Opinions

Sociaal drama over broer en zus die zonder hun ouders leven in een grote flat middenin het Zwitserse landschap....hoog op de berg het ski-vakantie-resort voor de toeristen.

12-jarige Simon weet met zijn aldaar gestolen spullen een lucratief handeltje te beginnen.

Geen heel onbekende broer/zuster-film die mede door de John Parish-muziek nogal wat doet denken aan de Belgische film Rosie (of aan het werk van de Dardenne-broertjes).

Wel heel mooie tegenstellingen in het Zwitserse landschap: het verloederde dorp in het dal en het wintersportparadijs op de berg.

En wat zat er in vredesnaam op dat brood? Pindakaas?

Ik was een jaar of 17 toen ik Les Enfants Du Paradis voor het eerst zag.

Werd op een eerste of tweede kerstdag uitgezonden op TV.

Vermoedelijk de tweede want de dag ervoor zag ik voor het eerst Fanny & Alexander.

En dat leverde qua film een kerst op om nooit meer te vergeten.

En vanmorgen na een jaar of twintig de herziening.

En we concluderen maar dat dit waarschijnlijk het filmische hoogtepunt uit de jaren 40 is.

Een liefdes-triangle tussen een Pierrot, een acteur, een moordenaar, een graaf en Arletty als de dame die door hen allemaal bemind wordt.

En daaromheen beweegt zich nog een hele stoet aan achtergrondfiguren en figuranten.

Niets minder dan een enorm meesterwerk!!

't is al heel wat jaar geleden dat ik het boek las.

Ergens in mijn puberjaren (Ik had een zwak voor Jean Cocteau, Jean Genet, Oscar Wilde Jean Rhys, Anaïs Nin en Edgar Allen Poe).

Mijn kamer was een grote zolderkamer vol met plaatjes aan de muren, bakjes met "schatten" en ondertussen draaide ik plaatjes van The Velvet Underground en Swans.

De gordijnen zaten altijd dicht (nog steeds het liefst maar dat vindt mijn partner niet altijd goed).

Anyway...broer en zus leven ook in zo'n van de boze buitenwereld afgesloten leventje en hebben een vreemde haat/liefde-verhouding met elkaar.

Andere personen worden maar mondjesmaat toegelaten.

Fascinerend verhaal in sobere maar doeltreffende regie van regisseur Melville.

Ja, daar is tie weer de leren handschoenen giallo-killer. Maar wie is de dader? Het heeft allemaal iets te maken de notabelen die sex-feestjes met minderjarige meisjes houden, allemaal weer keurige katholieken natuurlijk. Een louche spijkerbroekenverkoper, een meisjesinternaat, abortus met roestige tangen, een moord met knikkers, loeren in de meisjeskleedkamer, reuze verantwoord amusement uit de jaren 70. Prima tempo en met weer een mooie dubbel overgehaalde wie is de dader is twist op het eind.

Binnen de zogenaamde Pink Cinema een bovengemmideld filmpje.

Dwz beter dan de watermeloenensex maar toch werk deze kruising tussen Bin-Jip en soft-porno niet echt.

Komt bij dat er in Japan geen geslachtsorganen getoond mogen worden. Toch redelijk essentieel voor sex.

Het kikkerpak is erg leuk maar wordt helaas niet gebruikt in de sexscenes (pervert!!).

't is Italiaans dus allemaal weer luidruchtig en regisseur Bellocchio had ook wel iets meer licht mogen gebruiken in z'n film.

Afgezien daarvan best een aardig drama dat ook nog eens sterk eindigt en het was al weer een tijdje geleden dat we Mastroianni zagen.

Sinistere comedy(????) die gerekend mag worden tot één van Bunuel's beste films.
Archibaldo doet een bekentenis over alle vrouwen die hij vermoord heeft onder invloed van zijn teruggevonden muziekdoos.
En op een geweldige manier laat Bunuel het lot over het leven van Archibaldo beslissen.
Kans om daadwerkelijk iemand te vermoorden krijgt hij niet en dus leeft hij zich uit in fantasiën en op etalage-poppen.
Meesterwerkje!

Heerlijk...word ik spontaan een week depressief van.

Een ruim twee-en-een-half-uur over je heen gestort mysogene nihilistische film.

Irreversible was een gruwelijke mindf**k, dit is een film die wat minder een stootslag uitdeelt, maar wel flink onder je huid gaan zitten.

