Opinions

Yup, zeg maar gerust, enorm over the top. Precies datgene wat deze film toch een teleurstelling voor mij maakt.

Ik had er veel van verwacht, visuele geliktheid en moderne filmstijl gekoppeld aan dit verhaal. Waar ik wel een beetje bang was voor teveel aandacht voor mooie shots etc. kwam het euvel uit geheel andere hoek.

Sorrentino is visueel fantastisch bezig hier, zelfs veel meer nog als in Consequenze dell'Amore, maar hij maakt iets heel toneelmatigs van het verhaal, een grote karikatuur van Andreotti en de hele politiek. daarom wordt het enorm afstandelijk, warrig en soms zelfs wat surrealistisch. Volkomen misplaatst allemaal, ik snap echt niet wat voor bedoeling hij hiermee heeft.

Je hebt dan ook constant het idee naar acteurs te kijken ipv echte mensen, kennelijk is Sorrentino toch veel meer geschikt voor non-fictie dan voor zo'n bloedserieuze, waargebeurde geschiedenis.

De film is verder gewoon schitterend om te zien, maar inhoudelijk nogal een sof geworden.

Ik denk ook niet dat veel mensen hier ook maar 70 procent van alles kunnen vatten. Buiten de warrige vertelstructuur is de film ook nog eens gebaseerd op allerhande zaken waar wij hier weinig tot geen kennis van hebben. Ik heb wel een klein beetje wat gelezen over die tijd en Aldo Moro etc. maar ik denk dat het alleen voor Italianen echt duidelijk is.

De personages en namen vliegen je ook nog eens als een mitrailleursalvo om de oren.

Slechte combinatie dit van Paolo! Volgende keer maar weer een stylistisch geschikter onderwerp. Kleine 3 sterretjes van mij.

Film die echt onnavolgbaar slecht begon, stond echt op het punt hem af te zetten. Wat een chaotische rommel, sloeg nergens op, acteerwerk was niet te geloven zo triest en de montage en camera deden me nog het meest denken aan amateuristisch werk als Evil Dead.

Gelukkig daarna toch nog verder gegaan want er zitten wel spaarzaam geinige stukjes in granaat in helm, gooien van baby, 'close shave'

Verhaal en dialogen zijn uiteraard al helemaal te verwaarlozen, maar als de shootout eenmaal begint is het al een stukje vermakelijker. Mede ook door Karyo. Hadden ze beter meteen mee kunnen beginnen.

Hoe Cassel en vooral Bellucci hierna nog een respectabele acteercarriere hebben kunnen opbouwen is wel knap te noemen.

Pfff.. wát een verspilling van talent zeg.

Hadden al die topacteurs niet wat beters met hun tijd kunnen doen dan deze duffe onzin?

Enige leuke was Strange zelf in het 1ste half uur of zo

Vond hem wel grappig Trefbal, hoe verzin je het. En natuurlijk zo'n toernooi met uiteenlopende teams (Skillz that Killz ) .

Gewoon een soort parodie op de standaard sportfilm, maar met wel een aantal behoorlijk grappige momenten (en ook wat te flauwe).

Gemiddelde is toch wel idioot hoog hier vooralsnog.

Ik ben wel een hondenfan, maar zelfs de grootste liefhebber moet toch toegeven dat dit verhaaltje wel erg makkelijk en simpel in elkaar steekt.

Om niet te zeggen voorspelbaar.

Had allemaal wel iets volwassener gemogen.

Leuk dat iedereen deze film opeens gaat bekijken . Ik wil 'm eigenlijk ook wel weer eens zien. Ben het erg met Goodfella eens; het sfeertje in deze film is geweldig. Een soort zomers, decadent, Zuid-Europees sfeertje waar the Talented Mr. Ripley alleen maar van kan dromen. Het verhaal is nu eenmaal te mager, dus daarom geen topper in mijn ogen. Misschien bij herziening...

Klopt, een mooie 81/2 variant (en inderdaad, Amarcord dacht ik ook aan door de scenes in de huisgrot ) met een sublieme regie en vormgeving wat je wel aan Pedro kunt overlaten.

Verhaaltechnisch zitten er wel stukken in die wat minder zijn maar als geheel toch weer mooi vakwerk.

