Opinions

Aardige film die me wat deed denken aan de films van Tulio Giordana, qua sfeer en neerzetten tijdsbeeld.
Fijne muziek, hoewel een beetje binnen de bekende paden, en goed geacteerd.

Verhaaltechnisch kon het me echter niet heel veel boeien. Het hele homoseksualiteitgebeuren is me aan het einde nog steeds niet helemaal duidelijk en de film blijft wel erg herhalen binnen de verhaallijntjes.

. wat een onsmakelijk gebeuren, dit.

Bij vlagen wel lollig, maar veel vaker niet. Al die grappig bedoelde scenes van tieners die elkaars strot met bloed onderkotsen of een concierge die bloed pist in de prom-punch werken niet echt goed.

Heb dan toch liever iets spannends.

Hoogtepunt was veruit de geanimeerde intro en outro. Uberdroog zo in een soort Simpsonsstijl met dat liedje er bij.

Uiteindelijk toch een beetje een tegenvaller. Keek wel lekker weg, maar niet de grote verrassing die me vooraf werd beloofd.
Met name qua script wachtte ik op flinke omwentelingen, maar eigenlijk is alles al vrij snel duidelijk toch?
Grootste tegenvaller wat dat betreft vond ik het hele offergebeuren. dat was veel te flauw en gezocht wat mij betreft.. dan heb ik liever iets als een Hostel met zieke groepjes mensen die van sadisme houden of zo.

Wat dan wel volstrekt geniaal en tot de verbeelding sprekend was, was het Army of Nightmares, haha.. met die opengaande liftdeurtjes.. heerlijk

Maar dat was wel 1 van de spaarzame hoogtepuntjes.

Best aardige film wel.

Afgezien van dat ik er weer blijkbaar als enige geen zak van snap. .

Maar goed, het geeft in ieder geval stof tot nadenken.. of zo.

het ergste is dat 'de verklarende theorieën' die ik overal lees de boel niet bepaald duidelijker maken.

De videobeelden zouden gemaakt zijn door Haneke zelf, als regisseur. Die ze als het ware neerlegt en registreert wat er gebeurt. Mja....matig

Dan blijkt dat in het laatste lange shot de twee zoons samen te zien in gesprek, iets wat je onmogelijk zomaar kan opmerken. ik zal het straks nog eens bekijken, maar of het te zien is of niet, er wordt niet bepaald iets duidelijker van.

Ik vind dit soort filmpjes altijd wel leuk. Een muzikaal rise & fall verhaal, weer op ware gebeurtenissen gebaseerd en met heerlijke muziek natuurlijk.

Doet veel denken aan films als What's Love Got to Do with It, Ray en Dreamgirls, maar dan met bluesartiesten.

Vooral in het begin fijn, na verloop van tijd begint het verhaal wat aan te slepen en worden de relaties tussen de hoofdpersonen wat onduidelijk.

Ha, een familie uit de adellijke elite (i.c. een aristocratische familie in een staalimperium), die aan de vooravond staat van een totalitair fascistisch regime (i.c. de jaren '30 in Duitsland en opkomend Nazisme) alsmede de keuzes die zij daarop maken.

Tot zover natuurlijk vintage Visconti, (zijn Capolavoro zie ik zelfs op de prachtige poster), edoch de uitwerking bevalt me eigenlijk niet. Meer bepaald de filmstijl (men zegt 'barok' maar wat mij betreft eerder kitsch of zelfs camp).

Niettemin een paar mooie historische scenes (Nacht van de Lange Messen), maar ik heb toch veel meer met andere Viscontis.

Ik was overigens behoorlijk aan het worstelen welke dub te gebruiken met deze internationale cast, uiteindelijk viel de keuze vanwege het onderwerp maar op de Duitse..

Toch wel erg gewaagde film! Dat is toch een positieve kwalificatie die ik aan deze film wil meegeven.

Eindresultaat is niet helemaal mijn ding. Wat dat betreft kent de film wat mij betreft 2 kanten die me niet beide evenzeer boeien.
Het hoofdpersonage is interessant en haar levensstijl en seksuele bevrijding geloofwaardig. De erotiek is ook buitengewoon sterk in de film, al was het maar door de werkelijk prachtige hoofdrolspeelster, die ik verder totaal niet kende.
Eindelijk een 'echte' vrouw en dan ook nog eens in zo'n rol, wow.

Aan de andere kant is er het hele 'Saw' -achtige plotje wat me echt veel minder deed. Niet alleen is het mij allemaal wat vergezocht gedoe, maar dat sadistische bevalt me allemaal niet zo en echt sterk en doordacht vond ik het ook weer niet.