Leave Me the F**K ALONE!!

Meesterwerkje!

Hele fraaie scenes, mooie beelden en Cyprus zien we ook niet zo vaak in films. Alle sympathie voor deze film die weer eens lekker typisch Europees is. Lees je het plot, dan zal je iets minder enthousiast worden, amnesie, in 1928 gestorven dichter die zijn laatste dagen ieder jaar opnieuw beleeft. Daar zit dan ook de makke van de film, regisseur heeft prachtig materiaal, maar het is allemaal aan een soort kapstokje gehangen, in plaats van dat er hij echt iets heeft mede te delen.

Heel klein puntje van kritiek nog: tweede keer deze week dat ik een zelfrijdende auto zie in een IFFR-film, en dan bedoel ik geen Tesla. Niet doen beste regisseurs, ik krijg er Herbie-associaties bij.

Qua visuals helemaal in orde!!

Alleen dan het plot, illegaal gaat in tegen zijn underdog-positie...snap ik helemaal, helaas is niet iedere West-Europeaan makelaar met een galerie als side-business.

Iets te steriel en iets te zwart/wit, wel met prachtig camerawerk en met de juiste dosis nihilisme, als film net iets te veel los zand.

DDR-SF-curiosum.

Cox Habbema was een Nederlandse actrice die zichzelf omschreef als linkser dan links en emigreerde naar de Arbeiter-und-Bauern-heilstaat, niet dat ze qua politiek iets met de DDR te maken had, want ze was niet politiek geëngageerd (?????).

Dan nog even de uitzending op NPO Cultura die qua beeldkwaliteit inclusief verkeerd beeldformaat aan slechte You Tube-kwaliteit doet denken inclusief een ondertiteling die een paar minuten voorloopt op het beeld.

Maar goed, qua plot is het niet veel meer dan een inleiding op een grootst SF-epos, aardige maquettes en vloeistof-dia's maar veel ruikt gewoon naar studio. En dan nog een lollig romantisch intermezzo in de Fast-Forward-stand .... waaaahhh de jaren vijftig zijn er niets bij!!!

Alles zou hopeloos verloren zijn als niet ergens een hilarische Trabant-robot opduikt, echt waar in tegenstelling tot b.v. Polen en Tsjechoslowakije wist de DDR er echt helemaal niets van te bakken of filmgebied (en overigens zo'n beetje iedere andere kunstvorm). Toch ergens knap, een land dat iets meer dan 40 jaar bestond en de culturele hoogtepunten zijn samen te vatten met één liedje van Nina Hagen (Du Hast den Farbfilm vergessen) en een slechte SF-film met de meest knullige robot sinds "Robot Monster" uit 1953.

Een goed stuk is het zeker en Richard Burton waarschijnlijk voor de laatste keer in een fenomenale hoofdrol. Het blijft natuurlijk altijd net zo Burton als dat het de psychiater is. Obsessie, passie, psychiatrie en wat het allemaal kapot maakt. Sterke film.

Vrij saai gevalletje van ergens onder uit de Euro-trash-put. Moordende (vooral vrouwen) Vietnam-veteraan, overduidelijk PTS-geval. De acteur heeft inderdaad een flinke rotkop, al heeft ie ook wel iets weg van Joey Ramone met dat brilletje. Doe er maar niet teveel moeite voor verder.

In de herziening!

Qua vormgeving toch wel één van de mooist vormgegeven films van deze eeuw....en dan ook nog een prachtig liefdesverhaal...nou ja een verhaal over een liefde die letterlijk uitgewist wordt.

En bij de aftiteling zingen we ontroerd mee met de Korgi's.

Meesterwerk!

Het lijkt wel alsof Roeg hier een soort epos a la Giant heeft proberen te maken. Maar dan vermengd met zijn gebruikelijke fascinaties en stijl.

Dat is ten dele gelukt. Bij vlagen slaagt hij erin, maar het acteren van Hackman en Hauer is soms te weinig overtuigend.

En net wanneer je deze fouten vergeeft omdat de film toch zeer intrigeert gaat het op het einde toch nog enigszins de mist in als het hele verhaal eindigt in een te lang rechtbankdrama.

De eerste knokfilm met Clint Eastwood en de orang-oetang. Perfect voor 12 tot 16-jarigen! Ik heb deze en het vervolg vroeger best vaak gekeken. Bij herziening zeker nog erg leuk, maar ik denk wel dat je hem als jonge puber gezien moet hebben. Dit is echt het soort knokfilm waar Bud Spencer en Terence Hill bekend mee werden. Wel grappig dat Eastwood zijn eigen toenmalige imago hier volledig in de zeik neemt.

