Opinions

Fantastische film inderdaad. Onvoorstelbaar dat deze film uit 1932 komt, ik neem aan dat deze voor de Hayes-code gemaakt is, weet iemand dat? Hij komt namelijk echt veel volwassener over dan een hoop andere films uit de jaren '30/ '40.

Geweldige acteur ook die Muni, had hem nog nooit gezien geloof ik.

Jawel hoor, dat zie je juist heel goed. Sowieso is haar asperger-autisme een doorslaggevende factor bij haar strijd.

Ik ken wel meer mensen die dit hebben en die zijn precies zoals zij. Totaal zwartwit en met een sterk rechtvaardigheisgevoel. Ze snappen niets van alle volwassenen met al hun maskers die links zeggen en rechts doen en zoals Greta zijn ze bvb gek van honden, die zijn namelijk zoals zij heel puur en beoordelen je alleen op wie je bent.

Dat haar ouders haar uitbuiten en dat zij het voor geld of roem zou doen is volstrekt lachwekkend, ook als je deze docu ziet. Die laatste zaken interesseren haar in de verste verte niet en ondanks dat ze beseft dat om aandacht te krijgen zij zich moet tonen heeft ze niets met aandacht op haar eigen persoon. Haar ouders zijn eerder bezorgd dan dat ze haar stimuleren maar beseffen dat die kleine dit gewoon moet doen van haarzelf.

Voorts blijkt dat Greta door dit alles zichzelf juist ontwikkelt omdat ze meer buiten komt en onder de mensen is wat heel goed blijkt voor haar ziekte, hiervoor sprak ze 3 jaar lang vrijwel niemand.

Dat dit een heiligverklaring is begrijp ik al helemaal niet, er wordt nergens een oordeel over haar geveld.

Ik lees ook kritiek dat ze 'geraffineerd in de markt wordt geplaatst'.

Dat zie ik juist totaal niet. Ja, andere belangengroepen, personen, hooggeplaatsten en politieke instellingen gebruiken haar, dat zeker. Ze nodigen haar uit, gaan met haar op de foto en oh oh zie ons eens naar Greta luisteren, terwijl ze in feite totaal niet haar boodschap geinteresseerd zijn.

Dat is geen in de markt plaatsen door Greta zelf.. dat is voor haar juist het meest frustrerende van allemaal.

Ik snap best dat er allerhande kritiek op haar te leveren valt (haar ongenuanceerdheid wellicht) maar de argumenten die ik langs zie komen zijn wel van een (zie docu) Trump en Bolsonaro niveau, uiterst dom, onterecht en op de persoon.

Ik zeg go Greta, waren er maar meer zoals zij.

-edit- ik lees hier ook al dat ze voor het grootkapitaal strijdt, hahahahaha

Aardig filmpje, niks bijzonders verder. Het einde was inderdaad wel aardig.

Maar typisch zo'n film die je na een paar dagen al weer vergeten bent.

Ik kende Baldwin ook niet, maar wel een interessant gegeven hoe hij hier gepresenteerd wordt binnen de 3-eenheid met King en Malcolm X.

Zij zijn uiteraard al meer dan bekend met aan de ene kant de militante sectie en de andere kant de 'keer de andere wang toe' -sectie. En Baldwin heeft toch weer een eigen draai met zijn meer filosofische benadering van de plek van de zwarte mens in de maatschappij.

Daarom toch wel boeiender dan ik had gedacht.

Het mooiste aan deze docu is niet eens Nott Forest en Brian Clough en hun prestatie maar het heerlijke ouderwetse romantische clubvoetbalgevoel van hoe het ooit was.

Toen teams van vrienden nog konden groeien en presteren zonder leeggekocht te worden door het grote geld en de druk en media niet zo bizar waren dat op alle slakken zout gelegd werd.

Haha, eerste uur is inderdaad best wel geweldig en een origineel idee.