Ook de scene met Joep Sertons was boor mij tamelijk onverklaarbaar, wat was nu precies het nut daarvan? Qua erotiek deed het ook nogal afbreuk vanwege de vrij smakeloze houseparty en Sertons' afschuwelijke latexvestje

Lovenswaardig project waar je waarschijnlijk gewoon in mee moet willen gaan. Dat lukte mij niet echt, buiten de psychologie van het hoofdpersonage.

Hm.. wat moet ik hier nu van denken.

Ik ben toch ook aardig hetero maar ik kan nog steeds wel de schoonheid van een film inzien die iets heel anders brengt. Vind ik de erotische scenes dan opwindend? Nee, maar doet dat dan zoveel afbreuk aan de film?

Ik zag aan het begin van de film al James Ivory enigszins verrassend als producent staan en dat gevoel is de hele film bijgebleven.

Het doet aan alles behoorlijk als een Ivory film denken, die maakte nogal van dit soort films in de 80s/90s . Wellicht met een iets hipper sausje nu.

Zeker wel mooi, maar niet echt iets wat me lang zal bijblijven vermoed ik.

Overigens ken ik Noord Italie best goed maar deze film leek wel van de ene naar de andere lokatie te verhuizen. Van regio Bergamo naar Gardameer naar Oost Lomabardije en weer terug. Niet heel erg duidelijk allemaal.

Ja, inderdaad een fijn filmpje met James Stewart weer uitermate goed op z'n plaats, en een prettig verhaal.

Kijkt echt lekker weg, maar het einde (sowieso het hele laatste kwartier) is een beetje een deceptie.

Leukste was die baas van hem, Kelly I was driving to my brother in Decatur .

Lekker geschifte film met een helaas iets te lange aanloop. Ik zou 'm geen tweede keer hoeven zien, maar het is in ieder geval weer eens wat anders.

Als je zelf tijdens het kijken je voor zit te stellen hoe je zelf wraak zou gaan nemen op één van die idioten zal de film toch wel iets goed doen .

Had werkelijk geen idee wat hiervan te verwachten en wist al helemaal niet dat het een komedie was.

Maar eerste deel van de film is wellicht toch het grappigste dat ik zag dit jaar.

Erg fijne humor, uitstekend gespeeld en mooie setting.

Tweede helft verlies de film wel erg zn focus om dan helemaal aan het einde weer sterk dramatisch terug te komen.

Vooralsnog dikke 3,5* dan maar. Fijne verrassing.

Goede politieke film. Beter dan Wag the Dog bijvoorbeeld vanwege iets meer realisme. En Redford is een acteur die vrijwel altijd goed overkomt op de één of andere manier.

Zeer smerig exploitatief werkje.

Opmerkelijk dat er pagina's lang gejankt wordt over diertjes die dood gemaakt worden, terwijl dat misschien nog wel het minst shockerende is uit de film.

Nog opmerkelijker is dat mensen er een serieuze maatschappijkritische draai aan gaan geven. Het lijkt mij nogal duidelijk dat het puur is gemaakt om zo ranzig mogelijke scenes in een film te proppen. Vooral verkrachtingen en inzoomen op damesslipjes was kennelijk nogal interessant voor de regisseur.

Ik hou ook erg van dit soort films. Van die gebroken en imperfecte mensen, op de één of andere manier komt dat bij mij veel beter over door de Zuid-Europeanen dan bij de Aziaten. Dan is het vaak weer veel te afstandelijk. Hier is het warm en sfeervol.

De film is verder zeker niet perfect, soms wat geforceerde momenten en onnodige zijstraatjes, maar over het algemeen toch bijzonder genietbaar en goed gespeeld. Leuke setting ook in dat parkje.

Inderdaad. . Wel meer stukken die echt nergens over gaan. Om over dat einde met die minister maar te zwijgen, wat een onzin. .

Verder is het bij vlagen toch wel een fijn Medem filmpje dat er mooi uitziet en je ondanks de chaos toch wel weet te boeien. Al was het maar omdat er zoveel te zien valt.

Maar verre van een echt goede film.

En spreekt Rampling nu alweer een andere taal nagenoeg perfect? .

Prachtige film vol pijnlijke momenten die nauwelijks te bekijken zijn.

Doet je wel even je leven van alledag relativeren.

Ben het verder wel eens met de meeste berichten hier, ondanks de nogal merkwaardige vergelijkingen (Oliver Twist?)

