Opinions

Degelijk home invasion filmpje, al gaat het hier natuurlijk om een school in plaats van een huis. Een soort The Strangers (2008) meets Eden Lake (2008) meets The Maze (2010).

Sowieso begint de film wel héél erg fijn. De geteisterde leraar, Robert Anderson, is een leuk hoofdpersonage. Erg tof sfeertje ook, in dat stille, donkere schoolgebouw. Een redelijke cast met één a twee bekende koppen (David Schofield van Pirates of the Caribbean, en Roxanne McKee van Game of Thrones). Helaas vond ik de film als drama (leraar leidt sinds een fysieke confrontatie met een leerling in de klas een sober leven, en heeft problemen met zijn dochter, vrouw, baas en met het lesgeven zelf) een stuk sterker dan het thriller gedeelte.

Een groep capuchon-dragende jongens heeft het voorzien op de overgebleven staf in het verlaten schoolgebouw. De spannende scenes kwamen op mij niet geweldig goed over. Geen geweldige spanningsopbouw ook. Daarnaast vind ik het een beetje jammer dat de 'killers' allemaal van de freerunner achtige types zijn. Ze rennen en klimmen het hele gebouw door. Dit is zonder twijfel gedaan om het spannender te maken, maar op mij kwamen ze hierdoor juist onrealistischer, en daardoor minder eng, over. Wel onverwachts goed was de gore. Die toetakeling van Roxanne McKee was echt lekker gruwelijk.

Oerdegelijk stalk filmpje. Erg tof sfeertje en dito setting. Helaas is het eerste gedeelte van de film (zonder de daadwerkelijke stalking) een stuk sterker dan de rest. Dat komt omdat op cruciale momenten de spanning totaal niet goed overkomt. Desondanks wel aardig vermaak, met helaas een verschrikkelijk kut einde. Beetje vreemd ook dat de motivatie voor de aanval totaal uitblijft.

Enorm ondergewaardeerd Brits topwerkje!

The Facility kent een vrij rustige opbouw maar door de bijna documentaire achtige manier van filmen blijf je geboeid. Na 20 minuten, die voorbij vliegen, heb je uiteindelijk alleen nog maar zitten kijken naar 7 mensen die om de beurt een injectie krijgen. Niks bijzonders dus, maar op een of andere manier blijft de aandacht er toch bij.

Enkele uren na de injecties slaat de vlam in de pan. Meerdere testpersonen krijgen vreemde bijwerkingen wat er uiteindelijk tot leidt dat ze een soort van hondsdol worden en aan het moorden slaan. De spanning is op sommige momenten ongekend. Ian Clark maakte optimaal gebruik van de duistere gangen in het verlaten ziekenhuis en de sfeer is om van te smullen. Verwacht geen gore fest, al zit er wel hele aardige make-up effecten tussen. The Facility richt zich meer op sfeer en pure spanning.

Veel van deze spanning wordt gecreëerd door geluid. Door middel van gillende mensen of andere galmende geluiden op de donkere, stille gangen wordt vaak heerlijk de spanning opgebouwd. Daarnaast ook nog een paar puike schrikeffecten (De scene met die flitsende fototoestel ).

Een ander pluspunt zijn de realistische characters. Je hebt werkelijk het idee dat je naar ''echte'' mensen zit te kijken die dit overkomt. Dat komt mede door het absoluut prima acteerwerk van de acteurs. Zeker Steve Evets als Morty was tof om te zien.

Dat ''Based on Real Events'' moeten we maar even aan ons voorbij laten gaan neem ik aan? Op internet kan ik niks vinden over dit soort ''experimentjes'' die fout gaan.

Anyway, top werkje dus die zowel hier op MM als op IMDB gruwelijk ondergewaardeerd is.

Kinderlijke tv film waarbij de hand van Fulci bijna onzichtbaar is. Het is dat er heel wat naakt rond geparadeerd word en er hier en daar wat af geneukt word, anders had dit gewoon een griezelfilmpje voor kinderen van rond de 12 kunnen zijn.