Ik zat me al af te vragen hoe ze dit in vredesnaam nog een uur zo goed zouden kunnen uitwerken.

Dat viel uiteindelijk dus ook behoorlijk tegen, het tweede uur was behoorlijk ongeloofwaardig en best standaard. Jammer. Pike is wel vreselijk goed.

Ik vond het zelf toch niet echt één van Hitchcock's beste. Dat ligt vooral aan het scenario wat me niet helemaal lekker zit.

Het gegeven dat een priester zogenaamd niks mag vertellen wordt wel heel erg uitgemolken tot het uiterste.

En dat is nota bene HET uitgangspunt van de film.

Clift is wel weer erg goed in z'n rol evenals de geweldige Malden.

Niet zo irritant als ik dacht. Beetje geinig geworstel met existentieel gedoe, maar absoluut niet interessant of zo.

Ook niet echt grappig of scherp genoeg voor een zwarte komedie, maar meer te genieten om een aantal losse scenes. Als sketches zouden ze het wel aardig doen.

Toch niet echt verveeld.

Leuk om te zien wel. Een heel eigen wereldje waar je normaal eigenlijk niet zo veel van ziet.

Echt niet normaal hoe die gasten allemaal stuk voor stuk op commando een veelvoud aan stemmetjes loslaten.

Moest ook wel lachen om al die video game teksten die ze moeten inspreken.

Hele lijsten van 'short falling scream', 'short falling scream while fighting', 'medium falling scream' etc.

Tja, maar in hoeverre? Die hele optiteling met dat 'This story really happened.... really, it did...' maakt het er allemaal niet geloofwaardiger op..

Verder vooral een uiterst vreemd filmpje. Zat me af en toe echt af te vragen of het niet een uit de hand gelopen grap was.

Ik verder niks tegen homo-toestanden maar dit was natuurlijk vaak nogal smakeloos, waar ik in de gebruikelijke hetero-komedies ook weinig mee heb.

Maar toch.. wel regelmatig hard moeten lachen om dat idiote Carrey personage en zn vreemde ontsnappingsmanoeuvres, hahaha.

Nou, kleine 3* dan maar. Het was op zn minst even verfrissend in het comedy-genre.

Vond dit toch wel één van de leukere komedies van de laatste tijd.

Er zitten vooral weinig missers in en momenten die een film helemaal de das om doen, zoals irritante humor. Dat is bij de meeste komedies nogal een probleem.

Misschien maakt dat het wat minder gewaagd, maar toch zeker wel een erg vermakelijk filmpje.

Moest telkens wel erg lachen om z'n pogingen tot stoer taalgebruik. .

Waar het origineel in ieder geval nog wat sfeer had is dit een vervelend en slecht formulewerkje. Alles tot aan het laatste halfuur is lachwekkend slecht gedaan. Het enige wat vervolgens de moeite waard is zijn de gruwelijke manieren waarop de vrienden worden afgeslacht.

Maar om daar nu anderhalf uur film voor te kijken..

Vrij beroerde film. Het plot is zelfs nog slechter dan de meeste van dit soort films, zoals Bad Company. Een paar aardige grappen en Famke Janssen doet het wel oke. Dat was het wel.

Mwa, het verhaal is helaas juist uiterst bekend, wat het meteen al minder interessant maakt.

Gelukkig is het wel goed gedaan en erg goed gespeeld, waar Janney uiteraard de show steelt, hahah, wat een rol.

Maar verder heb ik helaas helemaal niks met die kunstschaatswereld en al helemaal niet met het zooitje enorme losers dat hier de rollen in heeft, dus echt heel enthousiast kan ik er niet van worden.

Na Eddie Murphy, Steve Martin en John Candy alweer een comedian uit de jaren 80 die het afgelopen jaar een docu heeft verdiend (de volgende is Mel Brooks zag ik).

De voorgaande docu's wisselde allemaal ietwat van kwaliteit maar waren allemaal behoorlijk vermakelijk.

