Opinions

Zat eerst aan een 3,5 te denken, maar inderdaad; na de reacties hier gelezen te hebben ben ik het daar eigenlijk wel erg mee eens.

Sowieso een unieke film, die ogenschijnlijk heel simpel is, maar een uiterst subtiele gelaagdheid kent waarvan ik zeker weet dat het me nog lang zal bijstaan.

Die muziek ook ja, uiterst merkwaardig en mooi tegelijk en de eindscene is werkelijk memorabel.

Klein pareltje.

Dit was bij mij vooral een telkens terugkerende gedachte.Kan me nauwelijks voorstellen dat mensen dit grappig vinden.

Vreselijk slechte comedy. Dat het verhaal belachelijk is en de acteurs niet geweldig zal me op zich worst wezen, het is immers een simpele comedy. Maar hij is niet alleen verbijsterend ongrappig, maar zelfs ronduit irritant en dom.

Er zitten alleen maar nare, vervelende personages in de film die je geen reet interesseren en alleen maar ongrappige, achterlijke dingen doen.

De eerste helft van de film had ik al wat plaatsvervangende schaamte, zo slecht was het, maar ik dacht: het wordt vast wel beter.
Helaas werd het allemaal nog wat vervelender.

Seth Rogen vind ik over het algemeen best grappig, maar deze afgang had hij zich beter kunnen besparen.

Alleen die altijd dronken moeder en dat hij die kerel aan het einde gewoon neerschiet waren wel geinig.

Sterke mini-serie die op een mooie manier de vele diverse gevolgen van de Briste militaire invasie in Basra laat zien.

Naast de altijd goede James Nesbitt is ook Stephen Graham hier uitstekend bezig in een mooie rol en laat zien dat hij wel wat meer kan dan sidekick te spelen in Snatch.

Blijft toch wel een leuke reeks dit, ook al is het allemaal enorm ongeloofwaardig. Sterker nog, dit vind ik de leukste van de drie.

Wel leuk en lekker snel, maar toch niet al te best qua plot. Veel onzinnige dingen zoals een aandeel van maar 2,5 miljoen stelen dat je allang kwijt bent aan die technologie om dat huis op te tillen, om maar te zwijgen van het belachelijke stukje dat ze zomaar vrijkomen maar verder vliegt de tijd voorbij, dus dat is prima.

Kleine 3 sterren dan maar.

Super sentimentele 'let your dreams come true' - Amerikaanse film...

..and I love it

Ik ben toch wel een beetje een sucker voor dit soort films. 4 sterren dus aangezien het imo een superieur gemaakte feelgood-movie is.

Hele mooie film.

Het verhaal van een gewonde man op de vlucht is op zich vrij eenvoudig maar de uitwerking is zeer goed. Het feit dat hij volledig is overgeleverd aan de mensen die hij tegenkomt en die zich over hem ontfermen is uitstekend, vooral omdat de bijrollen subliem vertolkt worden.

Werkelijk prachtige muziek ook. Enig smetje in het script zijn de af en toe irritante zwerver en zijn schilderende maatje.

En dan dat einde, ik kon wel janken...

Deze poster lijkt me uit een ander land?

Enfin, geen onaardig filmpje. Het is met name het al eeuwenoude verhaal dat erg mooi is. Maar de uitwerking is een tikkeltje flets. De opbouw is wel oke, maar wanneer ze onder aanvoering van de jongen eenmaal op zoek gaan naar de tjuder en andersom wanneer de tjuder met de jongen naar het dorp gaan verwacht je een soort epische reis (ik althans) maar dat leek allemaal nogal snel afgeraffeld.

Uitermate geschikt voor een remake dacht ik, maar ik verneem net van Wouter dat die al bestaat.

Beetje moeilijk te beoordelen film. Het verhaal zit me niet helemaal lekker, maar het is wel allemaal erg goed gespeeld.

Bovendien is het onderwerp zeker interessant, maar ik heb het idee dat het op deze manier een beetje in het belachelijke getrokken wordt. Oke, het is dan wel 'losjes gebaseerd op' het originele verhaal, maar toch: dit is allemaal wel heel erg vergezocht.

