Opinions

Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat regisseur Yin Li af en toe uit het oog verloor wat ook weer het verhaal van deze film was. Kenmerkend daarvoor is wellicht dat Isabella Leong —erg goed in Yi Sa Bui Lai (2006)— nogal verloren rondhuppelt in deze film. Die weet aanvankelijk nog wel te boeien, tot aan... de scheiding van de geliefden. Vanaf dat moment gaat de dramatiek en romantiek schuil onder een vette laag “vaderlandsliefde”, de intrede van Bingbing Li ten spijt. Geen wonder derhalve dat de film in eigen land dik in de prijzen is gevallen. Zal best terecht zijn, maar ik heb het er niet aan af gezien.

Realityfilm over vier zelfdestructieve tieners die bivakkeren in de drugscene van Berlijn. Een authentieke film over vriendschap in een wereldje van seks, drugs en rock-'n-roll. Niet mijn ding, maar dat komt allicht mede door de generatiekloof.

Een ingetogen film die weinig loslaat over de karakters van de hoofdpersonages en al helemaal niet over de onderlinge relaties. Op de keper beschouwd een tragische film over onvervulde verlangens en valse schaamte. De verstilde scène, waarin de voormalige geliefden elkaar na 20 jaar weer ontmoeten, (zie poster) is magnifiek. Een mooi, gevoelig drama.

Ik heb wel vaker ellenlange films gezien, maar voor zover ik mij kan herinneren nog nooit een waarin zo weinig gebeurt (afgezien van de opening). Door het trage tempo lijkt er geen eind aan te komen. Volgens mij had Aoyama het geheel met gemak kunnen afdoen in minder dan de helft van de speelduur. Het moet evenwel gezegd worden: de keuze voor sepia geeft de film een heel eigen karakter.

Ik kan me vergissen, maar volgens mij is dit een erotisch bedoelde film maar dan zonder erotiek. Wat daar ook van zij, ik vond er geen reuk of smaak aan. Een gekunstelde film met een hoog veinsgehalte.

Opnieuw een film van Mani Ratnam over terreur, maar met voorsprong zijn minste. Film gaat over intimidatie en pogingen tot liquidatie in de aanloop naar de verkiezingen. Veel geweld in een matig, onevenwichtig verhaal. De cast bevat gevierde sterren als Rani Mukerji en Kareena Kapoor, maar die doen voor spek en bonen mee. Abhishek Bachchan doorgaans toch een heel aardig acteur, is in deze film een karikatuur van zichzelf. Kortom, een enorme tegenvaller, zeker in vergelijking met de andere films van Ratnam.

Nogal vlakke film over een haperende romantische relatie tussen een jonge vrouw en een jongeman, die een geheim uit zijn verleden met zich meedraagt. Het jaren 90 verhaal is niet erg nieuw. Er zijn betere films gemaakt over koppeltjes, die geregeld uit elkaar gaan om elkaar jaren later weer terug te zien. Voornaamste probleem is dat het verhaal nogal dof is en weinig nieuws te bieden heeft. Het acteerwerk en ook de vormgeving van de film zijn goed verzorgd en daarom toch nog wel een voldoende. Net aan.