Opinions

Grieks low budget horrorfilmpje die de eerste 45 minuten een beetje saai is maar daarna losbreekt met grappige/goeie gore. Hoofden worden afgezaagd/afgeschoten. Buiken worden opengereten en opgegeten. En de guts vliegen je om de oren. Geen hoogstaand filmpje, maar door de gore en de underground status toch nog 3 ster.

Na Unrated: The Movie pas de tweede film van Timo Rose en Andreas Schnaas die ik zie.
Het amateurisme spat er weer vanaf door onder andere het papier-maché masker van Karl the Butcher, de matige beeld en geluidskwaliteit, en het slechte script en acteerwerk.

In het begin lijkt het een beetje de Freddy vs Jason kant op te gaan. 2 horroriconen die elkaar te lijf gaan. Of ja, horroriconen.... Karl the Butcher kwam enkel voor in de voorgaande 3 Violent Shit films en Axe maakt hier zijn filmdebuut. Maar later blijkt dat ze met z'n tweeën iedereen gaan afslachten ipv. elkaar.
Dreigend komen deze twee eigenlijk nauwelijks over. Karl the Butcher loopt telkens een beetje rond te stappen in het bos en doet eigenlijk nogal denken aan de logge duikhelmdragende gorilla uit Robot Monster. Axe ziet er daarentegen wel iets bruter uit.

Ik weet dat de Violent Shit films gemaakt worden voor de gore. Dat is ook de reden dat ik deze ging kijken maar ik moet zeggen dat ik toch lichtelijk van een koude kermis thuis kwam op het gore gedeelte. Er wordt teveel gefocust op een achterlijk plotje waarin verschillende groepen het met elkaar aan de stok krijgen in een post-apocalyptische wereld en daardoor krijg je teveel te maken met weinig imponerende acteurs en te weinig met Karl en Axe die wat mensen omleggen.
Gelukkig komt de gore wat meer opgang bij het eindgevecht, ongeveer de laatste 20 minuten van de film.

Karl the Butcher vs Axe is alles behalve een goede film. Maar gelukkig zijn zowel Karl als Axe vermakelijk genoeg om de kijker geïnteresseerd te houden.

Erg tof modern exploitation filmpje van Japanse makelij.

Het revenge plotje stelt niet veel voor maar is effectief omdat het op de goede manier wordt uitgevoerd. Namelijk door de gehele film te vullen met bloedvergieten.

De bloedfonteinen zijn weer van de partij en zorgen weer voor leuke fragmenten. Ook met de rest van de gore zit het top. Hoofden worden gesplitst, armen geamputeerd en hoofden doorboort met spijkers. Jammer dat de CGI vaak wel een fail was.

Het acteerwerk is zoals het hoort behoorlijk over the top en de film wordt grotendeels gevuld met Japanse schoonheden die doorweekt zijn van het bloed.

Verder was ook de openingsscene erg leuk met die grindhouse vibe.

3,5*. Zeker benieuwd naar wat dit Japanse splatter genre nog meer te bieden heeft.

Gisterenavond toevallig gekeken omdat de jupiler samenvattingen niet doorgingen. Vrij matige kickbox film met een VanDamme die er te braaf uit ziet. Die dansscene was genant slecht, en misschien ligt de film zijn charme daar ook wel een klein beetje.

Die badguy zag er wel gestoord uit. Hebben ze een goed typetje voor uitgezocht.

2,5. Voor een matige kickboxfilm met een te braafuitziende Van Damme. Maar het eindgevecht was wel cool/

Hoe ik hier ooit 2* voor heb kunnen geven is mij een raadsel.

Tarantino zet opnieuw een uitstekende film neer (what's new?). Hilarische scene's zoals die gozer die seks wil hebben met een coma-patient, de texas sheriffs die de crime-scene onderzoeken en het samoerai gevecht op het einde waarin er een sukkeltje van de Yakuza overblijft die ze vervolgens met haar zwaard spankt worden afgewisseld met extreme bloedfonteinen die oh zo vaak gebruikt worden in Aziatische films.

Ook de afwisseling met de animatie vond ik vrij geniaal en mooi gedaan.
De einscene is ook geweldig. Vooral de setting is prachtig.

Tarantino maakt opnieuw zijn reputatie waar als een van de beste regiseurs op aarde. Hij weet zelfs mij (die totaal niet van samoerai films houd) ultiem te vermaken.

Niemandsdalletje van een Actie film met een verhaaltje en characters die je helaas voor geen seconde weten te pakken. Cage (met geverfde baard) doet z'n best en de vrij sporadische actie is best aardig (met name de shootout op het einde), maar de film kent teveel saaie momenten en weet eigenlijk geen moment echt te boeien.

