Opinions

Ridley Scott, H.R. Giger...'t is dat Sigourney Weaver ontbreekt wat dit ademt natuurlijk in alle opzichten Alien 5 en daar maakt de film dus ook geen geheim van, inclusief een aantal herhalingen van eerdere Aliens, formulewerk qua karakters na een minuut of 10 weet je ongeveer wel in welke volgorde de karakters eraan zullen gaan, maar belangrijkste de film heeft tempo, is boeiend genoeg, heeft de juiste looks en een paar lekkere gruwelijke scenes.

De films van Gus van Sant lijken wat de wisselen tussen filmische films en de wat meer bedaarde maatschappelijke onderwerpen en deze is duidelijk van de tweede categorie.

De schaliegas-mensen, laatst waren ze ook in Nederland maar hier werden ze al snel weer er uitgebonjoerd, ondanks dat minister Henk Kamp natuurlijk de dollars al aan het tellen was.

In de VS gaan ze nog steeds rond om in krimpgebieden en op het platteland te mogen kunnen boren en hier komen Matt Damon en Frances McDormand met de zakken geld en contractjes langs ... en er wordt weer natuurlijk weer vies gespeeld door de corporate dames en heren.

Iets over de helft misschien wat te wijdlopig.

Die leeuw ziet er weinig overtuigend uit, de dialogen zijn ruk, laat die romantische subplots maar helemaal liever achterwege. Zelfs nog een enigszins vermakelijke B-film uit de polder is al teveel gevraagd. Die lift was leuker.

Nogal tamme horror-film over een kruising tussen Bigfoot en een salamiworst die een bos terroriseert.

Eco-sausje eroverheen en klaar.

Regisseur John Frankenheimer heeft een aantal geweldige films gemaakt (The Train, Seconds, The Gypsy Moths, Black Sunday) maar is voornamelijk bekend voor The French Connection....deel 2.

Dit heeft ie waarschijnlijk voornamelijk voor het geld gedaan.

Cliché tot en met en te degelijk voor enige vorm van cult-status.

Die Sovjets wisten in ieder geval wel verd*md goeie films te maken. Elem Klimov werd voornamelijk bekend door de waanzinnige oorlogsfilm Kom en Zie uit 1985, maar deze doet er niets voor onder.
Ruimtevaart, televisie, de moderne tijd rukt op ook in de Sovjet-Unie, maar het eiland Matyora, zal moeten wijken voor een gigantisch stuwmeer voor het opwekken van elektriciteit.
De bewoners hebben geen haast met vertrekken en willen de laatste oogst nog binnenhalen. Bikkelhard realisme vermengd met drank, geschreeuw en gezang en het vuur dat alle laatste resten van het het eiland, huis voor huis, langzaam verschroeid.

Hier had ik toch iets meer van verwacht, tuurlijk prima Savini-fx, maar de bodycount ligt wel erg laag voor een slasher. En het tempo is echt veel te laag, als het dan nog nagelbijtend spannend was, nee we moeten het wat dat betreft doen met veel jump-scares. Gemiddelde 80's slasher en met die prom night had ook veel meer gedaan moeten worden.

Vrij aardige 70's-horror met kills die een beetje doen denken aan die uit de Final Destination-reeks.
Hier is echter niet de dood zelf, maar een onschuldig veroordeelde die wraak neemt op iedereen die verantwoordelijk is aan zijn opsluiting .... en de slager om de hoek.
Lekker tempo, beter geacteerd dan gebruikelijk in dit genre.

Herziening nummer....???? Sorry, tel kwijt.
Het rijtje vaste Hitchcock-klassiekers dat hier zo af en toe voorbij komt: Rear Window, Vertigo, North by Northwest, The Birds, Marnie, Frenzy en het langst al niet meer gezien: Psycho.
Werd dus weer eens hoog tijd en blijft een briljante film, de eerste slasher (al dacht Hitchcock zelf toch echt een zwarte comedy te hebben gemaakt), de hoofdpersoon die halverwege de film al eraan gaat, de fantastische krassen van Bernard Herrmann, de prachtige rol van Anthony Perkins die de rest van z'n leven Norman Bates zou blijven, de klassieke douche-scene.
Toegeven de verrassing is er na tig keer wel af, wat zou het prachtig zijn de eerste keer Psycho nog een keertje mee te mogen maken.

