Opinions

Een toch wel ietwat vernieuwende kijk op een suf en stoffig genre. Prima spel van de drie hoofdrollen, een lekker vlot verhaal met een goeie, een slechte, en van de derde is het niet zo eenvoudig uit te leggen of-ie nou goed en slecht is. Zoals dat misschien wel ietwat bij het genre past, zou je denken - maar, de slechterik is dan wel weer erg mooi neergezet, en de goeie staat daar erg mooi lijnrecht tegenover. Wel wat jammer dat de van de badguy afdruipende dreiging van de eerste minuut of tien niet vastgehouden wordt.

Fris gefilmd met de mooie kleuren van het golden hour, dankbaar gebruik gemaakt van erg mooie landschappen, en January Jones mag er ook zijn. Dat is misschien wel het meest opvallend vernieuwende dat deze western onderscheidt van de traditionele - hier gaat het eerst om de verpakking in frisse beelden, en pas daarna om de zuiverheid van goed en slecht. Vroeger was dat eigenlijk liever andersom.

De zusjes Issa als de zusjes Mardini - ongegeneerd vrolijk en luchtig onbevangen ondanks de toch ernstig moeilijke omstandigheden waarin ze hun leventje moeten leiden. Maar toch ook heel doelgericht, want er zal gezwommen worden, en niet zomaar, maar op de Olympische Spelen. En ja, dat is dus allemaal ook gewoon echt zo gebeurd, inclusief de ongelofelijke avonturen onderweg daar naartoe.

Hoe het dan toch nog kan bestaan dat sommige groeperingen hun op niets gebaseerde vreemdelingenhaat laten doorslaan is me gewoon echt niet duidelijk. Maak dan eens kennis met wat vluchtelingen, luister naar hun verhaal.

Eigenlijk helemaal niet goed.

Swimming Pool komt uit de periode dat Ozon me nog niet direct al irriteerde met zijn vaak toch erg pretentieuze films - die bij nader inzien eigenlijk altijd door de mand vallen. En ook bij deze is dat zo, want de plottwist aan het einde, de verklaring van het geheel is echt veel te gemakzuchtig, te flauw, en gooit je met een onplezierige nasmaak buiten. Dat het na wat afstand te nemen toch nog een redelijke film oplevert komt volledig door het goede spel van Rampling en Sagnier en de fijn zomerse beelden van het mooie huis terwijl het hier buiten regent - en door het even zonnig aandoende mooie lijf van Sagnier. Maar het beloofde mysterie heeft evenveel diepgang als een folder van een reisbureau. Mooie plaatjes.

Lily James doet het levensverhaal van Whitney Wolfe Herd.

Wellicht als enige kritiekpunt dat het verhaal wordt verteld vanuit het gezichtspunt van Wolfe, en zij daarmee alle sympathie naar zich toe trekt. Aan de andere kant speelt dat ook wel erg fraai op de sterke kant van James - die volgens mij als ze de duivel zelve speelt hem nog sympathiek over laat komen.

Inhoudelijk is het verhaal interessanter dan ik had verwacht, het overspannen gedoe bij startups is nogal herkenbaar, net als het gekonkel en de kleinzieligheid van het management. Maar ook buiten dat is het in autobiografische zin ook interessant genoeg om de volledige - best lange - speelduur te blijven boeien.

En NDA's zouden in deze vorm gewoon verboden moeten worden natuurlijk. Daar gaat elke integriteit mee ten onder.

Indrukwekkende film over het evenzo indrukwekkende leven van Sylvia Plath - waar ik op zich nog nooit van gehoord had, maar de film zet aan tot meer nieuwsgierigheid. Mooi gespeeld, en de depressieve sfeer wordt pakkend opgebouwd. Daarmee niet echt een 'leuke' film - maar, wel erg mooi gedaan.

Best een aardig filmpje, ondanks het low-budget en indie sausje dat er overheen ligt. De onbekende cast doet het niet onaardig ook, en het verhaal is misschien wat aan de afgezaagde kant maar wordt toch best leuk gebracht. Maar. Er ontbreekt ook wel iets dat het tot een echt goede film maakt, verheft boven het niveau van vergeetbaar kijkvoer. Het verhaal vond ik best goed eigenlijk, daar ligt het niet aan - misschien meer iets met een wat meer aansprekende cast.

Een nogal ingewikkeld verhaal, maar dat komt omdat het niet uit het brein van een of andere scriptwriter stamt maar daadwerkelijk tot in detail zo gebeurd is. Tot en met dat sommige scenes, met name die in de rechtbank, woord voor woord letterlijk overgenomen zijn en de namen van alle personages die van de echte zijn. Erg realistisch in de beschouwing van de periferie van de Franse politiek met al of niet geprivatiseerde overheidsbedrijven, vakbonden, lokale en landelijke politiek - tenminste, ik herken er heel erg veel van. Om alle details in volle ernst mee te krijgen is het wellicht noodzakelijk om de berichtgeving over de zaak indertijd nog in je hoofd te hebben - daar ontgaan me wellicht wat nuances bij, maar de sfeer is ongekend sterk en raak getroffen en reflecteert precies wat ik zelf van de Franse politiek, overheid en bedrijfsleven heb mogen zien.

Zelfs Huppert is goed op haar plaats, al is het af en toe wat op het randje, maar ze blijft net ver genoeg weg bij haar gebruikelijke typetje om daar niet mee te irriteren. Ja, ze is overduidelijk veel te oud voor de rol en er wordt regelmatig zwaar gefilterd om haar rimpels weg te poetsen, maar de nogal bespottelijke blonde pruik laat haar sterk op de echte Maureen Kearney lijken. En ondanks haar overdreven sterren- en diva-status is het niet beslist een simpele vraag wie deze rol beter had kunnen spelen.

Verwijzingen naar Elle liggen nogal voor de hand, maar dit is geen film van Verhoeven waar shockeren een doel op zich is. Ik zei het al, het is echt zo gebeurd, en daarmee zijn vergelijkingen over een slachtofferrol en verwerking niet heel relevant. En buiten dat zet Huppert een net aan voldoende ander type neer om daar los van te blijven, al is dat soms erg dichtbij - een heel goede actrice kan ik haar eigenlijk niet vinden, maar dat staat los van wat ze in deze film doet.

En de film heeft ook een heleboel meer, want de rest van de cast is ongekend rijk en heeft een weelde van subtiele en minder subtiele details waarmee de sfeer waar ik het al over had fraai neergezet wordt. Salomé heeft de regie strak in handen, zoveel is wel duidelijk.

Vreemde film, die af en toe wat onevenwichtig experimenteert. Niet echt geslaagd wat mij betreft. Het onderwerp, de marketing van frisdrank, wordt wel behoorlijk te kakken gezet, maar ik vraag me af of de boodschap overkomt. Amber Heard is prachtig, maar ook zij komt weinig uit de verf.