Opinions

Magistrale actiefilm van John Woo gevuld met boordevol rauwe en bloederige shootouts. De actie is werkelijk fantastisch vormgegeven (mijn favoriet de scène op het eilandje). Soundtrack is overigens ook heerlijk.

Chow Yun-Fat is ongelofelijk cool (vooral met snor), maar ook Danny Lee in de rol van de detective is bijzonder leuk. Af en toe is het krankzinnig melodramatisch maar daar kon ik wel doorheen prikken. En als er dan weer een geniale actiescene voorgeschoteld wordt is het weer helemaal goed gemaakt. Heeft soms wat weg van Scarface, zowel qua rauwheid van de actie als door 'belegering' op het eind.

Snel meer zoeken van Woo z'n Aziatische werk. Hard Boiled schijnt ook fantastisch te zijn begrijp ik? The Killer is in ieder geval een meedogenloos meesterwerk.

Belachelijk slechte film...

De beginscene is best aardig, maar daarna gaat het allemaal in een sneltrein vaart.
Lundgren wordt vrijgelaten en krijgt een geheime missie toegewezen. Daarna zien we hem wat ultra sterke wapens kopen, en dit allemaal in 5 minuten.

Iedereen waar hij hulp aan vraagt schreeuwt dat het kamp waar hij naar toe moet zwaar bewaakt is, en dat hij er nooit in zou komen. Toch gaat Lundgren op klaarlichte dag via een riool het kamp in. Hij loopt daar rustig rond en wordt door niemand ontdekt. Niet vreemd want het kamp zelf lijkt niet meer dan 5 guards te hebben.
Van de gekochte wapens van Lundgren zien we (behalve een pistooltje) ook niks van terug.
De granaatontploffingen lijken op de explosie van een rotje....

Daarnaast zitten er ook nog talloze achtervolginsscene's in. Dit hadden ze beter niet kunnen doen. Simpele scenes waar Lundrgen op een motor (met helm dus een dubbel was makkelijk geweest) achtervolgd wordt door 2 auto's worden door fast-motion verschrikkelijk lelijk gebracht.
Verder wordt hij gedurende de film ook nog achtervolgd door tanks.. Alsof de CIA ooit zo te werk zou gaan.

Verder zitten er nog een paar hilarische fouten in die op deze pagina allemaal beschreven worden.
Acteerprestatie zijn verder ook echt lachwekkend slecht. De mooiste is nog dat delen uit eerdere scene's gewoon later nog een keer gebruikt worden.

2* omdat hij zo vermakelijk slecht is.

Matige thriller. In het begin is de film spannend, maar later zakt het allemaal af.

Het einde snapte ik al helemaal niet .

Het heeft ook wat weg van

Texas Chainsaw Massacre

en zeker Hills Have Eyes

M'n eerste van Griffin en dat is me totaal niet bevallen.

Pluspunten eerst. De look spreekt me op zich ontzettend aan. Leuke 70's uitstraling, inclusief 70's grindhouse filtertje erover heen. Gewoon tof in beeld gebracht. Horror/gore scenes zien er daarom ook wat ranziger en obscuurder uit. Een beetje 'I Drink Your Blood' vibe wat dat betreft.

Helaas zitten er 2 waanzinnig grote pijnpunten in wat mij betreft. Allereerst een te traag tempo. Er gebeurd gewoon echt te weinig om mn aandacht erbij te houden. Ten tweede de tal-loze seksscenes. Ik ben echt geen SGP'er wat dat betreft hoor. Ben een horror/exploitation fan, dus weet dat een fair share of nudity en seks echt wel leuk of nuttig kan zijn. Maar dit overtreft alles. Scene na scene word je getrakteerd op neukpartij na neukpartij. Het verliest gewoon echt heel snel z'n kracht en voelt puur aan als opvulling omdat hij anders niet aan z'n tachtig minuten kon komen.

Totaal gemiste kans want potentie was er qua sfeer en look zeker maar als je stiekem liever een pornofilm maakt, maak em dan ook gewoon.

Matig...