Heerlijk vermaak van Fabrizio De Angelis met een uit de kluiten gewassen krokodil.

Geweldige openingsscène met die vissers. Dan zit je toch gelijk lekker in zo'n film. De krokodil ga ik niets negatiefs over zeggen, die ziet er gewoon héél tof uit. Komt gelukkig ook redelijk vaak voor. Was voor aanvang een beetje bang dat ie maar heel schaars aanwezig zou zijn, of telkens niet echt goed in beeld zou komen, maar dat viel gelukkig dus heel erg mee.

Riz Ortolani (Cannibal Holocaust) verzorgde klaarblijkelijk de soundtrack, en die mag er dan ook wezen. Één track is schaamteloos geript van Jaws, maar ook de rest van de tracks zijn meer dan prima. De cast heeft er overigens ook zin in en doet zijn best. Spugen af en toe ook wat leuke one-liners uit. De kills zelf zijn misschien niet héél overtuigend, maar toch vloeit er door de gehele film heen best wel wat bloed.

Killer Crocodile is heerlijk B vermaak zoals de Italianen dat zo goed konden in de jaren 80. Goede soundtrack, wat gore en een prachtige handgemaakte krokodil. Af en toe zelfs best wel spannend, en tevens gefilmd op een mooie locatie in de Dominicaanse Republiek.

GE-Ni-AAL!

Killer Klowns from Outer Space is denk ik de meest cheesy film die ik ooit heb gezien. Plot is er niet en na 5 minuten kunnen we al van de plastic clowns genieten.
De maskers van de clowns werkelijk hilarisch, het acteerwerk brak en de soundtrack uber cheesy.

Zitten een paar memorabele scene's tussen. Bijvoorbeeld wanneer de kleine clown op z'n driewieler aangereden komt en de motorgang hem staat op te wachten. Of wanneer de killer klowns een ballonnen figuurtje in de vorm van een hond maken die vervolgens als een speurhond dient om de achtervolging in te zetten .

John Vernon is ook erg vermakelijk als de verbitterde agent. De lekkere 80's sfeer is top en de clown super hillarisch. De scene's in het circus spaceship zijn ook erg vermakelijk door de enorm kleurrijke setting.
Alleen al de titel verdient een vol punt.

4*. Super cheesy!

Zag hem in Ierland liggen in de speciaalzaak en dan wint je pulp hart het toch weer van je gezonde verstand en gaat hij mee het vliegtuig in.

Wordt zelden over gesproken (ook niet in de B-Horror kringen) en als er al over gesproken wordt is dat op spottende wijze. Begrijpelijk, maar niet helemaal terecht in mijn ogen.

Claudia Lattanzi (Assistant Director van het ijzersterke 'Deliria') was regisseur, maar werd bijgestaan door een uncredited Joe D'Amato. We krijgen een POV slachting als opening, gevolgd door een iets te lang middenstuk waarin te weinig gebeurd. In dat middenstuk wordt het rammelende script en slechte montage steeds opvallender.

De oplettende kijker herkent het 7 Doors hotel uit Fulci's horrorklassieker The Beyond. Wanneer de 'horror' start is er voor de doorgewinterde van van 80's horror echt nog wel genoeg genietbaars in mijn ogen.

De fog machine draait overuren, we hebben een heerlijke synth soundtrack, practical gore effects en gewoon over het algemeen heel cool vormgegeven horrorscenes.

Het einde is vrij abrupt en eerlijk gezegd snap ik nog steeds niet helemaal waar die zombies vandaan kwamen, maar toe maar. In al z'n onnozelheid best wel een vermakelijk filmpje.

Jamie Foxx is behoorlijk cool in deze spectaculaire actiefilm. Opening is uitstekend. Het onderzoek wat er op volgt is iets minder interessant, maar de cast en toffe beelden zorgen ervoor dat de verveling niet toeslaat. De hele sequence op de snelweg is vervolgens natuurlijk fenomenaal. Zelfde geld eigenlijk voor de daar op volgende achtervolging en shoot out. Alles voelt net ff wat echter aan dan bij dr gemiddelde actiefilm. Het geluid van de wapens, de explosies, de impact van kogels...... Lastig uit te leggen, maar je waant je als het ware zelf in een shootout tegen religieuze gekken in een achterbuurt van Saudi-Arabie.

Uitstekende film dus met veel audiovisuele kwaliteit. Had een 4.5 verdiend als het onderzoek zelf iets interessanter was geweest.

