Opinions

Had altijd al wel hoge verwachtingen bij dit filmpje, maar door die ellenlange 'to see' lijst ben ik er nu pas aan toegekomen. Ook wel een lichte teleurstelling deze film.

De personages, toch iets waar een slasherfilm bij mij veel punten kan verdienen, zijn werkelijk te stompzinnig voor worden. Van Mrs. shit for brains die 911 niet kan bereiken omdat ze de telefoonkabel kapot maakt tot de kale 'hero' die van 2,5 meter afstand met zijn revolver een 2 meter grote killer niet eens weet te raken. Een film als deze moet het normaal gezien natuurlijk ook niet hebben van de snuggere personages, maar als ze zo te werk gaan als in Laid to Rest wekt dat gewoon irritatie op. Ook bijzonder zwakke dialogen en matig acteerwerk trouwens.

Het design van de killer laat te wensen over. Het cameraatje op zijn schouder was geinig (al voegt het niet direct echt veel toe), maar voor de rest stelt hij weinig voor. Een beetje een soort Agent 47 met een lullig glimmend maskertje op. Komt weinig dreiging vanaf in ieder geval.

De film scoort wel punten op het gebied van gore. Lekker expliciet hak en snijwerk, bruut in beeld gebracht. Had wel iets meer variatie in gemogen, aangezien de killer veelal gebruik maakt van zijn mes (daarom waren die kill op Sean Wahlen en het smelten van het gezicht van de killer ook wel een fijne afwisseling). Verder stijgen de scenes in het politiebureau en in de vriezer er bovenuit qua spanning.

Redelijk slashertje, maar ook niet meer dan dat. Mag zich dan ook niet meten met vergelijkbare 'moderne' slashers als The Hills Run Red (2009) en de Hatchet (2006) films. Verrassend weinig donkere humor ook.

Ik heb in tegenstelling tot veel filmkijkers geen enorme hekel aan de Lake Placid films. Maar waar de laatste 2 delen simpelweg dom vermaak waren is dit eerste deel eigenlijk gewoon een zeer degelijke film.

Bridget Fonda doet het absoluut niet slecht maar wat mij betreft gaat alle eer naar Brendan Gleeson die de mokkige agent erg leuk neerzet. Jammer genoeg is Pullman een beetje een droogkloot en is Oliver Platt als Hector vaak simpelweg irritant.

In tegenstelling tot de andere films uit de reeks is er in deze zeker spanning aanwezig. De krokodil komt niet enorm vaak inbeeld maar wanneer hij dat wel doet ziet de CGI er buitengewoon overtuigend uit waar ze er in deel 2 en 3 juist lachwekkend uitzagen.

Lake Placid is absoluut de beste uit de reeks en wat mij betreft ook behoorlijk ondergewaardeerd. En laten we eerlijk wezen...... Iedere film die eindigt met een song van Bob Marley hoort een voldoende te krijgen

Bij een Lake Placid film weet je wat je staat te wachten. Slecht acteerwerk, stupide characters en CGI krokodillen. Ik heb deel 1 (die op MM qua gemiddelde de beste moet zijn) nog niet gezien maar deel 2 wel en die beviel me best wel.

Lake Placid 3 is zelfs iets beter als z'n voorganger.

Het acteerwerk is inderdaad erg slecht maar daar zijn de actrices dan ook niet voor ingehuurd. Die zijn ingehuurd om hun tieten te laten zien en vervolgens verslonden te worden door een over-sized CGI krokodil. Bij een film als deze moet je ook niet veel meer verwachten.

De krokodillen zien er als vanouds weer hilarisch uit en brengen geen moment dreiging met zich mee. Toch is de film lekker vermakelijk juist door die slechte CGI. Er zitten verder ook een paar leuke quotes tussen.

Ook is opvallend dat de film 93 minuten weet te vermaken terwijl zo'n vrij lange speelduur voor dit soort films vaak iets te veel van het goede is.