Dat de hand van Fulci hier bijna onzichtbaar is is niet zo vreemd overigens. Fulci noemt dit zijn slechtste film, had constant ruzie met de producers en verliet halverwege de set, waarna Mario Bianchi het geheel af maakte. Geen ruimte dus voor Fulci kenmerken als gore of zijn zeer herkenbare camerawerk. Het is buiten de nude scenes allemaal waanzinnig braaf. Na een uur en een kwartier staat er pas welgeteld 1 'kill' op de teller. Het kabbelt allemaal maar voort. Het is niet perse saai, maar wanneer een film ook maar geen seconde weet te verrassen mag je stellen dat de productie ervan compleet overbodig is geweest.

Zora Kerova (Cannibal Ferox) verschijnt, eigenlijk net zoals in Fulci's The New York Ripper, alleen enkele minuten om zonder bh rond te lopen. Al Cliver (Zombi 2) schijnt ergens nog te verschijnen als dronken Nazi, maar die moet ik over het hoofd gezien hebben. Robert Egon heeft de leukste rol als Willy de Nazi. Het verhaal rommelt voor de rest met hier en daar behoorlijk flinke plotholes, en het einde is ECHT te makkelijk. De film liep al achter op schema dus het zou me niets verbazen als de producers op set verschenen met de boodschap 't heeft nu lang genoeg geduurd, we draaien er vandaag een einde aan'. Een andere verklaring voor een erbarmelijk einde zoals deze kan ik niet verzinnen.

Heerlijk misleidende poster ook weer

De film werd overigens ongeveer tegelijk gedraaid met Quando Alice Ruppe lo Specchio (1988) - MovieMeter.nl die vele malen beter is en waar de gorehounds hun geluk WEL op kunnen.

Erg tof werkje van Troma.

De grindhouse vibe inclusief filter is heerlijk. De gore is lekker expliciet en hetzelfde geldt voor de nudity. Want naast dat de vrouwen uit de kleren gaan geldt hetzelfde helaas voor de mannen. Zeker 3 kerels gaan volledig uit de kleren waaronder de killer,Fuchman, die het uiterlijk heeft van een stereotype pedofiel.

Adam Brooks is best bad-ass als Ahab en ook de rest van de cast doet het zeer behoorlijk. Sowieso vond ik het eigenlijk iets totaal anders dan dat ik gewend ben van Troma. Natuurlijk is het weer enorm over de top maar de film heeft zowaar het uiterlijk alsof het best big budget is. Sommige shots lijken zelfs zo uit een Tarantino of Rodriguez film te komen.

De soundtrack is ook optimaal genieten. Vooral de sinistere soundeffecten die o zo vaak werden gebruikt in de 80's zijn echt onwijs tof.

Helaas zijn de laatste 20 minuten iets te veel van het goede al maken ze dat wel weer min of meer goed door de rol van Lloyd Kaufman als god en de duivel...

Gedrocht van een film met een uitgangspunt vergelijkbaar met films als The Ring, One Missed Call en Dario Argento's The Card Player. Gemaakt in een tijd waarin het internet nog eng en onbekend was.

Mooi gebouwde sets en Stephen Dorff is altijd wel cool. Dat zijn de enige pluspuntjes die ik kan verzinnen voor deze Fear Dot Com. Verder is het dodelijk saai, niet eng, niet spannend met een uitgekauwd oninteressant verhaaltje en een compleet gebrek aan gore of zelfs een goeie psycho.

2 minuten na de aftiteling ben je em alweer vergeten.

Zeer vermakelijk vervolg op het sterke Final Destination.

Het is qua verhaal een beetje een herhalingsoefening van deel 1, maar dan met nieuwe death scenes. En daar is weinig op aan te merken. De cast is helaas stukken minder, al vond ik T.C. Carson wel leuk. Openingsscène, dit keer op de snelweg, is wederom erg sterk en spectaculair. De reeks aan deathscenes die daarop volgt zijn super vermakelijk. Wel allemaal een stuk meer over de top. In de eerste film had je bij de meeste nog redelijk een gevoel van 'dit is nog redelijk plausibel'. Dat gevoel heerst hier eigenlijk nooit. Neemt niet weg dat de deaths allemaal de moeite waard zijn om te zien.