Wat mij betreft terecht hoor die Oscar(s). Normaal associeer ik die beste film altijd een beetje met zielige drama's als Driving Miss Daisy, Rain Man, Kramer vs. Kramer en aanverwanten. Maar goed er zijn de afgelopen jaren meerdere toch iets verrassender films gekozen. Hele leuke film dit, probeer niet te veel te gaan zitten nadenken over in welk universum je zit, lekker over je heen laten donderen, zitten ook nog wat grappige filmverwijzingen in en zo. Toch iets minder origineel dan verwacht Tarantino, de Wachowski zusjes, die film met Jim Carey en die andere met Jet Li. Voornamelijk Asian Americans in de belangrijke rollen. Onze European Americans moeten het hier doen als belastingambtenaar e.d..

In de herziening!

De grote must-see-horror-video uit de eerste helft van de jaren tachtig (samen met "Faces of Death" en "Zombie Holocaust" de grootste horror-hit, althans op mijn school).

Herkijk na jaartje of 27....en hij blijft erg leuk.

Niet echt eng, daar is het allemaal wat te over-the-top voor...met bizarre mutaties en blauw slijm enzo, maar prima qua tempo en alle gebeurtenissen in het huisje in de bossen.

Bovengemiddelde slasher, met alle cliché's van dien inclusief hele foute 80's-rock op de soundtrack.

Onder het slachtvee een horror-fan die al snel weet dat het foute boel is.

Magnetron-kill is het hoogtepunt onder de kills, verder het gebruikelijke gereedschap en messen.

Verrassende eindscene die een hele aardige wending geeft aan het gebruikelijke einde van dit soort films.

Aanrader voor de connaisseurs en te vinden in het public domain.

Gedoe met het aanroepen van Satan, maar hey het is 1981 en we gaan dat zelfs heel modern doen met behulp van de computer. Nogal dik aangezette hoofdrol help niet echt.
Toch wat positieve punten: een verrassende variant op de Psycho-douchescene en een lekkere all-out-finale.

Vroeger ooit wel lol beleefd aan Reitman's Ghostbusters en ach in de TV-gids toch maar eens aangestreept.

Was eigenlijk bang daar spijt van te krijgen, maar dat viel mee.

Over het algemeen erg grappige film al schiet 33% van de gags naast, maar een score van 66% raak is hoger dan gemideld bij comedies.

Tamelijk hoog percentage aan puberale jokes, maar hey mag ik ook eens!!

Qua SF allemaal niet te serieus te nemen, al zagen een aantal aliens er op zich wel tof uit.

Traci Lords als bemoeizuchtige moeder, John Waters als de eerwaarde en Malcolm McDowell als wiskundeleraar en dan kan je al vermoeden dat dit tienerdrama nogal wat offbeat-kantjes heeft.

De horror zit voornamelijk in de droomscenes.

Soort van Donnie Darko en Carrie mix-up, zwalkt wel wat op momenten (met name in het acteerwerk), maar de hoofdrolspeelster AnnaLynne McCord is geweldig!

Als geheel lekker cynisch, korstig en met het hart voor de outsider in de akelig perfecte wereld.

En voor het eerst sinds The Fly eindelijk weer een Cronenberg die ik goed vindt.

Eigenlijk door andere tegenvallers als Spider en Crash maar even een tiental jaar overgeslagen.

Niet zo klassiek als Scanners, The Brood of Videodrome, maar het geheel sluit lekker aan op laatstgenoemde.

We kunnen ook weer eens lekker gruwelen bij mutanten, zieke ports en fijne plug-in via de ruggemerg.

Vervreemding werdt hoe langer de film duurt steeds beter.

Veel beter dan ik verwacht had.

In de tweede herziening.

En de eerste keer "The Version You've Never Seen" ... geen idee welke scenes nou extra waren (de spiderwalk van de trap af, dacht ik).

Maakt niet zoveel uit blijft toch wel een behoorlijke sterke horror....bouwt gewoon lekker langzaam op voordat het echt Linda Blair over the top gaat worden.

Redelijk wat thriller-elementen, felgroene kots en klassieke zinsnedes als "Your mother sucks cocks in hell!!!".