Blijft een vermakelijke B-reeks, deze Lake Placid franchise (wat met deel 1 nog redelijk serieus en goed begon). Ook dit vierde deel valt er weer genoeg onzin te beleven. Het is wel even door die blije/gevoelige familiemomentjes bijten, maar wanneer het groepje eenmaal bij het meer arriveert kunnen de CGI slachtingen beginnen. Robert Englund werd voor dit deel overigens ook binnen gehengeld, ongetwijfeld werd als lokaas een stapeltje dollars gebruikt, want die man leent zich tegenwoordig overal voor voor een paar centen.

Kleine teleurstelling. Land of Bad is een vrij standaard Hollywood bioscoopfilm met enorm weinig diepgang en een concept wat we vaker hebben gezien (Behind Enemy Lines).

Jammer dat uitgerekend Liam degene is die de film moet dragen, want veel meer dan een wandelende sixpack vind ik hem niet. Maar zelfs een prima acteur als Milo Ventimiglia valt hier wat in het niets omdat er simpelweg 0,0 diepgang in zit.

De actie is wel aardig, en soms zelfs best wel bruut. Vandaar een keurige 3,0*. Maar had er eerlijk gezegd meer van verwacht.

Toch wel weer een lekker vermakelijk filmpje! Dat de zombies een heel leger vormen was leuk gedaan. Acteerwerk was voor een horrorfilm best goed, mede door de bekende acteurs. Wat ik wel jammer vond is dat de echte Romero sfeer zoals bij zijn eerdere films er wel een beetje uit was, nu was het meer een degelijk zombie popcorn vermaak filmpje. Aan de ene kant maakt dat niet uit, daar ben ik namelijk liefhebber van. Maar aan de andere kant weet je ook dat deze regiseur meer kan.

Verder zag de gore er leuk uit maar was het niet super bijzonder zoals bij Day of the Dead.

3,5*. Ik had van Romero een iets minder standaard film verwacht, daarintegen is het gewoon goed vermaak om een avondje door te komen.

Tof actiefilmpje met de altijd coole Bruce Willis.

Willis speelt weer eens de politieagent/bodyguard die volledig naar de klote is gewerkt, een enorme kater heeft, non-stop rookt, witte t-shirts draagt en allergisch is voor een scheermes. En wat doet hij dat toch perfect. Niet normaal hoeveel coolness die man uitstraalt. Net zoals in Die Hard: With a Vengeance wordt Willis ook hier bijgestaan door een neger en dat zorgt door de twee totaal verschillende karakters weer voor een hoop hilariteit. Al moet ik wel zeggen dat Samuel L. Jackson het veel leuker deed dan Damon Wayans waar ik sowieso al niet zo'n fan van ben. De toen nog kleine Danielle Harris is ietwat irritant met doet het ook niet slecht.

De film zit vol met coole one-liners en heerlijke actie. Geniale scene waar Bruce die kerel in één klap vermoord. En zeg nou eerlijk. Wat is er nou cooler dan een ongeschoren, vloekende Willis die de bad-guys een kopje kleiner maakt.

Tja zal in '72 best een shockertje zijn geweest, maar anno 2022 is dit niet best meer. Erg gedateerd, vreemd gemonteerd en knullige muziek. De leeftijd van zo een film mag echter geen excuus zijn. Tobe Hooper's Texas Chain Saw Massacre is na al die jaren nog steeds een meesterwerk.

Last House van Wes Craven is dat duidelijk niet. Ik had geen gore verwacht (en dat bleek een juiste aanname), maar ik had wel gehoopt op een groezelig, naargeestig, smerig sfeertje. En zelfs die vond ik tegenvallen. Ik heb een gedateerde Nederlandse dvd gezien waarvan ik twijfel of er misschien stukken 'rape' uit zijn geknipt want dat bleef bij een paar luttele minuten.

