Opinions

Een romcom hoort van tijd tot tijd romantisch en/of komisch te zijn. In deze trage, langdradige romcom is daar nauwelijks sprake van. Het verhaal over twee broers die in de liefde elkaars tegenpolen zijn, sukkelt maar een beetje voort richting einde, dat niks te vroeg komt. Erg matig.

Deze onderhoudende tragikomedie is min of meer een Koreaanse variant van Desperate Housewives. Drie vriendinnen confronteren elkaar met hun dagelijkse sores en frustraties, vooral op seksueel gebied. Prima acteerwerk, met name van Jeong-hwa Eom. Braaf gefilmd, waaruit maar weer eens blijkt dat je niet per se expliciete beelden nodig hebt voor een leuke film.

Deze verfilming van Just Jaeckin van een stripfiguur is zó over de top, dat het op d’n duur vanzelf leuk wordt. Vooral het einde in de diamantmijn is lekker. Daar wonen alleen vrouwen, die bij gebrek aan gluurders bij voorkeur topless rondlopen. In aanvulling op de fraai gebouwde protagonisten Tawny Kitaen en Zabou Breitman levert het aangename beelden op; zozeer dat je de absurditeiten en foute overgangen in de film voor lief neemt. In weerwil van het uitermate onwaarschijnlijke verhaal een erotische avonturenfilm met een hoge amusementswaarde.

Mijn tweede film in korte tijd over jonge “comfort”-meisjes tijdens de Tweede Wereldoorlog kent twee complementaire verhaallijnen. Het relaas over de tieners, die door de Japanners meegenomen en misbruikt worden, is meer tastbaar dan de hedendaagse verhaallijn, waarin een overlevende van de gruwelijkheden via een spiritueel intermediair contact probeert te maken met haar overleden vriendin van toen.

De film kent weliswaar een tragisch verhaal en een aantal afgrijselijke scènes, maar sprak mij toch minder aan dan het enigszins vergelijkbare Snowy Road (2015).

Traag opgebouwd LGTB-drama over de relatie tussen de uitbaatster van een koffieshop en een studente. Een sterke film tot aan het bereiken van de climax. Het vervolg laat de kijker evenwel met een onbevredigd gevoel achter. Zonde.

Vriendelijke romcom met een wervelend begin, waarin de talrijke protagonisten in sneltreinvaart gepresenteerd worden. Dat tempo zakt daarna enigszins af en er ontwikkelt zich een charmante mozaïekfilm over het wel en wee van vier koppels, bij wie om uiteenlopende redenen de twijfel toeslaat in aanloop naar hun huwelijk.

De verschillende verhaallijnen zijn op kunstige wijze met elkaar verweven. Geen dijenkletser, maar wel een alleraardigste komedie met herkenbare invalshoeken.

Zo'n beetje een kruising van Lawrence Kasdan’s The Big Chill (1983) en Susanne Bier’s Efter Brylluppet (2006). De film ziet er met z'n yuppie-acteurs weliswaar gelikt uit, maar het gezapig voortkabbelende verhaal mist spanning en telt teveel losse eindjes. Het plot —een jong meisje zoekt tijdens een reünie van studiegenoten van haar moeder haar biologische vader— is aardig gevonden, maar het lijkt erop de filmmakers geen duidelijk beeld hadden van hoe ze dat in het vat moesten gieten. Gaandeweg sijpelt de interesse weg. Een magere voldoende.

Korzeling drama, dat niet echt van de grond komt en door de sikkeneurige houding van Jun-young (Woo-seong Kam) telkens in herhaling valt. Wat een irritante eikel!

De charmante Jeong-hwa Eom probeert er nog iets van te maken, maar is door het matige scenario ook kansloos.

Film had veel verfrissender kunnen en moeten zijn.

Plotloze film over een expat, die vrij doelloos ronddoolt in een stad waaraan hij jeugdherinneringen heeft. Film kent een aantal leuke momenten, maar is vooral erg traag. De cinematografie van de fraaie omgeving is eigenlijk het meest opvallende aspect van deze film, die veel te lang duurt.

Eenvoudige film over twee psychisch gewonde mensen, die elkaar uiteindelijk treffen op een verlaten station in the middle-of-nowhere. Daarmee vloeien de twee gescheiden verhaallijnen tenslotte samen. Regisseur Heung-Sik Park neemt de tijd om de beide protagonisten en hun problemen in retrospectief te introduceren. Goed geacteerd, maar de verhalen had best wat vinniger mogen zijn.

Sombere liefdestragedie over de teloorgang van een getalenteerde student, die tijdens zijn zoektocht naar zijn roots in een neerwaartse spiraal belandt. Hij raakt bevriend met een wat oudere vrijbuiter, die een tegengestelde ontwikkeling meemaakt. Beiden zijn verliefd op een mooie, introverte studente. Een pakkende karakterstudie.

Mijn nieuwste aanwinst voor mijn verzameling films met Mi-sook Lee, een buitengewoon charmante actrice. Een van de vier films waarin zij samen met Sung-ki Ahn een hoofdrol speelt.

De titel suggereert dat de film gaat over de bekende burlesque-ster Gypsy Rose Lee uit de jaren 30 van de vorige eeuw. Het verhaal gaat evenwel veeleer over haar dominante moeder en pas in het laatste kwartier komt de stripteasedanseres zelf in actie. Rosalind Russell is natuurlijk een begenadigd comédienne, maar ook zij is kansloos wanneer ze moet werken met zwak materiaal.
Ik vind het een nauwelijks de middelmaat ontstijgende, veel te brave film met matig gezongen liedjes bovendien.

Ook deze tweede film over het Amerikaanse burlesque fenomeen Gypsy Rose Lee gaat net als de versie uit 1962 eigenlijk veel meer over haar moeder. En net als bij die versie (met Natalie Wood) is dat meteen het probleem. Het neurotische gedrag van Bette Midler bederft heel de film, zoals Rosalind Russell dat ook deed in 1962. Goed beschouwd heeft de stripper naar wie de filmtitel verwijst niet meer dan een wat “aangeklede” bijrol. Een regelrechte tegenvaller.

Ik heb altijd al een zwak gehad voor rechtbankdrama’s, omdat in die films uit alle hoeken en gaten nieuwe informatie tevoorschijn kan komen en ik het leuk vind om te zien hoe de puzzel in elkaar past. Wat dat betreft past deze film precies in mijn straatje. Het door ware gebeurtenissen geïnspireerde verhaal kent de nodige wendingen, die de spanning gaandeweg doen oplopen.

Daar komt nog bij dat er over de volle breedte prima acteerwerk geleverd wordt, in het bijzonder door Hye-sun Shin als de advocate die het opneemt voor haar vervreemde moeder. Kortom, een mooie onderhoudende film.

Een jonge politieagent krijgt de opdracht een ervaren, succesrijke rot in het vak in de gaten te houden omdat die verdacht wordt van illegale praktijken. Een tweede verhaallijn gaat over de introductie van een nieuwe drug. Al met al komt de film tamelijk onsamenhangend over en weet amper te boeien.