Een wat cheesy vervolg waarin alles een beetje over de top gaat, en het allemaal nogal vergezocht wordt. Maar vermakelijk is het absoluut. Werkelijk waar geen seconde mee verveeld. Op naar deel 3.

Na het uitstekende Final Destination (2000) en het zeer vermakelijke Final Destination 2 (2003) doet deze reeks qua kwaliteit een flinke stap terug.

Elke film verheug je je uiteraard op de eerste 'grote' deathscene. Deze stelt in dit derde deel, waar het dit keer helemaal fout gaat tijdens een achtbaanrit, zwaar teleur. Onoverzichtelijk, weinig spectaculair, matige CGI en teleurstellend weinig gore.

Vervolgens krijgen we weer het zelfde liedje. De groep die de dood ontsnapt heeft worden één voor één achtervolgd door de dood. Overigens een teleurstellend niet leuke groep. Enkel Mary Elizabeth Winstead acteert aardig en is leuk om te zien. De overige deathscenes zijn trouwens ook van een aanzienlijk lager niveau dan bij de eerdere films. Niet origineel, geen spannende opbouw, en weinig echt leuke gore.

Final Destination 3: een teleurstelling. Had er meer van verwacht, niet in de laatste plaats omdat James Wong voor dit deel terugkeerde in de regiestoel. Nergens zo spectaculair, leuk, vermakelijk of gory als de eerste twee delen.

En met dit vijfde deel komt er dus (voorlopig) een einde aan de Final Destination reeks. Ultiem vermakelijke horrorreeks, die je na deel 1 vooral niet te serieus moet nemen. Enkel deeltje 3 is een lichte teleurstelling.

Aardige opener weer, dit keer met een in elkaar stortende brug. Behoorlijk groots opgezet weer. De cast is wat magertjes, al heeft Courtney B. Vance wel een leuke rol als achterdochtige detective. Tony Todd komt ook weer even opdraven (krijg toch het gevoel dat hij misschien de grimm reaper moet voorstellen ofzo...). De film vliegt weer voorbij, en de gebruikelijke deathscenes zijn weer van leuk niveau. Vooral die ene met dat oog laseren was naar. En ook bij zo'n scene ontbreekt de humor die deze reeks zo leuk maakt niet (die auto die over die oogbal heen rijdt ). Leuk einde ook waar het vliegtuig uit het eerste deel een comeback maakt, en waar blijkt Nathan een terminaal zieke heeft vermoord, waardoor hij zelf nu dus als nog sterft.

Wederom een fijne Final Destination. Benieuwd of deze reeks in de toekomst nog een vervolg gaat krijgen. Zou me niet verbazen, en zou er ook niet op tegen zijn. Vreemd weetje: Volgens IMDB deed Ashley Tisdale auditie voor zowel Final Destination 3, 4 als 5. Geen enkele keer kreeg ze een rol aangeboden.

Vreemd dat deze zoveel lager scoort dan het derde deel. David R. Ellis keerde hier terug in de regiestoel, en net als zijn Final Destination 2 is ook dit vierde deel top vermaak.

Na die vreselijke openingsscene uit deel 3, was ik opgelucht dat deze uit de hand gelopen autorace wel geslaagd was. Leuk in beeld gebracht en gelijk met een dosis humor. En die humor is iets wat, net zoals in deel 2, de gehele film terugkeert. Even tussendoor, leuke openingscredits trouwens waarin een hommage wordt gebracht aan de deaths uit de eerdere films.

De Final Destination reeks heeft nooit te maken gehad met een groundbreaking verhaal. Het is allemaal vrij simpel. Dit vierde deel slaat qua gebrek aan inhoud echter alles. Het leek eerder alsof ik een compilatie van deathscenes uit de film had aangezet in plaats van de film zelf. Dat zullen sommigen misschien als een minpunt zien, maar ik kan er wel van genieten. Niet moeilijk doen en gewoon zoveel mogelijk de focus op de deathscenes met een flinke dosis donkere humor. Qua verhaal valt met dit concept toch niet zoveel vernieuwends meer te doen.

Mijn geloof in deze reeks is na het matige derde deel teruggekeerd. David R. Ellis maakt er een vermakelijk filmpje van, met een hele reeks aan over de top deathscenes.

Bijzonder matige slasher.