De film begint aardig, en de setting in de bossen is natuurlijk al spanning/sfeer verhogend.

Een paar lekkere actrices erbij en de eerste 3 kwartier zijn voorbij. Daarna begint het killen, en vreemd genoeg ging het daarna berg afwaarts met de film. Het heeft verschrikkelijke CGI . Werkelijk niet te geloven! De film bevat ook haast geen gore, tenzij je die goedkope CGI gore noemt. Nog een groot minpunt is het voorpspelbare einde en de zeer matige killer, die was namelijk HELEMAAL NIET angstaanjagend.

Je zal je dan wel afvragen waarom ik het dan toch nog een 2,5 geef. Ik moet toegeven dat het een hele kleine 2,5 was. Maar de film is niet langdradig en kent enkele leuke momenten.

Verassend goede film...

District 9 begint wat rommelig. De eerste 20 minuten hebben een documentaire-achtige vibe. Orgineel maar niet helemaal geslaagt vind ik.
De setting is perfect. De aliens strijken is een keer niet neer in de VS, maar in Zuid-Afrika. Ook dat is een aparte keuze, maar wel geslaagd.
Mooi gefilmde scenes waar je de stad met dat reusachtige ruimteschip erboven ziet hangen.

Wanneer het documentaire een klein beetje naar de achtergrond wordt gedrukt, en de film echt begint, nam voor mij de pret alleen maar toe. Sharlto Copley zet een leuk personage neer, die een vreemde metamorfose ondergaat.

De aliens zijn ook erg aandoenlijk. Verder zitten er ook genoeg droge scenes in.
De handel in kattevoer
Prostitutie voor de aliens
Ook dat alien-kind was hillarisch.

Wel jammer van het einde met die robot. Alhoewel de kills met dat ding er leuk uitzagen, vond ik het hele robot-gebeure toch wat ver gaan.

Aardige western maar toch wel een kleine tegenvaller.

De opening met ''Django'' die de doodskist achter zich aansleept met op de achtergrond de heerlijke theme song is best goed.

Het verhaaltje is in het western genre vrij standaard. Net zoals het typetje Django trouwens. De stille mysterieuze vreemdeling wordt in het begin wel goed gespeeld door Franco Nero. Jammer dat Django zijn mysterieusheid later in de film een klein beetje kwijt raakt. Ook het ontbreken van z'n donker blauwe poncho/jas later in de film is erg jammer. Gaf hem juist wel een bepaalde coolnes.
Over de actiescene's ben ik niet zo heel erg te spreken. Ik heb liever shoot-outs met 5 a 6 personen in plaats van de onoverzichtelijke shoot-outs in deze film.
Zowiezo is een boddycount van 138 in een western vrij eigenaardig.

De film kent wel meer geweld dan in de meeste andere western films. De oorscene bijvoorbeeld en ook de scene's waar ze z'n handen breken was best gruwelijk (zeker voor 1966).

Het einde vond ik dan wel weer erg makkelijk en snel gedaan. Ook jammer van de engelse dub die ik had. Die stem paste totaal niet bij Django.
Acteerwerk was (als je door de dub heenkijkt) wel aardig. Vooral opvallend dat niemand in deze film de ''good guy'' is. Zoals al eerder gezegd doet Franco Nero het best goed als Django. Maar ik vond José Bódalo als generaal Hugo er toch wel bovenuit steken. Erg leuk character die (zoals eerder gezegd op deze pagina) een beetje deed denken aan Tuco uit The Good The Bad and The Ugly.

Het is onderhand natuurlijk geen verassing meer, maar ook dit is weer een uitstekende film van Tarantino.

Top cast natuurlijk met Leonardo DiCaprio en Jamie Fox heerlijk in hun rol. Verder weer een, zoals altijd, uitstekende rol van Samuel L. Jackson. Bij het character en acteerwerk van Christoph Waltz had ik in het begin even mijn bedenkingen, vond dat hij 'em een beetje uitbeeldde als een gepensioneerde versie van Jack Sparrow, maar ook dat went uiteindelijk.

