Opinions

Mooi dat deze er zo snel op staat. The 100 is eindelijk weer een serie waaraan ik zwaar verslaafd ben/was. Seizoen 1 begint desondanks niet geweldig sterk. Mede door de vele mainstream top 40 nummertjes die ze gebruiken komt het allemaal een beetje kinderlijk over. Dat slaat echter helemaal om na aflevering 4 'Murphy's Law'. Vanaf die aflevering wordt de sfeer donker, duister en grimmig. Iets wat vervolgens het gehele seizoen vastgehouden wordt. Niet alleen de situatie op de 'grond' met de Grounders (die er ongelofelijk tof uitzien) is zeer interessant, maar ook de scenes op de Ark waren onverwachts imponerend. De cast was voor mij vrij onbekend (Bob Morley speelde in de rampzalige Australische horrorfilm Road Train en Henry Ian Cusick kende ik uiteraard van Lost, that's it), maar zet goede prestaties neer.

The 100 seizoen 1 is een uitstekende futuristische versie van Lord of the Flies. Goed acteerwerk, veel spanning, weinig fillers, bruut en altijd uitstekende cliffhangers. En toch wordt het in seizoen 2 nog eens een stuk beter gedaan.

In seizoen 2 vindt The 100 volledig zijn eigen identiteit... Namelijk rauw, donker en bruut. Vrijwel ieder character ondergaat drastische ontwikkelingen, wat leidt tot enkele zeer dramatische scenes. Opnieuw wordt in iedere aflevering vooruitgang geboekt qua verhaalontwikkeling en zijn er geen 'fillers'. Er wordt nog steeds goed geacteerd. Johnny Whitworth is een toffe toevoeging aan de cast en vertolkt 'Cage' op uistekende wijze. Misschien wel de beste acteur uit de serie tot nu toe, al krijgt hij daarbij wel fikse concurrentie van Eliza Taylor (Clarke), Bob Morley (Bellamy), Isaiah Washington (Jaha) en Richard Harmon (Murphy).

De serie blijft verassen... Zowel qua gedurfde beslissingen qua schrijfwerk, sterfgevallen van characters maar af en toe ook qua bizarheid (de 'King Kong' aflevering). Saai wordt het in ieder geval nooit. Aan het einde van seizoen 2 te zien neemt het volgende seizoen opnieuw een vrij drastische verandering. Benieuwd hoe het gaat uitpakken, maar gezien de qualiteit van de afgelopen 2 seizoenen heb ik er vertrouwen in dat ook seizoen 3 uitstekend wordt.

Ook dit derde seizoen van The 100 is weer uitstekend.

De eerste aflevering is genieten geblazen, maar daarna kent de serie een dipje. Het is vooral even wennen aan dat hele A.I. verhaal, en het feit dat de groep grotendeels is opgesplitst vond ik ook niet geweldig werken. Overigens lijkt het in het begin ook iets te veel op een goedkope wannabe versie van Game of Thrones. Tot aan +- aflevering 10 blijft het een vrij constant niveau. Hier en daar en mindere aflevering, hier en daar een betere. Vanaf aflevering 10 wordt het uitstekende niveau dat The 100 in seizoen 2 behaalde gelukkig opnieuw behaald, en is het opnieuw genieten van heerlijke actie, keihard geweld en bizarre plotwendingen.

Devon Bostick (Jasper) zet wat mij betreft dit seizoen de beste acteerprestatie neer. Overigens is ook Pike een héél tof character. Als anti-hero zelfs nog tien keer beter dan als villain. Daarom ook zo jammer dat 'ie zo onwaardig aan zijn einde komt. Had nog wel veel meer van hem willen zien. Roan is eveneens een goede toevoeging aan de lijst met characters, en de (eenmalige?) terugkeer van Lexa in de seizoensfinale was geweldig bad-ass.

Blij dat we in ieder geval een seizoen 4 krijgen, want dit derde seizoen bewijst dat de rek er nog lang niet uit is.

Al met al een toch goede serie. Allereerst een sterke cast met (bekende en minder bekende) namen die ten alle tijden goed weten te overtuigen. De serie begint uitstekend met veel spanning, actie en mysterie, maar krijgt rond aflevering 8/9 een dipje met een reeks minder interessante afleveringen. De serie herpakt zich uiteindelijk met aflevering 12: 'Paradox', de eennalaatste aflevering.

Toch wel fijn schrijfwerk, want ondanks dat het onderwerp tijdrijzen toch al snel voor enige verwarring kan zorgen blijft het over het algemeen aardig goed te volgen. Af en toe wordt het wat vaag (vooral richting het einde van het seizoen), maar over het algemeen valt het qua complex gedoe allemaal wel mee. Een beetje vaag mag ook wel, aangezien Cole en de rest van de cast avontuurtjes hebben in 1987, 1988, 1990, 1992, 2013, 2015, 2017, 2033, 2041 en 2043.

TBS waagde in 2014 een gokje door Bam Margera terug te brengen op tv. Niet helemaal geslaagd uiteraard. Bam zat toen nog in zijn dubieuze 'Fuckface Unstoppable' periode, en was bij het grote publiek eigenlijk een beetje uit het zicht verdwenen. Wat dat betreft hadden ze het beter Steve-O's Bad Ass Game Show kunnen maken. Ook een gast die denk ik wat makkelijker/leuker met de deelnemers omgaat. Bam is tof, maar een presentator vind ik hem niet.

Maar Bam is absoluut niet het grote probleem. Dat is namelijk de inhoud van de show zelf. We krijgen een ontzettende slappe, lowbudget versie van Fear Factor. De stunts zijn absoluut niet spectaculair. Je krijgt werkelijk het gevoel dat zelfs bejaarden dit kunnen. Wanneer de deelnemers zelf dan ook nog eens heel erg gemaakt overkomen houdt het echt op.

Niet spectaculair, leuk of grappig. Geen wonder dat dit nooit verder is gekomen dan zes afleveringen.

Wordt op IMDB met de grond gelijk gemaakt. Is verassend genoeg wel renewed voor een tweede seizoen. Lage ratings op IMDB zijn niet zo vreemd, aangezien veel kijkers na een episode of 3 zullen zijn afgehaakt. Pas de laatste 2/3 afleveringen wordt het wat interessanter. Het is een soort mix tussen Under the Dome en Jericho. Eerste 3 afleveringen zijn inderdaad niet geweldig. Irritante characters (ééntje steekt er met kop en schouders bovenuit, maar om niet als totale klootzak over te komen zal ik maar even achterwegen laten wie dat nou precies was), weinig echte spanning en matig acteerwerk van een aantal van de acteurs. Voordeel is dat seizoen 1 slechts 6 afleveringen kent, waarvan de laatste 3 naar mijn mening de moeite wel aardig waard zijn, dus veel tijd verlies je er niet mee als je het niks vindt. Het heeft potentie, maar seizoen 2 zal echt een stukje beter moeten zijn.

Overall toch wel beter dan seizoen 1, maar nog steeds niet geweldig.

