Opinions

Aardig filmpje van Hooper maar nergens hoogstaand.

Het begint met de al eerder genoemde erg sterke openingsscene. Lekkere sfeer ook.
Daarna wordt het wat rustiger. Je volgt het leven van een wat dooie sheriff in een saai stadje. Even aandacht eraan geven vind ik best, maar de saaie scene's worden te lang uitgerekt wat een film (zeker eentje die nog geen uur duurt) niet ten goede komt.

Wanneer de gekte erin slaat wordt het iets beter. Er volgen één a twee aardige gore scene's. Je krijgt te weten dat iedereen in de stad is doorgedraaid. Jammer dat je dat slechts te weten krijgt en niet te zien want gozers die met hooivorken achter elkaar aanrennen verveelt natuurlijk nooit.

Het vele geklaag over het einde snap ik niet zo goed. Ik vond em juist best wel pakkend. Tenminste niet zo'n happy-ending. Wel jammer dat dat monster er wat zwak uit zag.
Acteerwerk was verder ook vrij aardig.

Erg leuke splatterfilm.

Dance of the Dead is eigenlijk niets vernieuwend. Door het afval van een chemische fabriek ontwaken de doden en gaan op een tiener-killingspree.
Af en toe doet het wat denken aan Braindead....

De gore is goed (al had het af en toe toch wat meer aanwezig mogen zijn). Maar ook op het humoristischegebied scoort Dance of the Dead erg hoog. Een paar hilarische-scenes met onder andere 2 zombies die elkaar bevredigen door elkaar op te eten. Verder zitten er ook een boel grappige personages tussen. Zeker Kyle en Coach waren hilarisch.

Gregg Bishop bewijst talent te hebben op het gebied van dit soort films. Ben benieuwd wat we van hem nog gaan zien.

Ben het over het algemeen eens met de rest van de meningen op deze pagina. In Their Sleep is nogal underwhelming, en dat ben ik normaal gesproken op horror gebied niet gewend van de Fransen.

Eerste 40 minuten zijn gewoonweg saai. Het is niet spannend, eng of interessant. Personages weten ook bijna niet te boeien. En dat plotseling knalt de scene waar de titel van de film vandaan komt erin, en die is dan weer best wel indrukwekkend. Tweede gedeelte van de film is dan ook wat beter. Dat neemt niet weg dat het soms allemaal best wel (heel erg) dramatisch is, en dat de hoofdpersoon mateloos naïef is. Einde vond ik dan wel weer sterk.

Komt geen moment in de buurt van Franse horror films als Haute Tension, Ils, Martyrs of Frontieres. Vooral het eerste gedeelte is saai en niet indrukwekkend. Hier en daar wordt het even bruut, maar spannend of eng wordt het eigenlijk zelden.

M'n eerste kennismaking met Ittenbach is geen onaangename. Heb bij verschillende films van hem al gelezen dat hij z'n aandacht aan de gore besteed. De rest is een bijzaak. Bij deze film is dat iniedergeval wel zo. Het verhaaltje kon me niet echt boeien, mede door de lachwekkende acteerprestatie van Martina Ittenbach . Dan het gene waar de man om bekent staat. De gore. Die was wel heel erg goed. Jammer dat de lekkere gore pas na een halfuurtje begint, maar dan begint het ook goed, met als toppunt de martelscene waar de martelaar verkleed is als een vrouw. Ow wat was misselijkmakend goed.

Zat een beetje te twijfelen tussen een 3,5* en een 3,0*, maar het wordt toch 3*. De gore was erg goed/extreem maar de acteerprestaties en de saaie stukken trekken er toch een halfje vanaf.

Tegenvaller.

De zoveelste film van SHOCK DVD die mij erg tegenvalt. De cover van mijn dvd zag er cool uit en op de achterkant stond dat er aardig wat gore in zat. Maar uiteindelijk bleek het een hele slappe hap te zijn.

Laat ik beginnen met de gore. Zo geweldig was die namelijk helemaal niet. En als er dan een gorescene was was het amper te zien door de irritante flitsende lichten . Acteeerwerk was lachwekkend slecht, werkelijk verschrikkelijk, Al vond ik die Mexicaan die op Danny Trejo leek wel leuk de bad-ass spelen. De zombies zagen er aardig uit, maar niet echt bijzonder. Zelfde geldt voor de Aliens. De titel is trouwens wel erg misleidelijk aangezien de zombies en de aliens niet tegen elkaar vechten.

2,5* kent enkele leuke scenes, maar verder allemaal maar erg pover.

