Opinions

M'n eerste van Euro-trash legende Jesús Franco, de man die in zijn betere dagen rustig 7 films per jaar uitbracht. Ben (nog) geen echte kenner van zijn werk maar dacht wel eens gehoord te hebben dat hij meer dan eens tijdens de productie van film één op dezelfde locatie, met dezelfde cast en crew tegelijketijd film twee en drie opnam.

Ik had met Sadomania misschien iets meer op een bruut women in prison filmpje gehoopt. Op dat gebied is het allemaal erg tam. In de buurt van horror komt het dan ook in de verste verte niet. Wel is er ongekend veel naakt. Zowel gevangenen als bewaaksters lopen om onverklarebare reden allemaal topless rond (al is het feit dat dit een Franco film is natuurlijk al reden genoeg). Na 38 minuten verschijnt er dan eindelijk een scene waarin zo'n 30 tot 40 seconden geen naakt wordt vertoont. Dit record wordt de rest van de film niet meer verbroken.... Af en toe zijn de close-ups zo gedetailleerd dat ik me afvraagde waar de grens tussen soft en hardcore ligt. Een aantal stills van die directrice hadden in ieder geval zo geprint kunnen worden in een biologie boek: hoofdstuk voortplanting... Opvallend is ook dat alle characters zó hitsig zijn dat ze met iedereen het bed induiken. Het maakt ze niet uit of diegene hem/haar net heeft proberen te vermoorden of dat degene op haar sterfbed ligt.

Voor iemand die zoveel trash geproduceert heeft in zijn leven vond ik het camerawerk in deze film buitegewoon mooi. Franco en zijn cameracrew weten best hoe ze de dingen aardig op beeld moeten krijgen. Setting richting het zuiden van Spanje is overigens ook buitegewoon mooi. Hoe mooi het camerawerk ook is, des te teleurstellend is de choreografie van de vechtscenes. Door de knullige manier waarop die zijn uitgevoerd is het kleine beetje actie dat we te zien krijgen dus ook nog behoorlijk onder de maat. Zelfde geld voor de in potentie geniale krokodillen scene die ten onder gaat aan onkunde.

Ondanks zijn vrij lange speelduur wordt de film nergens echt saai (hoe zou dat toch komen...?). Tegen het einde krijgen we ook nog een geniale cameo van Jesús Franco als homoseksuele bordeeleigenaar. Daarnaast is het einde, waarin de directrice het moeras inloopt op weg om opgegeten te worden door de krokodillen, erg sterk.

Op zich geen onaardige kennismaking met Jesús Franco. Hij draaft misschien een beetje door qua hoeveelheid erotiek, maar met een script dat toch echt niet veel meer heeft kunnen zijn dan een pagina of vijf neem ik het hem niet kwalijk. Vermakelijk filmpje dat wel iets meer geweld/actie had kunnen gebruiken.

Wat een ongelofelijk moeilijke film om te beoordelen! Zelden vond ik een film het eerste uur zo ontzettend slaapverwekkend, en het laatste half uur zo onwijs vet. Wat dat betreft een gemiste kans. Want met een beter eerste uur had deze Franco sleaze (incest, gore, animal cruelty, tergend acteerwerk, mislukte dubbing, nudity) een meer befaamde status kunnen hebben dan dat het nu heeft.

Een gozer met een mismaakt gezicht vermoord een meisje en wordt opgesloten in een inrichting. Na 5 jaar wordt hij vrij gelaten, en nog geen 10 minuten later loopt hij alweer naar jonge meisjes te gluipen. Mislukte behandeling zullen we maar zeggen. Wat volgt zijn +- 50 tergend lange minuten die gevuld worden met compleet (maar dan ook compleet) overbodige scenes. Het acteerwerk is shit, de characters zijn totaal oninteressant. Tja, dan blijft er weinig over. Wat dat betreft is alleen een aardige kill waarbij een mes de rug in wordt geragd en er bij de tiet weer uitkomt de moeite waard.