Amateuristisch en lelijk prul over een kindershowpoppenspeler die ouders die hun kinderen mishandelen om zeep helpt. Veel politieonderzoek en waarschijnlijk allemaal acteurs van de plaatselijke amateurtoneelvereniging. Meneer Rabbey is een soort Norman Bates met poppenkastpoppen. Behoorlijk saai.

Geproduceerd door Netflix ... ze denken toch niet met dit soort rommel de concurrentie met HBO aan te kunnen? Wat is hier aan geproduceerd trouwens? Een weekje een videocamera huren?

Van het soort absolute rommel dat je nog wel eens eens ziet in het direct-to-video-horror-genre alleen dit is dus een ko-mo-die waarvan alleen het basis-idee nog iets aangeeft waarom ooit iemand hier maar een dollar in zou investeren.

Het enige dat we kunnen hopen is dat we geen nog slechtere film(?) gaan tegenkomen dit jaar anders voorspel ik ernstige gezondheidsrisico's.

Nagelbijter over een jongetje dat tijdens de vakantie logeert bij zijn pas gescheiden vader. Aantal kleine ongelukjes en langzaam begint bij hem het vermoeden te ontstaan dat de elektriciteit in huis wel eens zeer slecht gehumeurd zou kunnen zijn.

't is maar een beetje hoe gevoelig je voor dit soort gegriezel bent, maar ik ga zo maar even een bezoekje aan de stoppenkast brengen.

Voor de meest uitgebreide gedocumenteerde versie van de punk raden wij Jon Savage's "England's Dreaming" aan, waar de regisseur van deze film ook een prominente rol in speelt.

Voordeel van een docu is dat we er ook geluid en in dit geval muziek bijkrijgen.

Don Letts laat het beginnen bij "The Wild One" met Marlon Brando:

"Mildred: Hey Johnny, what are you rebelling against?

Johnny: Whadda you got?"

En kernachtiger kan je punk niet samenvatten.

De juiste volgorde: Jerry Lee Lewis, Chuck Berry, Velvet Underground, MC5. The Stooges, New York Dolls, Patti Smith, The Dictators....en dan door met The Ramones in de USA en de Sex Pistols in de UK en dan via Television, Talking Heads en The Clash naar The Slits, de No Wave, Sonic Youth, The Pop Group naar de Dead Kennedys, Black Flag, Agnostic Front, Bad Brains, Minor Threat om te eindigen bij g**betert Sum 41.

Oei wat is Henry Rollins hier vuil naar de scene rond Agnostic Front!!!

En wat zijn de eerste uur Engelse punks vuil naar The Exploited.

Okay veel te kort om alles uitgebreid te behandelen, maar punk was snel, de legendarische punk-club The Roxy bestond tenslotte ook maar 100 dagen.

Wel wat flinke omissies: Sham 69, Crass, Stiff Little Fingers.

Maar verdomd deze docu brengt de energie en pissed off-anger wel over.

Okay ik was slechts 6 jaar oud in 1977, maar ik had wel singles van The Motors (pre-Airport) en The Ramones...en was zeer gefascineerd door de punks, krakers, new wave en Kiss en Soft Cell en Alice Cooper...en als ik later groot was zou ik ook een punker worden!!! Wat nog wonderwel gelukt is ... ook als inmiddels wat oudere en wijzere dame die zich nog een beetje binnen het systeem manouvreert, maar nooit haar punk-idealen zal verloochenen.

"Hey Wendy, what are you rebelling against?

Wendy: Whadda you got?"

Voor de tweede keer deze week dat (na Trafic) dat we via een buitenlandse film in Nederland belanden....Amsterdam en Volendam dit maal en het Muiderslot dat dus ook niet in Volendam staat.

Amerikaanse agent op zoek naar de bron van de heroïne-handel en met spectaculaire speedboat-race door de Amsterdamse grachten als hoogtepunt en was daarmee zowel James Bond als Amsterdamned voor.

Hotel Polen waar in 1977 bij een brand 33 doden vielen is ook nog kort te zien, de Walletjes natuurlijk ook....30 gulden was destijds de prijs!

Best fijne actiethriller en leuk tijdsbeeld!

Mijn favoriete loensende actrice valt tijdens het begin energiek al haar dood tegemoet. Christopher Plummer mag de zaak uitzoeken en wij zien in flashback de laatste 24 uur uit het leven van de heroïneverslaafde prostituee Elisabeth. En in die laatste uren duikt er een rijke klant op die veel geld voor haar over heeft, maar wat buitengewone wensen heeft. Unheimische thriller , waarin Elisabeth al snel voorvoelt dat ze zich hier in duistere kringen begeeft.