Geen bijster bijzondere horrorfilm uit het goude jaar 1981. Had er eigenlijk veel meer van verwacht. In berichten hierboven worden woorden als creepy en eng gebruikt. Ik vond het helemaal niet Creepy en helemaal niet eng. Er zat totaal geen gore in maar dat begrijp ik. Het was namelijk een tv film. Verder vond ik het een Schande dat het scarecrow pak bijna niet werd gebruikt. Het zou een enge en angstaanjagende film zijn geweest als ze dat pak tijdens de kills hadden laten zien. Nu werd het inderdaad een saai boeltje. Nouja saai. De sfeer zat er aardig in en soms toch een paar aardige scenes. Verdient eigenlijk wel een remake met wat gore en het scarecrow pak in levende lijve.

3*

Heb ik zojuist een andere film gekeken dan jullie ofzo? Ik vond hem best wel aardig. Vrij leuk zelfs.

De eerste 3 kwartier gebeurd niet gek veel. De aardige personages (vooral Jim en de liftster) waren vermakelijk genoeg om de film nergens te laten inzakken.
Mede door de funhouse kent de film best een aardig sfeertje. Van echte spanning valt niet te spreken al zitten er wel degelijk aardige scene's tussen (als dat meisje die bijl probeert te pakken en hij gewoon naast haar zit bijvoorbeeld).

De killer is leuk en best bruut. Dark Ride kent een paar heerlijke gorescene's met als hoogtepunt die politieagent wiens hoofd door midden wordt gesplit.
Acteerwerk was verder nergens storend (Al was die film nerd af en toe wat vervelend).

Heel erg leuk horrorfilmpje die op MM wel erg ondergewaardeerd is.

Good for a couple of laughs maar meer ook niet. Gigantische cast met grote namen die allemaal goed zijn voor 5 minuten Screen Time each. Carell en Fey zijn een prima koppel.

Toch een stuk beter dan dat ik me van de vorige keer kon herinneren.

Dit was de tweede keer dat ik de horror klassieker ''Dawn of the Dead'' gezien heb en alhoewel ik het op bepaalde punten nog steeds geen echte topper vind is de film bij mij toch wel gegroeid.

De setting in de shopping mall is één van de grote pluspunten. Wie heeft er nou niet van gedroomd ooit eens een hele mall voor jezelf te hebben en daar uitgebreid al het duurs gratis weg te pakken zonder dat je ervoor opgepakt wordt.? Ook levert het nog enkele leuke scene's als bijvoorbeeld de zombie's die over het ijshockey veld slenteren en de scene waar de troopers in een volkswagen keihard door de mall scheuren op de muziek van Goblin.

De zombies zijn helaas alles behalve indrukwekkend. De groen/grijze schmink ziet er totaal niet uit en het feit dat ze nog trager zijn dan een slak werkt ook niet mee (Ben opzich geen tegenstander van slome zombies, maar hier was het wel héél erg).

Het hele idee van een nieuw leven beginnen in de mall is leuk bedacht en uitgevoerd maar na een uurtje of anderhalf begint dat toch wel een beetje te vervelen. Gelukkig komen op dat moment de bikers voorbij die zowel voor wat meer dreiging en actie als humor zorgen. Leuke rol van Tom Savini die helemaal op z'n plaats is als één van de losgeslagen bikers.

De characters zijn op Savini en Peter, toffe rol van Ken Foree, wel strontvervelend. Vooral Roger begon me na een tijdje de keel uit te hangen met zijn voortdurende heeeehahhhh kreet.
Qua gore is er in Dawn of the Dead genoeg leuks te beleven. Het is vaak wel erg duidelijk rode verf, het zijn de seventees, maar er zijn genoeg scene's waar een levende doden zijn tanden eens goed in het vlees zet en er een goeie lap uitrukt. Vooral de laatste 20 minuten bleek Tom Savini, die naast acteur ook de special make-up effects deed, door te hebben dat hij er nog wat budget over was die vervolgens gespendeerd wordt aan wat heerlijke gore effecten waar onder andere darmen uit buiken worden getrokken.

Dawn of the Dead is een sfeervolle horrorfilm met een toffe setting, genoeg bloed en een goede soundtrack van Goblin. Wel jammer dat de zombies niet overtuigend genoeg waren.

Geweldige horror/zombie flick van Romero. Tom Savini levert weer top werk af. Geweldige gore scenes. Geweldig hoe die man in de jaren 80 soms betere gore kon maken dan dat je nu ziet.
Ook vond ik het erg goed van Romero hoe hij het publiek ( mij tenminste) goevoel kon geven voor de zombie Bub. Ik durf zelfs te zeggen dat het beste acteerwerk van Bub kwam. De scene dat Bub de proffesor dood ziet liggen vond ik erg geslaagd.
Verder was de muziek weer goed geregeld.