En dan, na een uur gapen en naar de klok kijken, gaat Franco ineens helemaal los. Er duiken lijken op, er vloeit bloed, er wordt gemoord! Wat een waanzinnig verschil met dat eerste stuk. De scene met de gigantische 'cirkelzaag' is een regelrechte klassieker, en vond ik er overigens overtuigender uitzien dan dat hier wordt vermeld in sommige recensies. Verrassend goed gefilmd ook die sequence. Maar de cirkelzaagscene is niet de enige toffe ervaring. De aanrijding met het kindje, de moord met de kettingzaag, het mes door de keel, het verbrande lijk; er valt echt heel veel te genieten plotseling. Lekker druk camerawerk dan ineens ook met veel 'zooms'.

Had het niveau van het laatste halfuur tekenend geweest voor de hele film dan was dit een cultklassieker van formaat geweest voor mij. Nu heeft deze film zeker een plekje in de geschiedenis van sleazy horror, maar het is ontzettend zonde om te zien dat de potentie maar in een gedeelte van de film vervult wordt.

Kerst horror pulp met Goldberg als buff Santa on a killing spree. Tot zover overigens ook het plotje. Meer stelt het echt niet voor.

De kerstsfeer uit de aardige openingsscène wordt niet echt vastgehouden. Het is een soort compilatie van Goldberg die op nogal afgeraffelde wijze de ene nobody na de andere nobody afmaakt. Zonder al teveel creativiteit of gore. Goldberg zelf heeft overigens wel plezier in zijn rol. Jammer dat de schrijvers nogal zwakke one liners voor hem hadden. Een enkele keer is het leuk, vaak ook niet. Tot mijn grote verbazing behoort ook Emilie de Ravin tot de cast. Rond deze tijd zat ze ook in zo'n beetje de grootste TV serie van dat moment (Lost).

De scènes met de meeste charme zijn zonder twijfel alles waarin Santa in zn arrenslee zit. Dat is gewoon gaaf! Het enthousiasme van Goldberg weerhoud de film ook van een flinke onvoldoende. Maar zelfs met z'n 75 minuten is het regelmatig klokkijken.

Hier ben ik zeer door verast. De voorkant van de dvd zag er wat amateuristisch uit. En eienlijk is de film dat ook wel. Veel horror komt er niet in voor al komt er wel een aardige scene invoor waar iemands ingewanden eruit worden getrokken. De film moet het meer hebben van de komedie. Het masker van de killer helpt er gelijk aan mee en het zelfde geld voor de bewegingen van de killer. Alleen het jongetje kon totaal niet acteren en verpest een groot deel van de film. Erg jammer.
Het einde blijft jammergenoeg ook open. Ik moet toegeven dat het jezus costume enger was dan het andere.

Savage Streets is een film die in werkelijk alles 80's ademt. Het toppunt wordt bereikt wanneer John Farnham's Justice For All ingestart wordt met een naakte Linda Blair die met een serieuze blik een sigaret rookt in een ligbad. Geweldig.

Naast Blair hebben Robert Dryer met een prima rol als de leider van de bende en 80's B-film cutie Linnea Quigley. Maar ondanks dat Savage Streets door zn pulp gehalte best leuk is, had er ook veel beter gekund.

Grootste probleem is dat de film in alles werd gemarket werd als een brute wraakfilm, maar dat gehele wraak.gedeelte laat wel heel erg lang op zich wachten, duurt dan slechts een kwartiertje en is ook best wel braafjes. Al is de laatste kill wel tof.

Leuk voor fans van 80's pulp, maar niet zo tof als het plot, de dvd hoes en de trailer doen geloven.

Één van de beste Saw's vind ik.

Natuurlijk moet netzoals elke horrorfilm tegenwoordig ook deze weer in 3-d. Word daar wel een beetje moe van omdat het vaak vrijwel niks toevoegd. Hier echter is het niet erg storrend.

Saw gaat de laatste delen eigenlijk natuurlijk nergens meer over. Toch vond ik het leuk om te zien wat er met Dr.Gordon is gebeurd, al was het wel wat voorspelbaar.

