Opinions

De laatste keer dat ik nog iets van Cuarón had gezien, was geleden van Gravity en dit is wel een heel andere film geworden, waarmee hij bewijst een goede filmmaker te zijn.

In het begin vreesde ik een beetje dat het een vrij platvloerse film ging worden met schetenlatende, geile puberjongens, maar eens de roadtrip is ingezet met Luisa krijgen we een sfeervolle en vooral sensuele film voorgeschoteld. De zwoele zomerse sfeer is erg genietbaar, de verschillende seksscènes zijn functioneel en het voelt vooral allemaal realistisch aan wat er zich afspeelt tijdens de trip. De spanning die tussen de 2 jongens ontstaat wanneer Luisa met beide seks heeft, zorgt voor de nodige wrevel. Ook interessant is de ruzie tussen de 2 jongens over de bekentenissen dat ze seks hebben gehad met elkaars vriendinnen. Eigenlijk is het nooit echt duidelijk of het echt gebeurd is of dat de jongens het gebruiken om elkaar te kwetsen.

Geslaagde film van Cuarón dat ook nog eens een sterk einde heeft. Dat Luisa ongeneeslijk ziek was tijdens de rit plaatst alles in een ander daglicht wat er gebeurd is tijdens de trip en eerlijk gezegd had ik het niet zien aankomen.

3.5*

Voor een doordeweekse feelgood is dit een erg stevige top-250 notering. De hele uitwerking is vrij standaard en erg voorspelbaar van de celgenoten en zelfs het gevangenispersoneel die meer en meer van Memo gaan houden tot de getuige die vermoord wordt en de oma die sterft. Alles wordt vrijwel vanuit het boekje gedaan en nergens zit er iets verrassends is. Zelfs het voltrekken van de doodstraf van Memo geloofde ik niet, want anders zou het natuurlijk geen feelgood film zijn. En inderdaad, op het einde komt er nog een twist waaruit blijkt dat een andere gevangene de plaats van Memo heeft ingenomen aan de galg. Verder vond ik het personage van Memo te geforceerd om echt sympathiek over te komen en dat is toch cruciaal in een film als deze.

Magere 2*

Ondertussen ben ik aan mijn 4e Kurosawa aanbeland (vooral High and Low heeft erg veel indruk gemaakt), maar hier had ik toch een tikkeltje meer van verwacht.

Het verhaal rond de relatie tussen de dokter en de zieke crimineel kan op zich wel de hele speelduur boeien, maar na een tijdje viel de film toch een beetje in herhaling wanneer dokter Sanada Matsunaga opnieuw een veeg uit de pan geeft. Gelukkig verschijnt Okada ten tonele om extra spanning aan het geheel te geven.

Ik heb me op zich wel kunnen vermaken met deze film en voor een groot deel is dat toch te danken aan Takashi Shimura die een heerlijke rol neerzet als dokter Sanada die de hele tijd loopt te zuipen en te roepen. Eigenlijk is Toshirô Mifune een bekendere naam voor mij, maar Shimura steelt hier toch meer de show.

Niet de topper waar ik lichtjes op gehoopt had, maar nog steeds een meer dan degelijke Kurosawa.

3.5*

Aangename Kurosawa

Kurosawa weet in deze Yôjinbô een leuke sfeer te creëren. Het verhaal en de hele setting van het dorp deed me veel aan een Spaghettiwestern denken en het is wel leuk om te zien dat deze film als een inspiratiebron werd gebruikt. Op zich is het allemaal niet hoogstaand, maar er zitten wel genoeg goede scènes in de film en het is ook een stuk luchtiger dan de andere Kurosawa's die ik tot nu toe gezien heb. De scène waarbij de 2 kampen aan het gevecht beginnen, maar elkaar toch niet durven aanvallen, is zo'n leuke scène waarbij je aanvoelt dat deze film niet al te serieus moet opgenomen worden. De zwaardgevechten konden wel wat beter uitgewerkt worden, want de meeste duurden maar een handvol seconden.

Geen meesterwerk, maar wel een erg vermakelijke Kurosawa.

3.5*