Kortom een topper in het Zombie, Horror en gore type film.
Ook nog een plaatsje in mijn top 10.

Na de ''redelijke'' remake werd het voor mij ook maar eens tijd om het. veelbesproken, origineel te zien. En nadat ik zag dat deze classic zich op de video nasties list bevond waren mijn verwachtingen al wat hoger.

Het eerste deel van de film wordt gevuld met verkrachtingen die niet half zo schokkend zijn als degene in de remake. Dat komt vooral omdat de verkrachters, die bestaan uit een groep schreeuwlelijken, debielen en een Landon Donovan lookalike, op Eron Tabor na totaal niet overtuigend overkwamen. Zeker Richard Pace als ''de retard'' was lachwekkend slecht. Ook de matige audio van de film kwam de ''schokkende scene's'' niet ten goede en maakte het alleen nog maar amateuristischer.

Nadat dan eindelijk de verkrachtingen voorbij zijn komt Jennifer weer een beetje tot leven. En wat doe je nadat je net meerdere keren bruut verkracht bent?.. Juist!, je zet een bakkie koffie en gaat verder met je boek. Aan die onlogica stoorde ik me wel een beetje maar gelukkig komt ze dan weer een beetje tot bezinning en beseft ze dat het tuig gestraft moet worden. Dat is dan ook gelijk het leukste gedeelte van de film. De verkrachters worden op leuke manieren omgebracht ondanks dat de gore niet eens erg expliciet is. Op de penisscene na natuurlijk want die was als man zijnde wel erg moeilijk om te zien...

Day of the Woman zou misschien in de 70's door het angstige Engelse publiek als een rasechte shocker gezien zijn, maar ik vind daarvoor de verkrachtingsscene's veel te amateuristisch. Het revenge gedeelte is echter goed en is zelfs leuker gedaan dan in de remake waardoor ik toch op 3* uitkom.

Overigens interessant om te zien waar de regisseur z'n inspiratie vandaan haalde: 5e blokje

Uitstekende film dit.
Had eerst verwacht dat dit gewoon een lekker revenge filmpje zou zijn, maar uiteindelijk blijkt het toch wat zwaarder te zijn.

Het begint allemaal best leuk. Richard (uitstekend gespeeld door Considine) haalt wat kleine dingetjes uit bij een stel low-lifes. Zo spuit Richard de haren van de criminelen roze en dat soort kinderwerk. Maar al snel begint het serieuzer te worden. Er komt een steeds grimmigere sfeer (gasmasker was heerlijk angstaanjagend) en de spanning is om te snijden. Doormiddel van flashbacks krijg je steeds meer het motief van Richard te zien om zulke daden te doen.

De film levert ook naar het einde toe totaal geen kracht in. Het blijft lekker grimmig en grauw en het einde was ook erg goed. Goede plottwist waaruit blijkt dat Anthony zelfmoord pleegde.
Er blijft ook plaats voor wat humor. Zo vond ik de scene waar ze met z'n drieen in de badkamer zitten omdat ze niet alleen naar de plee durven echt geniaal en grappig. Ook die scene waar ze gedrugd zijn is heel erg geinig.

Ik verwachtte dus een no-brainer wraakfilm, maar het blijkt veel meer dan dat.
Ijzersterke vertolkingen, grimmige sfeer en een mooie plottwist.
Geniaal.

Onderhand alweer de derde keer dat ik dit low-budget gore filmpje zie en nog steeds is het evenveel fun...

The Dead Next Door is gemaakt door wat studenten, een vrienden groepje, en dat is te zien. Eigenlijk zie je aan alles dat dit gemaakt is door lui die weinig ervaring op filmgebied hadden maar het is vooral het enthousiasme die ze erin hebben gestoken dat de film zo leuk maakt.

Het acteerwerk is hilarisch slecht maar zorgt af en toe zeker voor een lach op m'n gezicht. Zeker Bogdan Pecic als Dokter Moulsson is beschamend slecht maar tegelijkertijd geweldig vermakelijk. Jammer dat het geluid wel erg slecht was waardoor dialogen (voor zoveel ze waard zijn in deze film) nogal slapstick overkomen en geweerschoten klinken als grote scheten.

The Dead Next Door moet het dan ook vooral hebben van de gore die nergens realistisch overkomt maar wel heel erg cheesy is. Denk aan afgezaagde hoofden waarvan het lichaam nog steeds beweegt en meer van dat soort heerlijke onzin. Het hele gedoe met de sekte was dan weer wat minder en paste wat mij betreft ook totaal niet in de film.