Maar een Saw film kijk je (iniedergeval ik) tegenwoordig niet voor het verhaal maar voor de gore. En daar is deze de beste in. Tuurlijk na het eerste deel was elke saw qwa gore gruwelijk, maar hier is de gore .

Traps (wat er erg veel waren) waren vaak wel wat over the top, maar niks mag de pret bedrukken.

Dit is opnieuw een uitstekend vermakelijk Saw-deel met U.I.T.S.T.E.K.E.N.D.E gore!

Leuke toevoeging trouwens van Chad Donella die ik nog kende van Final Destination.

Ik snap al de slechte berichten niet.

Ik geef toe dat het verhaal niet heel erg boeiend is en dat het ook een tikje verwarend wordt, maar het einde maakte veel indruk op mij.

Ik had niet verwacht dat die FBI gast dood ging.

en op wat voor manier.

Het zal ook wel meer indruk op me hebben gemaakt omdat ik nog 13 ben, maar ik heb eigenlijk veel meer horror films gezien. Met vaak nog ergere moorden maar toch maakten die niet zo'n indruk op mij.

Pretty soon you'll pass right through my body and be nothing but my shit.

Leuk filmpje die veel gelijkenissen toont aan Texas Chain Saw Massacre. Tuurlijk het is allemaal al eens gedaan, er zit dan ook vrijwel niks verassends in de film.
Maar maakt dat uit.... Nee. Want Scarce is een erg vermakelijke horrorfilm zonder echt groots te zijn.

De acteerprestaties zijn vrij slecht, en de gore is aardig maar niks bijzonders.
De setting is dan weer wel erg goed, midden in de bossen omgeven door een sneeuwstorm.

De killer met het masker op was angstaanjagend... Jammer dat hij de rest van de film niet altijd z'n masker draagt. Dan gaat er toch een beetje van de mysterie weg.

Natuurlijk ook wetende dat dit geschoten is met slechts 500,000,- is het allemaal toch best aardig.

Alles is eigenlijk zeer degelijk aan dit filmpje. Toch was hij zo vermakelijk dat hij zelfs nog een 3,5 krijgt.

Ook maar eens Exit Humanity (met daarin Bill Moseley) van dezelfde regiseur bekijken.

Ontiegelijk slechte amateuristische drek. Geen tempo, geen humor, geen leuke characters. Lelijke look. Mensen worden zo overbelicht dat het lijkt alsof ze rechtstreeks uit de hemel komen gelopen. Tony Todd, welliswaar op de automatische piloot, is het enige enigsinds positieve.

Redelijke jungle film. Het kannibalen genre (zoals hij groot is gemaakt door de Italianen) liep hier al ruimschoots op zijn laatste benen. Maar dat weerhield Mario Gariazzo er niet van om toch nog de groene inferno in te trekken en een semi-kannibalen flick te maken (bewapend met een sample van Riz Ortolani's score uit Cannibal Holocaust).

Ondanks dat het vermakelijk is en er hier en daar best wel wat genietbare gore in zit voelt Amazonia toch een beetje aan als een niemandsdalletje. Het is net ff niet bruut genoeg en niet sleazy genoeg. Elvire Audray is verder prima als halfnaakte Schiave Bianche, maar je mist wel een mannelijke karakterkop uit die Italiaanse cult scene. Een type Giovanni Lombardo Radice, Robert Kerman of Claudio Cassinelli had erg geholpen.

Deze film werd in veel landen op een gegeven moment released als Cannibal Holocaust 2. Maar daar komt het nooit bij in de buurt. Leuk om gezien te hebben. Die Italiaanse jungle films hebben nou eenmaal hun charme. Maar niet memorabel genoeg voor een voldoende.

Vorige keer heb ik deze 3* gegeven. Nu 4*. Na al die tijd heb ik nu Hellraiser, Evil Dead, Friday the 13th en Halloween gezien. Daardoor word deze nu ook leuker omdat ik eerst de verwijzingen ernaar niet snapte

Geweldig ook hoe die ghostface beweegt als hij bierflesses naar hem toe gegooit krijgt. Of als hij tegen de koelkast aan loopt.