Het eerste uur volgen we een groepje oervervelende characters (vooral die Radish was verschrikkelijk irritant. Sowieso nogal afleidend om iemand die overduidelijk homo is een hetro character te zien spelen), en gebeurd er nagenoeg niks. Het is vooral opvallend hoe kleurloos alle characters zijn. Wel is er één geinige scene waarin een groep jongens doodleuk een school shooting in scene zetten, en dat lijkt iedereen (leraar of leerling) wel grappig te vinden. Als de killer het laatste halfuur eenmaal toeslaat blijkt dat het het wachten niet waard was. De killer zelf is buitengewoon matig. Straalt werkelijk helemaal niks uit. De kills die hij produceert zijn zelfs nog matiger. Buiten dat er 0,0 gore is, zijn de kills ook nog eens zo inspiratieloos als wat (95% wordt off-screen gedaan met een groot keukenmes).

Wat staat daar tegenover? Tja, een aardig 80's sfeertje, en hier en daar een leuk moment als de killer plotseling ergens opduikt (vuilcontainer, hand door de deur, via de voedsellift etc). Ook de stand off/achtervolging tussen het laatst overgebleven meisje en de killer kent wat spannende momenten.

Logisch dat deze Final Exam altijd een beetje obscuur is gebleven. Doet héél erg veel onder voor de grote slashers (The Burning, Friday the 13th reeks, The Prowler etc.), maar weet ook tussen de iets minder bekende 80's slashers (Just Before Dawn, The Mutilator etc.) er niet bovenuit te springen. Een laag tempo, bijzonder ongeïnspireerde killer, brave kills en achterlijke characters. Wat me in ieder geval het meest bij zal blijven zijn de bizarre playmobil kapsels van het gros van de cast.

Dit was een film waar mijn verwachtingen niet hoog waren, maar het is juist het tegendeel.

De make-up effecten zijn (zeker voor die tijd) zeer goed. en ook zeker goor.
En zoals meerdere hier zeggen heeft goldblum de perfecte kop.

Op het eind, dat die vlieg die shotgun tegen zijn kop aanzette kreeg ik zelfs ff medelijden met hem.

4,0
Krijgt trouwens ook nog een plek in mijn top 10, echt een klassiker!

Opnieuw een heerlijke klassieker van Carpenter.

De hele gebruikelijke Carpenter cast komt weer opdraven in The Fog. Adrienne Barbeau (Escape From New York), Jamie Lee Curtis (Halloween), Tom Atkins (Escape From New York), Charles Cyphers (Halloween), Darwin Joston (Assault on Precinct 13)) en ik dacht zelfs even dat ik Donald Pleasence zag als de spooky verhalenverteller in het begin maar dat bleek hem toch niet te zijn. In ieder geval doen zet het allemaal wel aardig met als uitschieter toch wel Adrienne Barbeau. Ook opvallend is dat Jamie Lee Curtis dit keer niet de brave maagd is maar dit keer de wat losbandigere lifster (al acteert ze nog steeds een beetje als een houten plank) en ze springt zelfs met de eerste de beste kerel die haar oppikt het bed in. Dat die kerel net zo goed haar vader of opa had kunnen zijn doet er even niet toe.

De mist die over het water en het landschap trekt brengt gelijk een dosis sfeer mee (samen met de uitstekende soundtrack van Carpenter). Daarbij komt dat Carpenter met iets simpels als zombies/geesten die in de mist rondlopen gelijk een hoop spanning weet te creëren. De geesten blijven veelal slechts mysterieus in beeld en eigenlijk zie je ze nooit full screen maar dat maakt het alleen maar sterker en sfeervoller.

Carpenter heeft betere gemaakt maar ook The Fog is weer een heel erg lekker sfeervol werkje.

Pulpfilm zoals ik had verwacht. Verhaal is erg dun netzoals het acteren. De vissen zien er nep uit maar dat had ik ook wel verwacht. De kills zijn wel goed. Neem bijvoorbeeld het afgebeten hoofd, en afgebeten lichaam

Er werd wel erg veel gebruik gemaakt van cgi maar dat mag de pret niet bedrukken. Einde was erg cool gemaakt.
Jammer dat de film zich zo serieus neemt. Wel topvermaak.