Seizoen 2 heeft te maken met dezelfde problemen die ook in het eerste seizoen te zien waren: matig schrijfwerk en dito acteerwerk. Echt spannend wordt het namelijk nooit, ondanks dat daar toch regelmatig wel reden voor is. Dialogen en acties van characters voelen vaak onrealistisch aan. Wat betreft het acteerwerk zijn het nog steeds Jesse Carere (Adam) en Jennette McCurdy (Wiley) die een te laag niveau halen. Van Adam kan ik het dan nog wel hebben, maar Wiley's expressieloze gezichtsuitdrukkingen werd ik alweer snel zat. Daar tegenover staan Justin Kelly (Chuck), Kyle Mac (Ronnie), Jack Murray (Mark), en Steven Grayhm (Liam Cullen) die wel een voldoende scoren.

Voordeel van Between is dat het maar 6 epi's zijn, wat relatief makkelijk doorheen komen is. Het is nergens echt goed, maar vermakelijk is het allemaal wel. Ik blijf het nog steeds een tof uitgangspunt vinden, en door de cliffhanger van dit tweede seizoen 2 hoop ik stiekem toch wel dat Netflix deze serie een derde seizoen gunt.

Origineel nooit gezien, maar deze Amerikaanse remake van Bron beviel me erg goed.

Behoorlijk lekkere casting. Diane Kruger, Demián Bichir, Thomas M. Wright, Ted Levine en Ramón Franco zijn allemaal uitstekend. De show werd voor mij echter gestolen door Matthew Lillard, die een alcoholistische, drugsverslaafde journalist speelt. De serie schuwt ook niet keihard te zijn. Ik had bijvoorbeeld best wel aardig wat geld durven wedden dat Marco's zoon het ternauwernood zou overleven... Nee dus.

Goede serie dus met goed acteerwerk, toffe characters, humor en genoeg spanning om je interesse te behouden. Seizoen 2 is nog een stukje sterker vond ik.

Lekkere verassing deze serie.

Met 6 episodes, die ieder 23 minuten duren, per seizoen zit het met het tempo in ieder geval wel goed. Milo Ventimiglia zet op toffe wijze Ian Mitchell neer, een doodgewone zakenman die door de waanzin van het 'spel' tot het uiterste gedreven wordt. Erg fijne acteur. Overigens zijn ook de bijrollen prima verzorgd. Diedrich Bader, Shaun Baker allemaal erg goed. de 8/9-jarige Caitlin Carmichael kan ook acteren, dat bewijst ze vooral in seizoen 2.

De serie draait om pure spanning en het hoge tempo. Is het af en toe wat voorspelbaar?.. Jup.. Is het af en toe wat ongeloofwaardig?... Jup.. Maar de actie, spanning, waanzin, het hoge tempo en de cast maken deze serie meer dan de moeite waard.

Seizoen 2 is zelfs wat sterker dan seizoen 1. Een nieuw character wordt geïntroduceerd, Jacob Orr. Chad Michael Murray bewijst opnieuw een uitstekend acteur te zijn voor deze, wat ruigere, rollen. Het mysterie is er na het eerste seizoen natuurlijk wel een beetje vanaf. Ian en zijn familie komen dit seizoen helaas wat minder prominent voor. De uiteindelijke showdown tussen Ian en Jacob is werkelijk magistraal. Mede daarom is dit seizoen voor mij tot nu toe ook het best. Hoe Ian en zijn vrouw, twee characters waaraan je in korte tijd bent gaan hechten, op brute wijze afgemaakt worden laat een vieze nasmaak achter, maar aan de andere kant is het wel een dijk van een afsluiter van dit seizoen. Net zoals in seizoen 1 ook weer puik acteerwerk van de gehele cast.

Het 'mysterie' van zo'n serie als deze kan natuurlijk nooit lang vastgehouden worden en daarom gooien ze het met dit derde seizoen over een veel meer actie-gerichte boeg. Jacob ontfermt zich over het dochtertje van Ian (die hij bruut heeft neergeschoten). Dit levert in de eerste afleveringen een fijne chemie op tussen Chad Michael Murray en de prima acterende Caitlin Carmichael. De rampage die Jacob start nadat het dochtertje ontvoert wordt is overigens ook behoorlijk bruut en tof om te zien. Met die kant van het verhaal is dan ook weinig mis.

Iets minder is het verhaal van Rose McGowan's character. Zij en haar kinderen zijn doorgewinterde spelers en overlevers van 'The Game'. Dit levert uiteraard actie, actie en nog eens actie op, maar qua character is zij waarschijnlijk de minst interessante/sympathieke van de gehele serie.

Nog steeds een fijn seizoen, maar doordat er aan mysterie wordt ingeboet wordt het wel een wat meer 'standaard' serie. Wel weer een behoorlijk sterk einde, wat gebruikelijk is voor deze serie. Benieuwd wat seizoen 4 te bieden heeft. Is al tijden geleden aangekondigd maar Crackle wil er nog vrijwel niks over kwijt.

Zeer vermakelijke sci-fi serie met een wat alternatieve aanpak. De nadruk ligt namelijk niet op de aliens die de VS hebben bezet, maar op het gevecht tussen 'collaboraters' en de 'resistance'. Van aliens is dit eerste seizoen eigenlijk geen sprake. Dat klinkt als een gemis, maar Colony lukt het om interessant te blijven.

Josh Holloway heeft na het gefaalde Intelligence eindelijk weer een toffe rol te pakken. Tory Kittles (begonnen in films als Frankenfish) zet eveneens een sterke rol neer als de zwijgzame Broussard. De rest van de cast is ook niet onaardig, maar de overige characters hadden wel wat kleurrijker mogen zijn. Zo'n Beau is bijvoorbeeld een enorm gemis. Had samen met Holloway een leuk duo kunnen vormen, maar er is totaal geen chemie tussen de twee, en Beau zelf is een saaie zak.

Vanaf aflevering 5 worden de afleveringen steeds spannender en wordt er ook steeds meer gehint naar de onthulling van de aliens zelf. De spanning tussen Holloway en Sarah Wayne Callies is ook leuk. Ik zag dat producer Carlton Cuse het verhaal over op z'n minst zes seizoenen wil vertellen. Of dat gaat lukken is natuurlijk de vraag, maar er zijn genoeg verhaallijnen die verder uitgediept kunnen (en hopelijk gaan) worden. De aliens zelf, The Factory, andere colonies in de VS etc.

Wederom veel mysterie, actie en spanning in dit tweede seizoen van Colony. En net is het ff allemaal wat beter uitgewerkt dan in het eerste seizoen. Met een zo te zien hoger budget komt er in dit tweede seizoen ook iets meer sci-fi aan te pas (met de nadruk op iets, want ik zit toch al twee seizoenen een alien show te kijken zonder dat ik tot nu toe een alien heb gezien). Dat maakt het extra knap dat Colony toch zo interessant weet te blijven.

Veel spanning dit tweede seizoen dus. Tevens een goede cliffhanger. Derde seizoen zal gefilmd worden in Vancouver, en zal zich meer in de natuur afspelen. Je krijgt wel echt het gevoel dat de makers een serie aan het creëren zijn met genoeg spanning, mysterie en materiaal om er daarna nog makkelijk 2 of 3 seizoenen aan vast te plakken. Hopelijk blijven de kijkcijfers een beetje stabiel. Seizoen 2 kwam geen enkele keer boven de miljoen tv-kijkers uit.

Ohja en thank god dat Beau niet is teruggekeerd. Wat een slecht character was dat zeg. Één van de grote minpunten van het eerste seizoen. Nieuwe castleden Christian Clemenson (Boston Legal) en Toby Huss voegen gelukkig daadwerkelijk wat toe.

