Opinions

Prima, wat late, spaghetti western weer.

W Django heeft een klassiek spaghetti western verhaaltje. Gunslinger (typisch genoeg wéér eentje met de naam Django) neemt wraak op wat tuig dat zijn vrouw heeft vermoord. Niet origineel, maar wanneer het effectief wordt uitgevoerd wel een prima concept voor wat Italiaans western vermaak. En dat is precies wat W Django is.

Anthony Steffen vertolkt de rol van wraakzuchtige gunslinger meer dan prima. Hij lijkt zelfs een beetje op Clint Eastwood in de Dollar trilogie. Stelio Candelli heeft dan weer wat weg van Eli Wallach uit The Good, The Bad and the Ugly. Django vaagt met één revolvertje zonder al te veel moeite hele legermachten van de kaart. Er is dan ook een vrij hoge bodycount. Dat vind ik in een western soms wat tegenvallend. Vaak gaat de ene na de andere figurant op dramatische wijze naar de grond zien vallen in een western namelijk nogal vervelen. In W Django is dat niet het geval. Dat komt vooral op de telkens weer vrij originele wijze waarop Django en Carranza hun tegenstanders afmaken.

De muziek is, zoals in vrijwel elke spaghetti western, weer erg fijn. Had zelfs wel wat vaker gebruikt mogen worden. De cast is, zoals gezegd, prima. Wel jammer dat we niet echt één ultieme villain hebben waar naar een duel toegewerkt wordt. Af en toe is er ruimte voor wat humor, soms geslaagd en soms niet. Die slapstick hoeft van mij namelijk niet zo, maar aan de andere kant zijn de droge momenten van Anthony Steffen dan wel weer leuk (die scene waar hij zijn vingers verbrandt aan die verkoolde gozer bijvoorbeeld. Simpel, maar leuk).

Na Preparati la Bara! (1968) dus opnieuw een leuke Django spin off. Die eerder genoemde was iets cooler, maar W Django is door de toffe vertolking van Steffen, de prima muziek en de vele actiescènes ook absoluut de moeite waard.

Zeer aardige, eigenzinnige slasher.

Het begint allemaal met een behoorlijk brute openingsmoord (inclusief beste slaapsimulatie in een film ooit). Vervolgens wordt de tijd genomen het hoofdpersonage aan je voor te stellen: Een doorgedraaide vrouw met een dubbel-leven en een ongezonde obsessie met een appartament met uitzicht op zee. Wat je krijgt voorgeschoteld zijn niet de meest dertien in een dozijn verhaallijnen en motieven. Daarom duurde het ook even voordat ik goed in de film zat, ook al wist het appartementverhaaltje me voor geen seconde te boeien.

Nee ''Dream Home'' moet het wat mij betreft vooral hebben van de moordscenes. En die zijn dan ook van een buitegewoon hoog bruut gehalte. Bloed, ingewanden, kapotgestampte oogballen. Niets wordt geschuwd in deze film. En zoals we van de aziaten mogen verwachten zijn enkele van deze scenes ook nog eens met de nodige humor gebracht. (Junkie-appartement)

Niet de knaller waar ik op had gehoopt. Het verhaal mag dan wel origineel zijn, maar interessant is een tweede. Gorescenes zijn desondanks van zeer hoog niveau.

Heerlijk Post-Apocalyptisch spektakeltje van Nieuw-Zeelandse makelij.

Warlords of the 21st Century is in een woord cool! A la post-apocalyptische films als Mad Max en Escape from New York zijn ook hier de bad-guys over het algemeen weird gekleed en zo gek als een deur. De leider van het zooitje is Straker, prima gespeeld door James Wainwright, die zich verplaatst in een immens grote gepantserde truck.

Het Nieuw-Zeelandse landschap leent zich voor meerdere aerial shots en daar wordt tijdens de vele achtervolgingen en/of racescenes dan ook, terecht, veelvuldig gebruik van gemaakt. Het is op z'n zachts gezegd dan ook imponerend om de grote truck op volle snelheid over kleine zandwegen naast diepe afgronden te zien rijden met meters lange stofwolken achter zich aan.