Het idee dat de jongens uiteindelijk onderdak zoeken in het huis van de ouders van het meisje die ze zojuist vermoord hebben is natuurlijk briljant, maar de uiteindelijke scene waarin de ouders achter de waarheid komen had veel uitgebreider gemoeten. Pa concludeert enigzins laconiek dat zn dochter dood is en staat 20 seconden later de kettingzaag al warm te draaien.

Veel goede wil van Craven maar de uitwerking is, zeker vandaag de dag, gewoon onder de maat. Had ook net even wat goorder en realistisch aan mogen voelen. Daar had ik wel opgehoopt namelijk.

Heerlijk bruut horrorfilmpje en wat mij betreft een stuk beter dan de remake van I Spit on Your Grave die een jaartje later uit kwam.

Het begint nogal rustig met het typische Amerikaanse gezinnetje dat naar een vakantiehuisje in de bossen trekt. Laat je hierdoor niet afschrikken want wanneer de horror eenmaal begint begint het ook echt.

Het acteerwerk is bovengemiddeld. Aaron Paul en zeker Garret Dillahunt zetten beiden een geweldige prestatie als de bad-guy's neer. De verkrachtingsscene is vanzelf sprekend erg sterk en ongemakkelijk maar wordt tenminste niet zo uitgemolken als bij I Spit on your Grave waar zeker 3/4 van de film bestaat uit verkrachtingen. Hier is het kort maar krachtig zullen we maar zeggen. Overigens vond ik ook de scene waar die vriendin van Sadie zonder pardon 2 keer in haar buik en rug wordt gestoken erg goed.

De film wordt echter pas echt geweldig wanneer de killers onderdak zoeken in het huis van de ouders van de gemartelde Sadie. Wanneer zij er achter komen dat hun hun dochter hebben verkracht en hebben neergeschoten wordt het echt lekker bruut. Vooral die switch van het doorsnee gezin die eigenlijk gedwongen worden brute killers te worden is geweldig. De kills zijn prachtig (Zeker Francis kwam met z'n hand in de afvalverwijderraar en een hamer in z'n kop er pijnlijk vanaf) en ook de adreline die je voelt omdat je wilt dat die ouders de killers afmaken wordt goed overgebracht.

Einde is overigens ook geweldig.

Ondergewaardeerde uitstekende film. Heb de indruk dat mensen een soort van snoeiharde Death Wish achtige actiefilm verwachten, en daar maakt de film het zelf ook wel naar met de poster bijvoorbeeld, maar dat is het niet. Het is een realistisch opgezette thriller die qua tempo z'n tijd neemt.

Gerard Butler acteert uitstekend. Je voelt als kijker constant zijn wanhoop, machteloosheid en agressie. Dat je je als kijker zo kan inleven geeft een extra dimensie aan de scènes dat hij het heft in eigen handen neemt (bijvoorbeeld de inval bij Knuckles). De rest van de cast (met name Russell Hornsby) is ook goed.

De actie is gematigd maar absoluut doeltreffend. Zoals gezegd verwacht niet een vent die een heel peloton aan badguys neermaait. Butler is een normale man die tot wanhoopsdaden gedreven wordt. En dat maakt het naar mijn inzien juist zo sterk.

Absolute aanrader. Volgens Butler geschoten in slechts 8 dagen en met veel improvisatie on the spot.

Als iets is gebleken is wel dat het toch niet zo makkelijk is om een succesvolle Texas Chainsaw film te maken. Texas Chainsaw 3D (2013) was bijvoorbeeld een grote flop, en ook deze 'Leatherface' is lastig te beoordelen. Als op zichzelf staande horrorfilm een hele dikke voldoende, gruwelijkheden genoeg namelijk, als TCM franchise onderdeel echter een behoorlijke onvoldoende. Ben er ook van overtuigd dat Leatherface een veel hogere algemene waardering had gekregen als op zichzelf staande horror film, zonder deze naam en link met Texas Chainsaw.