Vreemd dat er qua kijkcijfers zo'n gigantisch verschil tussen het eerste en het tweede seizoen zat. Dit tweede seizoen vind ik namelijk nog een stukje sterker en spectaculairder dan het eerste seizoen.

Acteerwerk is wederom van goed niveau. Nabil Mallat (Idriss), Vincent Van Sande (Chris) en Manou Kersting (Mike) zijn fijne toevoegingen in dit tweede seizoen. Goed gecast allen. Daarnaast ook leuk dat Nald een grotere, belangrijkere rol heeft dit tweede seizoen. Steelt dit seizoen best wel een beetje de show (heerlijk ook die droge conversaties tussen hem en Lommers). Helaas moeten we wel al heel snel afscheidt nemen van Lex, maar de scene waarin dat gebeurd is dan wel weer één van mijn favorieten van de hele serie.

Dit tweede seizoen komt net iets groter en duurder over dan het eerste. Met de gevangenis en de transitzone krijgen we er ook twee toffe locaties bij (nadeel van het eerste seizoen was bijvoorbeeld dat het zich wel heel erg veel afspeelde in dat computerlab). Merk wel dat ik de gebeurtenissen binnen het cordon (met als hoogtepunt waarschijnlijk de uitbraakpoging uit de transitzone) interessanter vond dan de verhaallijnen buiten het cordon. Vooral dat gedoe met dat gehack was niet zo aan mij besteed.

Maar ik kan niet klagen. Cordon is een heerlijke Belgische serie. Ik wou dat de Nederlanders eens de ballen hadden om dit soort series te durven maken, en eens af durven te wijken van het traditionele (politieserie nummer zoveel, en slappe komedie nummer zoveel).... Twintig afleveringen geweldig mee vermaakt.

Heerlijke serie, en een klein schandaal dat dit nooit een tweede seizoen heeft gekregen en altijd zo onderbelicht is gebleven.

Fantastische casting allereerst met briljante rollen van Zeljko Ivanek en Blair Underwood. De rest van de cast is eveneens uitstekend. Tempo is, ondanks het hoge aantal afleveringen, razendsnel, en het plot blijft zich geweldig ontwikkelen. Zo zuur dat dit uitstekende eerste seizoen nooit is opgevolgd met een 2e seizoen, zeker door het aantal vragen waarmee je blijft zitten.

Falling Skies doet na het geweldige derde seizoen helaas weer een stapje terug. Toch is het allemaal nog steeds erg tof om te volgen.

Dit vierde seizoen neemt een andere, wat vreemde, wending. De groep wordt vrijwel direct opgesplits in drieën. Één groep heeft een armoedig leven in een ghetto, één groep een vredig maar ultiem vreemd leven in Chinatown en één groep zoekt dag en nacht naar hun verdwenen maten. Leuk geprobeerd, maar het wordt toch beter wanneer iedereen weer bij elkaar is.

Dit seizoen moeten we helaas afscheid nemen van twee van mijn favoriete characters (Tector en Dr. Kadar). Daar krijgen we met Dingaan overigens wel weer een goede voor terug. Overigens leidt ook dit seizoen weer aan het 'Falling Skies-syndroom', namelijk dat de laatste twee afleveringen van het seizoen altijd wat teleurstellen.

Goed seizoen, maar na het vrij geweldige derde seizoen toch een hele kleine teleurstelling.

Seizoen 5 is een waardig afsluiter van Falling Skies en naar mijn mening ook het beste seizoen uit de reeks (op de voet gevolgd door seizoen 3).

Seizoen 5 is ongetwijfeld het meest donkere seizoen uit de hele serie. John Pope ontwikkelt zich in dit seizoen van een zeer vermakelijk karikatuur tot een persoon met gevoelens, en vervolgens tot een absoluut geweldige villain. Werkelijk geweldig hoe Colin Cunningham 'evil' Pope neerzet. Ergens twijfel je ook of dat niet zijn rol vanaf het begin had moeten zijn. Een of andere gestoorde villain die het ergste wenst aan de 2nd Mass. In ieder geval een geweldige performance van hem en één van de redenen waarom dit mijn favoriete seizoen is.

Wat dit seizoen ook anders, en leuker, maakt zijn de gigantische aantallen aan Skitters die zonder Overlord als hondsdolle honden op zoek zijn naar voedsel. Die aanstormende massa's aan Skitters had wel wat.

Helaas kampt het aan het einde van het seizoen (hoe kan het ook anders) wel met wat problemen. In de een-na-laatste aflevering wordt de voet van het gaspedaal gehaald, wat ervoor zorgt dat er plotseling van alles in de laatste episode gegooit moet worden om het verhaal mooi te laten eindigen. Daarom wordt er in de laatste episode nergens de tijd voor genomen. De ontmoeting met de Queen gaat te snel, de vernietiging van de aliens gaat te snel.. Hell, ze huren voor de laatste episode Jeff Fahey in, om hem vervolgens niet meer dan een figuranten rol te geven. Overigens is ook de final showdown met John Pope (waar ze eigenlijk het hele seizoen op briljante wijze naartoe werken) bijzonder tegenvallend.

Absoluut een geweldig seizoen, maar opnieuw weten de Falling Skies schrijvers niet hoe ze een seizoen moeten eindigen. Dit resulteert in een series finale waar alles hap-slik-weg opgelost en uitgelegd wordt. Die twaalf episodes die seizoen 4 kreeg hadden beter voor dit seizoen kunnen gelden. Met iets meer tijd om alles uit te werken was dit nog veel beter geweest.

Over het algemeen fijne horror anthologie. Wel héél erg wisselvallig overigens, maar dat was ook al zo met Masters of Horror.

The Sacrifice - 4*

Uitstekend begin van de serie. Leuke characters, heerlijke setting, goed tempo, lekker spannend. Perfect voorbeeld van hoe je zo'n aflevering van een anthology serie als dit moet invullen.

Spooked - 3*

Begint best aardig, maar zakt later weg. Niet spannend, eng, of leuk genoeg. Eric Roberts acteert daarnaast vrij matig.

Family Man - 4*

Dit is dan wel weer een erg leuke aflevering. Aardig acteerwerk, en heel wat fucked up twists. Vooral het einde is geweldig.

In Sickness and in Health - 2*

John Landis levert een simpelweg slechte aflevering af. Geinig concept, maar alles voelt héél goedkoop aan, de spanning wil niet overkomen, en het acteerwerk van vrijwel de gehele cast is bijzonder matig.

Eater - 4,5*

Stuart Gordon brengt na de teleurstellende inbreng van John Landis wél een hele fijne aflevering. Eater (met een serialkiller die grotendeels gebaseerd is op Ed Gein) heeft alles voor een toffe horror trip: Sterke sfeer, leuke characters, goed acteerwerk, wat gore, en een shitload aan creepyness. Stephen R. Hart (a.k.a. de Eater) is daadwerkelijk beangstigend met zijn griezelige uitstraling. Goede soundtrack ook.

New Year's Day - 3,5*

Darren Lynn Bousman zorgt voor een leuke, 28 Days Later achtige, aflevering. Redelijk geacteerd en af en toe best spannend. Wel jammer dat het allemaal wat chaotisch (camerawerk, editing etc.) overkomt.

Community - 3*

Best een leuk ideetje, maar eigenlijk niet geschikt voor een lengte van een minuut of 40. Daardoor gaan de ontwikkelingen allemaal net even iets te snel, wat het te onrealistisch en haastig maakt. Niet geweldig geacteerd ook.

