Opinions

Altijd leuk zo'n griezel-anthology. Geen echte uitschieter hier, al is het verhaal rondom patiënt nummer 4 (Herbert Lom) het leukst en patiënt nummer 3 (Charlotte Rampling) het minste.

1e verhaal is wel erg The Tell Tale Heart, maar met een geweldige finale en verhaal 2 het meest Brits en heeft Peter Cushing als geheimzinnige Mr. Smith.

Tweede deel uit de Blind Dead-serie. Net als het eerste deel is ook deze wat mij betreft fantastisch. De templar-zombies zien er weer geweldig uit. Stukje bloederiger dan de Hammer-films (zorg wel voor de uncut versie van 91 minuten). Tempo ligt ongeveer op dat niveau, stukje lager dus dan wat je tegenwoordig gewend bent uit de actie-horror. Maar sfeer is er genoeg en dan nog die geweldige burgemeester, die wel weet waar de prioriteiten liggen als de tempeliers zijn stad aanvallen.

Houterige dialogen (kinderfilm-niveau), slecht geacteerd (met uitzondering van de hoofdrolspeelster), slecht plot, maar toch in ieder geval een origineel script en een iets avontuurlijker uitgangspunt dan gebruikelijk in Nederlandse films.

Heel jammer van het wat stijve geheel want zowaar ik kan me voorstellen dat wanneer iemand deze film zou zien, zonder geluid of het moet stellen zonder ondertiteling, hij of zij de indruk zou kunnen krijgen dat het een geweldige film is.

"Look" van de film is namelijk wel helemaal goed.

Wederom geen echt geslaagde NL-film, maar laat toch wel 75% van de Nederlandse film-productie achter zich.

In hyperrealistische Seidl-stijl gefilmde story in kil winters Wenen.
Wegens doodslag in jeugddetentie zittende hoofdpersoon vindt een baantje bij de Weense lijken-ophaaldienst...en wat eerst een vuil naar baantje lijkt krijgt plots een prachtige omslag die in één scene die hele Japanse film "Departures" overtreft.
Verder ook nog een mooie (of herkenbare) scene in de lokale IKEA en sluikreclame voor Stiegl-bier.

Voor het merendeel der mensheid zal dit een volkomen flutfilm zijn.

Attack Of The Sleeping Bags lezen we op de IMDB (2,9).

Of dat slaat op het feit dat de film slaapverwekkend zou zijn? Of op de geweldige monsterpakken?

Geproduceerd door Roger Corman (How I Made A Million Movies In Hollywood And Never Lost A Dime), maar geregisseerd door één van diens medewerkers.

Volgende keer wel handig nachtscenes even wat bij te lichten, maar tsja die lampen kosten dan weer geld.

Verder menen we regelmatig octopus-tentakels te zien en die hebben bloedzuigers niet bij mijn weten.

De bloedzuigers hebben trouwens zowaar wat weg van slaapzakken.

Het zouden toch geen acteurs met een slaapzak om zich heen zijn

Maar goed ik ben nu eenmaal helemaal dol op dit soort drive-in-bioscoop-voer.

Qua vermaakfactor zit je helemaal goed met deze giga-bloedzuigers.

Gekke dokter verkleint iedereen die hem dreigt te verlaten. Regisseur BIG gaat hier eens op de verklein-tour. In de drive-in kijken de helden nog even naar zijn "The Amazing Colossal Man".

Onderhoudend filmpje, al kennen we de situaties en FX al van "The Incredible Shrinking Man".

Ongelooflijk de lage waarderingen die deze film haalt...een prachtige universele tragikomedie waar ik me in ieder geval flink mee kan identificeren.

Geen "Dogtooth"daar hebben we anderhalf uur mee in een lachstuip gelegen, maar wel genoeg grimlachjes die ook buiten Griekenland bekend zouden moeten voorkomen.

De vader van Marina sterft aan kanker en Marina´s enige kennis van de buitenwereld en het echte leven is gebaseerd op de muziek van Suicide, Francoise Hardy en de documentaires van Sir Richard Attenborough en haar iets wereldwijzere vriendin....I can relate to that.

En waarom moet ik via een obscuur DVD-releasje van deze film kennis nemen? Onbegrijpelijk hebben alle Nederlandse critici weer eens volkomen liggen slapen? Dit is de meest briljante Zuid-Amerikaanse film sinds jaren! Maar dus wel 1 die ook zo'n beetje alle Amerikaanse thrillers van de laatste jaren achter zich laat. Doet wel een beetje denken aan No Country For Old Men, maar dan zonder de humoristische trekjes en met een langzamer verteltempo en beter uitgewerkte karakters. Ik roep maar weer eens een film uit tot meesterwerk.