Bovendien heb ik nogal een hekel aan die 'oh, het speelt zich maar in het hoofd af' verhalen.

Het was allemaal best wel interessant en op hoog niveau neergezet (Decleir ), maar qua verhaalopzet had ik liever iets anders gezien.

Krappe 3 sterren.

Echt weer een typische Ozu, extreem relaxed, schattig en bij vlagen erg komisch.

Opmerkelijk hoe de man films waarin eigenlijk niks gebeurt toch zo boeiend weet te maken. In mijn geval is het omdat ik het buitengewoon interessant vind om te zien hoe die mensen dagelijks in zo'n omgeving leven en hun dagelijkse dingetjes doen en veel gedetailleerder dan bij Ozu kom je wat dat betreft niet.

En wat had hij gelijk: 'TV creëert 100 miljoen idioten. '

Ja, ik sluit me daar eigenlijk volledig bij aan. Het basisidee, de afhankelijkheid als je niet kunt zien, biedt genoeg mogelijkheden, maar je kunt niet zeggen dat daar hier écht heel originele zaken mee gedaan worden.

Paar leuke scenes, vrij stijlvol gefilmd, een prachtige hoofdrolspeelster en nogal wat scenes die me aan Silence of the Lambs deden denken.

Geweldig eerste uur met die achtervolging als hoogtepunt.
Film doet dan bijna alles goed afgezien van de afschuwelijke rol van Gyllenhaal

Maar vanaf New York begint het toch allemaal wat gemakzuchtig en flauw te worden.
Het einde is dan wel weer sterk.

Gisteravond te zien op TV5!

Een aardige geschiedenisles, hoewel enige voorkennis wel vereist is. Het was voor mij al een tijdje geleden dus ik haalde regelmatig de Bolsjewieken, Mensjewieken, revolutionairen, contra-revolutionairen etc. door elkaar .

Verder behoorlijk politiek gekleurd (de Tsaar is een sukkel, de generaals zijn schoothondjes, Lenin is een held enzovoorts.)

Geen idee hoe ik dit zou moeten beoordelen dus ik hou het maar op een laffe 3 sterren.

Filmpje dat wel aardig wegkijkt, maar wat er zo bijzonder aan zou moeten zijn ontgaat me een beetje. Typische Oscarfilm die filmisch niet echt Japans aandoet, eerder wat Koreaans.

Inhoudelijk is het wel echt Japans, inclusief toewijding, schaamte, hokjesdenken, precisie en opgekropte emotie.

Dat is dan ook meteen wat de film wel aardig maakt. Het vakmanschap wat wordt getoond is mooi om te zien. Het dramagedeelte kun je maar beter niet al te serieus nemen.

Ik kan me wel voorstellen dat dit voor veel kijkers idd een wat niks-aan-de-hand tussendoortje is die niet lang zal bijblijven.

Ik vond het zelf wel onverwacht fijne en sfeervolle (zie nu pas de regisseur) ouderwetse bankovervalromantiek.

En natuurlijk tegelijk een ode aan Redfords fijne lange carriere in schelmenrollen.

Na het afgrijselijke SBS debat gisteren gezien te hebben snel deze opgezet om weer wat vertrouwen in de mensheid te krijgen.

Van Loach kun je er steevast op aan een menselijk gezicht te geven aan maatschappelijke kwesties, hier een arm verlaten plaatsje in Engeland zoals bij ons Ter Apel, dat al niks heeft en ook nog busladingen vluchtelingen te verwerken krijgt.

Nooit subtiel maar er worden prachtige menselijke noten gekraakt ( de plaatselijke kinderen die zeggen ook wel zo'n gratis fiets te willen krijgen zoals die asielkinderen )en er liggen altijd hoopgevende gedachten tussen de stereotypen.

Film begint vrij aardig en is zelfs af en toe erg grappig ('Frank the Tank' ).

Naarmate de film vordert wordt het (een stuk) minder en eindigt het als een soort Revenge of the Nerds episode. Het leukste is de bijrol van Stiffler.

Ondanks het nogal vergezochte verhaal (mild uitgedrukt), is dit toch wel een coole, originele en vooral erg mooi gemaakte film.