Steve's docu was weer net wat anders omdat het 2 totaal verschillende episodes was, Candy's omdat het een postume en nogal verheerlijkende was en deze van Chevy is weer heel anders omdat hij zelf redelijk onuitstaanbaar is.

Ik mag de man en zijn carriere graag maar hij gedraagt zich irl doorgaans als een complete malloot (wat in de docu wel enigszins verklaard wordt) maar het geeft toch een apart kijkje.

Hm.. werd er niet echt heel vrolijk van.

Het idee van zo'n biopic met verschillende personages/namen/tijdsvakken etc. is misschien wel origineel, maar ik kan er niet bepaald een meerwaarde in vinden.

Je zit inderdaad vaak te kijken van 'o ja, dit herken ik en dit is die situatie en dit nummer' etc. maar wat daar nu de lol van is?

Ik kan er niet echt veel diepere lagen uit maken wat wellicht de bedoeling is van dit nogal onhandige filmpje.

Toch wel leuke animatie dit. En dat voor een derde deel... Het kan dus blijkbaar wel.

Het hoofdverhaaltje is natuurlijk zoals normaal niet al te boeiend en wat moralistisch gedoe, maar er zitten een hoop kleine geintjes en stukken in die het allemaal behoorlijk lollig maken.

Ik vond dit eigenlijk wel de leukste van de 3 Ice Age delen.

. inderdaad.

Vind deze docu verder eigenlijk nogal wat overschat. Of nou ja docu... het zijn eigenlijk gewoon twee interviews aan elkaar geplakt met nogal nietszeggend in elkaar geflanste beeldcollages.

Buiten dat is het natuurlijk bij vlagen wel boeiend wat de man allemaal zo zit op te rakelen, al voert hij soms ook wel een beetje een toneelstukje op heb ik het idee.

Erg aardige film met flink wat spannende momenten.

Ook ik vond helaas het multiple personality idee nogal onduidelijk uitgewerkt

Op zich een heel aardig tussendoortje, met natuurlijk een absolute topcast, die ook stuk voor stuk erg op dreef is hier.
Bovendien heeft het ook iets extra's de film nu te zien, met de echte primaries aan de gang in ongeveer dezelfde streek. Al zijn die dan voor de Republicans.

Maar na een veelbelovend begin, gaat de film helaas toch weer wat te makkelijk en cliché worden dat gedoe met presidentskandidaten die vreemdgaan heb ik echt wel gehad inmiddels. . Veel te gemaakte intrige allemaal wat mij betreft.

Dat was erg jammer en deed de film voor mij weinig goed. Wat overblijft is dus zoals ik al zei een erg aardig tussendoortje.

Zeer imponerende film. Ik heb niet al teveel toe te voegen aan wat er hier al geschreven is, behalve dat ik me aan het einde echt murw gebeukt voelde.

Kan me enigszins vinden in kritiek over theatrale stukken in het eerste uur, maar verder is alles zo'n beetje top. Het hoofdrolspelertje is geweldig, wat een mimiek ook.
Beelden van de buitenlucht en natuur meer dan prachtig, hoogtepunt de scene met de koe en kogelregen .

Ik vond persoonlijk het einde ook tamelijk geniaal.

En verlaag jezelf nooit tot het niveau van de beesten die je veracht.

Idem hier. Vond het zeker een aardige docu die me wel de hele speeltijd kon boeien, maar om nou te zeggen dat ik er echt zo lyrisch over ben, niet echt.

Ik denk dat het 3 keer zoveel impact heeft als je zelf ouders in die leeftijd en/of ziek hebt.

Opmerkelijk is het ook hoe vele mensen hier zoveel respect heben voor de filmmaker en hoe zorgzaam hij met z'n ouders omgaat.