Het verhaaltje mag dan wel vrij standaard zijn, de loner die het meisje moet redden uit de handen van het kwaad, maar leent zich wel voor veel geweld en actie. En dat wordt dan ook gevoed aan de kijker. Vooral de ontknoping is erg tof, inclusief slo-mo shot van de truck die een afgrond in dondert.

Prima vermaak dit.
Post apocalyptische wasteland? Check.
levensreddende loner? Check.
Coole villain? Check.
Grote gepantserde bad-ass truck? Check.

Erg sfeervolle klasieker dit.

Typisch jaren 70 sfeertje. De haren de leuke costumes alles helpt er aan mee.

Ook de omgeving waar de film geschoten is is erg grauw.

De baseball furies vond ik wel cool.

Verder ook erg leuk en fantasierijk hoe ze dat met dat stripverhaal hebben gedaan.

Acteerwerk was ook wel goed.

Verder ook nog een paar vette actiescenes.

3,5*

Leuk filmpje om is een keer gezien te hebben. De Clown en zijn liedje zijn behoordlijk scarry en ook zijn schmink ziet er erg creepy uit. Geweldige opname trouwens als hij met z'n ijstruck door die mist komt rijden. De speelduur is ook zeker een + punt. Verder vond ik de melt moord van de rocker (ik weet ff niet meer hoe hij heette) er wel heel erg goed uitzien. Erg mooie poster trouwens.

What de fuck was dit??? Los Olvidados (Film, 2017) was heer-lijk genre werk. Bruut, goor, sfeervol, mooi geschoten. Vandaar ook dat ik zo enthousiast was toen ik erachter kwam dat dit vervolg bestond. Maar wat een totale afgang. Alles wat het vorige deel zo tof maakte mist hier.

Wat was in vredesnaam het nut van deze verfilming. Het is in wezen een remake van het origineel, maar dan tammer en met een Engels sprekende cast in plaats van een Spaanse. Let op: het betreft hier dus gebrekkig Engels sprekende Argentijnen. Is het dan puur gemaakt om het verhaal breder te kunnen releasen met een Engelse cast? Het origineel had gewoon een keurige Nederlandse dvd release, dus je kan je niet voorstellen dat dat de reden is. Er zijn Argentijnse films die moeilijker te vinden zijn om het zo maar te zeggen.

In alles is het dus stukken minder dan zijn voorganger. Praktisch geen gore. De kills zijn echt rated PG. Amper sfeer. Cinematografie stukken en stukken minder. Alleen de scènes in Epecuen zijn mooi, maar je moet ook wel een hele grote hork zijn om dat niet mooi op beeld te krijgen. Totaal geen tempo of originaliteit. We krijgen zelfs nog wat familie perikelen te verwerken in de groep mensenvlees etende freaks.

Zelfs de acteurs die de familie vertolken lijken er totaal geen zin meer in te hebben. Alles lijkt op de automatische piloot te zijn gefilmd. Onwijze teleurstelling.

Overigens staat de morbide ruïne van het Matadero daadwerkelijk midden in Epecuen. Tof plaatje blijft dat. Toch Argentinië maar eens op de lijst met vakantie bestemmingen gezet.

Saaaaaaiiii. Nee, het zal niet meegeholpen hebben dat ik een dvd keek wat in feite gewoon een vhs rip was. Maar ook met haarscherp beeld is dit denk ik alsnog een gedateerde, trage en vooral veel te brave film.

Eerste 20 minuutjes zijn wel aardig. Niet hoogstaand, en wel erg beïnvloed door het ijzersterke Black Christmas, maar wel voldoende. Vervolgens krijgen we een traag middenstuk met een totaal oninteressant kat en muisspel tussen een te dikke detective en een onovertuigende psychopaat.

Het einde is dan wel weer oke, maar absoluut niet hoogstaand genoeg om de boel te redden.

Snel vergeten.

Na een herziening een half puntje omhoog. Dit blijkt uiteindelijk nog wel een leuke film te zijn.
Het heeft een aantal pluspunten maar ook een aantal minpunten.
pluspunten zijn
+ de synistere soundeffecten en goedekope manier van filmen doen denken aan The Texas Chain Saw Massacre (1974). Het zou me ook niet verbazen als Graves en Meeks in de leer zijn geweest bij Tobe Hooper

+ Texas blijft een geweldige plek om horrorfilms te filmen. De smerige rednecks, en verschrikkelijke warmte worden ook in deze film goed uitgebeeld.