Één onbeantwoorde vraag blijft echter wel hangen: onze demon kan ook niet tegen leidingwater? en heeft de bezetenheid van Blair iets te maken met de vondst van von Sydow in Irak?

Misschien dat op die laatste vraag het antwoord ligt in "The Heretic" maar of we die ooit nog willen herbekijken?

Vaak geïmiteerd deze film, maar het origineel doet het nog steeds goed.

Blake Edwards, dan denken we meteen aan The Pink Panther en comedy, maar dit is dus echt een serieuze thriller. Nogal omslachtig idee om een bank te overvallen, niet zelf gaan doen, maar je bedreigt een bankmedewerkster en laat haar het vuile werk opknappen, zitten nogal wat praktische haken en ogen aan lijkt me, maar vooruit nemen we voor lief.

Film zien we voornamelijk vanuit het standpunt van FBI-agent Glenn Ford, die de hele zaak zonder dat er doden bij vallen wil afhandelen. En omdat we het meer zien vanuit de FBI in plaats van Lee Remick's point of view zijn de thrills wat indirecter dan gewenst, maar bij de climax zitten we wel weer nagelsbijtend op het puntje van de stoel.

En maar wederom, wat was het zwart/wit-camerawerk geweldig in de jaren zestig, echt jammer dat we naar kleur zijn overgestapt.

Één van de meest opvallende zaken van 2016: Ik heb dit jaar geen Zomergasten gekeken. En dus geen idee of het Milgram Experiment er deze keer weer inzat, de vorige 25 seizoenen volgens mij wel.

Aardige biopic over Milgram waar visueel wel eens een poging wordt gedaan visueel even iets anders te doen.

Nu zijn al die Milgram experimenten wel tamelijk bekend voor iedereen die zich wel eens een beetje in psychologie heeft verdiept, anderzijds wist ik niet dat ze allemaal van hem af kwamen.

Een vergelijkbare film als Kinsey vond ik qua verhaal iets interessanter, maar ben je er nog niet zo mee bekend, je kunt hier nog wat van opsteken. Dat jaren zeventig baardje zag er overigens een beetje uit als opblakbaard.

Jules et Jim meets Betty Blue ... we zitten in 1980 dus J&J zijn zo inmiddels al hun illusies van geluk wel kwijt en BB is nog net niet zo explosief als later, maar al wel gevaarlijk.

Nihilistische liefde in het doem-tijdperk bij uitstek.

Vrijwel het grootste deel van de film speelt zich dan ook 's nachts af want (dag)licht is er nauwelijks te vinden.

Fascinerende scenes en fantastisch geacteerd.

Niet zo heel bijzonder deze film. Vermoedelijk gebaseerd op Leonard Cohen's "The Stranger Song" (He was just some Joseph looking for a manger) en tjsa onze Jozef is een beetje een dooie diender waar we ook niet zoveel hoogte van krijgen en ook niet echt mee mee kunnen leven.

Dat zou nog gered kunnen worden met een geweldig plot, maar dat is er ook al niet en qua cinematografie: paar mooie shots die het verhaal af en toe onderbreken, maar verder niks speciaals.

Zal bij een welwillende jury best nog wel eens een aanmoedigingsprijsje kunnen opleveren, maar over een jaar heb ik vermoedelijk geen idee meer waar deze film over ging.

Heroïnesmokkelaars hebben de vriend en vriendin van Norris vermoordt. Verhaaltje is natuurlijk simpel. Norris wil wraak. Met zijn vuisten en karatetrappen. Lekker tempo en op naar de giga-shootout-finale. En zo hoort een lekkere actiefilm te zijn. Het enige dat we nog een beetje missen zijn de VHS-tracking-strepen en de snor van Norris.

De druivenoogst is het voor het derde opeenvolgende jaar mislukt en de markies wordt teruggeroepen omdat de weergoden gunstig gestemd moeten worden. Dorpjes waar je beter niet kan komen deel 221: Bellenac. Bijvoorbeeld al niet omdat Donald Pleasence er de priester is. Stijlvolle zwart/wit horror. Debuutfilm van Sharon Tate.

Stom toeval net de film gekeken en wat post Moskwood op Facebook: een beetje publiciteit voor deze film.

Heb ze maar meteen even mijn bevinding doorgegeven (in het Engels voor deze keer).

Just saw it this evening!!! Great visuals with some truly brilliant shots...a little short on plot though and with some weaker scenes. Sympathetic but not euphoric.