Dat doet hij prima, maar zo bijzonder is het nu ook weer niet. Talloze mensen gaan nota bene helemaal in de buurt van hun ouders wonen in zulke situaties en gaan net zo gevoelig en zorgzaam met hen om als van der Elst hier, zo zeldzaam is dat nu ook weer niet.

Bij vlagen vond ik hem zelfs een beetje te lomp. Zoals aan de vijver met z'n vader.

Maar misschien is dat de manier waarop ze gewend zijn met elkaar om te gaan, is verder moeilijk te beoordelen.

Mooie film, al had ik er toch wat meer, of liever, wat anders dan verwacht.

Het bleek namelijk een best wel feelgood, aandoenlijk drama te zijn, waar ik iets veel wreders en donkerders had verwacht

Het einde zag ik dan ook totaal niet aankomen, maar ik kan niet zeggen dat ik zo blij mee was.

Rauw, spijkerhard en toch vermakelijk.

Bijzonder ook hoe de raps er in verwerkt zijn, als een soort voice-over. Leuk.

Dat er uitsluitend nare personages inzitten lijkt me, zoals stinissen hierboven stelt, nu niet direct een negatief punt. Werkt allemaal goed en de sfeer is treffend.

Schitterende, duidelijk met zeer veel liefde gemaakte animatie in de geest van Tati.

Grappig, lief, gedetailleerd en ook al zal het een soort heiligschennis zijn wat mij betreft leuker dan Tati's films zelf...

De film heeft wel iets, al weet ik niet precies wat. Het lijkt overal een beetje te kort te komen. Acteurs/personages niet interessant genoeg, verhaaltje beetje standaard, gebeurtenissen niet enerverend genoeg...

Maar toch zit je wel de hele tijd te kijken wat er gaat gebeuren. Het is een beetje vreemd het te baseren op een waargebeurd verhaal lijkt me sterk dat die kids dit zo hebben naverteld) dus dat hadden ze er beter helemaal niet bij hoeven vertellen.

Hmm... het is natuurlijk een beetje simpel om over de kwaliteit van een film als dit te gaan zitten emmeren, als je nota bene een film gaat kijken met zo'n titel, plot en cultstatus.

Toch is het me allemaal nog wat tegen gevallen. Veel minder humor of overdreven gedoe dan ik had verwacht.

Het inleidende verhaaltje over dat het een serieuze aanklacht is tegen concentratiekamp-martelingen is er al meteen teveel aan.

Gewoon een raar sadistisch exploitatiefilmpje met als enige pluspunt de borsten van Thorne.

Niet echt sterk gekozen door de organisatie voor op de zondagochtend, deze docu. Met name vlak na een ook al indrukwekkend relaas over Syrische strijd in The Return to Homs was dit wel erg veel voor op de nuchtere maag.

Een erg persoonlijk relaas van de regisseur die het gruwelijke verhaal van zijn land wil vertellen en beseft dat hij (in tegenstelling tot andere regimes met gruweldaden) erg weinig beelden ter ondersteuning tot zijn beschikking heeft.

Hiervoor besluit hij zelf met kleianimatie de foto's uit zijn herinnering weer te geven.

Een bijzondere onderneming dus. Maar zoals gezegd hard en rauw, de belevenissen in de communistische dictatuur van Pol Pot.

Hm.. aan de ene kant wel gaaf, aan de andere kant niet al te boeiend..

Die uiteenklappende wagen met al z'n pracht en praal met die vage Parnassus in het midden zittend is natuurlijk geweldig. Wat een ding. .

Vond de fantasiewereldjes ook wel geinig, maar alles eromheen is een beetje vermoeiend en niet zo heel goed uitgewerkt.

Aardige film met vooral een mooi onderwerp maar een nogal saaie uitwerking.

Ik lees hier veel dat de film traag is, maar dat deel ik niet. Wel dat er nogal erg weinig diepgang in zit.

Er wordt iets opgebouwd en in no time is er al een climax. Beetje simpel allemaal.

Hoogtepunt was eigenlijk Desplats score.