Toch wel weer een aardige Scream film van Wes Craven.

De onaantrekkelijk uitziende Scream 2 en Scream 3 heb ik altijd aan me voorbij laten gaan maar deel 4 zag er leuk genoeg uit om toch eens een kansje te geven.

Scream 4 was voor mij de eerste pakweg 45 minuten één grote ergernis. Ghostface blijf nadrukkelijk afwezig op wat dreigende telefoontjes na, overigens zijn zelfs de telefoontjes minder indrukwekkend dan in deel 1. Verder voelen de vele verwijzingen naar andere horror films wat geforceerd. Voor de rest volg je een deel van de oude cast van deel 1 die wordt aangevuld met wat oninteressante tieners.

David Arquette zit deuidelijk weer lekker in zijn rol. Neve Campbell en Courteney Cox doen het aardig. Marley Shelton's rol als klungelige hulp sheriff Hicks is een mislukking maar de, weliswaar standaard, rol van Anthony Anderson als Deputy Perkins is dan wel weer erg leuk.

Na pakweg een uurtje komt er eindelijk wat meer leven in de film. De irritante telefoontjes nemen af en Ghostface zelf komt wat vaker kijken. Z'n kills zijn overigens vrij bruut (bruter dan in deel 1).

Het einde is vrij aardig, al is het allemaal wat vergezocht. Over het algemeen een prima film uit de Scream reeks. Nergens hoogstaand maar wel behoorlijk vermakelijk.

Aardige The Last House on the Left (1972) achtige poster, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Ben dan ook verrast over de hoge scores hier. Scream....And Die! is een waardeloze Engelse giallo. Anno 2015 kan dit echt niet meer. Het tempo is wel zo laag dat je af en toe letterlijk wegzakt. Na 50 minuten besef je je ineens dat je eigenlijk alleen nog maar hebt zitten kijken naar hoofdrolspeelster Andrea Allan die doelloos door haar appartementje heen sloft. Ik ben heus geen fan van de flitsende, snelle montage van veel recente films, en kan langzame spanningsopbouw zeer zeker waarderen maar dit sloeg gewoon alles.

Het verhaaltje is lachwekkend en van enige spanningsopbouw is geen sprake. De schaarse moordscenes die er zijn, zijn lelijk in beeld gebracht en voelen afgeraffelt aan. Nee Jose Ramon Larraz spendeert de speelduur liever aan nutteloze scenes, achterlijk gezwam en de duffe characters. Om het nog enigzins interessant te houden zijn er talloze naaktscenes. Iedere vrouwelijke castmember, waaronder de prachtige Andrea Allan, gaan meerdere keren van top tot teen uit de kleren. Maar helaas meneer de regisseur. ZO makkelijk zijn ZELFS de horrorfans niet om te kopen. Een tiet hier en daar zijn leuk, maar main subject moet toch echt de horror zelf zijn. Dat is hier absoluut niet van toepassing.

De dubbing is daarnaast ook waanzinnig slecht gedaan. Het loopt niet synchroon met de beweging van de mond van de acteurs (die uiteraard op set wel gewoon Engels praate), waardoor het lijkt alsof de cast eigenlijk een totaal andere taal sprak. Af en toe is er zelfs helemaal niks overheen gedubt, waardoor je de mond van de acteurs wel ziet bewegen maar er geen dialoog te horen is.

Waanzinnig slecht dit. Héél weinig goeds over te vertellen. José Ramón Larraz vind ik een interessant regisseur (Rest in Pieces & Edge of the Axe wil ik nog zien), maar met deze film straalt hij pure onkunde uit wat betreft het vermaken van de kijker. Een verhaal wat al niet veel voorstelt en dan is het nog niet vooruit te branden ook. Wat je overhoudt is veel vrouwelijk schoon en weinig anders. Hele kleine 1,5*

Na een erg leuk We all scream for Ice cream is dit mijn tweede Masters of Horror film. Deze beviel mij een heel stuk minder. ten eerste het acteerwerk dat was vooral van Norton erg onder de maat. Verder vond ik het meerendeel van de film saai (en dat is knap als een film maar een uurtje duurt). Daarbij komt ook nog eens een gebrek aan gore. verhaaltje was wel leuk maar het einde met die englen?? vond ik echt lachwekkend.
2*, op naar the V word (die op dezelfde dvd zat als deze) en zeker van Pick Me Up heb ik hoge verwachtingen.