De film zit vol met prachtige scenes, maar als geheel vond ik het toch wat minder, vooral door de verhaallijn en een ietwat suffe ontknoping.

3,5 ster kan er toch wel af vind ik.

Prima film, die helaas wel een stuk beter begint dan dat hij eindigt. De aanslag zelf en de hele opbouw daar naar toe is uitstekend.

maar in de tweede helft van de film is het iets teveel een herhaling van stappen (waar ze overigens ook weinig aan kunnen doen, aangezien dat ook waargebeurd is) maar toch.

Die McSorley is wel een prachtig acteur die de film zeker een hoop goed doet.

Leuke ouderwetse thriller. Bijbelse verwijzingen, apocalyps etc. zijn altijd goede ingredienten voor een spannende film. Deze film had ik ongetwijfeld veel beter gevonden, wanneer ik hem destijds zou zien. Nu heb je het idee het allemaal al eens gezien te hebben, omdat het allemaal naderhand gekopieerd is. Maar goed, het blijft vermakelijk. 3 sterren.

Wat zie ik? nog geen reacties en pas 1 stem voor deze gekende Americana docuklassieker?

De film heeft toch een beetje het probleem dat het een 'docudrama' is, dus met enige regelmaat gedramatiseerd. Welke delen precies gescript zijn en wat niet is me niet duidelijk, maar ik denk zo maar dat met name het sfeerbeeld en de bijfiguren allemaal 'echt' zijn.

Enfin, het geeft in ieder geval inderdaad een mooi sfeerbeeld van de achterbuurt van Manhattan, bekend staand om zn lowlifes, drank en hoeren (zie ook The Bowery (1933) ) .

Geen idee of deze buurt nog bestaat, heb nooit iemand er over gehoord die in NY was en heb het daar zelf ook niet gezien.

Maar al die getekende koppen en hoe ze op straat leven geeft wel een prachtig zwartwit beeld in deze docu.

Het verhaaltje tenslotte, over de sul die binnen 1 dag zn geld en hele bestaan op The Bowery kwijt is, is nogal simplistisch en niet echt boeiend.

Het is inderdaad een schattig, fris filmpje. Met bovendien erg leuke muziek.

Maar op de één of andere manier mist het toch wat, ik weet niet precies wat. Het is allemaal wat vluchtig of zo. En richting het einde maakt het kennelijk niet meer uit dat men ooit begonnen is een soort van verhaal te vertellen.

Niettemin erg leuk om eens te zien. De liedjes zijn ook dermate catchy dat ze bij herziening ongetwijfeld steeds fijner worden. Best hitgevoelig ook.

Lijkt me leuk om hen live te zien spelen zoals blijkbaar bij Film by the Sea het geval was.

En dat was het ook.

Mooie docu weer, ditmaal over de goede vrienden van weleer uit het destijds bijna onverslaanbare Joegoslavische basketballteam. Drazen Petrovic ( ) was echt ene fantastische speler natuurlijk die helaas teveel werd meegesleept in het nationalistische moddergooien van zij landgenoten dat hij zijn vriendschap met de vriendelijke reus Vlade Divac verknalde.

Uitermate boeiend en mooi.

Ik hield wel van die over-the-top Desperado toestanden dus was ook wel benieuwd naar deze film.

Deze film echter maakt van het Desperado-idee een flauwe karikatuur, vol onzinnige, schijnbaar grappig bedoelde scènes. De coolheid van Desperado komt maar met mondjesmaat terug.

Voeg daarbij het meest chaotische script sinds Charlies Angels, zodat je geen moment echt in de film zit, en 2 sterren zijn het enige wat ik hierop kan uitbrengen.

Behoorlijk grappig. En ook wel fijn dat ik vooraf geen recensies had gelezen.

Het is wel duidelijk dat Tarantino hier een soort carte blanche had om er maar in te stoppen wat hij wilde, waardoor het wel nogal fragmentarisch is geworden, maar wel echt stampvol film - tv referenties uit de 60s en 70s waarvan de gemiddelde bioscoopbezoeker er denk ik hooguit 20 procent van meekrijgt.