IT'S ALIVE!

De film heeft de tand des tijds toch redelijk doorstaan. Boris Karloff heeft de perfecte kop om het MONSTER neer te zetten. Dit doet hij dan ook erg goed. Horror zit er niet echt in ( het zat er wel in) maar in deze tijd geen horror meer te noemen. Ik vond dat de film het moest hebben van de sfeer en de droevige scenes.
De scene waar Frankenstein en zijn hulpje in de stormachtige nacht aan het werk zijn is erg sfeervol. De scene met het kleine meisje is ook erg goed. Verder is het einde erg droevig. Dat hij nou net moet doodgaan in het gene waar hij het bangst voor was..... vuur. ook erg mooi geschoten dat stukje.
Welverdiende 4*

Na Frankenstein, The Mummy en King Kong nog maar eens een jaren 30 filmpje gekeken. Schokkend vond ik het nou niet metteen al was die neger zonder armen en benen wel erg weird. Het is ook niet echt een horror. Het heeft meer van alles wat. Een beetje horror, komedie en ook redelijk veel drama. Toch weet het je door (onderandere) de freaks en de korte speelduur nooit te vervelen. Zaten ook een paar hele aardige scenes in. Toch was het niet helemaal mijn ding op een of andere manier.


3*, leuk om eens gezien te hebben.

Heel erg leuk filmpje waar twee van de grootste horroriconen het tegen elkaar opnemen.

De tienerslachtingen zijn leuk in beeld gebracht, maar zeker de gevechten tussen Freddy en Jason zijn erg spectaculair. Freddy zorgt voor de humor en Jason is weer de lekkere lompe slachter.

Aardig wat gore en leuke one-liners maken dit een erg leuk filmpje.

Gisteren gekeken welliswaar weer uitgezonden op een idioot tijdstip maar dan ook nog eens 30 minuten uitstel waardoor de film niet eens meer op de 13e werdt uitgezonden . Als classic horror liefhebber begrijp ik niet dat ik deze op een 2 had staan. Ik vind het wel een van de minste uit het goude tijdperk van de slasher maar er zitten toch genoeg ingredienten,gore en sfeer in voor een redelijk goede slasher.

Van 2,0 naar 3,0 ster.

( Dat muziekje blijft trouwens legendarisch.), En ondanks dat ze hem een halfuur te laat uit hebben gezonden toch nog even een goed ding van sbs 6. Ik heb Gerard Joling z'n kop geen een keer rechts in beeld gezien .

Goed Friday the 13th deel. De moorden zijn goed in beeld gebracht en de karakters vond ik leuk. Tuurlijk zijn het maar weer eens tieners die afgeslacht worden, maar ik kon erg lachen om dat hippie ventje. Helemaal geen slecht deel.

Slecht friday the 13th deel. De moorden zien er niet goed uit en de sfeer was er al helemaal niet.

Op een gegeven moment gooit Jason een van zijn slachtoffers door het raam. Dat was gewoon gestolen van een van de andere Friday the 13th films. Ik weet niet meer welk deel maar ik heb dat eerder gezien.

Verder vond ik dat hillbilly gezin (Moeder en Zoon) erg stom en niks leuks aan.

Jammer dat Jackson qua horror hier een heel andere weg inslaat dan zijn meesterlijke horrorfilms als Bad Taste en Braindead. Fox doet het leuk maar niets meer. Trouwens wel vet dat er een bijrolletje in zit van R.Lee Ermey die ik geweldig vond als sherif in The Texas Chainsaw Massacre en niet te vergeten in Full Metal Jacket. Effecten zijn wat verouderd maar nog steeds erg leuk. De minunten zijn dat het mij niet bleef boeien waarschijnlijk omdat het steeds van hetzelfde was. Ook vond ik de speelduur te lang.

De 2 geesten die aan zijn kant waren vond ik wel grappig. Waarin ik die neger-geest nog herkende als Berry in Let's go to prison.

Ik blijf erbij dat Jackson gewoon bij zijn oude stijl horrorfilms had moeten blijven. Toch blijft dit een vermakelijke horror/komedie.