Leuk popcornvermaak. Security is vrij simpel. Die Hard in een shopping mall met Home Alone achtige trucjes om de badguys uit te schakelen (alleen de 'opperhoofd' beveiliger is 'bewapend' met een tazer dus ja, je moet wat tegen een stel slechterikken met een paar miljoen aan uitrusting). Antonio Banderas is cool. Zo zie ik hem het liefst. Film kijkt lekker weg. Gewoon hartstikke leuk vermaak dit.

Leuker dan verwacht! Heel simpel hack en slash werk natuurlijk, maar wel erg vermakelijk.

Het begint nochtans nogal matig. Vrij matig geacteerd, weinig leuke characters, onlogica to the max (wij hadden op het zomerkamp van de brugklas minder bewegingsvrijheid dan deze gedetineerden) en het grootste pijnpunt: Kane. Fantastische worstelaar, vooral in de WWF periode toen hij zijn masker droeg met het lange haar. Maar als horror villain is Kane (die min op meer zn eigen WWE character speelt) gewoon niet eng. De eerste kills zijn ook tamelijk ongeïnspireerd.

Maaarrrrr. Alles veranderd eigenlijk vanaf de uitstekende scène met de ontsnappingspoging uit het raam. Alles wordt dan plotseling beter: De spanningsopbouw is beter, behoorlijk wat gore, toffere kills en de overgebleven characters zijn best oke. De uiteindelijke CGI death van Kane is geweldig . Overigens vrij vernieuwend dat er geen final girl is, maar er 3 overlevenden zijn.

Helemaal geen verkeerde slasher. Niet vernieuwend of hoogstaand, wel behoorlijk vermakelijk. Overigens komt deze van de producers van Saw, en de editing in See No Evil is dan ook behoorlijk vergelijkbaar met die van de Saw franchise.

Het begin is niet goed en hadden ze achterwegen moeten laten tenzij een van de kijkers het leuk vind om een hond ontveld en nog levend op een tafel te zien liggen.
Verder zijn een aantal scenes TE donker geschoten.
De eerste 3 kwartier gebeurt er ook te weinig.

Als de politieman de stoel omdraait omdat hij denkt dat daar iemand zit en erzit inplaats daarvan een skelet is gestolen of een verwijzing naar een scene uit Psycho (1960)

Later komen er een aantal aardige gore stukjes en word het allemaal wat spannender.
Bij de scene dat seed onder het bed vandaan kwam schrok ik mij kapot.

Verder had ik een happy ending einde verwacht. Dat was gelukkig niet zo.

Ik denk dat hier ooit nog wel een vervolg op komt.
Wat ik mij avvraag is Boll echt zo'n slechte regiseur. Want dit kon ik wel waarderen.

Bizar inderdaad!

Nee niet al te best dit. Duitsers die een soort Hills Have Eyes redneck/inbred slashertje willen maken en vrij hopeloos falen. Onbegrijpelijk ook dat dit 1,2 Miljoen heeft gekost om te maken.

Bijzonder slecht geacteerd, maar bovenal: wat een lelijke cast!! Als het je niet lukt om fatsoenlijke acteurs voor je camera te krijgen prima, maar zorg dan dat ze er op zn minst leuk uit zien. Dat blondje achter het stuur van de RV was de enige die het aanzien waard is. De rest doet een wedstrijdje wie kan het meeste botox spuiten, makeup gebruiken en groteske tatoeages zetten.

