Opinions

Niet echt een topper uit het genre. De film mist veel creativiteit en de humor werkt voor geen meter. Die kamikaze-bende . Ook de gore viel mij tegen, terwijl Nishimura er toch echt aan heeft meegewerkt. Een slap aftreksel van het betere werk.

2*

Langere recensie:

Cult Movies Reviewed: Gothic & Lolita Psycho (2010, Gô Ohara) - dvd recensie - cultmoviesreviewed.com

Stijlvol filmpje dat een geweldige opbouw kent en met weinig middelen toch goed spannend weet te zijn. Grace tilt zich boven het gros van de horrorfilms uit door de audiovisuele finesse van deze regisseur. Een paar leuke trucjes en sterke ambient zorgen voor een fijne kijkervaring. Vooral de confrontatie aan het eind is een bijzonder geraffineerde scène. Aangename verrassing.

3,5*

Typische 80's slasher, dus snel zal ik dit geen onvoldoende geven. De opbouw is aardig goed en ook met de sfeer zit het wel oké. Helaas is het einde wat voorspelbaar en duurt de climax echt veel te lang. Meest positieve is de erg coole soundtrack met die catchy titelsong en de erg foute discoscène.

3*

Langere recensie van een collega van mij op IOAM:

Graduation Day (Herb Freed) – blu-ray recensie | It's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Beetje een tegenvaller van onze Clint. Toch wat softer geworden met de jaren? Gran Torino stapelt cliché op cliché en het is enkel en alleen Eastwoods spel dat de film redt van de ondergang. Prima personages, dat helaas wel ongeloofwaardig de zoete kant op keert, zeker na de erg leuke introductie. Scriptsgewijs verre van prikkelend, maar interessant genoeg te volgen om het personage van Clint.

3*

Vermakelijk debuut van Howard. Deze live-action Wacky Races kent een stel zeer leuke karikaturen en een razendsnel script dat je aandacht tot het eind vasthoudt.

3*

Beetje saaiige film. De andere dimensie is maar wat flauwtjes met zijn alternatief kleurgebruik en Master Key wil nooit echt uit de startblokken komen. Jammer ook dat het script op een gegeven moment de melodramatische toer op gaat en het fantastische laat voor wat het is. Matig.

2,5*

Een samengeraapt zooitje. Al deze films lenen wel van elkaar, maar Grave Encounters maakt het een beetje te bont. Blair Witch, Paranormal Activity, [Rec] en The Haunting komen allemaal voorbij. Het aspect van het veranderende huis van laatstgenoemde vond ik hier wel aardig toegepast, maar er werd uiteindelijk weinig mee gedaan. Deze realistische benadering werkt toch het beste met suggestie en daarin gaan The Vicious Brothers uiteindelijk mee de fout in. De geesten zijn verre van overtuigend en ogen wel erg cheap. Ook duurt de film mij wat te lang. Gemiste kans, want de setting was een ideale.

2,5*

Indrukwekkend. Het eerste uur is echt ijzersterk. Het sfeertje in de ruimte is enorm benauwend en Cuarón weet dat goed teweeg te brengen door middel van beeld en geluid. Het laatste half uur bevestigt het vermoeden dat dit toch wel een Hollywood film is, maar wel één van de beste die ik de afgelopen jaren heb gezien.

4*

Prima onofficiele vierde Ilsa-film. Waar in She-Wolf of the SS de aandacht veel op de gore ligt, gaat het hier voornamelijk om het vele naakt, vernedering en uiteindelijke wraak van de vrouwen in gevangenschap. Typische ingrediënten van een Women in Prison-film, waar je er veel van had destijds. Leuk extraatje is dat dit vierde deel door een bekende naam binnen de cultscene is geregisseerd. Een regisseur die cinematisch iets meer te bieden heeft dan Don Osmonds, waardoor je een paar visueel best prettige scènes krijgt. Een van de betere Ilsa-films.

3,5*

Vooral het eerste deel is bijzonder indrukwekkend. De crash wordt angstaanjagend echt in beeld gebracht en de confrontaties met de wolven zijn strak geregisseerde momenten. Sowieso is de regie van erg hoge kwaliteit, het eerste uur. De tweede helft is een stuk minder indrukwekkend. De castleden worden stuk voor stuk meer uitgediept en de setting verliest zijn dreigende sfeer. Erg jammer, maar dit was grotendeels een prettige bioscoopervaring.

3,5*

Edit: geen idee waar die lage score vandaan komt. Lijkt me toch een film die best een grote groep aanspreekt?

Haal je zoveel sterren bij elkaar en dan kom je met zoiets slaps op de proppen... Ik heb zelden gelachen om de veel te simpele humor en het moraliserende toontje komt tot een misselijkmakende climax tegen het einde. Ongelofelijk dat je met zulk komisch talent zo'n makkelijke film weet te maken. Knap!

