Opinions

De oudste film tot nu toe van Sean Connery die ik persoonlijk gezien heb. Al speelt hij hier eerder een bijrol. Maar hij heeft de flair van een Classic Hollywood acteur, toen nog wat bijgeschaafd aan zijn Schots accent. De film start als een zeer zoete romcom. En je mist de chemie nog wel tussen Lana Turner en Sean Connery. Dan krijgt de film een kleine aardschok en komt Lana Turner beter uit de verf. We krijgen een boeiende spanning te zien, een beklemmend sfeertje. Het blijft allemaal vrij zoet, maar toch de moeite. Vooral dankzij het sterke script en dialogen die je tegenwoordig minder tegenkomt.

Het spannendste is wel het verhaal achter de schermen als het vriendje van Lana Turner jaloers op de set verschijnt. Dat was een beruchte gangster die een wapen op Connery richtte. Connery greep het wapen uit zijn hand, draaide zijn pols om en verjoeg de gangster van de set. De geruchtenmolen ging daarna verder als de gangster vermoord werd en zijn collega's dachten dat Connery er iets mee te maken had zodat die een tijdje moest onderduiken. Stof genoeg voor een andere film.

Marvel aflevering 735 of zo. Ant-Man is geen slechte film, maar drijft op platgetrapte clichés. We hebben dit al zoveel keer eerder gezien. Veel origineels is er niet meer aan. Blijkbaar lukt het enkel de Bondreeks om dezelfde formule steeds weer te herkauwen en ook die worden er af en toe op afgerekend. Ant-Man is gewoon een kleine Iron-Man, maar dan zonder het geld. Ook hier weer is de vijand inwisselbaar en het plot vrij mager. De humor werkt soms wel en het geheel is vermakelijk gebracht. Resultaat is een leuke popcornfilm, maar één uit de velen. Marvel heeft hier nog altijd succes mee, maar de roest begint door te komen.

Een voorspelbare Marvel-film die net als veel films uit de Marvel-stal vooral voor tieners bedoeld lijkt te zijn. Een film met genoeg humor en vergeetbare actie wat een lichte blockbuster oplevert. Meer pretendeert het ook niet te zijn en het is een schande dat DC er niet in slaagt om een antwoord te bieden op dit soort films.

De MCU heeft al langer last van vermoeidheid en de formule die de franchise in het begin zo sterk maakte lijkt nu eerder het grootste gevaar voor de films. Het zijn natuurlijk luchtige blockbusters, maar de Quantumania is gewoon saai en voorspelbaar. Verloren in de inspiratieloze CGI en acteurs die er ook niet veel plezier meer aan lijken te beleven. Ik ben ook geen fan van al dat ruimte/quantum gedoe en Kang als nieuwe grote kwaad. Er zijn een paar leuke randfiguren, maar ook weer niet memorabel. De rest is ook niet echt boeiend. De humor is vrij belegen en voor het eerst sinds 100 jaar lijkt ook Paul Rudd te verouderen.

Een recensie vanuit het buikgevoel. De film is vanaf het begin al overweldigend. En daarmee bedoel ik niet dat ik ga flauwvallen of geshockeerd ben, maar dat de film zo sterk is qua sfeer (muziek, visueel, ...) dat je mee bent in de film tot het einde. De regisseur maakt een ideale shake van kleuren, beeldspraak, montage, ... Heel mooi. Complimenten trouwens voor de twee acteurs met in het bijzonder Gainsbourg.

Deze film is beter dan hij op het eerste zicht blijkt te zijn. De film is niet overal even sterk, maar uiteindelijk is het wel een sterke thriller. Ryan Philippe en Tim Robbins zitten goed in hun rol. Forlani acteert ook heel leuk, maar de rol van Cook mocht beter uitgediept worden, net als anderen personages waar meer mee gedaan kon worden. Doet me een beetje denken aan The Recruit.

Ik denk dat het scenario de grote zwakte is van de film. Het verhaal biedt weinig verrassingen, en de spanning en sfeer moeten dus vooral van de football-wedstrijd, de acteurs en de regie komen. Leuke soundtrack ook, al zal dit voor veel kijkers weer te commerciëel overkomen.