Skin and Bones - 4,5*

Get out a nice sized cooking pot. Stoke the stove. Use an onion, and a carrot.

I've worked up quite an appatite.

Skin and Bones is een type aflevering waar deze serie meer van zou mogen hebben. Een soort The Exorcist . Zowel qua sfeer als creepyness een hele dikke voldoende. John Pyper-Ferguson en Doug Jones zijn twee fijne leads. Vooral die laatste is geweldig op dreef. Die dinnerscene is ook echt heerlijk fucked up, ook mede weer door Doug Jones die echt héél veel plezier in zijn rol lijkt te hebben.

Something With Bite - 2*

Weer eens een zeer zwakke aflevering uit deze anthologie. Een weerwolven verhaal dit keer. Faalt op heel veel punten: matige soundtrack, slecht geacteerd, geen gore, geen spanning en zelden grappig (ondanks dat het dat wel probeert te zijn). De ontknoping is nog best aardig, en redt het geheel een beetje (mede omdat de weerwolf dan eindelijk in volle glorie te zien is).

Chance - 4*

Zoals wel vaker in deze serie is dit niet echt horror te noemen, maar een goede aflevering is het desondanks wel. Geen horror dus, maar wel lekker spannend. Ethan Embry vertolkt zijn personage daarnaast op een hele fijne wijze. Steeds verder brengt hij zichzelf in een uitzichtloze situatie. Goede acteur. Einde ging wel een beetje snel. Dit was zo'n aflevering waar het het verhaal ten goede was gekomen als het wat langer had geduurd.

The Spirit Box - 3,5*

Geestenfilmpjes, ik heb er niet zo veel mee. Rob Schmidt (Wrong Turn) maakt er echter toch een vermakelijke aflevering van. Ondanks dat het allemaal wat voorspelbaar is, is het wel redelijk spannend, en hangt er een leuk sfeertje. Geen uitschieter, maar wel behoorlijk vermaak.

Echoes - 2,5*

Matige aflevering. Jammer, aangezien je met Aaron Stanford wel een goede acteur hebt als lead. Stanford doet het ook zeker niet onaardig, en ook met Camille Guaty is weinig mis. Het verhaaltje zelf wordt echter pas de laatste 5/10 minuten enigszins interessant. Ook nogal saai en onorigineel dat dit de zoveelste aflevering is waar de hoofdpersoon geteisterd wordt door 'waanbeelden/visioenen'.

The Circle - 4,5*

The Circle, een Evil Dead-achtige aflevering, is een prachtige afsluiter van deze wisselvallige serie. Spannend, creepy en sfeervol. Het is zelfs de eerste aflevering die af en toe enigszins eng is. De matige CGI heeft ook zijn charme. Verder een leuke cast met Johnathon Schaech en Ashley Scott.

Wisselvallig, maar over het algemeen dus op zijn minst vermakelijk. Hier en daar is het echt slecht, en af en toe zit er echt een goede tussen. Verder een toffe leader met goede visuals en soundtrack. Elke aflevering is het ook weer leuk om te zien welke bekende koppen er nu weer opdraven in de cast... Dat zijn er nogal wat: o.a. Eric Roberts (Runaway Train), Cynthia Watros (Lost), Lawrence Gilliard Jr. (The Walking Dead), Brandon Routh (Arrow), Doug Jones (Falling Skies), John Pyper-Ferguson (The Last Ship), Ethan Embry (The Walking Dead), Mark Pellegrino (Lost), Aaron Stanford (12 Monkeys), Eric Balfour (The Texas Chainsaw Massacre) en Ashley Scott (Jericho) zijn te bewonderen.

Het siert de serie in ieder geval dat het hier over een hele andere boeg wordt gegooid. Niet alleen qua setting, maar ook qua concept, sfeer en personages.

Het tempo ligt eigenlijk waanzinnig laag. Er gebeurt in veel afleveringen eigenlijk behoorlijk weinig. Maar toch hangt er een hele aangename sfeer over de serie. Zal ongetwijfeld ook met de setting te maken hebben. De laaghangende zon over verlaten straten in LA. Hier en daar ligt een zombielijk op te warmen in de zon.. Niet heel goed beschrijfelijk, maar wel erg aangename sfeer.

Over de personages ben ik iets minder te spreken. Cliff Curtis als Travis vind ik één van de meest realistische personages in de TWD universe so far. Een doodgewone leraar die, ondanks dat er een epidimie is, niet plotseling een of andere zombie-slayer wordt. Inderdaad minder karikatuur dan in The Walking Dead, maar het past ook wel bij deze serie. Minder over the top, realistischer en er wordt meer de tijd genomen. Zowel voor personages als verhaal. Nick vind ik overigens ook een tof character, mede door de uitstekende vertolking van Johnny Depp look-a-like Frank Dillane. Buiten die twee zijn de personages wat minder indrukwekkend. Die liefde voor die Salvadoraanse familie begrijp ik echt niet. Helemaal die vader (die kennelijk een fan-favorite is), die denkt dat het geoorloofd is om beneden in zijn keldertje een soldaat te martelen. Alycia Debnam-Carey's character voegt tot nu toe ook nog bijzonder weinig toe, in tegenstelling tot haar zeer belangrijke rol in 100, The.

Kleine 4* voor dit eerste seizoen. De sfeer is uitstekend en zowel Cliff Curtis als Frank Dillane zetten een fijne rol neer. Voor de rest mag er wel iets meer gebeuren.

Toch wel behoorlijk ondergewaardeerd deze serie hoor. FTWD scoort op IMDB een zeer magere 7,1, waar TWD (die toch ook ieder seizoen zeker weer zijn zwakke afleveringen kent) een 8,6 scoort. Fear the Walking Dead is niet briljant, maar zo matig als dat velen de serie afdoen is het ook zeker niet in mijn ogen.

Dit tweede seizoen is qua kwaliteit wat stabieler dan het eerste seizoen. We beginnen natuurlijk met de groep op de boot van Strand. Deze setting kent enkele leuke afleveringen, maar ik was toch ook wel weer blij wanneer ze Mexico betraden. Zeker wanneer de groep eenmaal opsplitst wordt dit tweede seizoen echt de moeite waard. We nemen gelukkig afscheid van Daniel Salazar (zeker geen favoriet van mij), wat Ofelia's character misschien ook wel ten goede komt. Nick's ontwikkelingen in de Colonia zijn ook interessant om te volgen. Het beste wat seizoen 2 echter te bieden heeft is naar mijn mening de ontwikkelingen tussen Travis en Chris. Wat heb ik genoten van hun afleveringen zeg. Sterk acteerwerk ook van zowel Cliff Curtis als Lorenzo James Henrie. Het 'einde' van deze verhaallijn in aflevering 14 ('Wrath') behoort tot de top drie afleveringen van zowel FTWD als TWD wat mij betreft.

Natuurlijk heeft Fear ook wel z'n minpuntjes. Het is af en toe nog steeds vreemd/matig geschreven (met drie bloedvegen op je hoofd kun je je plotseling onder de zombies begeven zonder dat ze je doorhebben). Daarnaast vind ik Kim Dickens een miscast. Zal ook aan het character kunnen liggen, maar ze wekt gewoon geen enkel schrijntje sympathie op. Slordig vind ik ook de scenes op of nabij de zee, die klinken alsof ze zijn opgenomen in een lege hal.