Walz wil artsy doen en met de chronologische volgorde spelen. Gefaalde en vooral onbegrijpelijke keuze die het eerste deel van de film bijna onkijkbaar maakt. Jammer, aangezien het 2e gedeelte van de film ondanks als zn mankementen best oke is.

Jammer dat alles zo rete goedkoop oogt. De film heeft een lelijke goedkope digitale look en alles oogt flets en overbelicht. Lijkt wel een highschool projectje soms.

Desondanks weet Seed 2 zich wat mij betreft wel van de echte drek te onderscheiden. Allereerst omdat die kerel die Seed speelt echt een unit is en zn presence als killer dus best fijn is. Ten tweede omdat de film genoeg practical gore bevat om voor de dikke 70 minuten vermakelijk genoeg te blijven.

Erg leuk horror/komedie filmpje waarvan ik veelminder had verwacht. De film moet het vooral hebben van de humor. Een geweldig stukje vond ik bijvoorbeeld de scene waarin de papparazi in de tuin staat en dan chucky ziet masturberen. Gevolgd door de zin A Masturbating Midget! . Verder vond ik ook de gore verrassend goed.

Zoals verwacht weer een zeer bizar werkje van de Japanners.

Mutant Girls Squad begint leuk (openingsscène voelt aan als een soort Power Rangers on acid). Rin komt er op haar zestiende verjaardag achter dat ze een Hiruko (mutant) is. Wat volgt is totale gekte en chaos. De achtervolging in de straten vond ik waarschijnlijk het leukste gedeelte van de film. Veel gore, veel humor, veel ontzettend foute CGI, en een heerlijk overacterende cast.

Wanneer Rin zich aansluit bij de overige mutanten wordt het wat minder interessant. Zoals wel vaker bij dit soort Japanse filmpjes overheerst er op een bepaald moment een gevoel van 'nou heb ik het wel gezien'. Al moet ik eerlijk zijn dat ik zelfs toen af en toe nog leuk verrast werd door enkele bizarre characters en/of scenes. Het slot is dan wel weer te veel van het goede. Er gebeurd te veel, het ziet er te lelijk uit, en het is te chaotisch. Of kwam dat misschien door mijn al weggezakte aandacht.

3,0*. Echt fan van dit soort films zal ik denk ik nooit worden. Heb absoluut een aantal keer hard op zitten lachen om de geniale cast of bizarre vondsten, maar op een gegeven moment (nog ruim voordat de film ten einde komt) ben ik er ook wel een beetje klaar mee.

Fuck wat een heerlijke snoeiharde Indonesische actiefilm! Non stop actie, waanzinnig tempo, gelikt geschoten en af en toe enorm bruut.... Echt genieten. De scène met het gat in de vloer is fenomenaal.

Ja, naarmate de film vordert neemt het iets aan kracht af door het flinterdunne verhaal en de vele vechtscenes waardoor het net die 4,5* niet ontvangt maar desondanks is dit echt een enorm toffe zit.

Heel erg geinig filmpje die hier op MM wel heel erg ondergewaardeerd is.

Horror kan je dit eigenlijk niet noemen. De film wordt nergens eng noch spannend.

Het zijn vooral de leuke characters die de film zo vermakelijk maken.

Justin Urich (wat is die gozer veranderd sinds ''Monster Man'') zet op een leuke manier zijn rol neer en ook de gym leraar speelt lekker over de top.

De humor is vaak erg leuk wat vaak tot meer dan een glimlach leide.

Kijk deze film niet als je goed wilt griezelen. Dan zit je hier toch echt helemaal verkeerd.

Dit is een erg leuke (horror)/komedie met geinige characters.

Zoals Mescaline trouwens ook zegt moet het jaartal volgensmij 2002 ipv 2004 zijn.

Je ziet duidelijk dat Urich hier jonger is dan in Monster Man.

Alright, break it down.

What? Without a search warrant sir?

Yes, I'll get one tomorrow.