Oliver Stone laat volgens mij voor het laatst in z'n filmcarrière zien dat hij de grote regisseur van een meesterwerk als Platoon is. Met momenten brengt hij scènes mooi in beeld. Ik ben helemaal niet geïnteresseerd in football, ken de spelregels ook niet echt en toch was ik gefascineerd aan het kijken.

Bij de acteurs enkele sterke prestaties. Al Pacino speelt een rol die hem wel ligt. Niet meteen z'n beste rol, maar het ligt hem wel en dus zit dit wel goed. Wel opvallend is Cameron Diaz, die ik na al die jaren eindelijk eens zie acteren, in plaats van het onozele blondje dat we in veel films zien. En ook Dennis Quaid overtuigd zeker als ervaren footballspeler, die met gemixte gevoelens van angst, pijn, ambitie, trots en passie zit.

Zeer genoten van deze film. Ik had hem al eerder bekeken en nu viel het zelfs nog beter mee dan voordien!

Volgens de weetjes zou deze kortfilm uit drie delen bestaan, maar is het eerste deel verloren gegaan. 2 delen nog over, maar dat is goed genoeg voor een kortfilm. Het eerste deel met de twee mannen in het hotel en dan het tweede gedeelte met de bokswedstrijd. Vrij standaard Stan & Ollie, maar best vermakelijk.

Zeer sterke film van Tom Barman die hiermee bewijst dat hij niet alleen muziek kan maken. Trouwens leuk om te zien deze film want hij is m'n thuishaven Antwerpen gemaakt. Allemaal bekende plaatsen met andere woorden.

Ik zag de film voor het eerst vele jaren geleden. Toen was ik niet zo overdonderd, maar ik waardeer de film nu veel meer. Billy Wilder slaagt er in om een screwball film te mengen met een diepere drama. Want The Apartment is meer dan een komedie met pittige dialogen. We krijgen ook te maken met een donkere kant, wat in Hollywoodfilms uit die tijd niet zo evident was.

Jack Lemmon is geschikt als hoofdrolspeler. De speelbal van zijn werkgevers, maar ondertussen wel zelf een man die plezier maakt met creatieve ideeën (of oplossingen) door het leven zwemt om zijn plek daarin terug te vinden. En dan heb je de betoverende Shirley MacLaine. Niet alleen een mooi chemie met Lemmon, maar ook met de nodige humor. Beiden kregen dan ook terecht een Oscarnominatie, maar wonnen helaas niet.

Ik stelde vast dat ik nog geen recensie had geschreven voor deze film. Maar ik twijfelde nog wel over mijn score, dus leek het me geen slecht idee om de film gewoon opnieuw te bekijken. Vraag was of het mijn gemiddelde score zou behouden, gezien dit toch als een klassieker wordt bestempeld en voor velen de ultieme oorlogsfilm is.

Er is al veel geschreven over deze film. Apocalypse now is in mijn ogen vooral een psychedelische trip van soldaten die gek worden als effect door de oorlog. Alleen lijkt het soms wel dat iedereen van begin tot einde al gek is en ik kan mij niet van het idee ontdoen dat velen van hen tot karikaturen zijn geworden. Dan had ik liever het effect gezien hoe die mannen gek werden. Het effect van de oorlog zie je zo bvb veel beter bij andere oorlogsfilms als Deer Hunter of All Quiet on the Western Front.

Ook naar het einde toe wordt de speech van Kurtz geprezen. Maar dat is ook niet meer dan een hoop filosofische praat. En in tegenstelling tot de fotograaf (Dennis Hopper) ben ik niet in extase over de man z'n woorden. Ik hou ook niet echt van dergelijke filosofische insteken die er te vingerdik op liggen. Had ik ook met 2001: a space oddysey en A clockwork orange. Ik begrijp de insteek wel, maar als de film voor mij gaat denken is de fun er wat af.

Toch eindigen met een positieve noot. Het is een psychedelische trip, als oorlogsfilm zijn er betere gemaakt. Maar de acteurs spelen die 'gekke' rollen best wel goed. En sommige scènes springen er even uit en zijn best wel mooi om zien. Sommige dingen geven mij (misschien wel onbedoeld) een lach op. Dat gedoe met die surfers is best wel lachen.