Sterkste seizoen van de hele serie denk ik. De gortdroge dialogen van Ma, de chemie tussen Johnnie en Kees (beiden gelukkig stukken leuker gespeeld dan dat Huub Stapel en Rene van het Hof dat deden in de eerste twee films), Opa die als stront wordt behandelt en dochter Kees die nog het meest nuchter is van allemaal en vaak versteld staat van de idioten plannen van de familie. Bert André (als sullige buurman), Miguel Stigter (als kruimeldief Kareltje), Edmond Classen (als de knorrige wethouder), Lou Landré (als de goedgelovige Sjakie) en Laus Steenbeeke (als patjakkertje Hennie) hebben allemaal uitstekende bijrollen. Vooral die laatste twee zijn geweldig.

Heb het hoge aanzien van de film nooit echt begrepen. Geinig vermaak, maar hoogstaand vond ik de film niet. Dat zelfde geld voor deze serie... Leuk om te zien, maar nergens meer dan dat.

Hier en daar wordt het verhaaltje een beetje te lang uitgerekt om aan een tiental episodes te komen. Vanaf episode 5 (waar ze eindelijk Mexico betreden) wordt het wat leuker. De cast is leuk, met bekende koppen als Jake Busey, Robert Patrick, Don Johnson, William Sadler en James Remar. Richie en Seth groeien als personage en worden beiden prima vertolkt door Zane Holtz en D.J. Cotrona. Ook sexmachine vond ik leuk neergezet door Jake Busey. Wel verassend dat we nog geen kleine cameo's hebben gezien uit de film (Tom Savini, Quentin Tarantino etc.). Tarantino en Rodriguez is natuurlijk één pot nat en ook hier zit elke aflevering vol verwijzingen naar andere films. Wel jammer is het vaak overmatige gebruik van zeer beroerde CGI. Daar had ik toch wat meer van verwacht.

Geen top serie dus, maar de film vond ik ook nooit echt top. Geinige characters met een aardige cast (al lijkt die in seizoen 2 nog leuker te worden). Alles duurt echter net wel ff wat te lang vind ik (na een aflevering of vier had ik de tombes ook wel gezien). Eens zien wat seizoen 2 te bieden heeft.

Na zes afleveringen in seizoen 2 toch maar mee gestopt. Het is zeker niet slecht, maar om de een of andere manier had ik plotseling de behoefte niet meer om het aan te zetten.

De cast is in dit seizoen wel iets leuker. Rodriguez regulars Danny Trejo en Jeff Fahey worden, samen met Esai Morales (Jericho), aan de cast toegevoegd. Trejo loopt een beetje verloren rond, terwijl Fahey juist wel erg leuk is. Daarnaast vind ik Jake Busey nog steeds een topper. Dit seizoen maakte gelukkig wel veel minder gebruik van die lachwekkende CGI, zoals in seizoen 1 het geval was. Zit hier en daar ook wel wat leuke gore in. Helaas lijkt From Dusk Till Dawn om de een of andere manier niet helemaal geschikt voor een serie. Had er eerlijk gezegd ook niet aan moeten denken dat ik zometeen ook nog aan het derde seizoen zou moeten beginnen.

Zou dit seizoen eigenlijk een 3,5* geven, want er zitten zeker leuke dingen in. Er gaat alleen een halfje af omdat ik tijdens dit seizoen toch ben afgehaakt. Het nodige plotseling helemaal niet meer uit om nog verder te kijken, wellicht ook wel omdat de hoofdpersonen eigenlijk niet interessant genoeg zijn.

Teleurstellende serie van Syfy, waar ik al vroeg in het seizoen mee ben gestopt. Had al geen topserie verwacht uiteraard, maar leuk B vermaak had ik stiekem toch wel op gehoopt. Helaas weet het bijna geen enkel moment te boeien.

Allereerst grote minpunten voor de casting. Billy Campbell, Alan, heeft op het eerste gezicht al een irritant hoofd. Zijn gezicht maken de verwachtingen waar, want Alan is ook gewoon een bloedirritant mannetje. Totaal geen charisma ook. Waarom zo'n figuur je main character maken...? Wat rest?.... Een militair die, buiten dat hij net een iets te hoog 'gay gehalte' heeft, ook nog eens matig acteert. En misschien nog wel de grootste ergenis: de iets te dikke 'monkey-vrouw', die op een grove manier grappig moet zijn, maar dat totaal niet is. De hele cast is eigenlijk een ergernis.

Wat heeft de serie verder te bieden? De pilot vond ik op zich best nog wel sterk. De geïsoleerde sfeer (doet een beetje denken aan The Thing) is tof, en de special effects zien er over het algemeen best aardig uit (met uitzondering van het 'rattengevecht', waar ik dan nog wel om kan lachen). Helaas boeit het verhaal gewoon totaal niet. Lekker incapabel zooitje ook... Er loopt een levensgevaarlijke geïnfecteerde vent rond in een gebouw wat je met geen mogelijkheid kan verlaten. Hoe moeilijk is het dan de vent op te sporen zou je zeggen???. Verhaal is verder niet vooruit te branden en van enige spanning of mysterie is eigenlijk geen sprake. Maar zelfs al zou dat wel het geval zijn: de characters zijn zo onsympathiek dat het me eigenlijk ook niet zou interesseren wat er met hun gebeurd.

Klinkt allemaal wel heel negatief nu, en dat ben ik voor het grootste gedeelte ook. Echt saai is het echter niet. Het kijkt allemaal wel redelijk weg. Maar om hier nou 2 seizoenen voor m'n plezier van te gaan kijken: nee....

Begint wat matig en komt pas rond aflevering 6 echt los. Het niveau van dit seizoen verschilt nogal. Er zitten een aantal geweldige episodes in (waarvan ''The Limo'' mijn favoriet is), maar aan de andere kant zijn de afleveringen waar de nadruk te veel op de romantiek ligt niet om doorheen te komen. De sterren van dit seizoen zijn Marshall en natuurlijk Barney. Alexis Denisof heeft een briljante bijrol als zelfingenome nieuwslezer...

Toch een klein beetje beter dan seizoen 1.

Het fijne dat Ted en Robin dit seizoen een koppel zijn is dat ons de talloze afleveringen waarin Ted op zoek gaat naar 'the one' ons gelukkig bespaard blijven. Nu ligt de focus voor 99% gewoon op de vijf hoofdrolspelers. De makers hebben na seizoen 1 gelukkig door gekregen dat Barney een fan favorite is, wat ertoe leidt dat hij in dit seizoen een groter aandeel heeft. Afleveringen als Moving Day en Atlantic City (de Barney quotes die door de Chinezen worden nageleefd ) worden volledig door hem gedragen en zijn ook mijn favorieten van dit seizoen. Ook Robin, die in het eerste seizoen toch het minst leuk is, is in dit tweede seizoen een stuk grappiger, mede door dat Canadian Teen Celeb plotje.

Seizoen 2 is inderdaad wat minder dan het eerste seizoen.

Het echte grote mysterie van de aanval is weg, en ook het gevoel van isolatie is grotendeels verdwenen. Daarvoor in de plaats krijgen we nu veel, niet heel interessant, geneuzel tussen de bewoners en Jennings & Rall.... Veel prominente koppen uit het eerste seizoen hebben hier niet meer dan een schaarse bijrol. Wel zijn Esai Morales (Beck), en D.B. Sweeney (Goetz) aardige toevoegingen aan de cast. Lennie James steelt echter nog steeds grotendeels de show.