Ach, ach...de film pretendeert een hoop, professioneel gemaakt, redelijk budget (vermoed ik), en een gouden gegeven (het leven van de grootste Nederlandse gangster) maar kan het toch niet echt waarmaken, vooral verhaaltechnisch gezien.

Er zitten zoveel onduidelijke stukken in dat het me op een gegeven moment gewoon nauwelijks meer interesseerde. Erg van de hak op de tak.

Waarom krijgt Adrie niet gewoon zijn geld? Als de politie die dealer op de hielen zit, kunnen zij zomaar zijn partij overkopen? en niemand die dat merkt? en die dealer komt later weer terug om ze te vermoorden? en dan is ie weer weg? En zijn vrouw verkoopt zomaar die partij en denkt dat niemand dat zal missen of zo? en zo waren er wel meer vage dingen.

Toch is het wel het kijken waard, mits je niet teveel op het verhaal let. Goede Lammers, paar leuke bijrollen, veel vaart.

Wat een druk, luidruchtig gedoe zeg . Ik mag toch hopen dat Scott een andere richting in gaat slaan.

Toegegeven, de film heeft soms aardige momenten (dat mag ook wel in dik 2 uur), maar over het algemeen is het gewoon een saaie videoclip. Het verhaal had best aardig kunnen zijn, mits er niet zo nadrukkelijk gezocht was naar 'hippe' shots.

En Knightley bakt er alwéér helemaal niks van . Wie gaat dat mens in hemelsnaam toch casten.

Spannende en goed gemaakte thriller, maar na afloop zat ik vooral met vragen. De film wordt gaandeweg steeds onduidelijker en houdt er dan maar mee op. Ik vraag me af of IK het verhaal gewoon niet snapte of dat dat de bedoeling is geweest (met name het einde). Iemand zin om het uit te leggen? Ik houdt het op 3 sterren totdat het 1 en ander me wat duidelijker is geworden.

Ach ja, best wel geinig. Voor een interessant portret zou ik er niet aan beginnen, aangezien het niet zozeer een documentaire over Hughes is als wel, zoals de makers zelf al zeggen, meer een soort liefdesverklaring aan zijn werk.

Het leukste aan de film is het weergeven van het tijdsbeeld ten tijde van de Hughes komedies en de manier waarop hij de tiener highschoolfilm echt een gezicht gaf. Films met personages waarmee de tieners zich daadwerkelijk konden identificeren ipv die overdreven meuk van heden ten dage. Zelfs voor jongeren van tegenwoordig.

Zoals één van de huidige tieners al zegt in de film:

'I have never fucked a pie, but I have skipped school on occasions...'

Ook dat zo iemand als Molly Ringwald tegenwoordig nooit meer zou kunnen doorbreken als tienerster in Hollywood met haar veel te 'gewone' uitstraling.

Toen stonden tienersterren niet elke dag op blogs van showbizidioten met hun al dan niet vergrootte borsten of hoeveel coke ze hadden gesnoven die avond.

Al met al wellicht vooral een nostalgisch portretje van flimmakers die zijn opgegroeid met Hughes' films (net als ik) en dat maakt het wel leuk.

Het hele gedoe en de roadtrip om Hughes daadwerkelijk te vinden en te interviewen boeide me totaal niet, beetje studentikoos gedoe allemaal.

Bizarre maar bijzondere film.

Wij als Nederland hebben hier sowieso al een soort van binding mee aangezien dit het MH 17 gebied is, wat dat betreft mooi om te zien wat een onbeschrijflijke puinhoop het daar is waar bij het je niet eens verwondert dat er opeens zo'n ramp kan plaatsvinden.

Als film is het een soort kruising tussen een type mockumentary en (wat iemand hierboven idd al schreef) een soort Fellini-achtig surrealistisch toneel.

Er zit buiten de oorlog niet echt een duidelijke rode draad in maar als geheel vormen de fragmenten toch wel een boeiend inkijkje in de wetteloosheid van zo'n gebied.