Apocalypse Now is geen slechte film geworden en ik kan wel begrijpen dat sommigen (velen) hier een klassieker in zien. Mijn lag het niet helemaal, maar er zijn uiteraard slechtere films.

Ik had wat schrik dat deze film nogal zou lijken op 10.000 B.C. Dat was het geval uiteindelijk niet, maar dat wil niet zeggen dat de film ineens goed was. Op zich viel het nogal mee, maar dat is vooral dankzij het budget en de nodige actie in de film. Het verhaal is echt enorm zwak. Gibson schept ook verwarrende verwachtingen. Door de authentieke taal te gebruiken en een pleidooi te geven over authenticiteit verwacht je een halve documentaire. Gelukkig kennen we Gibson wel om beter te weten, maar hij had dan wel wat meer aandacht aan de rest mogen geven. Met momenten vrij voorspelbaar. De film deed me wat denken aan Predator en de vraag was enkel nog 'hoe gaat de volgende aan z'n eind komen'. Absoluut geen meesterwerk en hij zal bij herziening waarschijnlijk nog wel wat zakken.

Wat het nu was van die mensen blauw te verven vraag ik nog altijd af. 't Zal wel een gewoonte van toen zijn zeker? Anderzijds was het wel handig bij sommige scènes om bepaalde figuren uit elkaar te houden, vooral als het nogal snel ging.

Richard Linklater was 9 jaar ten tijde van de maanlanding. Misschien heeft hij iets te weinig herinneringen aan de 60's die hij als klein kind beleefde. De film heeft weliswaar een mooie aanpak en met de animatie wordt het wat tijdloos. Maar het geheel voelt toch ietwat leeg aan en eerder een 'best of' van de jaren '60 ipv een echte nostalgische trip naar de kindertijd. De mooie beelden maken veel goed, maar kunnen de film zelf niet helemaal redden.

Zoals er al mensen gezegd hebben lijkt het soms langdradig met al het jargon dat gebruikt wordt. De acteerprestaties zijn wel goed, maar zeker geen klassiekers. Waarom Hanks meer recht had op een Oscar tegenover zijn collega's is me een raadsel. De film begint nogal traag, maar dat kan voor een deel aan het onvermijdelijke taalgebruik liggen met veel jargon. Eens de ramp begint schiet er echter een shot energie in de film. De regisseur en montage zorgen dat de spanning mooi opgebouwd wordt. En dat is niet evident met een waargebeurd verhaal, waarvan al bekend is hoe het eindigt.

Minpunt is (zoals ik al een paar keer zei) het jargon en het wetenschappelijke gedeelte en eigenlijk had ik meer verwacht van de cast.

Pluspunten zijn de opbouw van de spanning (vooral 2e deel van de film) en de prachtige beelden. Mooi decor in de shuttle en de mooiste lozing van urine in film.

Niet echt een cast om naar huis te schrijven. Vooral Zellweger is verre van mijn favoriete actrice. Harris en Mortensen werkt wel als duo, zoals ze eerder hebben laten zien. Maar echt kleur brengen ze ook niet aan de film. Wel leuk zijn de verschillende scènes waarin het duo een korte discussie houdt over een bepaald woord. Dat spelen met taal brengt toch nog ietwat kruiden op de dialogen. Verder een aangenaam, maar vrij standaard verhaal waarbij je alles al eens gezien hebt.

Toch wel een aparte western en dat is op zich een verdienst in het grote gamma van dit genre. In een periode waarin Leone veel furore maakte lukte het Sidney J. Furie toch om z'n eigen stempel te drukken en evengoed een aangename western te maken. Het oogt soms wat luchtig, maar blijft desondanks overeind tot het einde. Furie filmt ook steeds met de 'verborgen camera' waar hij z'n shots neemt van achter een hoed, plant, lamp, struikgewas, ... Zeer Mexicaans ook trouwens. The appaloosa is samengevat niet de beste western, maar kan zich goed handhaven en is zeker een aanrader voor liefhebbers van het genre.