Seizoen 2 begint wat onwennig, maar aflevering 5 & 6 zijn van hoog niveau (het ophangen van Goetz vond ik altijd een lekker luguber shot). Season finale voelt wat haastig, maar we mogen blij zijn dat CBS überhaupt toegaf aan een seizoen 2.

Een aantal jaar geleden bleek Netflix in gesprek te zijn om de rechten van de serie over te nemen. CBS blokkeerde dat (helaas!). Maar zelfs nu duiken en af en toe nog (hoopvolle) geruchten op dat er gewerkt wordt om de serie weer op tv te krijgen....

Eurohorror aflevering was interessant (vooral omdat het thema me gewoon heel erg aanspreekt), maar wat mij betreft iets teveel focus op Dario Argento zijn films. Fulci's The Beyond en Zombi 2 zijn er toch ook 2 die je in deze MOET benoemen, of het hele kannibalen gebeuren van de jaren 70 en 80 met Holocaust en Ferox. En in plaats van Pan's Labyrinth had er wat mij betreft ook wat aandacht besteed mogen worden aan de Franse horror vanaf de jaren '00. Maar goed, je hebt natuurlijk maar 40 mintuten. Deze had wel een part 2 en 3 mogen krijgen.

Inderdaad schaamteloos patriottisch, maar wel een héél erg lekkere actieserie. Vooral seizoen 2 blinkt daar in uit. Overigens ook een heerlijk stel characters, met de 'evil' scientist 'Niels' en die shitload aan bad-asses: Tex, Wolf, Ravit, Carlton Burk en natuurlijk Cap'n Chandler himself. Adam Baldwin blijf ik wel een vervelend acteur vinden, met zijn ene gezichtsuitdrukking. Dit seizoen heeft ook een fijne balans tussen actie op het schip en op land, waar het in seizoen 1 nog wel eens wat eentonig werd op het Navy schip.

Vreemd, seizoen 2 is in mijn ogen nog steeds het best. Dit derde seizoen mist gewoon een hele boel dingen. Het verhaal is oninteressant, cast en characters zijn minder leuk, en het beschikbare budget leek wel gehalveerd tegenover het vorige seizoen. Explosies en dergelijken zagen er echt niet uit. Mag hopen dat het vierde seizoen er weer een beetje bovenop komt.

Matig..

Geen wonder dat dit na een seizoen al is gecanceled. Oninteressant verhaaltje dat maar niet vooruit te branden is. Elke aflevering weer een vijfje of een héél klein zesje. De characters hebben allemaal één ding met elkaar gemeen: ze zijn onsympathiek en bijzonder irritant. Enkel Craig Frank (in de rol van Alan) en Diogo Morgado (in de rol van de duivel) weten te amuseren. De rest van de acteurs zijn door het matige script nogal moeilijk in te schatten. De dialogen zijn vaak vrij pijnlijk, vooral wanneer er geprobeerd wordt 'grappig' te zijn en er een wat luchtige scene gecreëerd wordt.

Jammer.. De trailer zag er aardig uit, maar de dertien episodes zelf zijn een lange zit.

Heerlijk eerste seizoen over de gevreesde Pablo Escobar. Visueel ziet het er allemaal prima uit (tijdsbeeld had iets meer aanwezig mogen zijn), en de serie is op momenten keihard. Cast is uitstekend met Wagner Moura (Braziliaans acteur die voor deze rol Spaans moest leren) en Pedro Pascal, maar ik kon ook zeker genieten van Maurice Compte (Carillo) en Juan Pablo Raba (Gustavo).

Narcos schijnt zich redelijk goed aan de daadwerkelijke gebeurtenissen vast te houden zonder daar al teveel drama aan toe te voegen (drama was er namelijk sowieso al genoeg). Deze verhaallijn wordt versterkt door de toevoeging van (indrukwekkende) archief beelden en foto's. De opkomst van Escobar als een moderne Robin Hood, en zijn ontwikkeling tot simpele gore terrorist is zeer interessant. Bizar ook dat zo iemand een heel leger achter zich kan hebben en als het ware een land jarenlang kan terroriseren en in z'n greep kan houden. Ik dacht persoonlijk dat dat in deze tijd amper nog mogelijk was, maar de zoons van El Chapo bewijzen in Mexico momenteel nog steeds dat het cartel sterker is dan politie en het leger. Bizar blijft het.

Zat PRECIES hetzelfde te denken... Wat een ongezond naïeve vrouw zeg.

Anyway, seizoen 2 van Narcos is misschien nog wel beter dan seizoen 1 en kent 2 TOPPERS van afleveringen. Aflevering 4 met de gruwelijke afslachting van Carillo en zijn mannen, en aflevering 10 uiteraard, waarbij de hunt op Pablo Escobar zich tot een nagelbijter van een climax leidt.

Wagner Moura is geweldig als Pablo Escobar. Typisch een rol waarbij mensen voor de rest van zijn leven als ze een foto van hem zien bij zichzelf denken ''Hey dat is Pablo Escobar'' in plaats van ''Hey dat is Wagner Moura''. Het is een rol die hem in ieder geval tot aan de rest van zijn leven zal achtervolgen denk ik.

Overigens word ik wel misselijk van de waanzinnige adoratie die (de echte) Escobar (van fans van de serie) op het internet krijgt. Mensen zien hem als een held en een redder terwijl het in werkelijkheid natuurlijk een gore, egoistische terrorist is die dui-zen-den mensen levens op zijn naam heeft staan. Onbegrijpelijk dat zelfs na zo'n autobom waar er veelal kleine kinderen het slachtoffer zijn hij zo geadoreerd word.

Eens met bovenstaande. Tuurlijk geen briljante Moura meer als Pablo Escobar MAAR we behouden Pedro Pascal als agent Pena (ondanks dat Pena in werkelijkheid niet betrokken was bij het neerhalen van Cali). Tevens krijgen we een nieuw interessant character: hoofd beveiliging van Cali, Jorge Salcedo, een uitstekende rol van Matias Varela.

Dit seizoen voelt soms aan alsof het wat verder van de werkelijkheid staat dan de 1e 2 (we hebben ook beduidend minder ondersteunend authentiek beeldmateriaal, wat jammer is) maar dat neemt niet weg dat ook dit seizoen vaak bloedstollend spannend is.

Mexico ga ik wel overslaan. Ziet er qua trailers net ff iets te 'slick' uit naar mijn mening.

Best aardige BBC serie, die helaas te laat op gang komt.

Allereerst: wat een matige pilot zeg! Hoe jaag je kijkers weg 101. Stompzinnige characters (dat joch met z'n 'tiger' obsessie wilde ik echt helemaal door elkaar schudden. Niet voor niets dat hij daarna ook niet meer voorkomt), dialogen die om te janken zijn en bijzonder weinig spanning. Pas bij aflevering 4 wordt het het volgen waard, maar toen waren er al teveel kijkers afgehaakt. Afl. 4 is overigens ook de beste van het seizoen, niet in de laatste plaats door een zeer goede rol van Nonso Anozie. Voor de rest stelt het qua characters nogal weinig voor. Daniel Mays is een droplul, Amy Manson lichtelijk irritant, Hermione Norris simpelweg eng en Liam Cunningham laat ook veel te weinig zien.