Hoezo die onvoldoende?? Nou, wat Alexandre Bustillo en Julien Maury in wijze doen is een vervolg/remake maken van The Devil's Rejects (2005). Ze voegen een domme dikzak aan het groepje toe, schrijven er welgeteld 2 scenes in met een ronkende kettingzaag, en plakken er het label 'Texas Chainsaw Massacre' op. (overigens vond ik het twistje dat die dikzak Leatherface helemaal niet blijkt te zijn, waarna de perfecte schoonzoon 'Jackson' plotseling een gigantische character change maakt en het monster blijkt te zijn, nogal goedkoop).

Als Texas Chainsaw film dus totaal niet geslaagd. Maar toch heeft deze film genoeg om van te genieten. Behoorlijk veel gruwelijkheden en gore (zelfs een bescheiden verwijzingkje naar Nekromantik (1987) , een hele toffe rol Stephen Dorff als cranky, bad-ass sheriff, en een behoorlijk tempo.

Leuke film, maar hij is 10 jaar geleden ook al gemaakt. Rob Zombie had echter de rechten niet om het 'Leatherface' te noemen.

- What the fuck is wrong with you people? Why don't you leave us alone!?
- We're hungry.....
- You ever heard of pizza?

Nu voor de derde keer gezien en beviel me dit keer heel wat beter. Tuurlijk, als je dit vergelijkt met het origineel legt dit deel het op ieder onderdeel af. Maar als op zichzelf staande horrorfilm vind ik Leatherface: Texas Chainsaw Massacre III toch wel erg vermakelijk.

Uiteraard, de gestoorde, smerige, waanzinnige vibe uit het origineel is weg. We kijken hier naar een gelikte Hollywood productie, niet naar een grimmige low-budget shocker. Dat zie je aan alles (het verhaal, de personages, de cast). Leatherface is in dit deel misschien wel op zijn zwakst. Hij straalt werkelijk helemaal niks uit. Viggo Mortensen is teveel 'pretty boy' om echt in te burgeren als lid van de zieke familie. Tom Everett (die een beetje aan Robert Englund doet denken) en Joe Unger zijn wel vermakelijke leden van de familie.

De show wordt echter gestolen door Ken Foree, als de onverwoestbare held. Één van de meest onrealistische personages ooit, maar wel erg leuk. Of het nou de one-liners zijn die hij uitkraamt, of dat hij meerdere keren het gevecht aan gaat met een met kettingzaag bewapende Leatherface, hij zorgt voor leven in de brouwerij.

De film leent veel uit het origineel, maar het viel me ook op hoeveel de vervolgfilms bij dit deel hebben geleend. Allereerst lijkt de muziek in de opening credits van deze film op de soundtrack van The Texas Chainsaw Massacre (2003). Daarna de scene waarin de zaklamp op het wield gehouden moet worden en Leatherface ze vervolgens uit het niets aanvalt (bijna identiek aan de scene waarin Pepper met trillende handen de zaklamp op het contact van de auto moet houden wanneer Erin die aan de praat probeert te krijgen en Leatherface ze ook vanuit het niets aanvalt). Dan hebben we ook nog dat vreemde slachtoffer, die erg deed denken aan Jedidiah uit de remake en de scene waarin iemand vlucht en vast komt te zitten in een berenval (identiek aan een scene uit The Texas Chainsaw Massacre: The Beginning (2006).

Al met al erg geinig vermaak. Komt nergens ook maar in de buurt van het briljante origineel, maar is op zichzelf staand wel een zeer vermakelijk werkje. Dat komt voor een heel groot gedeelte dan wel weer door Ken Foree. Grote minpunt van de film is overduidelijk een onimponerende Leatherface. Ook best wel falend dat het in Californie is opgenomen in plaats van Texas. Dat is aan de omgeving toch ook helaas wel duidelijk. Is het iemand overigens opgevallen dat dat poppetje dat Alfredo bij het benzinestation gebruikt om mensen te laten schrikken precies hetzelfde geluid maakt als de Jigsaw pop uit de Saw films?

Matig bigfootfilmpje.