Een eigenzinnige film die nogal bruusk lijkt over te komen in het begin, maar die al snel begint te boeien. Desiree Akhavan regisseert zichzelf in een film die denkelijk ook deels persoonlijk is. Het zit haar in elk geval als gegoten.

De vergelijking met Frances Ha is hier al gemaakt, vooral dan qua thematiek, minder wat de creativiteit betreft. Maar ik zie ook een vergelijking met Woody Allen. Wat neurotische humor in New York. De film is wel eigentijds en kleurt soms buiten de lijntjes, wat het net de nodige kleur geeft.

Après Vous is niet echt een geweldige komedie. Drama en romantiek komen eerder bovendrijven. Verder vrij weinig feeling met de personages. Daniel Auteuil is daarop de zeldzame uitzondering. Als Antoine trekt hij deze film, maar de rest valt wat in het niet. Geen idee eigenlijk wat hem bezielt om Louis zo vergaand te helpen. Hem weerhouden van zelfmoord is één ding, maar voor een vreemde zoveel doen om zelfs z'n relatie te redden is toch wat raar. Zelfs voor de filmwereld.

Zoals gezegd staat en valt de hele film met de prestatie van Daniel Auteuil. Jammer genoeg is er weinig interessants te beleven rond zijn personage. Jammer, want hier had ik veel meer van verwacht.

In het land der blinden is eenoog koning. DC is het kompas duidelijk kwijt en dan valt een film als dit natuurlijk wel op. Aquaman doet het ook niet slecht met wat humor en de nodige actie, maar is verder toch evengoed een rommeltje. Je mist de zekerheid van MCU. Wonder Woman is voorlopig de enige uitschieter in de reeks. Jammer, want in tegenstelling tot de geweldig slechte acteurs voor The Flash en Cyborg, is Jason Momoa wel geschikt als Aquaman. Met de nodige humor erbij is het best leuk. En visueel heb ik wel genoten van de onderwaterwereld, al had ik daar het gevoel bij van Avatar dat ondertussen ook voorbijgestreefd is.

Aquaman is voorspelbaar, waar in dit genre niets mis mee is, maar kan het niet compenseren met een andere troef. Meer dan een goeie actiefilm is het ook niet. DC kan zich beter afvragen hoe het nu verder moet. Maak wat stand alone films, zorg voor een andere sfeer in de films of stop er gewoon mee.

Zowel DC als Marvel doen het niet zo goed laatste tijd. Met nog een hoop fans die op alle nog wat kritiek lijken te hebben, zodat de films al met de grond worden gelijk gemaakt door hun eigen achterban op basis van een halve trailer... Tegelijk krijgen we meer van hetzelfde en verdrinken slechte scripts in nog slechtere CGI. Alleen kijkt men sneller naar de cast om er de schuld op te steken. Wat in een genre als dit veel minder een rol speelt.

Ook Aquaman 2 doet het niet goed. Samen met de slechte Flash film moet DC niet onderdoen voor Marvel. Het verhaal is een rommeltje en alles ziet er gewoon lelijk uit. Black Manta is weinig boeiend en veel andere personages doen het ook niet goed. Maar vooral de CGI is ongelofelijk slecht. En dat voor een film met zo'n budget. Ja mag van mij gerust wijzen naar Amber Heard als je een Depp fan bent, maar ze is hier gereduceerd tot een hele kleine bijrol, dus daar ligt het alvast niet aan. De film straalt verveling uit met een hoop clichés om vooral op veilig te spelen met weinig creativiteit en avontuur.

Een spionagethriller met een komische noot. De film zou origineel geschreven zijn voor Cary Grant, maar door het zwakke script zag die er van af. Regisseur Stanley Donen had op den duur ook geen zin om de film te maken, maar eens Gregory Peck en Sophia Loren aan boord waren, kon hij moeilijk weigeren. Peck - hoe goed hij ook is als acteur - heeft niet de humor van Grant. En dat merk je soms wel. Het wat mindere script heeft Donen dan maar proberen goed te maken door er visueel iets van te maken. De film heeft wel iets van de 60s spionagefilms en -series. Naast de mooie setting en kostumering filmde Donen vooral door te spelen met shots, spiegels en reflecties. De bijhorende muziek van Henry Mancini past er wel bij. Het trekt de film wat op, ook al is het nooit een echte klassieker.