Vandaag weer even gekeken, hoewel ik 'm eigenlijk al wel kan dromen. Al Pacino is gewoon weergaloos in zijn rol. Vooral de scene dat ie in zijn rode trainingspakje thuis Donnie allerlei belangrijke lessen probeert te leren is geniaal. Een schlemiel die toch hoopt ooit nog eens waardering te krijgen en dan maar een jonkie tracht in te wijden. What are you doing?, Wiseguys keep their money in a roll...Beaner on the outside..like this.

Zalig filmpje.

Weer eens wat anders. Een high school nerdfilm met een achtergrond in South Central. En dan ook nog eens met een 90s hiphop fetish, inclusief soundtrack. Wow.

Verhaaltechnisch niet meer of minder dan de normale stompzinnige jongerenfilm, maar met veel meer originaliteit uitgewerkt. Daarnaast wat leuke filmische geintjes.

Hop, gewoon 4 sterren.

Ik doe er een halfje bij. Zoals meerdere mensen hier zeggen blijft de film je achteraf beklijven.

Ik las ergens online de review: 'alsof je door de motregen wandelt en thuiskomt en blijkt dat je zeiknat bent'.
Perfecte weergave van wat deze film doet in al zijn gelaagdheid.

Zit vol schitterende scenes maar de mooiste was wellicht als Kafuku en zijn chauffeuse bij het Koreaanse echtpaar eten en de man het verhaal van zijn doofstomme vrouw vertaald. Je ziet die ogen van de twee zo mooi van de vertaler naar de originele vertelster gaan en weer terug. Zo subtiel en menselijk

Colman is geweldig in zijn Oscarwinnende rol, maar het verhaal over een nogal doorgeslagen method-actor is me wat te theatraal, niet in het minste door de lange Othello-vertolkingen in de film.

Ik snap best waarom dit zo'n klassieker is, maar het is in zijn totaliteit niet helemaal mijn ding.

Boven verwachting goede film. Erg mooi gefilmd en geacteerd en een mooi ingetogen verhaal.
Ik snap niet dat mensen Norton hier niet overtuigend in vonden, hij deed het toch erg knap.

Tevens vind ik het onzin dat de scene dat hij haar neerschoot zomaar uit de lucht kwam vallen. Je ziet van tevoren al duidelijk (maar subtiel en niet zo hapklaar uitgelegd) dat hij een donkere kant heeft en nogal labiel is en fijn met pistooltjes speelt, dan is het wachten op iets dat helemaal verkeerd loopt

Ik vond de muziek trouwens ook prima gekozen.

Ambitieus en origineel idee, dat wel een vrolijk filmpje oplevert met leuke muziek.

Het was helaas niet helemaal mijn ding, vanwege de vele flauwigheden. Dat mag dan wel de bedoeling zijn, om zo het sixties sfeertje er in te houden, maar het blijven nog steeds flauwigheden.

Dit is het idd niet helemaal.

Het verhaal is natuurlijk bekend, maar ik heb wel eens leukere uitwerkingen gezien, al is Tracy wel behoorlijk goed.

Leuke verrassend sensuele scene voor die tijd ook met Tracy en Bergman in het begin van de film.

Groot minpunt: Ingrid Bergman met Londens accent. .

Op zichzelf een vrij flauwe comedy of errors, maar door de donkere en heel, heel Griekse sfeer toch wel weer bijzonder on eens te zien. Met name het laatste half uur.

Dit is toch wel een film die een beetje in je hoofd rond blijft spoken. Best wel apart.

Het doet een beetje aan als Franse films uit de jaren '70. Veel gepraat, gefilosofeer, onderhuidse spanning, broeierigheid etc. zonder dat er echt ergens diep op wordt ingegaan. De sfeer is echt perfect en de vele filmverwijzingen zijn ook leuk gedaan, al kende ik de meeste films niet echt. Wel jammer dat er te weinig in wordt gegaan op de roerige protestperdiode in Parijs.

Als je de negatieve dingen veel aandacht geeft is het een verloren zaak voor deze film.

Verhaal is nogal cliche en gewoon best boring, het serieuze acteerwerk tussen alle optredens door is ook niet alles, niet alle acteurs passen even goed in hun rol etc.

Maar goed, waar het dan om gaat zijn toch wel de muzikale performances en die kunnen niet veel beter denk ik (hoewel het ook niet helemaal mijn muziekstijl is).