+ De film kent ook nog eens een paar hele sfeervolle scenes. Bijvoorbeeld de scene in de tent als het buiten stormt.

minpunten zijn
- Het beeld loopt niet gelijk met het geluid.
-Paar saaie scenes
-Het monster ziet er heel nep uit. Gewoon een kerel die de stoflapjes van de naaimachine van zijn vrouw aan zijn kleding heeft genaaid.

Erg leuk filmpje.

Opvallend is de vrij grote cast met veel bekende namen. Matt Dillon deed het aardig, maar ik vond vooral Neve Campbell en Kevin Bacon erg goed.
Erg goed eerste stuk en tot het einde van de rechtszaak zeer interessant. De twist die daarna kwam kwam voor mij wat onverwacht maar vond hem wel erg goed.

Bij die ene twist blijft het niet want het gehele 2e gedeelte van de film staat er bol van. Daardoor wordt het af en toe wat ongeloofwaardig maar wel verfrissend en erg leuk.
Af en toe wat leuke humor en de scene's tijdens de aftiteling maken het af.

Zeker het kijken waard.

Een aantal jaar geleden zag ik een obscure Nederlandse film voorbij komen tijdens het zappen op een mogelijk nog obscuurder TV kanaal. Ik was geïntrigeerd, maar zat helaas al tegen het einde van de film aan. Een tijd later vond ik deze film op dvd in een 2e hands winkel. Genoeg reden om hem mee te nemen.

Wildschut is een tamelijk onderbelichte film en dat is ergens een doodzonde. Bobby Eerhart levert namelijk een cult film van formaat die eigenlijk een must see is voor fans van Europese cult en pulp uit de 80's. Vond je Cani Arrabbiati (1974) tof, dat MOET je deze cultklassieker uit de lage landen ECHT zien.

Wildschut heeft tempo, is rauw, gewelddadig EN bevat bijzonder veel donkere humor. Die humor is bijna altijd afkomstig van het personage van Hidde Maas, die een absolute glansrol heeft als psychopatische crimineel Jimmy. Zijn one-liners en acteerstyle stelen de show.

Een wat vreemdere rol heeft de lokale agent, met cowboy hoed en Amerikaans uitziende politie auto. Is het als humor/knipoog bedoelt, of hebben ze hiervoor gekozen omdat ze hoopte de film kwijt te kunnen aan de buitenlandse markt? Geen idee wat het is, maar het subplot van de agent voelt eigenlijk constant erg misplaatst. Dat is jammer omdat de rest van de film lekker rauw en donker is. Daar hadden we echt de 'komische' noot van de agent niet voor nodig.

Richting het einde stapelen de kleine ongeloofwaardigheden zich helaas op, maar dat kan de pret niet volledig drukken. Wildschut is een Eurothriller van formaat en een film waar vandaag de dag in Nederland, maar vooral in het buitenland, zeker een markt voor is. Wat dat betreft zou het wellicht zelfs interessant zijn voor bijvoorbeeld een Arrow of Severin om hier een mooie opgepoetste versie van te releasen voor de buitenlandse markt. Op zich staand heeft Wildschut daar te weinig naamsbekendheid voor. Maar een combi-release met bijvoorbeeld andere NL films uit de 80's (ik kijk bijvoorbeeld naar een Amsterdamned) OF een combi-release met bijvoorbeeld eerder genoemde Cani Arrabbiati (1974) zou waanzinnig interessant zijn.

Topper dit.

Nederland en horror is helaas nog steeds geen droomcombinatie. The Windmill Massacre brengt daar niet persé een gigantische verandering in, al is het wel een fijne toevoeging. Het is allemaal maximaal B, maar wel behoorlijke leuke B.