Pff toch wel weer vrij saaie Giallo, dit keer van Umberto Lenzi (bij mij vooral bekend van de heerlijke kannibalen film Cannibal Ferox). Ik begin me toch langzaamaan af te vragen of Giallo wel mijn genre is. Ik kan genieten van iets als Argento's Tenebre of Fulci's The New York Ripper. Maar de meer traditionelere Giallo's uit de jaren 70 vind ik toch vaak een vrij lange zit.

Begint met een ongebruikelijk hoog tempo met veel slashings. De kills zijn echter behoorlijk underwhelming. Na deze vliegende start krijgen we het gebruikelijke who dunnit plotje met wat stijve harken in 3 delig pak die erachter proberen te komen wie de moordenaar is. En dat is toch waar het voor mij in deze film (en vele 70's Giallo's) misgaat. Het is mij allemaal iets te gepolijst, iets te traag, iets te theatraal (flauwvallende dames bij het minste geringste) maar vooral ook iets te braafjes allemaal. Het interesseert gewoon nauwelijks. Ik vind mijn Italiaanse horror dan toch stukke leuker wanneer het wat meer all out en trashy is.

De dames zijn allemaal hartstikke mooi en de soundtrack van Ortolani is onderhoudend. Heel veel meer kon ik hier helaas niet uithalen.

Vind het ook altijd zo'n enorm zwaktebod van dit soort films dat de killer dan op het einde nog snel in een monoloog even moet uitleggen wat hem/haar nou precies bewoog de moorden te plegen omdat er anders geen touw aan vast te knopen is. Maar misschien is dat al een teken genoeg dat Giallo misschien toch niet helemaal mijn genre is.

Featuring de meest kinderlijke politie sketch ever.

Hele matige horror film. De film begint onzettend traag. Na 40 minuten is er pas de eerste kill. Verder staat Bloody Reunion bekent om zijn gore. Ik geef toe dat die torture scenes er goed uitzagen, maar toch was ik niet voldaan. De personages boeide mij weinig en het verhaal vond ik veel te onduidelijk. Dat einde snapte ik namelijk helemaal niks van.

Conclussie, veel te traag, geen leuke personages, onduidelijk verhaal. Plus punten waren de gore en de inzoomende en uitzoomende camera. Daar heb ik een zwak voor in films.

Hahaha had et veel erger verwacht door deze MM score. Degelijk vermaak hoor. Het haaien subgenre staat sowieso al niet te boek als een erg innovatief genre en Shark Night is dat dan ook absoluut niet. Het is allemaal zo cliche en Hollywood als het maar zijn kan, maar het pretendeert ook niet meer te zijn dan dat. En eerlijk gezegd heb je dan een prima avondje hersenloos vermaak.

Het slachtvee stoort niet en de sheriff is zelfs een leuk character. Tempotje en speelduur zijn prima. De haaien zijn van tamelijk matige CGI. Had op momenten ook van Asylum kunnen komen. Maar het maakt allemaal niet zoveel uit. Het is prima zoals het is.

Niet hoogstaand, nooit eng, zelden spannend, maar wel leuk.

Achja, je weet wat je kan verwachten. Bikinibabes die nog voordat hun naam bekend is het afleggen tegen een geanimeerd uit de kluiten gewassen monster.

De actrices zijn gecast voor hun figuur. Geef ze is ongelijk. Dit is wat de kijkers willen. Ik vond Kerem Bursin wel een beetje irritand met z'n overhemd open om z'n sixpack te showen. Man doe dat overhemd dicht, zeker gezien die regenwolken die voortdurend boven die zee hingen.

de Sharktopus is hilarisch. Mooiste moment vond ik dat hij die vrouw opslokt wanneer ze aan het bungeejumpen is. Ook het deel in het resort is wel geinig.

Het grootste minpunt is toch wel dat de film te lang duurt. 89 minuten is teveel van het goede, zeker bij een film als deze. Na een uurtje had ik het wel gezien.

Briljante poster trouwens: http://thatwasabitmental.files.wordpress.com/2011/06/sharktopus2d.jpg

Nope, not for me. Dat verwachte ik al, vandaar dat ik em al jaaaaaren voor me uit schoof. Dat voorgevoel bleek te kloppen.