De film zit weer vol met lekker camerawerk, ben fan van de vele zoom-ins die Tarantino gebruikt en waar de Italianen vroeger ook al zo dol op waren, en krachtige scene's. Django Unchained is ook gelijk Tarantino's hardste film als je het mij vraagt. Bloed vloeit in ieder geval rijkelijk. Gelukkig worden de keiharde scenes (mandingogevechten, martelingen etc.) afgewisseld met goede humor (de Klu Klux Klan).

Soundtrack was weer prima met veel bekende western deuntjes. O.a. de originele Django theme in het begin en de theme van They Call Me Trinity die ik dan weer op een iets minder geschikt moment vond afgespeeld.

Django Unchained is wéér een heerlijke film van Tarantino. Niet z'n beste vind ik overigens. Daar is het net niet geniaal genoeg voor.

Ietwat saaie weerwolf film, die later toch nog los komt.
Het eerste deel van de film is best een lange zit. Veel saai gepraat, en de actie weet niet te boeien. Vanaf het moment dat ze in het huis zitten komt daar verandering in.
De actie wordt iets beter (als word het niet echt lekker in beeld gebracht) en ook de gore is best aardig.

Een paar leuke one-liners/humor maken dit een vermakelijk weerwolffilmpje waar toch wel meer in had gezeten.

Redelijk...

Het uitgangspunt over vrouwen die veranderen in bloeddorstige zombies opzoek naar mannelijke slachtoffers is leuk en behoorlijk origineel.

De (Britse) humor was vaak een glimlach waard (alhoewel het nergens echt hilarisch is) en ook de actiescene's bevatten leuke delen. Qua gore zit het ook wel best aardig al waren de make-up effecten van de zombies wel matig.

Echter is het niet helemaal overtuigend en wordt telkens hetzelfde trucje na een minuut of 70-75 een beetje saai.

De cast doet het verder wel prima als een stel lompe Britse gasten.

Teleurstellend horrorwerkje die in grote lijnen doet denken aan Psycho (1960) en vooral aan Deranged (1974), niet geheel toevallig beide gebaseerd op seriemoordenaar Ed Gein.

Don't Go in the House heeft een vrij lange opbouw die ook nog eens tamelijk oninteressant is. Het hele 'going crazy nadat een of ander zielig figuur zijn moeder is overleden, was zelfs destijds al meerdere malen eerder gedaan en is eigenlijk alles behalve interessant. Gelukkig heeft psycho Donny na ruim een half uur dan toch een vrouw zijn huis in weten te lokken. De daaropvolgende kill is van een vrij hoog niveau en tamelijk barbaars. Vol op beeld wordt vertoond hoe een vastgebonden, naakte vrouw levend verbrand wordt door de sicko. Dit doet hij terwijl hij zelf in een brandwerend pak zit, een pak dat de potentie heeft/had iconisch te worden. Dat gebeurt helaas niet omdat er veel te weinig gebruik van wordt gemaakt.

Na deze eerste kill daalt de kwaliteit in rap tempo. Dat is dan ook het enige wat in rap tempo gebeurt want het algemene tempo van de film is vanaf dat moment weer schrikbarend laag. De film krabbelt een beetje voort totdat we dan eindelijk bij de zeer behoorlijke discoscene aankomen. Vervolgens volgt een aardige ontknoping in het huis van Donny, dat er van buiten monsterlijk eng uitziet maar waar eenmaal binnen inderdaad totaal geen gebruik van wordt gemaakt. In deze ontknoping komt ook eindelijk weer het brandwerende pak tevoorschijn, wat ook direct weer zorgt voor een aardige kill. Dit keer moet een priester zich overgeven aan de vlammen. Creepy is ook de eindscene waarin de verbrande vrouwen in Donny's gedachte tot leven komen en hem grijpen. Een scene die overigens verdacht veel doet denken aan het einde van Maniac (1980), die later uitkwam dan deze film.