Het zondaars plotje is in principe cruciaal voor de gehele film, maar ik had zelf nogal weinig met die visioenen constant. De kills die erop volgen zijn regelmatig wel erg fijn. Lekker gory en behoorlijk afwisselend. Vaak goeie practical effects ook. Hetzelfde geld voor onze zeis wielding maniac. Hele toffe killer.

Helaas zijn de karakters nogal van karton en bekruipt je telkens het gevoel dat er overall toch meer uitgehaald kan worden. Wel een tof einde.

Mag van mij een vervolg krijgen. Met een hogere bodycount en meer screentime voor de killer.

Tja geniaal uitgangspunt natuurlijk, en dat uitgangspunt zorgde er in combinatie met een goede marketing zelfs voor dat dit in de Nederlandse bioscoop terechtkwam. Met zo'n opzet moet je doel natuurlijk duidelijk zijn: hersenloze splatter met een knipoog en vooral een hele hoop fun. Helaas merkte ik in de 1e scene dat het een Britse productie is, en dat zijn doorgaans nou niet degene die je op dat vlak om een boodschap kan sturen (bewijst ook deze Blood & Honey).

De characters zijn zo karton als het maar zijn kan. Eentje proberen ze nog een background te geven. Hier wordt een hele scène aan gewijd die uiteindelijk op niks blijkt uit te draaien.... Waar sloeg dat in godsnaam op?

De kills zijn behoorlijk teleurstellend. bijna nooit wordt even de tijd genomen om een toffe death te tonen. Met uitzondering van de scène in het zwembad en de laatste kill (met de legendarische woorden 'You left'). Dat zijn behoorlijk sterke momenten. Zo zonde dat de rest van de kills allemaal hap-slik-weg zijn.

Pooh & Piglet voelen ook nooit aan als de daadwerkelijke gemuteerde karakters maar eerder als mannen met een vrij matig Halloween masker. Sets voelen ook goedkoop aan. Die moet je lekker smerig maken met rottende ledematen en ogen op sterk water. De thuisbasis van Pooh en Piglets leek nu haast gefilmd op de uitgeklede Prehistorie sets van het Archeon.

De overgang van shots en scenes en de keuzes van characters laat het soms wel een CKV opdracht lijken. Die 3 meiden die hardop pratend 'onopvallend' verschuild blijven om de slachtpartij op die vrouw even bij te wonen. Heel bizar allemaal.

Niet best. Een regisseur met wat talent had hier zo iets tofs van kunnen maken. Maar het kleurt nu allemaal enorm binnen de lijntjes. Krappe 2,5*.

Het vervolg komt er al over 2 maanden aan.

Zoals eerder gezegd is dit een projectje met een verrassend hoge production value. Afgaande van de poster etc had ik et eigenlijk wat amateuristischer verwacht, dus dit is mooi meegenomen.

Openingscene met die afgeleefde, dronken dorps hulpsheriff Lou is tof en zet een veelbelovende toon. Eenmaal als weerwolf blijft het ook leuk, maar misschien net iets minder dan verwacht. Voor zn korte speelduur voelt het ook best wel lang aan.

Had wat dat betreft toch gehoopt op meer daadwerkelijke 'Wolf Cop' scenes waar hij tuig een kopje kleiner maakt. Die scenes zijn er wel, maar niet genoeg. Had het tempo wel ten goede gekomen.

Toch is het zeker niet slecht. Wellicht dat deel 2 een stapje vooruit doet.

Echt hoe kom je op dit idee voor deze film? Er zijn echt wel andere wegen om door te breken als regiseur. Daar hoef je niet eerst wormen voor op te eten . Maarja dat levert wel een aardige komedie op. Horror kan ik het niet noemen. Er komen namelijk geen kenmerken van in voor. behalve de smerige scenes waarin ze wormen eten. Ik dacht eerst dat het nepwormen waren maar in een scene zag ik dat hij nog echt bewoog ook .
Verder is de intro echt TE goedkoopmaar ook wel weer grappig. Het muziekje is nog best aandoenlijk maar die kleurplaten op de achtergrond. Geweldig.
Het is natuurlijk niet veel deze film. Alleen voor de liefhebbers van jaren 70 en 80 pulp. Wat ik wel ben.

Heerlijk vermakelijke, super foute 80's ride.