Scandinavie brengt met oa Reykjavik Whale Watching Massacre en Dead Snow de laatste jaren echt een paar goede horrorfilms op de markt.

Ook deze Cold Prey is een erg goede horrorfilm.

Begin zal voor verschillende mensen best langdradig zijn. De eerste kill komt erg ver in de film. Voor mij was dit echter geen probleem. Je komt de personages (acteurs die prima acteerde) beter te leren kennen, en de setting met de besneeuwede bergen en het verlaten hotel maken een geweldige sfeer.

Cold Prey kent verder een paar goede schrikmomenten, en ook redelijk goed camerawerk.

Eigenlijk is niks aan dit filmpje slecht (had alleen wat meer gore in gemogen).

Muziek en de killer waren ook prima.

Net als z'n voorganger is ook dit een erg sterke Scandinavische no nonsense slasher.

Het begin had iets vlotter gemogen, maar als de slashings eenmaal beginnen is het weer genieten geblazen. Standaard formule werk, maar wel goed uitgevoerd. Sterke locatie, op momenten erg spannend, een aantal brute kills en een hoog tempo.

Het jochie was overigens wel erg irritant. Kleine plothole dat hij plotseling ineens uit de film verdwijnt. Maar dat kwam mijn kijkplezier alleen maar ten goede.

Toch wel ietwat tegenvallende film, maar toch wel beter dan de gemiddelde film. Acteerprestaties van Keitel, Clooney en Tarantino zijn goed en is niks op aan te merken. Als is het Tarantino personage ff wat te ziek om toch sympatie voor te krijgen wat ik bij Clooney wel kreeeg. Niet dat Tarantino daar wat aan kan doen. Hij krijgt de rol namelijk voor geschreven. Clooney vond ik trouwens een geweldig bad ass type spelen.

Het begin is erg goed. Het begon als een soort actie/misdaad/roadmovie wat me erg beviel. Eenmaal in de kroeg verranderd het in een vampier film. Daar word het allemaal wat minder maar dat komt denk ik ook doordat ik niet echt fan ben van vampierfilms. Al vond ik Tom Savini wel geweldig. Die gun van hem .

3,5*. Had liever gewild dat het bij de actiefilm bleef maar toch blijft dit zeer vermakelijk/.

Herziening 11 jaar na dato en een halfje erbij voor deze monsterlijk goede horrorfilm.

Frontieres is één van de pareltjes die we voorgeschoteld kregen in de Franse horror boom van de jaren '00. Een boom die helaas te kort duurde. Want kwaliteit leverde de Fransen absoluut.

Frontieres is er dus een van. Overduidelijk geïnspireerd door The Texas Chainsaw Massacre, maar onder andere met een eigen Nazi twist en meer dan genoeg markante karakters en gruwelijke vondsten.

Naarmate de slachtingen beginnen wordt het een bruut festijn met spanning, een aantal creatieve expliciete kills, brute martelingen en gore. En bovenal Karina Testa met een waanzinnige acteerprestatie. Ze moet diep gaan. Door varkens stront en modder kruipen, het haar kort gewiekt, in bloederige protheses bijten. Ondanks dat de film qua uitgangspunt eerder over the top is dan realistisch laat Testa's performance je echt geloven dat ze dit allemaal echt meemaakt. Bizar goed geacteerd.

Heeft Frontieres dan ook minpunten? Jazeker. Na de dinner scène ontspoort het voor mijn smaak iets teveel qua gun violence. Dat is me iets te over the top( het uiteindelijke einde met het meisje die haar kinderen niet wil achterlaten en huilend alleen achterblijft vond ik dan wel weer erg sterk). En de Day for Night scènes zijn (zoals in iedere film) godsgruwelijk lelijk. Ik dacht dat we in 2007 inmiddels toch wel wisten dat dat er niet uitziet.

Maar dat neemt niet weg dat Frontieres een heerlijke horrorfilm is met alles erop en eraan.

Na Hatchet en Hatchet 2, blijkt dat Green ook wat meer serieuze producties kan maken. En dat doet hij goed.

Frozen is vergelijkbaar aan het eerdere (maar mindere) Open Water.
Echter is bij Frozen de setting veel spannender en sfeer gevender.