1,5*

Erg sterke en inktzwarte film. Prachtig hoe zo'n script van de hak op de tak kan gaan en een spel met zijn publiek speelt. De eerste 45 min dacht ik naar een andere film te kijken dan me was aangeraden, maar het werd al snel duidelijk waar de positieve verhalen hun oorsprong vonden. Gruz 200 geeft een bijzonder beeld van het veranderende Rusland van midden jaren '80 en doet dit op een manier die veel te weinig regisseurs aan durven. Absurdistische gebeurtenissen op de voorgrond en een kille en industriële setting op de achtergrond (mooi, bepaalde shots van de draaiende industrie). Gruz 200 doet verder inderdaad denken aan Calvaire, maar ik had eigenlijk nog veel meer The Texas Chainsaw Massacre in gedachten, onder andere door het huis met de brommende generator buiten. Maar het is toch echt het script dat steeds gekker lijkt te worden, wat Gruz 200 tot een erg memorabele film maakt. Geniaal bijvoorbeeld hoe je die kerel met dat CCCP shirt achter het meisje aan denkt te zien gaan, vervolgens een uur helemaal niets meer van 'm verneemt en helemaal tegen het eind ineens weer verschijnt, tijdens een concert en al totaal met andere zaken bezig. Dat soort zaken zijn gewoon onweerstaanbaar en maken film zou zo leuk. Voor nu 4 dikke *, maar grote kans dat dit hoger scoort bij een herziening.

Voor mij was het ook behoorlijk lang geleden dat ik deze heb gezien, maar op een of andere manier is deze Friedkin mij altijd wel bijgebleven, vooral het rare gebeuren met de boom. Vele jaren later is dit aspect nog steeds raar en in dit geval is dat positief. De film kent een raar sfeertje en dat komt ten goede van het mysterieuze. Friedkin past een bevreemdende stijl aan en dat komt in bepaalde scènes erg goed tot zijn recht. Zo is de scène met de baby onder de boom om in te lijsten en deed het me erg denken aan de vrijscène onderaan de boom van von Triers Antichrist. The Guardian bevat ook nog eens ongeremde en erg sterke gore, wat het allemaal nog beter maakt voor de horrorfan. Friedkin overtuigt met dit werkje.

Dikke 3,5*

Na het erg sterke Noroi the Curse deze ook maar gelijk meegepikt. Vond hier eigenlijk maar weinig aan. Voor smeerlapperij ben je inderdaad wel aan het juiste adres met Grotesque, maar wanneer dat gebeurt in een context die kant noch wal slaat, begon ik me al snel te vervelen. Net als bij Flowers of Flesh and Blood uit de Guinea Pig reeks had ik de gore wel gezien na een tijd en is de uiteindelijke motivatie en einde te idioot voor woorden. Niet grappig, enkel totaal misplaatst. Nee, dan geniet ik toch echt meer van de luchtigere Hostel of de stijlvollere Aftermath, om maar even in hetzelfde horror hoekje te blijven. Dit sloeg nergens op. Ook audiovisueel vond ik het alleszins meevallen. Niets bijzonders gezien op dat vlak. Leukste stukje van de film is eigenlijk nog de beginscène, waar de wagen even stopt om het meisje stil te krijgen met dat muziekje op de achtergrond .
2,5*

Enorm veel potentieel die helaas niet helemaal wordt ingelost. Het uitgangspunt is sterk; één setting, in dit geval een bowlingbaan, als decor voor een ouderwetse slachtpartij. Doet weer denken aan de geweldige italiaanse jaren 80 produkties als Demoni of Deliria waar zich ook alles op één locatie afspeelt en er een killer op een stel geile tieners wordt afgestuurd. De makers draven helaas een beetje door op het gebied van humor. De personages worden zo karikaturaal en schelden nog meer dan een Tony Montana dat het na verloop van tijd begint te irriteren en zijn effect volledig misloopt. Ik snap dat Gutterballs zich als niets meer dan onzin presenteert, maar ik zag hier meer potentie in. De sfeer was sterk, de referenties naar Deliverance en Halloween ontzettend leuk en de gore was de beste die ik in lange tijd gezien heb in een horrorfilm. Des te jammerlijker dat de meligheid troef is.

3*

Tsja, visueel zitten hier veel leuke vondsten in, maar dit wordt op momenten met zoveel, vooral auditieve bombasme gebracht dat je als kijker weinig tijd krijgt deze wondere wereld tot je te nemen. Andere bron van ergernis is de vervelende serieusheid waarmee alles wordt gebracht. Die Aziaten weten vaak tenenkrommend misplaatst een film van een emotionele lading te voorzien en dat is hier niet anders. Met een concept waar je ontzettend veel mee kan is dit gewoon doodzonde. Het sprookje wat dit had kunnen zijn is eht niet geworden. Jammer ook van wat jatwerk uit The Neverending Story en Spirited Away. Matige film.

2*

Aardige film die entertaint, maar over twee uur verkeerde keuzes maakt. Zo staat het drama vaak veel te centraal en is de komedie op momenten niet te harden. Toch genoten van de scènes met het monster in de stad en de personages die prima leven in worden geblazen door de acteurs. De CGI viel mij nog mee, maar gaat het toch volledig de mist in aan het eind. Ik heb vuur nog nooit zo slecht geanimeerd zien worden als hier. Blamerend. Conclusie: aardig vertier, maar de volgende keer meer een monsterfilm aub.

3*