Ik lag echt in een deuk om het einde, hoe kom je er op. Ik zat al helemaal klaar om de verwachte moordpartij van de Manson familie op Sharon en co te aanschouwen en dan gebeurt er dit.

Pitt en Di Caprio spelen ook nog eens echt ge-weld-dig.

Dit is zo'n film die ik op de één of andere manier altijd misliep. Misschien ook omdat ik er een bepaald beeld van had wat me niet zo aanstond en er vervolgens weinig moeite voor deed om hem te bekijken.

Nu is het er dan toch van gekomen en zie hier, gewoon een briljante film, indrukwekkend verhaal dat fantastisch is uitgewerkt, zeer goed acteerwerk van iedereen, realistisch en rauw zoals het hoort bij een dergelijke film en ik helaas te weinig zie.

Echt een waar genot dus. Hulde.

Weet bijna niet waar ik moet beginnen bij deze film, wat op zichzelf al een prestatie is natuurlijk.

Het is wat mij betreft een nogal chaotische pastiche van 1000 en 1 ideeen, de ene wat interessanter dan de andere, en de ene wat beter verwerkt en uitgewerkt dan de andere.
Fascisme, terrorisme, racisme, feminisme, humanisme, je weet zo gek niet wat je er nog allemaal bij moet betrekken.

Dat gezegd hebbende, het eerste uur van de film irriteerde me echt behoorlijk. Vervelend rebellenclubje en ook niet al te geloofwaardig en ook nog eens vervelende personages. Ik vreesde nogal voor de rest van de film.

Daarna herpakt het geheel zich gelukkig door werkelijk alle kanten op te vliegen. Normaal is dat voor mij niet echt een pluspunt, maar hier pakten de losse scenes me beter dan het geheel. Met name Del Toro was voor mij toch weer de held, de scenes waarin hij koeltjes door de gebouwen loopt te ijsberen met Leo in zn kielzog behoren wel tot de beste hier.

Het laatste uur in de woestijn is vooral visueel lekker en doet soms wat denken aan oude 70s roadmovie films.

Even reageren op bepaalde comments: de muziek vond ik helemaal niet zo onaardig, het versterkte vooral de nervositeit van de film. Met, zoals de losse scenes soms op zichzelf staan, ook wat mooie muziek die hetzelfde doet (Dirty Work )
Ik lees veel over de goede rol van Sean Penn, maar dat vond ik eerlijk gezegd een wat flauwig karikaturaal personage.

Als ik een vergelijking met een andere film zou moeten trekken, denk ik vooral aan zoiets als Southland Tales (Film, 2006) , wat voor mij een beetje dezelfde insteek heeft, al is die nog wat pulpier.

Is het ook. Een soort kruising tussen Simon en The Girl Next Door die goed uitpakt.

De film weet een aardige balans tussen komedie en drama te houden en toch niet gezapig te worden, al was het iets braver dan ik na het veelbelovende begin gehoopt had.

Toch aardig wat gelachen om de hoofdrolspeler (prima jonge acteur trouwens, had 'm nog nooit gezien) en zijn 'dudes'.

De film zal het op deze site ook wel goed gaan doen vermoed ik.

Ach ja, wel aardig.

Ik moet er meteen bij zeggen dat ik sowieso niet zo'n heel grote fan van knokfilms ben.

Het vechten in de film ziet er vrij goed uit, al viel het me aanvankelijk in het eerste deel van de film wat tegen, iets teveel turn en circusmoves.

Na een tijdje ziet het er allemaal al beter uit.

Verder doet de film me in alles, acteerwerk, look en verhaal, vooral denken aan oude Van Damme films. Bijna niet te geloven dat het uit 2003 is, lijkt wel alsof het 15 jaar op de planken heeft gelegen.

En die foute housedeuntjes zijn ook hemeltergend.

Toch best wel een bijzondere film. De eerste 15 minuten had ik wat Woman in the Dunes flashbacks wat zoveel wil zeggen als .

Maar daarna begon het verhaal toch wel interessanter te worden en zoals hiervoor al gezegd zitten er erg mooie scenes in, ook op visueel gebied.

Lullig voor dat hondje trouwens