Het is allemaal erg traag en er gebeurd niet zo bijster veel. Traag zijn in uitvoering is niet verkeerd, maar dan moet het wel interessant blijven. Zou et eigenlijk ook geen horror willen noemen. Eerder een psychologische thriller. Eentje die nooit eng wist te worden overigens. Dat jochie acteerde bijzonder sterk maar Shelley Duvall (although aandoenlijk) is in het beste geval slechts middelmatig en Nicholson maakt zich naar mijn smaak teveel schuldig aan overacting.

Sowieso is zijn character al vanaf minuut 1 bijzonder onsympathiek. Wat dat betreft had de transformatie denk ik meer impact gehad als hij niet al standaard zo'n totale asshole was. Vervelend en vooral oninteressant personage.

Wat rest is een prachtige locatie en een aardig laatste halfuur. Krappe 2,5* en totaal niet mijn ding.

Zojuist voor de derde of vierde keer gezien, en hij levert absoluut niet in aan kracht. Heerlijke openingsscene. Luguber, gory en ondersteund met die geweldige soundtrack. Zet de toon voor de rest van de film. Alles is lekker sfeervol, en Ikeda (die kennelijk in 2010, op 59 jarige leeftijd, zelfmoord pleegde) serveert je de ene na de andere toffe sequence. Zowel die deathscene met die ijzeren 'spikes', als die met het meisje dat in één shot volledig over die auto heen wordt getrokken zijn uitstekend gefilmd en uitgevoerd. En ook de killer zelf weet hij meerdere keren heel tof op het scherm te laten verschijnen.

Laatste +- 30 minuten blijf ik persoonlijk het minst vinden. Dan slaat het wat mij betreft iets te veel door. Had het toffer gevonden als het bij een slasher gebleven was, maar ook het laatste halfuur heeft zo zijn charme (dat verbande lijk dat weer opstaat )

Jammer dat Ikeda nooit echt meer van dit soort horrofilms heeft gemaakt. Talent had 'ie er absoluut voor namelijk.

Aaaaiiii. Ontzettend matig vervolg op de heerlijke cultklassieker die deel 1 is.

Ikeda regisseerde dit tweede deel niet en dat is helaas te merken. Weg is de inventiviteit qua kills en camerawerk. Weg is de spanningsopbouw. En ook een groot gemis: weg is helaas ook de oorwurm soundtrack uit het origineel. Al mag gezegd worden dat de soundtrack van dit 2e deel nog steeds een van de betere dingen van deze film is.

Verder qua verhaal en stijl bijna niet te vergelijken met deel 1. Dit 2e deel voelt aan als een soort hallucinante droom. Een lange droom, dat wel. Want het gaat allemaal behoorlijk traag. Het onsamenhangende verhaal wil ook totaal niet boeien en qua kills en gorigheid is het wel HEEEL erg braaf.

Het laatste kwartier maakt het een en ander goed. Anders was de beoordeling nog steviger geweest. Dan gaat het eindelijk lekker los met gore, een bloederig gevecht tussen witte lakens met een fijne soundtrack als begeleiding, en de geboorte van een mannelijk hoofd. Even laat het zien hoe bizar Japanners ook al weer te werk kunnen gaan. Maar dat neemt niet weg dat de overige 75 minuten enorm saai zijn.

Omdat Michael Davis regiseur is van Monster Man wat ik een erg goede pulp horrorfilm vond besloot ik zijn actie film ook is te gaaan kijken. Hier bewijst hij dat hij toch echt wel talent heeft, natuurlijk wel met een groter budget dan Monster Man. Clive Owen speelt de wortelkauwende bad-ass en dat doet hij erg goed met een paar leuke oneliners. De actie is heerlijk over the top. Ledematen en veel bloed. Geweldig hoe hij door ramen springt en onder dingen heen glijd. Goed deel van de film vond ik dat hij in dat pakhuis al die vallen zet.

Erg goede over de top actie film. Ik hoopdat Davis ernog een paar van zulke zijn. Al zijn zijn horrorfilms ook niet verkeerd.