De score is af en toe lekker weird en wordt aangevuld met funky disco deuntjes. Dan Grimaldi groeit naarmate de film vordert aardig in zijn rol. Supporting cast is niet onaardig waarbij vooral Robert Osth het redelijk doet als Donny's beste vriend. Vreemd genoeg volgens IMDB wel zijn enige rol op zijn CV.

Anyway, Don't Go in the House bleek dus een aardige teleurstelling te zijn. Potentie had het zeker. De slachtoffers ombrengen met een vlammenwerper is op zich een aardig uitgangspunt maar er wordt vaak toch te weinig mee gedaan. Tempo ligt vaak te laag maar het aardige laatste gedeelte redt de film toch wel een klein beetje.

Slechte Nederhorror met een geest, een oud huis, de echo van een jankende baby, een oud boek die de vloek uitlegt, en een overmaat aan krakende deuren: kortom, alsof je je neefje van 12 een spannend verhaaltje laat verzinnen.

Visueel is het soms niet eens onaardig, en de effecten zijn in principe geen doorn in het oog (alleen richting het einde wordt het wel erg gedateerd). Dood Eind's grootste probleem is dat het geen seconde weet te boeien. Dat komt omdat het allemaal veel te cliché en te braaf is. Een film die je 3 minuten na de afiteling al weer vergeten bent.

En met deze stem komt hij uit dat rottige gemiddelde van 1,99. Want ZO slecht is deze film echt niet. De remake op De Lift. Ik ben fan van Maas, maar De Lift vind ik toch vaak een hard watch. Behoorlijk traag en gedateerd.

Down is een vrij directe remake van De Lift, met meer budget en zich afspelende in Manhattan. Al ga ik er even vanuit dat de daadwerkelijke scènes rondom de liften opgenomen zijn in Nederland in de First Floor studios? Het viel me in ieder geval op dat in die scènes specifiek er namelijk telkens allerlei bekende Nederlandse koppen met steenkolen Engels op komen draven, neem ik aan dus omdat die scènes in Nederland opgenomen zijn.

Naomi Watts en James Marshall zijn een leuk duo. Veel van de kill scènes zijn 1 op 1 kopieën uit De Lift. De leukste momenten zijn de scènes waarin dat niet het geval is. Die scène met de vloer die uit de lift verdwijnt, en de lift die door het dak van de wolkenkrabber in hartje Manhattan knalt zijn echt om van te genieten. En zo'n mindfuck shotje met die hand dat links het shot in komt kan ik ook wel waarderen.

Door de aanslagen op de Twin Towers kende Down helaas een valse start. En ondanks dat het anders ook echt geen hit geworden was, vind ik het wel erg leuk hersenloos vermaak en een wat vlottere remake van het toch wat oudbollige De Lift. De typische platte Maas humor komt in een Amerikaanse setting overigens niet altijd tot zijn recht, maar ach. Prima mee vermaakt uiteindelijk.

No nonsense gorefest van Kitamura zonder enige opbouw, of überhaupt verhaal. Een verlaten weg, paar gestrande twintigers en een bloeddorstige sniper ergens in de bomen. Meer heeft het niet om handen.

Vrij simpel. Misschien net iets te simpel voor z'n speelduur, al wordt er wel een einde aan gebreid voordat het echt vervelend wordt. Camerawerk is in orde (de spinnende camera, dacht ff dat ik me in een Saw film bevond). Acteerwerk is niet zozeer slecht, het probleem is meer dat de characters nietszeggend zijn. Ik was vooral positief verrast over hoe gory de film is. Tegelijketijd vond ik het nergens echt nagelbijtend spannend.

Leuk tussendoortje, maar niet meer dan dat. De keiharde gore trekt het naar een kleine 3,5*

Onverwacht goede zombie/komedie. Veel mensen klagen over het langdradige begin, dat vond ik wel meevallen eerlijk gezegd. Kwam er wel snel doorheen.

Bovendien is het het wachten waard want na een tijdje (als de zombies op stoom komen) is het genieten. Leuke humor, coole zombies en heel veel uitstekende gore.

Het voelt vernieuwend en verfrissend aan, is een keer geen slenterende dom ogende, saaie zombies waar je eigenlijk zo van kunt wegrennen, maar zombies die nog weten wat rennen is.