Diep in het redneck-landschap van Amerika leven nog gezinnen in huizen die kilometers van elkaar vandaan staan. Waar geen telefoonaansluiting is, waar iedereen een shotgun heeft, en waar bij de meeste bewoners het gemiddelde IQ niet hoger lijkt te liggen dan bij een schildpad.

Kenmerkend aan de narrator is dit eigenlijk een documentaire.

De meeste rollen werden ook vertolkt door de mensen die (naar eigen zeggen) dit echt mee hebben gemaakt. Behalve dat zij in deze film acteren (hoe slecht het ook mag zijn) vertellen zij ook wat zij allemaal mee hebben gemaakt met het monster.

De film heeft (mede door zijn low-budget uitstraling) een aardige sfeer.

Hellaas ziet het monster er niet erg geloofwaardig uit (ookal krijg je hem niet van dicht bij te zien)

Het monster zelf houd zich in de film een beetje afzijdig. Behalve ' s nachts rond wat huizen spoken, en boeren hun vee op eten doet hij ook niet erg veel.

Conclusie is dat het een best saaie film is, waar ze beter helemaal een documentaire van hadden kunnen maken.

Dat dit een hit was in de drive-in bioscopen kan ik dan ook niet geloven.

Overigens is The Wild Man of the Navidad een vrij grote rip-off van deze film.

Erg leuke horror/komedie met een bizar laag gemiddelde op Moviemeter.

Een Ierse dwerg op een killing spree. Dat kan niet anders dan 92 minuten vermaak opleveren.

Leprechaun is qua killer lekker vernieuwend. Nog nooit eerder heb ik namelijk een levensgevaarlijke kabouter gezien. De film bevat de film wel veel cliché's. Dat is echter geen minpunt omdat ze onwijs leuk worden uitgevoerd.

Het acteerwerk is matig zelfs van Jennifer Aniston. Dat maakt verder niet uit want het is de Leprechaun die de show steelt. Elke scene die hem bevat brengt een lach op je gezicht. Z'n one-liners zijn hilarisch en z'n kills lekker sadistisch. Leukste scene vond ik waar die politie agent de leprechaun in z'n speelgoedwagen voorbij ziet racen
Werkelijk nog nooit zo'n hilarische zoektocht naar goud gezien. Ook z'n obsessie met schoenen poetsen wekte leuke scene's op.

Erg lekkere pulp dus.

Wat moet jij nou in Hawaii....? We zijn toch vorig jaar nog naar Texel geweest.........?

De Lift is een pareltje in het Nederlandse horrorgenre. Nu is dat natuurlijk niet zo moeilijk aangezien Nederland vrijwel geen horror films produceert. Maar Dick Maas weet met De Lift wel degelijk een heel behoorlijke film neer te zetten.

Het verhaaltje is leuk verzonnen en was tot zover ik weet toen nog niet door anderen gedaan. Een concept waar een lift op een killing spree gaat lijkt gedoemd snel saai te worden maar dat is bij De Lift gelukkig niet het geval. De film kent genoeg spanning en goed werkend camerawerk. Scene's met de blinde of het hoofd dat vast komt te zitten werken dan ook goed (al was de daarop volgende onthoofding wel van een héél cheesy niveau). Ook de eindscene met Huub Stapel in de liftschacht is lekker spannend.

De cast is weer vanouds Nederlands. In de hoofdrol Huub Stapel die het degelijk doet. Geen top acteur maar vermakelijk om naar te kijken. Verder is er ook nog Willeke van Ammelrooy die behoorlijk irritant is als de opdringerige journalist. Het absolute dieptepunt van de cast is overduidelijk Paul Gieske als ''de huismeester''. De man is bijna een parodie op een acteur en met een facepalm kijk je zijn pijnlijk slechte scene's aan.