Die Jennifer Hudson (volslagen onbekend voor mij): WAT een stem. En Beyonce, wat heeft die vrouw toch enorm veel talent en niet in zingen alleen. Erg knap in elkaar gezette nummers ook.

Al met al zou ik het op een dikke 3 sterren houden, maar toch maar een halfje erbij voor Eddie Murphy met zijn Marvin Gaye-mutsje . .

Weet niet echt wat ik zou kunnen aanvullen op eerdere recensies, maar voor mij persoonlijk werkte de film wonderwel, al kan ik me ook heel goed voorstellen dat veel kijkers er niets mee kunnen.

De combinatie tussen het ubergestyleerde en bijna cartooneske was wel even wennen, maar uiteindelijk viel het muntje toch de goede kant op.

Ik kan me wel iets voorstellen bij de vele Michael Mann vergelijkingen, al is zijn stijl toch ook wel weer héél anders. Visuele nachtscapes en ingetogen anti-helden, ok, maar het jasje, de bijpersonages etc... iets te over the top voor Mann. Wat overigens helemaal niet erg is.

De eerste 15 minuten zijn gewoon echt gold! Dat horloge, die uberrustige sfeer, nachtbeelden en de ge-wel-dige muziek van Chromatics. Wow. Echt wow.

De hele Italo-muziek daarna was wel heel erg wennen moet ik zeggen!!! Hoewel kennelijk iedereen hier er moeiteloos in meeging.. evenals de mega roze optiteling.

Je kunt toch wel stellen dat er een zwaar contrasterend kitschrandje opstak, maar goed.

Uiteindelijk maakte dat ook de film anders dan anderen.

Uiteindelijk heeft de film buiten de ingehouden personages en het plot ook een paar heerlijke actie-scenes, achtervolgingen en prima bijpersonages. En de metertjes in de auto mensen, oh! die prachtige klassieke dashboardmetertjes

Uitmuntend!

Meh.. had hier toch wel wat meer van verwacht.

Een rechttoe-rechtaan verhaaltje met gewoon een hoop domme actie en (vooral) gerace. Maar dat viel allemaal wat tegen. Met name dat hele volstrekt oninteressante gedoe met die devilworshippers begon me echt zwaar de keel uit te hangen.

Enige pluspunt was eigenlijk de grappige rol van Fichtner.

Typisch Franse erg vermakelijke lucht uit die periode, met uiteraard weer een uitstekende Michel Simon die zich zoals gewoonlijk niet al te druk maakt om de bekrompen regeltjes van de tijd.

Grappig ook dat de film in Engeland speelt maar Frans gesproken wordt, beetje tegenovergesteld aan al die films in allerlei landen waar men opeens Engels spreekt haha.

Haha, wow. Naughty stepmoms!

Maar even serieus, dit is echt ijzersterk gescript en geacteerd waardoor alles compleet geloofwaardig overkomt

Ik zat me wel weer eens af te vragen waarom dergelijk volwassen, modern en niet-stoffig drama kennelijk niet in Nederland gemaakt kan worden. Die Denen maken om de haverklap dit soort pareltjes. Maar toen las ik dit

Ik vond dit toch wel (bij vlagen) enorm grappig. De film kent helaas een paar punten dat het wat te absurd wordt die dikke vrouw die op die kerel rijdt, dat gedoe met die twee aso-liefjes

Maar geregeld zitten er ook hele scherpe observaties in die toch wel op de lachspieren werken. De regisseur wil duidelijk iets laten zien als 'kijk toch een wat een malloten we met z'n allen zijn' en gooit daar een lading overdrijving in.

Wat mij betreft de minste Marx Bros film die ik zag tot op heden. Terwijl het toch te boek staat als 1 van de grootsten, zoniet DE grootste.

De humor in de film was destijds baanbrekend en binnen de vorm van het verhaal erg anarchistisch, maar dat is nu toch wel redelijk gedateerd.

Je ziet direct de invloeden op andere films, een Woody Allen bijvoorbeeld, maar het is allemaal wel erg 'lach of ik schiet' scherp.

Toegegeven: als je er eenmaal in zit valt het wel mee, maar er ligt toch een behoorlijk irritatiegevaar.

De spiegelscene is wel prachtig trouwens.