Acteerprestaties waren ook heel redelijk. Leuk ook dat Green weer rolletjes uit deel aan Kane Hodder (Hatchet 1/2) eb Ed Ackerman (Hatchet 2)...

Scenes met de wolven waren goed gefilmd, erg spannend ook...

Goed maar redelijk doorsnee einde. Dat mag de pret echter niet onderdrukken want dit is opnieuw een film van Green die een dikke voldoende waard is.

m'n eerste van Italiaanse pulp regisseur ''Enzo G. Castellari en er gaan er, ondanks dat ik bij deze ietwat teleurgesteld ben, zeker nog veel volgen.

Het verhaaltje waar een bedrijf de volledige ''Bronx'' van z'n bewoners (Die veelal bestaan uit gang members) wilt ontdoen (en dat met de harde hand doet) is natuurlijk behoorlijk absurd en is eigenlijk slechts een slap excuus om zoveel mogelijk schaamteloze actie in deze film te pleuren. En dat doet Castellari dan ook. Voor lange dialogen of grote plot ontwikkelingen is geen plaats of tijd in deze prent. Alles draait hier om actie, actie en nog eens actie.

Hoewel dat natuurlijk, voor de liefhebber, erg tof klinkt weet het vaak jammer genoeg toch niet helemaal te overtuigen. Dat Italianen wel weten hoe ze New York zo grauw en grimmig kunnen neerzetten is inmiddels al wel bekend en ook Castellari weet weer een erg fijne, afgeleefde, setting te creëren. Verder ziet het ene personage er nog ''fouter'' uit dan de ander. De gang leden hebben allemaal die typische overdreven 80's look en de badguys lopen in zilveren maanpakken met zwarte motorhelmen. Meer cheesy kan het dus bijna niet.

Wat de film dus voor een groot deel de das om doet is het overmatige gebruik van, matige, actiescenes. De ene figurant na de andere wordt naar de klote geknald en na een tijdje zal het je echt allemaal een worst wezen. Daarbij komt dat bij elke ontploffing, en dat zijn er veel, de acteurs die geraakt worden tot aan het vervelende toe overdreven weg ''blazen'' alsof ze op een trampoline springen. Ook de kills zijn veelal ongeïnspireerd. De ''maanmannen'' worden telkens vol gepompt met lood maar enig bloedspatje blijft uit. Zo héél af en toe komt er een aardige voorbij. Zo zijn de kills met de vlammenwerpers gewoon tof en is het hoogtepunt misschien wel de scene waar één van de gang leden met zijn shotgun door de helm van een maanman ramt en vervolgens een bloederige massa achterlaat. Zulke scene's zijn helaas nogal schaars.

Vermakelijk door z'n foutheid en cheesyness dus maar het had allemaal véél leuker en beter gekunt. De one-liners, bad-ass soundtrack en coole slow motion shots redden in ieder geval een hoop.

Opnieuw geen slechte film van Tobe Hooper. In 1981 werden veel slashers als Friday the 13th 2 en The Burning gemaakt waardoor je kan zeggen dat dit toch wel een beetje een buitenbeentje is. De eerste scene is duidelijk een referentie naar Halloween en Psycho. Verder is het eerste 3 kwartier erg saai, mede doordat de (standaard) figuren mij niet konden boeien. Eenmaal in het spookhuis slaat dat helemaal om. De locatie is natuurlijk goed en hetzelfde geld voor de sfeer. Het monster vond ik er best redelijk uitzien.
Alhoewel de film een paar aardige schrikmomenten kent vind ik het jammer dat er totaal geen gore was, iets wat de film in mijn ogen een hoger cijfer had kunnen geven.
Naast invloeden van Halloween, en Psycho zitten er ook een paar in van The Texas Chain Saw Massacre. Bijvoorbeeld die scene waarin die vader ontdekt dat die creep die vrouw heeft vermoord en hij helemaal tekeer gaat tegen onze psychopaat. Dit gebeurt in TCSM (1974) namelijk ook.

3* wordt het uiteindelijk. Had er toch een kleinbeetje meer van verwacht, maar buiten dat is het ook weer niet echt een slechte film.

Wordt dit The Funhouse 3D (2012) - IMDb trouwens een remake???