Erg slechte effecten, maar dat maakt allemaal nog niet uit het maakt het juist een stukie leuker, maar na een uur begin je wel hangogen te krijgen van 60 minuten naar een vent in een apenpak te kijken.

Zo'n film moesten ze gewoon een half uur korter moeten maken.

Dan was hij nog best vermakelijk.

Over het algemeen eens met de eerdere reacties hier. De film zit vol potentie, maar vaak wordt die niet tot het uiterste benut.

Het is inderdaad niet moeilijk om te zien waar David Todd Ocvirk en Daniel Liatowitsch hun inspiratie vandaan haalden. Werkelijk alles ademt Dario Argento. Dromerige muziek, mysterieuze vrouwelijke hoofdpersoon, kleurrijke belichting, gruwelijke killer met zwarte handschoenen, nachtmerrie achtige visioenen... Het zit er allemaal in.

Een liefhebber van dit genre zit zeer waarschijnlijk al op het puntje van zijn stoel bij de title sequence van de film. Een heerlijke theme met vage schimmen van creepy tekeningen en zwarte handschoentjes. De muziek had regelrecht van een Italiaanse composer kunnen komen, maar komt daarentegen van ene William Kidd, die helaas nooit echt is doorgebroken met zijn werk. Jammer genoeg wordt deze vrij epische intro niet opgevolgd door een briljante scene. Het tegendeel zelfs.. We krijgen een half uur aan lelijk geschoten scenes met awkward dialogen, bedenkelijk acteerwerk en een typische 90's home video look.

Na een minuut of 40 gaan er doden vallen. Zelfs dan wordt het echter nog niet echt indrukwekkend. Weinig spanning en domme characters doen de film de das om. Totdat er na een uur plotseling een ommekeer is qua kwaliteit. Plotseling wordt er mooi met licht gespeeld. Plotseling zijn er enkele mooie gore scenes. Plotseling zijn er nachtmerrie achtige scenes die daadwerkelijk creepy zijn. Plotseling maakt Kolobos die verwachtingen die we vanaf de intro hadden waar.

Ondanks de gebreken is dit toch wel een mooi projectje van twee debuterende regisseurs die duidelijk heart hebben voor de film en het genre. Veel potentie, maar helaas wordt het na een uur pas echt waar gemaakt. Met iets meer budget en iets meer ervaring, zowel voor als achter de camera, had dit zomaar een klassiekertje kunnen worden. Nu is het helaas een wat vergeten filmpje waar, ondanks dat het zeker zijn gebreken heeft, menig horror/giallo fan best wel wat respect voor zal hebben.

Ja wat moet ik hier nou over zeggen. Aan de ene kant is het een verschrikkelijk zieke film maar ande andere kant kanje bij de meeste martelscenes je lach niet inhouden. De gore is top!
Kakihara is een masterlijk personage al vind ik ICHI maar een sukkeltje. Scenes als de marteling met de man die aan die haken hangt, maar ook de hand van de vrouw die Kakihara letterlijk ontvricht of de scene waar die vent in de tv tussen het oud vuil staat. zijn geweldig.

Hij krijgt dan ook maar 3,5 sterren omdat (vooral de martelingen met de vrouwen) toch wel over de rand gaan.

Verder blijft het een geweldig gore fest.
Dacht ik met LIK Wong een geweldige aziatische gore film hebben gezien.

Honey I just got my ass kicked by a bunch of christmas cookies. Believe me when I say I can handle it.

Briljante kersthorror die werkelijk alles goed doet. Toon wordt direct gezet: dit gaat een sfeervolle film worden. De kerstvibe is perfect, en we hebben een leuk setje characters aan de dinertafel zitten. O.a. Bertha uit Two and a Half Men, en die hilarische lul van een Todd Pecket uit The Office. De opbouw neemt zn tijd, maar dit is geen enkel probleem.

Wanneer de sneeuwstorm (en daarmee de 'horror') start valt er alleen nog maar meer te genieten. Het gevoel van isolatie is zo fijn in beeld gebracht, en de creaturedesigns zijn om van te smullen. De een nog bizarder dan de ander. Hoogtepunt is die vent uit The Office die tegen een viertal gingerbread cookies vecht. Oprecht hardop gelachen.

Maar niet alles is doorspekt met humor, want er zijn daadwerkelijk horrorscenes waar de klasse en sfeer vanaf druipt.

Perfecte kerstfilm doorkruist met een kwaadaardig sprookje. Heel lang geleden dat ik zo genoten heb van een film. Deze gaat ongetwijfeld een traditie worden met kerst hier, en tevens voelt Krampus aan als een cultfilm die in de loop der tijd steeds meer gewaardeerd zal gaan worden bij een groot publiek.