Tegen het middenstuk wordt het allemaal wat rustiger en dan zie je toch ook wel dat de film zonder de scene's met de lift niet geweldig is. Gelukkig wordt die afgewisseld door een, zoals ik al zij, spannend einde. Verder ook een simpele maar zeer effectieve soundtrack van Dick Maas.

Blijf briljante kung-fu splatter dit. Geen moment saai, hilarische karakters, ambitieus in zn uitvoering en een enorme bak over de top geweld en gore. Heerlijk.

De Nederlandse dvd heeft alleen de Chinese audio track, terwijl ik mij kan herrineren dat de Engelse dub alles nog hilarischer maakt. Wordt tijd dat ik eens achter een van de sjieke bluray releases aan ga die deze film heeft gekregen (met bijbehorende Engelse track).

Ben het hier eigenlijk grotendeels mee eens, al ben ik zelf NOG positiever. Wat een film! Schandalig ondergewaardeerd. Denk dat ik wel snap waar dat gedeeltelijk vandaan komt. Mensen verwachten torture porn aan te zetten en zijn dan teleurgesteld over wat ze te zien te krijgen. Vind de enkele vergelijkingen die hier gedaan worden met Hostel en Saw ook totaal niet opgaan. Live Animals is GEEN torture porn. Het is een lugubere kijk in de mensenhandel, overgoten met een waanzinnig 80's SOV sausje.

De hele film heb ik mij zitten verbazen. Dit kan toch onmogelijk een productie uit 2008 zijn. Echt ALLES ademt jaren 80 Shot on Video. Deze film zie ik zo ergens op VHS liggen in een naar rook ruikende videotheek. Wat enorm tof zeg.

De film is naargeestig en voelt behoorlijk realistisch aan op momenten. Die scene dat die vrouw in die kist wordt dichtgetimmerd voor transport... Wauw. Sowieso enorm sterk gefilmd (vooral de interior scenes. In de buitenlucht weet Benson het wat minder sterk vorm te geven), maar de scenes zijn minstens zo sterk belicht. Lekker donker met veel schaduw. Sfeervol!!!

We hebben verder een goede soundtrack, een prima cast, characters die geen onlogische beslissingen nemen en op de juiste momenten de juiste hoeveelheid gore, waarbij het het laatste kwartier nog even lekker los gaat met veel bloedvergieten.

Ondergewaardeerd pareltje. Fans van 80's SOV horror gaat dit zien!

Duidelijke low-budget horror.

Deze film is gemaakt voor de gore. Daar is niks mis mee want de gore zag der dan ook geweldig uit.
Verhaal was ook leuk bedacht (dat hele snuff-film gedoe is zowiezo aardig ziek)

Helaas is het acteerwerk te irritand, en het geluid en camerawerk te slecht om dit een 3,5 te geven.

met iets meer budget had dit best een goede torturefilm kunnen worden.

Wat nu overblijft is een low-budget torture film waar de martelscenes er goed uitzien, maar de rest te veel te kort komt om echt een goede film te zijn.

Ik had deze Spencer-Hill film natuurlijk al eens gezien maar dat was toch wel een heel tijdje geleden (Werd 3 jaar geleden voor het laatst uitgezonden op de NL tv) dus werd toch maar eens tijd voor herziening.

Terence Hill, een zon geblakerde, luie low-life komt aan in een klein stadje waar hij zijn broer (Bud Spencer) voor het eerst in lange tijd weer eens ontmoet (Maar niet voordat hij een pan met bonen naar binnen heeft gewerkt). Het zal niet de eerste keer zijn dat zo'n stadje geteisterd wordt door wat tuig en dat is ook hier het geval. In dit geval is het een figuur genaamd ''Major Harriman'', een wat gayige rol van Farley Granger, die het stadje en de boerenbevolking erbuiten in z'n greep houdt.

Terence Hill is natuurlijk een leuke verschijning in het western genre maar het is vooral de chemie tussen hem en Bud Spencer (Die een heerlijk hilarische rol speelt als de brommerige broer ''Bambino'') die de film draagt. Het is vooral Spencer die zonder er al te veel moeite voor te doen voor erg veel humor zorgt. Verder is een andere notabele rol de rol van Remo Capitani als de leider van de bandieten bende, die het erg leuk doet en een zeer vermakelijk character neer zet.

