die deze film goed weet neer te zetten. In deze zin deed het me ook denken aan het eveneens goede en ook harde dramathriller Winter's Bone (2010) , al is dat een totaal verschillende script.

Al met al 3,5 a 4 sterren.

Ben geen fan van zombiefilms, maar deze was zeker aardig. De film oogt aanvankelijk (zonder zombies) erg realistisch, het speelt zich af rond de live-opnames van een Big Brother-reeks. Dat realistische maakte het aanvankelijk wat saai, helemaal qua cinematografie, maar daarmee ook heel geloofwaardig, waardoor de film wel 'echt eng' aanvoelt wanneer de zombies eenmaal hun intrede doen in het verhaal. De indeling van deze miniserie, met korte afleveringen, zorgt ervoor dat er steeds voortgang en spanning in het verhaal zit. 3,5*

In de hoop een soort van nieuwe Kick-Ass (2010) te ontdekken ben ik deze film naar aanleiding van de goede ontvangst gaan bekijken. Moet zeggen dat de teleurstelling enorm was, de film schaar ik eigenlijk in hetzelfde rijtje als Kingsman (2014), ook een grote teleurstelling. Zowel Kingsman als Deadpool zijn veel te flauw en kinderachtig voor mijn smaak, ik behoor duidelijk niet tot de doelgroep. Een hele magere 2*

Deze Tarantino bevat helaas veel te veel vermoeiende en oninteressante dialogen. Daar moet je je doorheen werken voordat het in het laatste kwartier op gang komt, het is dan zo voorspelbaar dat ik vooral blij was dat het was afgelopen. Als hommage aan jaren'70 grindhouse-films straalt het teveel dat B-niveau uit. Helaas. 1*

Goede thriller met een aardige plot dat af en toe weet te verrassen. Drie Mossad agenten gaan in Oost-Berlijn undercover op zoek naar een oorlogsmisdadiger om deze vervolgens naar Israel over te brengen en daar te berechten. Voornamelijk is het een thriller, maar met een redelijke portie drama, een tikkeltje romantiek en ook enkele aardige actiescenes. Het begin wordt met diverse niet-chronologische fragmenten verteld, wat de nodige concentratie vereist.

De spanning wordt goed opgebouwd en de film weet die ook redelijk goed vast te houden. Het verliest halverwege helaas om diverse redenen wat aan geloofwaardigheid. De film mist net dat ene puntje op de i dat er een hele goede thriller van had kunnen maken, maar het is beslist het bezichtigen waard.

3,5 sterren.