Meer dan 3 uur rauw realisme, vrijwel plotloos, zonder meeslepende visuals en naar wie of wat we nou eigenlijk zitten te kijken daar komen we maar heel langzaam achter.

Film die langzaam steeds meer onder de huid kruipt en bepaald geen verlossing biedt.

Flink aantal scenes in de film zijn meesterlijke geacteerde stukken die haast op zichzelf zouden kunnen staan.

Flinke afmattende zit, geen gemakkelijke kost, maar gaat behoorlijk richting briljant en spookt nog wel even door.

Zeer fascinerende film, waarbij er een experiment wordt uitgevoerd waarbij Lukas kan gaan rondkijken in de wereld van de in coma liggende Aurora.

En die wereld wordt heel subtiel, maar ontzettend mooi in beeld gebracht, niet zo overdadig als in veel droomfilms. Tevens vormt het ook mooi een eenheid met het al even waanzinnige laboratorium.

Geweldige soundtrack ook, mooie film om in te verdwalen, maar de SF-aktie-liefhebbers hebben hier helemaal niets te zoeken.

1980 was een tijd van nihilisme en doemdenken. En dit is een Bergman-film die duidelijk uit die tijd komt.

Mede door het feit dat de film Duitstalig is lijkt het soms wel meer Fassbinder dan Bergman.

Maar de film werkt. Is misschien lichtelijk pretentieus (bij mij trouwens een aanbeveling), maar vervelend? Nee hoor zeker niet. Bovendien fantastisch geacteerd en ook schitterende beelden. De droomscenes deden me een beetje denken aan de naakt-foto's van John Lennon en Yoko Ono.

Misschien niet mijn eerste keuze voor de beste Kawalerowicz, mede door de (niet weer die) wereldoorlog-achtergrond, maar in ieder geval betreft het de eerste wereldoorlog en dan ook nog de allereerste dag.

Verhaal is geconcentreerd rond een herberg, waar steeds meer vluchtelingen (Joden, burgers, Huzaren...) zich schuilhouden als de Kozakken de stad aan het innemen zijn.

Oorlogsgeweld horen we ondertussen op de achtergrond.

Wulpse dame in de stal, de Joden die maar doorgaan met zingen, het eerste dodelijke slachtoffer in de slaapkamer.

Gerestaureerde versie ziet er overigens prima uit, ik dacht bij de zangscenes even dat het niet helemaal synchroon liep, maar is vermoedelijk meer een kwestie van niet perfecte playback.

Wederom geweldige Poolse film.

3 uur lang Ceausescu in min of meer chronologische volgorde, zonder commentaar, zonder verdere uitleg over wie deze man nou eigenlijk is.

Maar ik herinner me het nog levendig die laatste dagen: 20 december tot 25 december 1989 en het was allemaal live op TV te volgen de Roemeense opstand tegen dictator Ceausescu en zijn Securitate.

We beginnen hier met Ceasescu in de jaren vijftig de nieuwe voorzitter van de Communistische Partij wordt...met een goede relatie met zowel de Amerikanen en de Chinezen en een van Moskou onafhankelijk koers, neemt in 1968 zelfs uitgesproken stelling de Russische inval van Tsjecho-Slowakije, maar vanaf de jaren 70 zien we steeds meer megalomane projecten, een verder afglijdend land en een Ceasescu die in niets afwijkt van de humorloze, gewetenloze en verachtelijke leiders van het Oostblok...en als na twee-en-half-uur Gorbatsjov in beeld verschijnt zien we alleen nog maar een gedrongen oud mannetje met verbeten blik en driftige gebaren waar we geen greintje sympathie mee voelen en die ook precies het eind heeft gekregen dat iedere dictator verdient.

Francois mag voor het plaatselijke huis-aan-huis-krantje van 6 pagina's de redactionele artikelen gaan verzorgen, waaronder de door de plaatselijke bioscoop betaalde filmkritiek.

Daarbij raakt onze hoofdpersoon langzaam geïnteresseerd in de betere film en zelfs nog meer in de dame die kritieken schrijft voor een landelijk dagblad.

Gemaakt met een beperkt budget en gefilmd in prachtig zwart/wit doet het wel wat nouvelle vague-achtig aan, personages zijn bijna allemaal onsympathiek en een beetje parate filmkennis (o.a. van Sant, Truffaut, Chabrol, Jarmusch) is handig.

Klein, venijnig, maar sympathieke Zwitserse film.

Bulle Ogier (La Charme Discret de la Bourgeoisie, La Vallee, Celine et Julie go Boating) als zichzelf.