Wanneer het seizoen zijn einde nadert volgen de interessante ontwikkelingen zich in rap tempo op. Helaas eindigt het seizoen met een gigantische cliffhanger en blijven er talloze vragen onbeantwoord. Jammer dat dit na een seizoen gecanceled werd. Qua mysteries had het de potentie voor meerdere seizoenen door te gaan. Past alleen totaal niet bij een zender als BBC. Had een prima serie kunnen zijn voor iets als Syfy.

Vermakelijke serie die lekker wegkijkt.

De actie, bruutheid, en de goede cast (Begin echt een fan te worden van Thomas M. Wright, die na The Bridge ook hier een goede rol neerzet) verbloemen wel een beetje dat het verhaal nogal weinig om handen heeft om dertien afleveringen goed te vullen. Seizoensfinale heeft trouwens een heerlijke opbouw, om vervolgens een geweldige anti-climax te presenteren....

TV-serie die ik héél vroeger altijd op TV keek, dus was tof toen ik hem recent herkeek.

Lorenzo Lamas is natuurlijk geen geweldig acteur, maar toch doet hij het als Reno Raines best aardig (ook het hoogtepunt van zijn carriere denk ik zo). Alleen in emotionele scenes komt hij totaal niet tot zijn recht. Hij doet het namelijk prima als wraakzuchtige motormuis, maar zodra er een traan weggepinkt moet worden wordt het wel erg beschamend. Overigens is de charismatische Branscombe Richmond wel een leuke toevoeging tot de cast.

90% van seizoen 1 bestaat uit Raines die doelloos door de woestijn rijdt en zo weer te maken krijgt met één of andere moordenaar. Dat zijn vaak ook de leukste afleveringen overigens. De weinige afleveringen die wel direct met de 'main story' (namelijk de onterechte beschuldiging van moord) te maken hebben zijn ook direct de zwakste.

Leuke actie, leuke one-liners, mooie motor, maar vooral erg leuk om weer eens terug te zien als je het héél vroeger op de TV voorbij zag komen. Natuurlijk is het allemaal vrij hersenloos, maar ook dat kan zeer vermakelijk zijn. En natuurlijk extra credits voor die epische intro altijd: Renegade Theme - Intro - YouTube

Verrassend leuke horror serie.

Allereerst valt op hoe mooi alles gefilmd is. Ziet er allemaal heel gelikt uit. Tevens een behoorlijk aardige soundtrack. The Strain neemt zichzelf niet heel erg serieus en bevat behoorlijk wat humor. Het meeste is afkomstig van Gus, een stereotype Mexicaanse 'thug' die altijd boos en agressief is en voor de ene na de andere hilarische scene zorgt. Ook de andere characters stellen niet teleur: een Russische macho-ongediertebestrijder, een oude Joodse 'Strigoi-hunter' en een zelfingenomen rockster die enkel in de business is voor 'the pussy'.

Qua horror valt er ook wel aardig wat te genieten. Hier en daar wat leuke gore, en het design van 'The Master' is simpelweg geniaal.

The Strain is geen serie die je volledig wegblaast, maar is wel erg vermakelijk om te volgen, mede door de geslaagde mix van humor en horror.

Vooral niet te serieus nemen, dan is Terra Nova echt topvermaak.

In 2 dagen de hele serie uitgekeken. Dat zegt toch wel wat. Begint vrij grootschalig, met een vervuilde futuristische stad. Ziet er best wel sfeervol uit. Deze stad maakt vervolgens plaats voor Terra Nova. Vanaf dat moment wordt het grotendeels een cheesefest. Niet alleen door de vrij matige dino-effecten (die prehistorische vis aan de hengel was het absolute dieptepunt), maar ook door een overvloed aan zoetsappige familiemomentjes. Is het goed?: Nee. Is het vermakelijk?: Absoluut!

Jason O'Mara speelt Jim Shannon, de main character. Jammer genoeg heeft 'ie geen enkele uitstraling of charisma, en komt O'Mara nou niet direct over als een fenomenaal acteur. Gelukkig is er ook Stephen Lang. Lang steelt de show als keiharde, doorgewinterde avonturier 'Nathaniel Taylor'. Dubbel gelegen om zijn handelingen, gezichtsuitdrukkingen, en one-liners. Serie zou een gigantisch stuk saaier zijn zonder hem.

Maar Terra Nova is zelfs iets meer dan een cheesefest. Tegen het einde aan komen er meer interessante verhaalontwikkelingen. Wordt ook op interessante manier gehint naar de 'badlands', een voor de kijker onbekend gebied die in seizoen 2 verder 'explored' zou worden. Jammer dat dat er niet van gekomen is.

Erg leuke serie, die helaas vroegtijdig beëindigd is. Begrijpelijk is het wel. Want ondanks dat het leuk is, kan het uiteindelijke eindproduct van de tot dan toe duurste tv productie toch niet helemaal het gewenste resultaat zijn. Zou erg tof zijn geweest als een serie voor Syfy of iets dergelijks.

Overigens vergelijkbaar met BBC serie Outcasts - Seizoen 1 (2011), die ook maar één seizoen liep. Outcasts is iets serieuzer (ook geen dino's aanwezig), en tevens iets saaier.

Geweldig eerste seizoen van deze sitcom. De luie, onvolwassen Berg en de meer serieuze Pete vullen elkaar uitstekend aan. Ook Sharon is, omdat ze qua gedrag gewoon een van de jongens is, een grappig character. Aangevuld door pizzabaas Bill natuurlijk.

Vrijwel elke aflevering is het genieten.. Of het nou om Berg's geneesmiddellen onderzoeken gaat (jammer dat ze daaf later mee gestopt zijn) of om Pete's gestoorde nieuwe vriendin. De situaties van de laconieke personages zijn op scherpe wijze geschreven... Geen seconde mee verveelt.

Ook seizoen 2 van deze sitcom voldoet volledig aan de verwachting.

Het seizoen begint enorm sterk met een aantal van mijn favoriete afleveringen tot nu, maar krijgt een dipje wanneer het opderingerige romantische plotje tussen Ashley en Berg hele afleveringen in beslag gaat nemen. Weinig leuks aan, en de serie is gewoon het grappigst als het focust op de drie hoofdpersonages. Gelukkig is het tweede gedeelte van het seizoen weer als vanouds grappig. Vooral Pete, die gestopt is met school en dus werkelijk helemaal niks meer te doen heeft, is dit seizoen legendarisch.

Jammer genoeg zijn seizoen 3 en 4 een stuk moeilijker te vinden op het interwebs...

Net zoals Wildboyz van Steve-O en Chris Pontius was ook Viva La Bam natuurlijk een heerlijk vermakelijke Jackass spin-off. Wel een stukkie meer gescript dan eerst genoemde. De show wordt eigenlijk gestolen door Don Vito. Elke scene/aflevering waar hij prominent aanwezig is is genieten geblazen. In iets mindere mate geld dat ook voor vader Phil.

'The Family Reunion' (waar een groot deel van Bam's gestoorde familie een cameo maakt), April Gets Revenge, en Scavenger Hunt zijn het leukste wat dit seizoen te bieden heeft wat mij betreft. In seizoen 1 lijkt een aardig gedeelte ook nog wel spontaan en geïmproviseerd te zijn gedaan. Vanaf seizoen 4 werd het storend nep.