The Dead Next Door is een ambitieuze film van wat studenten die geen seconde serieus genomen hoeft te worden maar wel super lekker vermaak is.

Overigens wel belachelijk om te zien dat bij de extra's een interview zit met de cast en daar Barbara Gay (die een enorme kleine rol had maar bij de interviews wel steeds het hoogste woord had) helemaal zit te over acten dat ze het een geweldig script en een geweldig idee vond. Zet jezelf dan niet voor spot en accepteer gewoon dat eigenlijk niks aan deze film goed is maar het gewoon puur vermaak is.

Aardig filmpje van James Wan.

Dead Silence is nergens hoogstaand. Het heeft een paar aardige schrikeffecten en de soundtrack is ook best goed. Acteerwerk van zowel Ryan Kwanten als Donnie Wahlberg is voldoende. Behoorlijk wat invloeden van Wan die je ook in Saw zag. Bijvoorbeeld in één camerashot van de ene naar de andere scene gaan en de snelle montage op het eind waar alles duidelijk wordt.

Einde was trouwens best aardig.

Iemand trouwens de saw pop nog in één van de scene's opgevallen. Heb er maar een screenshot van gemaakt: Saw pop

Al met al een ''aardig'' filmpje die helaas nergens eng, spannend of interessant genoeg wordt om een hoge score te halen.

The Dead mag dan wel niet de meest indrukwekkende of originele titel zijn (het duurt een uur eerdat je 'em gevonden hebt op MM) maar de film is dat des te meer.

Als kijker worden we gelijk in het heetst van de strijd gegooit. De epidemie is al uitgebroken en daardoor zit het ook met het tempo wel goed. We volgen Brian wiens vliegtuig tijdens de ontsnapping uit Afrika neerstort. Hij spoelt aan op strand en in z'n eentje gaat hij opzoek naar hulp in het zonovergoten Afrika. Vanaf dat moment is het puur genieten geblazen.....

Het zombie genre is de laatste jaren bezig aan een opmars maar na al die ''moderne'' zombiefilms (vaak ook gevuld met snelle zombies) is het heerlijk om eens een moderne film te zien die de klassieke techniek probeert.. Namelijk slome zombies, veel spanning, uitmuntend camerawerk en een belachelijk goed sfeertje. Genieten dus!

Tijdens het kijken van ''The Dead'' waan je je ff terug in de 70's en 80's zombiefilms en dan vooral de Italiaanse. De lange, uitgerekte sfeershots met dwarrelende zombies over stoffige wegen in de prikkende zon deden me vooral denken aan Fulci's meesterwerk ''Zombi 2''. The Dead IS Zombi 2 in een modern sausje maar blijft tegelijketijd ook heerlijk traditioneel. Alle lof voor de ''Ford Brothers''.

De zombies worden geweldig dreigend neergezet. Sowieso verdient een regisseur die slome zombies angstaanjagend maakt alle lof. En dat gebeurt hier. Ook de gore is om van te smullen. Geen lelijke CGI, als er überhaupt al gebruik werd gemaakt van CGI, maar ouderwets heerlijke make-up effecten die zo gemaakt lijken te zijn door één of andere Italiaanse special effects maestro uit hun gouden periode. Veel bloed en gore wordt on gelukkig dus niet bespaard.

Over +- 30 jaar zullen er ook gorehounds zijn die het internet afstruinen naar gory zombie classics, en waar wij dan nu vaak uitkomen bij de Italiaanse zombie klassiekers zullen zij uitkomen bij pareltjes als deze. Pareltjes als The Dead.

Het is overigens wel opvallend dat nooit iemand anders eraan gedacht heeft en zombie film in Afrika te maken. Wat een setting en wat gaan de makers er goed mee om! Daarbij komt dat zwarte zombies serieus enger zijn dan blanken

De late 80's, de echte boom van grote Amerikaanse actieklassiekers als Rambo, The Terminator, Cobra, Commando etc. was al voorbij, maar de rip-off scene in de VS en Italië was nog volop bezig met het produceren van goedkope actiefilms. Deadly Prey is er daar één van.

Deadly Prey heeft, voor een actiefilm, een niet eens onaardig verhaal. Huurlingen die getraind worden door in de bossen op onschuldige mensen te jagen zou toch een leuk actiefilmpje op moeten leveren. Het wordt echter het tegenovergestelde. Deadley Prey is namelijk een te stompzinnige Rambo rip-off.