Een monsterfilm met een low budget en een hoop clichés. Maar toch ook wel de nodige entertainment. Je krijgt wat je verwacht, maar voor dit genre valt het nog wel mee. Pure popcorn met uitvergroot dier, in dit geval spinnen. Doet denken aan een mix van Predator en Eight Legged Freaks, ook al haalt het nooit het niveau van die films.

De spinnenkenner wordt gespeeld door Ravil Isyanov die binnenkort meespeelt in Blonde als Billy Wilder. En hoofdrolspeelster Alex Reid speelt hier haar debuutfilmrol. Enkele jaren later zou ze meespelen in The Descent, toch een niveau hoger.

Een rauwe harde film, al is het nogal voorspelbaar. Ik hou wel van de sfeer, en toch wringt het met momenten. Het is de eerste film van Robin Pront en ik sta niet meteen te springen voor een opvolger. De sterkhouder is Jeroen Perceval die niet alleen de hoofdrol speelt, maar ook de schrijver is van het origineel theaterstuk. Je voelt dat de film hem het beste ligt. En dan het grote acteerverschil tussen een sterke Veerle Baetens tegenover de toch veel mindere Kevin Janssens. Muziek en verhaal zijn wel goed, maar verder niet altijd even sterk.

Tijd voor herziening, maar de film is nog niets ingeboet. Geweldig hoe Affleck er in geslaagd is om dit verhaal spannend te maken. Geen grootse actiescènes, je weet quasi wat er gaat gebeuren, gezien de waargebeurde feiten, het is vooral politiek dit en toch zit je op het randje van je stoel. Ok, het de waarheid is hier en daar wat verdraaid, maar dit is bij elke film het geval. Vakmanschap en het bewijs dat Affleck een veel beter regisseur is dan acteur.

Geïnspireerd door de 100 Dalmatians werd een gelijkaardig script geschreven om er uiteindelijk een langspeelfilm van te maken. De gelijkenis wordt nog groter als ook regisseur Wolfgang Reitherman terugkomt voor deze film. De man werkte ook als director animator bij Lady & The Vagebond, waar je overeenkomsten mee kunt maken.

De animatie is op vlak van verhaal en de meeste liedjes niet bepaald de sterkste uit de reeks. Maar de muziek past wel bij de personages en de film kent een grote dosis charme. Daarbij spelen de stemrollen ok wel een grote rol, toch van de betere uit de Disney-reeks. Het is ook wat gericht op een jonger publiek, vooral de scènes tussen de honden en butler Edgar zijn slapstick. De iconische scène is wel het nummer 'Everybody wants to be a cat'. De wat pijnlijke vertolking van de Siamese Cat zullen maar toewijzen aan de tijdsgeest zeker? In de hoop dat de studio haar lessen leert.

Jeff Bridges en Tim Robbins samen in een film, al draait het hoofdzakelijk rond het personage van Bridges. Beide heren missen toch wel de nodige chemie met elkaar. De aanloop naar het plot duurt echt wel lang. Op zich niets mis mee, maar in die tijd wordt er ook niet echt een spanning op gebouwd. Het wordt nogal breed uitgelegd. En tegen dat het zover is, is het momentum eigenlijk al gepasseerd. Op zich is het verhaal niet slecht, maar maak de film wat korter en drijf de spanning op met wat meer suggestie. Nu is het wat mij betreft, niet meer dan een standaard 90s thriller.

Armageddon is zo'n film die de notoire filmkijker slecht moet vinden. De critici waren niet mals bij het uitbrengen van de film, hij kreeg veel 'slechtste...' prijzen, er was kritiek op de geloofwaardigheid, de beelden waren te rap, de montage was te flitsend, ... Ik denk dat Michael Bay z'n tijd vooruit was. Hij bracht terug wat vaart in de actiefilms, wat later in films als Transformers nog beter tot uiting zou komen.