Mmm. Ik vond de Mexicaanse 'thugs', met hun 'opvang' het dieptepunt. Voor de rest wel een erg sterk seizoen met een goede balans tussen ouderwets zombiegeweld en interessante ontwikkelingen binnen de groep. Ook het seizoen met de fijnste groepssamenstelling vind ik. Met een Darryl die nog echt een bad-ass was, een Shane die voor veel spice zorgde (in seizoen 2 nog een stukje meer), een grappige en sympathieke Dale en een Glenn die nog niet honds irritant was. En daarnaast natuurlijk nog verschijningen van de minstens zo interessante Merle, Morgan en Dr. Jenner.

Geweldige, orginele, animatieserie.

Leuke characters met de zelfingenomen prankster Andy, zijn droge hulpje Danny, zijn verwaande zus Jen, de domme jock Craig, pestkoppen Lik en Leech en de ultiem chille pizzabezorger Mush. De situaties zijn telkens vernieuwend. Als vanzelfsprekend bij een serie met 26 afleveringen zit er af en toe een mindere tussen, maar over het algemeen is het genieten. Goede voice-acting ook in de Nederlandse versie. De Canadese versie levert veel kracht in door de stem van Danny die totaal niet in het plaatje past.

Nog steeds heel erg leuk om te zien deze serie.

'There's a shark in the water... We better get the hell off this boat'

Genieten.... Pontius en Steve-O hebben een geweldige chemie (ook altijd het geval in Jackass), en verbloemen dat Wildboyz misschien nog wel minder inhoud heeft dan Jackass. Het is vooral hoe Pontius en Steve-O het presenteren wat het zo leuk maakt, voor de rest voeren ze namelijk niet eens zo héél veel uit (al heb ik ook wel dubbel gelegen bij de compleet mislukte autopsie van een gigantische inktvis, of het aaien van een jaguar, wat bijna een fatale wending neemt).

Nog iets leuker dan het eerste seizoen. Vooral de India footage is gold. Tranen gelachen bij de 'Big Foot Lick' (WTF!! ) en de golden shower van de olifant. Maar ook de ontmoeting met de 'Samburu dudes' is de moeite waard. Verder hier en daar ook weer behoorlijk gevaarlijke situaties waar Steve-O en Pontius in terecht komen. Met name het bezoek aan die gorilla's (met een behoorlijke protective silverback) is indrukwekkend.

Jup, erg vermakelijk dit.

Probeert zich uiteraard, gelukkig, niet te meten aan The Walking Dead en neemt zich gelukkig ook totaal niet serieus. De makers weten een lichte, vermakelijke, no-brainer versie te maken van The Walking Dead, met veel humor, actie, gore, en knipogen naar TWD en andere horror films/series.

Acteerwerk is, zoals verwacht, niet geweldig. De main cast gaat op zich wel, met Russell Hodgkinson als 'Doc' (He's watched a lot of ER!) als leukste character. De gastrollen zijn vaak wel van enorm matige kwaliteit. Z Nation kent gelukkig een hoog tempo en blijft daardoor vermakelijk. Door de aanhoudende roadtrip komen ze constant in hele verschillende situaties terecht (Nucleaire powerplant, orkaan, kannibalistische sekte etc.) wat het leuk en fris houdt.

Leuke zombie serie dus met de nodige droge humor en one-liners, genoeg knipogen en zelfspot en verfrissende ideeën. Na 12 Monkeys opnieuw dus een prima serie van Syfy (Al zijn ze qua serieusheid absoluut niet met elkaar te vergelijken). En voor de echte horror fans: Bill Moseley (Texas Chainsaw Massacre 2, House of 1000 Corpses etc.) heeft een gastrol.

Het tweede seizoen van Z Nation begint geweldig. Zoals gewoonlijk veel actie, een arsenaal aan weirdo characters, en vaak heerlijke humor. Het ziet er daarnaast wat gelikter uit dan seizoen 1, en de gore bestaat vaker uit hele toffe practical effects ipv. CGI. Qua characters krijgen we er twee toffe gasten bij: Vazquez (een wat serieuzer character, die met zijn 'Day One' segment één van de sterkere scenes uit het seizoen heeft), en Escorpion (een middle aged Mexiaans bende lid die heel wat lekkere humor toevoegt). DJ Qualls (Citizen Z) heeft juist een stuk minder screentijd, wat ik alleen maar kan aanmoedigen aangezien zijn scenes in seizoen 1 tergend vervelend waren.

De eerste 8 afleveringen is het dus echt genieten geblazen (met de Mad Max-achtige aflevering met William Sadler als toppunt). Helaas kakt het daarna plots ineens heel erg in. Er worden teveel pogingen gewaagd 'interessant' te doen (terwijl die afleveringen met de aliens, de zeros of de indianen werkelijk nergens op sloegen). De humor pakt plotseling niet meer, en het verhaal wordt plotseling niet meer op een interessante manier gebracht. Wat dus volgen zijn zes magere afleveringen. Gelukkig maakt de seizoensfinale weer veel goed, en wekt de cliffhanger wederom interesse.

Vandaag het seizoen uitgekeken, en ik ben er toch wat positiever over dan ik aanvankelijk was.

Eerlijk is eerlijk, geweldig is het niet hoor. Het seizoen begint gewoonweg matig. Een aardig pilotje, gevolgd door drie afleveringen die toch wel onder de maat zijn. Het schrijfwerk komt wat dommig over. Elke aflevering bevat wel weer zo cringeworthy scene waar iets moeilijks op gelost moet worden. De characters hebben dan eerst geen flauw idee hoe ze dat moeten doen, gaan hardop staan brainstormen, zien dan bijvoorbeeld een busje muggenspray staan en denken dan: hey! Die muggen kunnen ons helpen met het oplossen van ons probleem. Vind dat altijd heel goedkoop overkomen. Daarnaast stellen de dierenaanvallen in het eerste gedeelte van het seizoen vrij weinig voor. De serie heeft ook geen geweldig stel ballen. Je hoeft bijvoorbeeld nooit te vrezen dat een belangrijk character sterft.. Het komt altijd toch allemaal weer goed.

Van de characters en acteurs ben ik ook niet zo weg. Nora Arnezeder lijkt enkel gecast te zijn op het feit dat ze Frans spreekt, acteren kan ze namelijk niet. Nonso Anozie moet de gemoedelijke reus voorstellen, maar is eigenlijk alleen maar irritant. Daar tegenover staat dan wel Billy Burke, die in Revolution nog pijnlijk miscast was als bad-ass van de show, maar het hier wel aardig doet als antisocial wetenschappertje.

Ondanks de verschillende minpunten is Zoo toch een prima te verteren serietje. Het is allemaal best mooi gefilmd, en vooral tegen het einde van het seizoen wordt het steeds leuker (de ratten in het verlaten gebouw, alligators en leeuwen die het ziekenhuis hebben overgenomen etc.). De laatste 2 episodes zijn het beste van het seizoen, wat dat betreft voorspelt dat wel wat goeds voor het tweede seizoen. Leuke cliffhanger op het einde ook. De hele stad vol wilde dieren, ietwat cheesy en Jumani achtig, maar wel iets waar ik al een tijdje zat te wachten. Het brengt in ieder geval meer entertainment met zich mee dan een zooitje verdwaalde poema's die in Afrika een paar boeren afmaken, of een aantal hondsdolle wolven in een ver afgelegen bos. Het feit dat het nu ook in de grote stad heeft toegeslagen brengt wat meer spanning met zich mee.