Na enkele minuten rent Mike Danton met ontbloot bovenlijf en blote poten door een plaatselijk bos, achtervolgd door tientallen huurlingen. Nouja, achtervolgd. Danton doet het tij al snel keren en jaagt juist op zijn jagers. De rest van de film wordt volledig gevuld met de ene na de andere random kill op een of andere figurant. De kills zelf zijn saai en na de vijfhonderdste scene waarin Danton uit een bosje springt om een huurling de keel door te snijden heb je het allemaal wel een beetje gezien. Af en toe gooit Danton er een one-linertje uit (inclusief Stallone klank).

Een 70-jarige Cameron Mitchell duikt af en toe ook nog op, in wat wel één van zijn meest stupide rollen moet zijn. Mitchell was destijds niet meer de fitste en lijkt af en toe vooruit te kruipen in plaats van lopen. Natuurlijk weerhoudt dat hem er niet van om op totaal ongeloofwaardige wijze nog wat jonge, fitte huurlingen om te leggen.

Deadley Prey geniet een cultstatus van formaat. Dat is ook te zien aan de tamelijk hoge rating, zowel hier als op IMDB. Aan mij was het echter niet besteed. Daarvoor leek het toch te veel op een filmprojectje van wat highschool vrienden.

Op naar de talloze andere Rambo rip-offs!

Erg tof low-budget werkje..

The Deadly Spawn begint ietwat magertjes met volgens mij 3 kills op rij volledige of-screen. Gelukkig komt bij de 4e kill niet alleen wat gore kijken maar komt ook het monster inbeeld. Wat een geweldig creature is dat met z'n enorme bakkes vol met snijtanden. Niet alleen de moeder zorgt voor wat lekkere gore maar ook haar kroost kan er wat van...

Wel jammer dat het bij wijle niet enorm interessant is door de wat saaie characters en de langdradige scene's die ze beter hadden kunnen vullen met het monster die nog wat verderf zaait.

Zat de denken aan 3* maar het geweldige einde met het monster zo groot als een heuvel zorgt toch voor een 3,5*.

prachtige cover art bij de uitgave van Arrow Video trouwens.

Één van de meest slechte films die ik ooit heb gezien.

Het acteerwerk is zonder grap de slechtste die ik ooit heb gezien. De hele film door hoor je op de achtergrond irritante metal muziek. Een pluspuntje was de gore die later in de film wel goed werd, maar dat was dan ook het enige goede wat ik over deze film te vertellen heb. De zombies zagen er niet uit als vieze stinkende zombies, maar als headbangers met slaap tekort.

Draak van een film is de conclusie. 1* voor de (pas later in de film) goede gore.

De 70's waren natuurlijk de jaren waarin de ene na de andere exploitation film uit kwam. Films waarin geen grenzen waren en waar de regisseur doorgaans ver gaat om de kijker te vermaken. Zo ook in Death Race 2000 waarin onschuldige burgers omver rijden tijdens de ''Death Race'' veel punten oplevert. De meeste punten leveren de bejaarden en de kinderen op.

De auto's zien er een beetje uit als die hot wheels speelgoedauto'tjes, waar ik er vroeger honderden van had, en zijn dan ook aandoenlijk om aan te zien. De kills op de voetgangers zijn ook zeer aardig en bevatten zelfs meer gore dan ik had verwacht.

David Carradine doet het aardig als Frankenstein maar is zeker niet hoogstaand. Die eer gaat naar Sylvester Stallone die een onverwacht goede en grappige rol neerzet als Machine Gun Joe Viterbo, een vent met een enorm kort lontje en een bijzonder ongezonde obsessie om Frankenstein te verslaan. Zowat elke scene waar hij in voor komt is geslaagd en hij zorgt dan ook voor een flinke dosis humor die zeker nodig is aangezien Death Race 2000 af en toe nog al eens de neiging heeft om een beetje weg te zakken. Overigens is er ook genoeg vrouwelijk schoon (en naakt) om aan je trekken te komen.

De race zelf is helaas mede door de versnelde beelden (al was het niet zo clownesk als in Mad Max 2) niet altijd even overtuigend. Ook had ik het na een uurtje allemaal wel een beetje gezien. Ook het hele gedoe met ''het verzet'' kon me maar weinig interesseren.

Death Race 2000 maakt zijn reputatie niet helemaal waar (zo wordt er enkele keren gehint het aanrijden van kinderen maar komt het daar uiteindelijk nooit van). Toch heeft het allemaal zo zijn charmes en zit Stallone geweldig in z'n rol.

Overigens deed de futuristische stad op de achtergrond in de beginscene me een beetje denken aan die bekende scene van Metropolis.

Metropolis Stad ------------Death Race Stad

Voor z'n budget zeker aardige horrorfilm.