De manhunt is al bijna net zo oud als de cinema zelf, dus als je dat nog eens wil doen moet je wel een originele insteek hebben. En dus gooien we een dromerige gloed over het eerste uur van de film, laten we het afspelen in de Oostenrijkse bergen (Tirol!!!), zorgen we dat de opgejaagden een ongewapend 16-jarige meisje en haar 10-jarige broertje zijn en tot slot zorgen we dat er niet meer dan 10 zinnen dialoog in de film zitten .... en het werkt!!

Wel weer tussen wal-en-schip-geval, want de actie-liefhebbers hebben in het eerste uur niks te zoeken en daarna zal het de beschaafde arthouse-liefhebbers weer een beetje te gewelddadig worden. Maar aanrader voor diegenen die beide kanten op kunnen.

Eerst voor alle MovieMeter-kijkertjes die het einde niet helemaal mee krijgen: Voordat Frederic wordt afgevoerd geeft de politie-inspectrice een rechercheur de opdracht om naar de wijnboer te rijden om na te vragen wie op de bewuste avond een levering wijn op kwam halen...de zoon van de hotelier zoals wij weten...zij weet al zo goed als zeker dat Frederic niet de dader is, vandaar het "Maak je geen zorgen". Niks niet open einde dus.

Okay de film zelf: Rustig vaarwater thriller in besneeuwd Pyreneeën-landschap.
Ik maak dan ook meteen een connectie met "The Shining" maar hier geen horror-toestanden.
Wel weten we dat de hotelier's bedoelingen met Frederic niet helemaal zuiver zijn.
Film draait ook wat meer om het drama dan dat je nou echt een thriller moet verwachten en zit daarmee wel een beetje in het verlengde van een Claude Chabrol.
En ik denk dat deze film zeer zeker kan wedijveren met het beste dat deze meester de afgelopen jaren heft gemaakt...past daarmee perfect in de Franse filmtraditie, erg mooi gefilmd en een goed plot, verwacht dus alleen geen thriller waarbij het nagels bijten is.
Mooie film, nogal ondergewaardeerd.

Onder het kijken naar de film dacht ik er opeens aan dat ik "Honneponnetje" nog steeds niet gezien heb.

Was misschien een betere tijdsbesteding geweest naar dit hele flauwe Franse filmpje te kijken.

Lichtgewicht.

Haast twee films ineen.

Het eerste uur een zoektocht op een rotsachtig eiland. Het eiland waar Anna spoorloos verdwijnt.

En dan een tweede deel waarin Anna's vriend en beste vriendin op zoek gaan naar Anna. Maar dan dwars door Italië anno 1960.

En dan ook nog onder de jonge rijken. La Dolce Vita....maar Antonioni is duidelijk meer een zielenkijker dan Fellini.

L'Avventura is naargeestiger en bevat minder vrolijke momenten.

En wat een genot om bijna tweeeneenhalf uur te kijken naar Monica Vitti, één van de allermooiste actrices ever.

Heb deze film voor het eerst gezien ooit met een filmklassieker-serie ttv het honderdjarig bestaan van de cinema.

Momenteel is de DVD in de serie Italiaanse Meesterwerken te krijgen voor nog geen tientje.

Herkijk op DVD zorgt zelfs voor een stijging in het aantal sterren.

Meesterwerkje.

De moeite waard van een avondje nachtbraken.

Geen hooligan-film zoals je wel vaker ziet, eigenlijk is het een portret van twee jongens in de UK in 1979.

Jongens, die luisteren naar Joy Division, The Cure, Ultravox, Magazine, Simple Minds en elkaar leren kennen bij een concert van Echo & the Bunnymen, maar beiden behoren ook tot een groep working class voetbal-hooligans die met Stanley-messen en onder invloed van drank en drugs vechten tegen rivaliserende bendes.

Meer kitchen-sink-drama dan voor de liefhebbers van stevige actie en met zelfs wat homo-erotische ondertonen.

Mooie film met ijzersterke soundtrack....prachtige vechtscene vergezeld van "The Light Poors Out of Me" (Magazine).

Aantal plotjes rond een gezin, waarvan er helaas slechts één interessant was: de relatie tussen Jorge en de vriendin van zijn broer, daar hadden ze beter de hele film om kunnen laten draaien.

De rest ontstijgt nauwelijks het dagelijks soap/TV-drama-niveau.

Film lijkt een hoop te willen behandelen, maar het eindresultaat is gebakken lucht.

Kabbelt allemaal teveel door met weinig memorabele momenten, spanning of ontroering.

Beetje saai gedoe.