Moest zelf vooral denken aan Pixote: A Lei do Mais Fraco (1981)

Hm.. ik kan me niet echt aansluiten bij bovenstaande. Ben op zich wel een fan van Costa-Gavras maar hij lijdt hier een beetje aan hetzelfde euvel dat veel andere op leeftijd rakende (linkse) politieke filmmakers hebben:
Nog snel films maken met een boodschap over allerlei misstanden in de wereld en dan zo ongenuanceerd dat het echt de boodschap teniet doet.
Of het nu Ken Loach, Oliver Stone of Costa- Gavras is.. allemaal beginnen zij dit soort te zwart-wit gedram te vertonen.

Erg jammer want in principe valt er natuurlijk genoeg te vertellen over de internationale bankwereld, Goldman Sachs, de rating agencies en het gesjoemel met grote geldstromen.

Maar hier begint het bij vlagen bijna op een komedie te lijken zo dik ligt het er op. Met als dieptepunt het einde en het Trading Places achtige spelletje.

Vermakelijk is het zeker, maar echt niet helemaal serieus te nemen.

En dat klopte. Insinuerend, eenzijdig, maar zeer vermakelijk en zoals altijd bij Moore ligt de waarheid in de docu in feite in wat er 'tussen de regels door' allemaal verteld wordt.

Mensen die alle cijfertjes gaan uitpluizen etc. en met de open deur-opmerkingen komen dat er toch echt een keerzijde aan Moores stelling zit zullen hier weinig aan hebben.

Uiteindelijk toch wel erg beklijvende serie. Ik moest er een beetje inkomen en het is wel allemaal duidelijk voor TV gemaakt, maar toch kijkt de serie erg fijn weg en wordt het vermakelijk verteld.

Het is niet bepaald La Piovra, maar de serie kent als grote voordeel dat het allemaal echt gebeurd is (of althans gebaseerd is op echte personen). Riina, Provenzano en co zijn natuurlijk bekende mensen in die wereld, maar hoe het nu allemaal precies in elkaar zat wist ik eigenlijk niet.

Wat ik nu wel erg graag wil weten is wat er wel of niet geromantiseerd danwel verzonnen is. .
Een groot minpunt is alvast de fictionele politieagent als hoofdpersoon die er opgevoerd wordt.
Ik bedoel, het is niet zo erg dat er op een agent wordt gefocust, maar moest hij nou echt een oude jeugdvriend van Riina zijn?.

Prima film met vooral een briljante Hoffman, je kunt je ogen niet van hem af houden door hoe hij Capote hier neerzet. Acteurs als Cooper en Keener in bijrollen zijn uiteraard ook niet verkeerd.

De film heeft echter één groot probleem: het lijkt mij absoluut onmogelijk dat mensen die In Cold Blood niet gezien hebben (of gelezen) deze film naar behoren kunnen waarderen. De film handelt in feite puur en alleen over deze zaak (daarom is de biografisch-lijkende titel ook bijzonder slecht gekozen) en de verwijzingen naar het boek en de film zijn daarom uiteraard zeer talrijk. Je krijgt echt nooit de complete indruk zonder die film gezien te hebben.

Aan de andere kant is het voor mensen die WEL het boek gelezen hebben danwel de film gezien een veel te fragmentarische kijk op de zaak en daarmee nogal van de hak op de tak.

Deze film valt daarom nogal tussen wal en schip.

Klinkt allemaal negatief (is het ook wel), maar de film is verder toch zeker de moeite waard en vooral knap gespeeld.

Pff.. begint een beetje kolderiek te worden. Zoveel superhelden met allemaal hun eigen gimmickjes.

En maar serieus kijken en praten als ze het maar tegen elkaar blijven opnemen.

Ben er wel een beetje klaar mee deze hele Avengers franchise.

Inderdaad een fijne ouderwetse avonturenfilm. Beetje vergelijkbaar met Mutiny on the Bounty.

Zeilende helden, machtsstrijd, veel exotische locaties natuurlijk, actie en gevechten aan boord en aan land en een verhaal dat enorm snel gaat met allerhande subplotjes.

Enige probleem is toch wel Errol Flynn, ben er nooit een fan van geweest en hier ook niet. Iets te bijdehante acteur vind ik het.

Scheelt toch wel een half sterretje.

Op zich vreemd, want Tracy is hier eigenlijk een mindere factor, al komt dat vooral omdat iemand het rare idee had opgevat om hem een Portugees te laten zijn .

Het leukste aan de film is vooral de regie en de vaart in het verhaal. Het is erg opmerkelijk en knap hoe zo'n in principe moralistisch en sentimenteel verhaaltje toch nog zo vermakelijk kan zijn. Je krijgt bijna zelf zin om op zo'n vissersboot te gaan werken.

Ik vond het maar een merkwaardig gebeuren dit. Dat is soms positief, maar zeker niet altijd.