Eerste film die ik van Russell zie maar dit smaakt zeker naar meer. Russell is een liefhebber, en dat laat hij hier prima zien.
Leuk begin met het Our Feature Presentation introtje. Ondanks dat de film niet zo ver gaat dat het gedurende de hele film zo'n grindhouse filter (dat we kennen van ondermeer Planet Terror) erover heen heeft, is het ook niet zo dat het geen kenmerken heeft.
Sterker nog, door de hele film heen hangt echt wel een grindhouse tintje. Onderandere het felle kleuren gebruik (duidelijk te zien in de scene op de veerpond) zijn kenmerken.

Verhaaltje is prima. Twee chicks worden gestalkt door een wit busje, waar later maniac killers in blijken te zitten.
Over de killers gesproken. Die zien er echt heel erg creepy uit.
Gore ziet er ook allemaal goed uit.

Behalve een prima sfeer hangt er gedurende de hele film ook aardig wat spanning wat wordt versterkt door synistere geluidseffecten.

Camerawerk was ook niet over te klagen. Zitten een paar erg leuke shots tussen.

Justin Russell weet ondanks een klein budget een erg goede horrorfilm neer te zetten die nauwelijks tot niet onderdoet voor hollywood producties.

Ben benieuwd naar Russells andere werkjes (zeker in The Sleeper heb ik erg veel zin).

Holy F*ck! Wat een heerlijke lugubere slasher van Michele Soavi zeg. Ook pas mijn eerste van de man. Daar moeten snel meer gaan volgen.

Het is wel te zien dat Soavi geen doorsnee Italiaans exploitation regisseurtje is hoor. Daar is deze film véél te sterk voor. Desondanks heeft Deliria wel van die typische slordigheidjes die je vaker zag in Italiaanse horror uit de 80's. Slechte dubbing, matig acteerwerk (op Giovanni Lombardo Radice en die regisseur na), zelfs tamelijke grove fouten zoals een acteur die tijdens die podiumscene doodleuk zit te knipperen terwijl hij dood hoort te zijn, of een stuntman die overduidelijk aan veiligheidskabels hangt. Maar dan hebben we het qua minpunten ook wel gehad.

Het concept is simpel, maar oh zo geniaal uitgevoerd. Dat uilenmasker van de killer is werkelijk waar briljant. Zelden zo'n geweldige killer gezien. De setting is uitstekend: een theater vol gangetjes, keldertjes, zoldertjes, decors en creepy props. Heerlijk, en tot het maximale benut door Soavi. De soundtrack van Simon Boswell is weer uitstekend. Nog sterker zijn echter de scenes zonder muziek. Jumpscare momenten zonder ondersteuning van bombastische muziek om je te laten schrikken, maar gortdroog en juist daarom zo creepy. Één van de sterkste scenes uit de film is die scene waar dat meisje wakker wordt nadat ze even bewusteloos is geweest. De studio is plotseling ijzig stil en er is geen ziel meer te bekennen. Een briljant, en rustig, opgebouwde scene wat de spanning zo gigantisch ten goede komt.

Sowieso zit het qua opbouw van bepaalde scenes wel goed. De kills zijn heerlijk. Niet zozeer door de gore, al is die in prima dosis aanwezig, maar juist opnieuw door die uitstekende opbouw telkens (en het feit dat de killer met veel verschillende moord tools te werk gaat). Nog zo'n prachtscene is dat moment waar de killer de lijken tentoon stelt op het podium en, terwijl de muziek speelt en de veren rond vliegen door de windblazers, er rustig bij gaat zitten. Scenes waar zo heerlijk de tijd wordt genomen zie je tegenwoordig niet meer.

Deliria komt absoluut terecht in mijn top 3 van slashers. De spanning wordt telkens heerlijk opgebouwd, de muziek is tof, het gebrek aan muziek in sommige scenes zelfs toffer, de design van de killer is briljant, het camerawerk is effectief. Werkelijk waar zitten genieten van deze brute, maar prachtige, moordpartij.

Edit: Zie ook nog dat dit het speelfilm debuut is van Soavi. Wat een waanzinnig begin van een carrière is deze film dan zeg.

Na het tegenvallende A Blade in the Dark was dit wél een heel erg lekkere film van Lamberto Bava. Met Dario Argento (producer, scriptschrijver) en Claudio Simonetti (main theme) zijn er naast Bava dus nog meer grote namen in het Italiaanse horror genre betrokken bij deze film.

De film begint heerlijk. De bioscoop is zowel van binnen als van buiten geweldig sfeervol en is dan ook de perfecte setting voor een film als deze. De opbouw is tamelijk traag maar wel behoorlijk spannend en sfeervol. Wanneer de bezoekers één voor één veranderen in moordende demons wordt de film heerlijk cheesy en over de top. De gore en special effects zijn op momenten heerlijk om te zien. De geweldige 80's theme van Simonetti maakt het totale plaatje een om van te genieten. De laatste +- 15 minuten voelen echter ietwat afgeraffeld aan (vooral die helikopter die door het dak heen zakt was wel heel ver gezocht).