The Wraith is een super foute mix van Knight Rider, The Car, Street Hawk en Maximum Overdrive. De cast (met jonge Charlie Sheen) zet een vermakelijke prestatie neer. Allemaal zo over de top als de pest, maar zo hoort het ook. Zeker die 'Skank' was een geweldig figuur. Sheen zelf heeft een wat mager rolletje.

De film zit, zoals verwacht, vol racegeweld. De ene na de andere chase-scene valt te bewonderen, met op de achtergrond (of zeg maar gerust voorgrond) heerlijk misplaatste 80's nummers. Het is onmogelijk om niet 'pumped up' te raken van die geweldige 80's score op de beelden van racende auto's, en achtervolgende oude Amerikaanse cop cars door de woestijn van Arizona. De crashes en bijbehorende explosies zijn trouwens ook zeer grootschalig, en zeker de moeite waard.

The Wraith heeft alles wat ik in een 80's film zoek. Een enthousiaste cast die de meest over de top characters neerzetten, een heerlijke score met een gigantische lijst aan typische 80's tracks, en uiteraard hele fijne actie (in dit geval de chase-scenes inclusief talloze explosies). Top vermaak!

Aardige actiethriller. Statham voelt op de een of andere manier de gehele film misplaatst. Geen lekkere casting for some reason. Josh Hartnett heeft een bijrolletje waar hij overigens al meer uit haalt dan Statham uit z'n hoofdrol.

Visueel best aantrekkelijk, het tempo is goed en de ontknoping kent is gewoon fijne actie.

In zn thema vind ik Armored (Film, 2009) denk ik de betere film.

Behoorlijk saai inderdaad. Je moet ook wel van goeie huize komen wil je zo'n minimalistische film interessant maken. En interessant is het te vaak gewoon niet. Kabbelt teveel voort zonder dat er iets noemenswaardigs gebeurd. Brody is prima en de uiteindelijke clou vond ik wel aardig. Maar dit is verder geen aanrader.

Goed en sterk geacteerd door Rourke. het verhaal laat zien hoe nep maar tegelijketijd ook hoe echt wrestling is. Bijvoorbeeld dat ze met elkaar afspreken. Ik niet een paar nietjes in je rug en dan sla jij mij met een glazen plaat op mijn hoofd.
De scenes in de ring maar ook buiten de ring zijn erg goed.
Mooi einde die je zelf kan invullen.

De scene met het nietpistool is erg hard.


Deze gaat zeker mijn top 10 in.

Door allerlei matige vervolgen zou je haast vergeten dat de inmiddels bijna 20 jaar oude originele Wrong Turn gewoon een behoorlijk sterke horrorfilm is.

Hij is welliswaar behoorlijk traditioneel in z'n opzet en verloop, maar is soms nagelbijtend spannend en is gewoon erg sterk gefilmd. De scene dat ze de hut voor het eerst betreden is perfecte sfeerschepping. Af en toe wordt er gespeeld met leuke shots.

Blijft nog steeds overeind staan deze hillbilly slasher.

Halfje erbij na herziening. Wrong Turn 2 is nooit vernieuwend, maar alles wat het doet doet het uitstekend. Een waardig opvolger voor het orgineel wat inmiddels toch wel een klein klassiekertje is.

In principe heeft het alles voor een avond hersenloos vermaak. Tits, gore, mutants en humor. De slachtingen zijn lekker gewelddadig en expliciet. De humor komt vooral van Henry Rollins die een geweldige rol speelt als min of meer zich zelf.

Voldoet in principe aan alle verwachtingen die een film als deze van te voren wekt. Dan heb je het gewoon goed gedaan.

Eigenlijk nogal een slap filmpje, maar zoals zo vaak wel vermakelijk genoeg om zichzelf geslaagd te noemen.