Van de ene kant zou je kunnen zeggen dat de invalshoek erg slim is, aangezien er toch niets zeker is in deze zaak, dus dat komt zo ook over op de kijker.

Aan de andere kant... wat moet ik hiermee, het doet me een beetje aan Elephant denken. Ze laten van alles zien en het ene zou tot het andere kunnen leiden of toch weer niet. Allemaal nutteloze theorietjes en balletjes opwerpen onder het mom van 'laat het maar over aan de interpretatie van de kijker' (die natuurlijk nog net zoveel weet aan het begin van de film als aan het einde aangezien hij puur een collage beelden ziet die geinterpreteerd zijn door de filmmaker.) Super pretentieus dus.

ik hoop dat je je vergist.

Anyway: prachtig gemaakte, sfeervolle en meeslepende mini-serie over de bekende terrorist uit de jaren '70.

Alles ziet er geweldig uit en is met veel gevoel voor detail weergegeven. Het verhaal is natuurlijk niet zo eenvoudig, aangezien er nogal veel grijze gebieden zijn en je dus geen idee hebt wat nu fictie is en wat niet. Blijft toch lastig voor de kijker.

Maar hoe zij zich de marxistische ideologie aanhalen om als revolutionairen het imperialisme te bestrijden, de financiële en politieke steun van allerlei dubieuze landen en regimes, het opzetten van bases in diverse landen en uitvoeren van aanslagen en moorden: buitengewoon boeiend weergegeven.

De cast is ook erg goed, met name Edgar Ramirez als de hoofdpersoon. Had nog nooit van hem gehoord, maar hier zet hij toch even een glansrol neer. Ik zou niet weten of hij echt Carlos goed imiteert maar hij is in ieder geval een zeer overtuigend type.

En natuurlijk vliegen onze helden van Europa naar Irak naar Arabie naar Moskou etc, de ene na de andere grens over met diplomatieke paspoorten en immer getooid met een coole zonnebril en een sigaret binnen handbereik.

Sowieso kan de film prima wedijveren met een seizoentje Mad Men wat betreft het aantal opgestoken sigaretten!

p.s. Ik kan me toch niet voorstellen dat al die linkse terroristische brigades zo vol zaten met appetijtelijke dames, maar voor de film is dat wel prettig. .

Niet mee eens, ik vind dat ze weliswaar geen superdiepzinnige of uitgebreide personages aan zo'n karaktertje verbinden (daar moet ik ook niet aan denken eerlijk gezegd), maar toch een hoop aardige vondsten meegeven aan de personages, gelieerd aan de 'vorm' van het personage.

En verder een hoop geinige vondsten met betrekking tot de autowereld in dit geval.

Nogal simpele schelmenfilm over een soort Franse Robin Hood.

In de jaren ´60 lag men er om in een deuk, maar tegenwoordig charmant doch ietwat gedateerd.

Echter maakt Belmondo een hoop goed, evenals een 24 jarige Claudia Cardinale (kwijl) en een grappige rol van een mompelende Rochefort.

Vreemd genoeg dacht ik dat dit een soort arthouse-achtig iets was.

Het bleek meer een soort studentikoze komedie inclusief een hoop sexhumor.

Op zich niet erg, want het was in ieder geval een stuk beter gedaan dan in de Amerikaanse tegenhangers.

Maar ergens knaagt het wel een beetje dat de romantische/serieuzere scenes toch wel mooi waren en wat teniet worden gedaan door de rest van de film.

Ik hou ook wel van die Francesco Rosi films (hoewel ze vrijwel nooit perfect zijn), en kan me tegelijkertijd goed voorstellen dat heel veel mensen er waarschijnlijk niks mee kunnen.

Want het is wel een heel specifiek genre eigenlijk. Doorgaans typische jaren 70 Italiaanse politieke problemen en situaties. Het aloude links vs rechts komt hier ook alweer ruim naar voren in dit verhaal over hoe te overleven als Staatsbedrijf in de wereld van (Amerikaanse) multinationals die in feite de hele wereld bepalen.

Daarbij komt tevens zoals vaker een criminele laag om de hoek kijken met in dit geval geen maffia maar geheime diensten en schimmige partijen die dergelijke populaire mannen een kopje kleiner maken.

Volonté tenslotte, is zoals gebruikelijk geweldig.

Erg grappige film. Het gegeven is eigenlijk enorm simpel maar het wordt wel erg leuk uitgewerkt, net als in Match Point begin je echt mee te voelen met de hoofdpersonen.

Komt ook door de uitstekende acteurs, vooral Farrell is af en toe hilarisch als anti-held (die scene onder de boom... priceless).

Helaas gaat de film naar het einde toe een beetje te lang door met hetzelfde.