Een film die je vooral niet serieus moet en kan nemen, gewoon genieten van zombieslachtingen, afgehakte ledematen en al dat soort ongein.

Top van RTL 7 om toch zo'n gokje te wagen. Een Noorse zombiefilm, maar ik kan het alleen maar toejuichen.

Best aardig filmpje die volgens mijn mening wel wat onhandig begon.

Dr. Giggles komt een beetje over als een stereo-type homo. Daardoor is hij nou ook niet echt angstaanjagend te noemen. Ook z'n gegiechel is vrij irritand.

Later wordt de film echter steeds beter. Dr Giggles wordt minder irritand en wordt zelfs best wel grappig door bij elke moord een hilarische one-liner eruit te gooien, en ook z'n gegiechel wordt op ten duur best geinig.
De spiegelscene en de ''chestbusterscene'' waren ook erg leuk verzonnen.

Schrijf Dr. Giggles niet gelijk in het begin af, je moet er namelijk inkomen maar naarmate de film vordert kreeg ik toch wel erg veel sympathie voor de film.
Verwacht niks spannends of engs aan Dr Giggles, maar de humoristische scene's zijn gewoon erg leuk.

Wel jammer dat het een chronisch gebrek aan gore heeft.

Geweldig B-Horrorfilmpje. Begon met lage verwachting mede door de wannabee gangsters in het begin. Later begint de pret. Een paar hele aardige gore stukjes met een grote knipoog. Soms wel wat beroerde effecten (bijvoorbeeld de vlam die ze in de clowns gezicht spuit. ). De film bevat een paar heerlijke one-liners en hillarische stukken. Denk aan You have a lot of guts kid! of Your balls are showing . Prima horror komedie! Er staat ook een 2e deel geplant!

Veel beter dan dirty sanchez, en misschien even goed als Jackass.
In Dudesons doen ze veel pijnlijkere stunts, maar de Jackass gasten zijn gewoon grappig. Toch heb ik me hier prima mee vermaakt. De stukken met Mr. Hitler zijn heel erg grappig. De wonden zijn hier ook veel ergerDenk bijv aan de duim, en de enkel die helemaal getwist was na de lake jump.

George A. Romero en Dario Argento. Twee namen waar je toch wel wat van mag verwachten. Het eerste verhaal was nou niet echt Romero stijl. Ik had liever iets meer gore gehad dan het saaie verhaaltje. Het eerste verhaaltje kon me dan ook niet veel boeien en was een lange zit pm door te komen ondanks de korte speelduur.

een 2,0 voor het eerste verhaaltje.

Dan het tweede verhaal.

Deze was erg sfeervol en Harvey Keitel deed het erg goed.

Muziek was in deze ook wel erg sfeervol.

Deze was dus wel goed met sterke momenten.

Ik dan ook liever het verhaal van Argento had ik dan ook liever wat langer uitgewerkt gezien en dan het eerste verhaal weggelaten.

Een 3,5 voor het tweede verhaal.

Wat een heerlijke film van Spielberg.

David Mann wordt (ondanks dat er amper wordt gesproken) uitstekend gespeeld door Dennis Weaver. Hij wordt geterroriseerd door een gestoorde vrachtwagenchauffeur. De grote vieze oude roestige truck die op volle snelheid achter een klein rood autootje aan rijd, midden in de dessert, geeft een heerlijke spanning mee.
De truck is elke seconde dreigend en het feit dat je van de bestuurder slechts een hand krijgt te zien is lekker eerie.
Ook kleinere dingen zoals die toeter zijn al lekker dreigend.

Bepaalde shots zijn ook echt meesterlijk. Buiten het geweldige camerawerk (zeker tijdens de achtervolgingen) is er bijvoorbeeld ook een shot waar David in een telefoonhuisje staat te bellen en je in de achtergrond de truck op volle snelheid ziet aankomen waarna David op de laatste seconde nog uit het huisje springt.

Echt een uitstekende film dus. Constant terror.