Je mag natuurlijk niet vergeten dat het op de eerste plaats een commerciële blockbuster is. En vooral met producer Jerry Bruckheimer achter het stuur krijg je de nodige dosis Amerikaans patriotisme en getimede vioolmuziek. Eigenaardig dus dat Bruckheimer minder kritiek kreeg dan Bay.

Armageddon is een film voor een breed publiek en is daarom ook laagdrempelig. Met momenten is het echt wel volgens een formule of met weinig intelligentie. Maar anderzijds heb je wel weer een actiefilm met voldoende vaart om te blijven kijken, een sterrencast die best wel meevalt en de nodige humor om het luchtig te houden zonder in slapstick of onderbroekenlol te verzakken.

Is Armageddon een slechte film? Zeker niet, ik heb al veel slechtere films gezien die saai zijn, irritant worden of gewoon niet werken. Kritiek over geloofwaardigheid vind ik gewoon absurd. De film pretendeert ook niet om geloofwaardig te zijn. Als je een film dicht bij de realiteit wil brengen moet je daar inderdaad wel wat op letten en tegen de kritiek kunnen, maar komaan mensen. Dit is een vuurwerkfilm waarin actie en spektakel centraal staan.

Is Armageddon een goeie film? Sterk is hij niet, maar ondertussen na 15 jaar toch nog steeds overeind. En volgens mij ten onrechte onderschat. Bay mikt nu eenmaal op grootse actie en dat is ook wat we gekregen hebben. Wat wil een mens dan nog meer?

Gewoonlijk geen slapstick voor mij in de stijl van Dumb & Dumber, American Pie of Ernst goes to Camp. Maar het cultgehalte zal zich ergens op baseren zeker? (niet dat ik de film graag zie 'omdat het een cultfilm is' ) Ook voor mij zit hier leuke humor in die ik wel kan pruimen. In de lijn qua humor als Bill & Ted's Excellent Adventure en Wayne's World, films die net als AoD tot jeugdnostalgie horen. Kwalitatief idd niet veel soeps, maar de film kan me enorm boeien en dat is ook niet onbelangrijk bij een film.

Dawn of the dead was één van de beste films van Zack Snyder, je zou dan toch denken dat hij opnieuw een goeie zombiefilm kan maken. Beetje hoopvol, nadat hij bij DC voor bijna de slechtste films uit de franchise heeft gezorgd. En dan nog enkele bekende namen er bij en de zombietijger in de trailer.

Maar Army of the Dead is eerder een Ocean's Eleven geworden in een Las Vegas vol opgefokte zombies. Want gewoon zombies lijkt wel passé te zijn. Een groot deel van de film wordt het team samengesteld en dan komt de heist met veel schietwerk en weinig spanning of flauwe humor. Net als bij de DC-films zie je dat Snyder niet veel kent van montage (ik ook niet, maar ik maak dan ook geen films met een groot budget). 153 minuten is veel te lang voor een zombiefilm. Bovendien weet hij door die slechte montage geen evenwicht te brengen in de film.

Jammer, want ik hou op zich wel van het genre. Maar Snyder is blijkbaar alleen nog maar een regisseur voor een beperkte fanclub die als ze hard genoeg roepen hun eigen filmversie nog krijgen (de beruchte Snyder-cut die ook niet veel beterschap levert), maar de tijd van 300, Dawn of the dead, Watchmen en Sucker Punch ligt al ver achter ons.

Jules Verne zou zich omdraaien in z'n graf. Waar het boek vooral spitst op avontuur en SF (in die tijd toch) is dit gewoon slapstick geworden met de aanwezigheid van Jackie Chan. Zijn stunts zijn soms wel leuk, maar zoals in de meeste Hollywoodkomedies waar hij in meespeelt, gaat Jackie nooit voluit en blijven z'n geweldige choreografieën vrij beperkt. De reis rond de wereld is verder nogal voorspelbaar met slechterikken die de hoofdpersonages achtervolgen en het duo zo vanalles meemaakt. Af en toe leuk, maar merendeel dan toch weer niet. Steve Coogan is niet bepaald de acteur om een film te trekken, Chan zit quasi op automatische piloot en enkel Cécile De France zorgt voor een klein lichtpuntje hier. Al is het ook maar een waakvlammetje.