Anyway, top filmpje van Bava met een typische 80's vibe, gore, actie, geweldige setting en een kick-ass soundtrack. Héél erg benieuwd naar Bava's andere werk.

Demoni 2 kent over het algemeen hetzelfde uitgangspunt als het geweldige eerste deel, alleen is het qua uitwerking toch een stukje minder dan zijn voorganger.

Het duurt circa 40 minuten voordat de film dan toch eindelijk wat vaart vertoont en er daadwerkelijk wat gebeurt. Niet geheel toevallig verschijnt vanaf dat moment Bobby Rhodes, die in deel 1 op geniale wijze de rol van een pooier had en het in deze film als bad-ass sportschoolinstructeur ook weer geweldig doet, vaker in beeld. De rest van de cast bestaat uit de mooie Nancy Brilli en de destijds 11 jarige Asia Argento.

In alles doet Demoni 2 een stapje terug in vergelijking met Demoni. De demons zelf zien er minder spectaculair uit, de gore level is drastisch teruggedraaid en de setting is minder imponerend. Zeker dat laatste is best wel jammer. De enorm grote bioscoop van het eerste deel ademde een geweldige sfeer uit die je aan de buis gekluisterd houdt. Dit appartementencomplex is alles behalve sfeervol en op dat gebied wordt er dan ook weinig uitgehaald door Lamberto Bava. Wat dan wel weer van niveau is gebleven is de soundtrack. Simon Boswell is geen Simonetti maar levert hier wel een uitstekende score aangevuld met lekkere rockdeuntjes.

Sterke scenes, zoals de scene waarin de 2 personen door een kier van de liftdeuren de demons voorbij zien rennen, worden afgewisseld door bijzonder matige scenes zoals de scene met dat gremlin achtige geval. Overigens wordt die scene ook nog eens veel te lang uitgerekt terwijl op andere momenten scenes abrupt eindigen.

Nee, een echt Italiaans pareltje op horror gebied is Demoni 2, in tegenstelling tot het eerste deel, niet. Het verhaal en de uitwerking komen allemaal wat gemakzuchtig over. Desondanks blijft het toch fijn om de demons achter hun slachtoffers aan te zien rennen op een typische 80's score en is Bobby Rhodes opnieuw dusdanig op dreef dat hij de film weer érg veel kleur meegeeft.

Hele kleine 3,5*

Ongelofelijk trage, oninteressante film van Fulci. De slechtste die ik tot nu toe van hem heb gezien, op de voet gevolgd door Sodoma's Ghost.

Demonia mist zo'n beetje alles wat ik in een toffe Fulci zoek. De characters zijn stuk voor stuk enorm kleurloos. Je mist een pakkende soundtrack van Frizzi. Veel dialoog en weinig actie. Af en toe wordt er, vrij random, een kill scène in gegooid. Fulci lijkt soms zijn hoogtijdagen te willen herleven door bijvoorbeeld scènes uit zijn geniale The Beyond in een nieuw jasje steken. De openingsscène van Demonia doet bijvoorbeeld erg denken aan de openingsscène van The Beyond (al ware het minder gory en expliciet), maar de herdershond scene uit The Beyond wordt hier bijvoorbeeld ook nagedaan. Dit keer geen herdershond, maar een handjevol katten.

De gore is oke. Niet zo heel bijzonder allemaal. De scène met de vierendeling is leuk bedacht maar objectief gezien in zn uitwerking wel héél erg fake. Ruggero Deodato's Cut and Run bevat een identieke killscene die er een stuk overtuigender uitzag.

Was toch wel erg blij toen de aftiteling begon. Compleet oninteressant verhaal, dode characters en weinig horror.

90's pulp van Yuzna die wel erg leuk begint met een tandarts die doordraait als hij ziet dat z'n vrouw vreemdgaat met de poolboy. Maar ondanks dat leuke begin kakt het eigenlijk gaande weg alleen maar meer in, terwijl dat juist het gedeelte is dat de horror scènes wel starten.

Maar die horror scènes wisten me dus niet zo te grijpen. Niet heel gory, niet heel sterk opgebouwd. Nogal run of the mill eerlijk gezegd.

Wel leuke vertolkingen door Corbin Bernsen en Ken Foree.