Toch vreemd dat een horrorreeks met de redelijke naam die Wrong Turn heeft in deze latere delen toch steeds op vrij amateuristische wijze gemaakt wordt. Het acteerwerk is erbarmelijk. Op Dean Armstrong na weet niemand ook maar enigzins overtuigend over te komen. Vreemd ook die cuts waar de hele cast in eens in een deuk ligt om een doodsimpele uitspraak. Komt meerdere keren voor, waarbij het eerder lijkt alsof de cast lacht om hun eigen belachelijke vertolkingen. Scenes die buiten zijn gefilmd hebben een audio alsof het opgenomen is in een lege badkamer. Clichés worden ook absoluut niet gemijd. Zo hebben we natuurlijk weer de gebruikelijke 'fake scare', waarbij de zogenaamde lolbroek doet alsof hij vermoord is (om enkele minuten later natuurlijk alsnog het loodje te leggen). Ook hebben we weer een groep van personages met een brein ter grote van een kiezelsteen. Tuurlijk, laat ik met m'n smoel bij dat gapende gat in die deur gaan staan terwijl er een vent met een enorme drilboor rondloopt. Tuurlijk, laten we opsplitsen! Tuurlijk, laten we keihard ons plannetje doornemen in deze galmende, lege gangen - dat horen de killers natuurlijk nooit!..

Waar slaagt Wrong Turn 4 dan wel in? Allereerst is de lekkere gore een verademing na die verschrikkelijke CGI troep uit deel 3 (die ik vreemd genoeg nog op een gulle 3* heb staan). Locatie is ook prima, al wordt er wat matig gebruik van gemaakt.

Hoe cliché en simpel dit horror filmpje ook mag zijn, ik heb me er voldoende mee vermaakt. Ik ben de vergroeide, moordende, kannibalistische hillbillies kennelijk nog steeds niet zat en dus zal deel 5 ook ooit wel weer bekeken worden. Voor hoogstaand horror werk hoef je deze echter niet te kijken.

Hahahaha behoorlijk ondergewaardeerd. Je weet natuurlijk waar je aan begint. Slap verhaal en veel bloed...

Binnen de minuut zijn de eerste tieten te zien, en nog geen minuut later worden iemands oogkassen doorboord door een string razor wire. Cool gore effect. Laat je niet afschrikken door de 1e CGI kill. De rest van de effecten zijn prima in orde.

Hierna volgt helaas een wat trage opbouw, en het slachtvee is niet leuk genoeg om het vermakelijk te houden. Wel wordt je, voor de liefhebbers, getrakteerd op grafische seks partij na grafische seks partij.

Na een sterke scene rond het kampvuur waar we de gehele clan van imbreds ontmoeten, gaat het laatste stuk van de film volledig los. Er wordt weer gejaagd en er worden weer kat en muis spelletjes gespeeld (beide essentieel voor een Wrong Turn film) en het bloed vloeit rijkelijk. Amputaties, verminkingen, ingeslagen schedels, gekookte gezichten.... Alles komt voorbij. Met als kers op de taart een legendarische kill met een brandslang die op een plek wordt gedouwd waar de zon niet schijnt.

Gewoon hartstikke prima vermaak. Slaagt op praktisch alle punten waar je een film als deze voor aan zet. Middenstuk had iets minder langdradig gemogen, of de characters iets leuker geschreven. 3 finger heeft hier wel de slechtste makeup van alle Wrong Turn films.

Zeer aardige zombiefilm uit Australië, gevuld met actiescènes.

Kiah Roache-Turner doet heel veel goed: geinige humor, aardige characters (jammer dat die kale gozer zo snel dood en abrupt doodging), veel actie, een bad-ass uitstraling (kostuums en bepantserde voertuigen) en erg fijne locaties. Strak camerawerk en editing ook. De gore bestaat voor 99% uit CGI. Het doet z'n ding en is aardig effectief, maar af en toe had er best wel een beetje meer tijd genomen mogen worden voor wat practical effects (want er is nog steeds niks mooier dan dat). Zo'n film is Wyrmwood echter niet. Het gebeurt allemaal in hoog tempo; achtervolgingen, zombies afknallen etc.

Wyrmwood is wat dat betreft best een klein spectakeltje. Veel zombiegeweld, shotgunblasts etc. Daardoor had ik af en toe had ik het gevoel dat er iets meer de tijd genomen mocht worden. Vermakelijk is het echter absoluut en ook de cast vult hun characters stuk voor stuk goed in.

Schijnen alvast wat plannetjes te zijn voor een tweede deel.