De kwaliteiten in de spaghetti western genre die bijvoorbeeld Sergio Leone wel had heeft Enzo Barboni overduidelijk niet. Maar dat weerhoudt hem er niet van een zeer vermakelijke western neer te zetten die een stuk minder serieus van toon is dan bijvoorbeeld de Dollar trilogie van Leone (denk aan over de top vuistgevechten en humoristische one liners) maar tegelijkertijd niet dus danig over de top gaat dat het vervelend wordt.

Top vermaak weer met Hill en Spencer.

Toch wel weer hoogstvermakelijk. Voor de liefhebbers van Scary Movie, Airplane, Hot Shots, Naked Gun etc.

Loaded Weapon 1 spoofd het buddy cop subgenre, en dan met name Lethal Weapon. Qua hele vibe wordt dit best wel herkenbaar nagedaan. Ook qua soundtrack bijvoorbeeld met die constante saxofoon.

Naast Estevez en Samuel L Jackson (vooral die laatste doet het weer uitstekend) komen er nog een handje vol grote namen voorbij in cameo's. Het niveau van de grappen is wel behoorlijk hit en miss. Af en toe wordt het namelijk net even iets te flauw, maar over het algemeen valt er voldoende te lachen.

Qua humor zou ik op 3* komen maar doe er een halfje bij omdat dat typische late 80's / early 90's buddy cop sfeertje wel heerlijk wordt nagebootst.

Damn... Heerlijke film zeg. Enorm ondergewaardeerd.

Goede cast. Mooi geschoten en al snel bloedstollend spannend. Goed tempo en genoeg mysterie. Ook wanneer duidelijk is hoe de vork in de steel zit blijft het spannend. Opvallend goed stuntwerk ook.

Zie veel mensen klagen over de ontknoping maar ook die vond ik ijzersterk.

Soms wat vergelijkbaar met het eveneens uitstekende Bosque de Sombras

Wel 10x minder expliciet dan Srpski Film, die in brutaliteit natuurlijk ook moeilijk te evenaren is, maar ik snap de vergelijking zeker. Ook ik kreeg af en toe dat gevoel.

Goede film met een sterk acterende cast, vlotte verhaallijn en lekker hard en rauw zoals een film als deze hoort te zijn. Een beetje vergelijkbaar met de eerdere seizoenen van Mocro Maffia voordat het volledig over the top ging. Goed om te zien dat we in Nederland inmiddels zover zijn dat we dit soort realistisch aanvoelende producties kunnen creëren. Daar is ook alle ruimte voor tussen alle slappe romcoms en Jandino die zich weer in een jurk en een pruik heist. De valkuil is uiteraard dat het themaatje straattuig, drugsdealer, multiculti gangsters teveel uitgekleed gaat worden. Svp ook kwalitatieve films op andere vlakken.

Anyway, terug naar de film. Behoorlijk rauw in zn geweld dus. Openingsscène is ijzersterk en zet gelijk de gewelddadige en meedogenloze toon. Verder zijn scènes die er aardige inhakken uiteraard vooral de agressie van de jongens naar hun slachtoffers (vooral ook doordat zowel Guds als Olaf Ait Tami deze scènes bijzonder overtuigend acteren).

Tegen het einde vliegt het helaas allemaal een beetje uit de bocht en worden alle losse eindjes ineens wel heeeeeel snel aan elkaar geknoopt. Ook een beetje zwak om het hoofdpersonage dan toch nog over te willen laten komen als een man met een geweten terwijl hij in feite geen haar beter is dan z'n 'collega's'. De man lokt zonder enige medelijden dames een huis in die vervolgens neergeslagen en verkracht worden.

Een jammerlijke keuze in een verder goed geschreven en gemaakte film.