Deranged is de zoveelste film gebaseerd op de gebeurtenissen rondom Ed Gein.
Het verschil is dat bijvoorbeeld Texas Chain Saw Massacre, Psycho, Silence of the Lambs etc. Er slechts losjes op gebaseerd zijn.

Deranged vertelt het ware verhaal zonder bijverzonnen dingen.

Roberts Blossom zet met zijn bijna ziekelijke kop een uitstekende vertolking neer. De film kent een macabre sfeertje, en kent verder een paar behoorlijk twisted scenes. Mijn favoriete is wanneer die barvrouw Ezra's kamer in komt gelopen en Ezra daar als een soort van transsexueel zit. Heerlijk twisted!

Hellaas zitten er ook wat mindere dingen in.
Zo is het begin wat saai, is de presentator die voortdurend door het beeld komt lopen vervelend, en is het orgelmuziek wat oudbollig.

En ookal is de make-up gedaan door Tom Savini. Het blijft overal wat knullig. Zo zien de lijken er verschrikkelijk nep uit, en is de gore niks meer dan een paar blikken rode verf. Jammer aangezien er wel scenes met gore zijn gemaakt maar eruit zijn geknipt.

Hier de link naar de oogbalscene: YouTube - Deranged brain scenes never before seen by the public.flv

3,5 voor de goede sfeer, zieke scenes en de geweldige vertolking van Blossom

Dan toch eindelijk gezien. Veel positiefs over gelezen en gehoord en uiteindelijk is het dan ook een behoorlijk sterke, maar toch enigszins overgewaardeerde, horrorfilm.

Vond hem wel sterk beginnen. Claustrofobische gevoel is perfect en de soundtrack (heeft wat weg van The Thing) is fijn. Hier en daar wat geslaagde schrikmomenten en enorm veel spanning. Cast is ook prima. Vond vooral Natalie Mendoza heerlijk badass als Juno. Het onsympathieke einde was dan ook wel even slikken.

De cinematografie tijdens de 'rustigere' scenes is perfect, maar mijn grootste probleem met The Descent is het camerawerk en de editing TIJDENS de aanvallen van de creatures. Te snel, te schokerig, vaak wat te donker en helaas gewoon niet goed genoeg te volgen. Zo enorm zonde. Veel lowbudget films doen dit om gebreken te maskeren, maar The Descent is een puike productie met waanzinnige special effects. Waarom die dan niet in volle glorie tonen???

Sfeervol en spannend met behoorlijk veel Blood & Guts. Maar wat is het zonde dat de editing zo chaotisch is tijdens de scenes die er echt toe doen.

Fantastiche film. Veel dingen zijn na gedaan van Texas Chainsaw Massacre,maar wel op een geweldige film. Daarmee krijg je een erg goede soms grappige en geweldadige horror film. De laatste 20 min zijn ook erg goed. Freebird erbij is ook erg goed gekozen.

Door de bioscoop release van The Expendables 2 zenden de zenders deze week nogal wat actiefilms uit. O.a. Die Hard, Die Hard 2, The Last Boy Scout, First Blood part 2, The Specialist en Eraser kwamen deze week al voorbij. Een leuke mogelijkheid voor mij om goed te genieten dus.

Die Hard 2 vind ik samen met deel 4 de minste uit de reeks. De setting op de besneeuwde airport is best sfeervol. Qua badguy zit het redelijk goed. William Sadler doet het absoluut niet slecht maar komt natuurlijk nergens in de buurt van Alan Rickman als Hans Gruber in deel 1.

Ik vond het wel jammer dat de film toch wat minder op McClane is gericht. Want waar hij in deel 1 vrijwel een one-man army is wordt hij hier ''ondersteund'' door veel politie en een groep commando's. Ook het character McClane is wat minder interessant. Vooral z'n one-liners werken niet helemaal lekker en dat lijkt Willis af en toe zelf ook te beseffen.

Verder natuurlijk wel nog steeds een zeer aardige actiefilm met genoeg spanning en kogels om te blijven boeien.

Tegenvaller van Woo. Bijna ongelofelijk dat dit NA het meesterwerk The Killer uitkwam, want bijna alles in Bullet in the Head is bergafwaarts.

Begint heel erg rommelig van de hak op de tak en nogal melodramatisch (toegegeven, dat melodramatische had The Killer ook). Ook eenmaal in Vietnam wilde het verhaal me niet grijpen. Weinig tot geen binding met de characters. Weinig interessante actie.

Pas de laatste 3 kwartier (vanaf het gevangenen kamp tot aan de slotfase in de haven) wordt het goed. De executie scène is sterk, en de opeenvolgende actie behoorlijk fijn. Maar daarvoor moet je dus wel door een erg matig eerste gedeelte van de film.