Opinions

Fijn! Redelijk scherp, al moet het zijn meerdere erkennen in het eerder verschenen Heathers (1989) en het later verschenen Mean Girls (2004) , die beide met nog meer venijn en persoonlijkheid eenzelfde type satire neerzetten. Wel redelijk makkelijk in te schatten waarom het een 'cult' status heeft; een hele foute 90's slice met gewaardeerde namen in de meest prominente rollen. Vooral Silverstone heeft veel sympathieke nuances in haar spel waardoor je met haar wegloopt.

Nice! Hele gave eighties flick. Stallone schittert als Cobra, fucking badd-ass, hilarische one-liners en een uitdrukking op z'n smoel om U tegen te zeggen. Echt te gek, iedereen die in de jaren 80 is opgegroeid mag zich gelukkig prijzen, damn wat een tijden..

Van de actie hoef ik het niet eens te hebben, die valt wel mee, maar het is die hele sfeer, die muziek, die flauwe grapjes en one-liners.. die maken dit soort werkjes altijd bijzonder fijn. Valt verder maar weinig over op of aan te merken.

Erg mee vermaakt, niet meteen één van de meest memorabele 80's actie vehicles, maar wel een must. Echt een film die je uit je jeugd zou moeten kennen, en dan later herzien..

Na Zoombies (2016) meteen de volgende Miller aangezet. Coed and the Zombie Stoner is precies wat je er van kunt verwachten. Een über flauwe sexy-komedie (dus veel random nudity en platte humor) met een compleet idioot zombie-plot. Wat zowel in zijn voordeel als nadeel werkt, is het enorm hoge tempo. Een ADHD vloedgolf aan flauwe jokes, vreemde (drukke) personages en matige effecten. Levert een geweldig over de top B-filmpje op, die eigenlijk uitsluitend te pruimen is voor de fans van Asylum. Miller is een goede!

Verwaarloosde potentie. Coffin Baby is een niemendalletje dat niemand echt volledig zal bekoren. De gore vormt met gemak het hoogtepunt van Coffin Baby, maar alles eromheen mist duidelijk een doel.

Meer op CMR: Coffin Baby (2013, Dean Jones) - dvd - cultmoviesreviewed.com

Blegh. Ryan Nicholson lijkt het een beetje kwijt. Dude was immens populair in de underground scene, zeker voor liefhebbers van trash & special effects. Zonder twijfel één van de grootste up & coming namen van de laatste 10 jaar vanuit dat circuit. Heeft een tijdje met z'n gezondheid geschommeld en -gezien de vele verhalen die ik ben tegengekomen- zijn er een aantal kickstarter/funding projecten (waaronder Gutterballs 2, daar hoef je als publiek niet meer op te rekenen voorlopig) die niet zo netjes zijn afgerond. Oftewel: veel investeerders, weinig resultaat en geen refund. Oef. Carriére kaput. Want van die mensen moet je het wel hebben, mainstream zal het nooit aanslaan. Zijn Gutterballs is de welbekende uitzondering die de regel bevestigd. Famine is hier in NL overigens ook ''gewoon'' op DVD uitgebracht. Live Feed was ook prima.

En dan kom je bij Collar... het lijkt wel een debuutfilm. Graflelijk gefilmd, belichting is troep (veel shots maar met één simpel tegenlicht geschoten, veel te donker en goedkoop) en acteerwerk is vanzelfsprekend niet te harden. Nick Principe is de enige die niet meedeelt in de malaise. Qua gore verwacht ik ook iets meer van zo'n Unearthed Films release. Dan merk je toch dat je als filmmaker iets te makkelijk op je naam kunt teren, want het verkoopt toch wel... en krijg je dit soort gemakzuchtige projectjes.

Tsja, je zou er bijna van schrikken. Jammer dat het, hoewel passend, een compleet bout nummer is. Wel representatief voor de voortzetting. Uitgekauwd.

Gore unworthy. Hééél jammer. Na zo'n relatief gave opening verwacht je het één en ander. Maar als de beste kaart dan al is gespeeld, is het verspilde moeite om uit dit tweede deel nog iets positiefs te willen halen. Wat dat betreft wordt de middelmatige lijn van het eerste deel wel consequent doorgezet. Gorehounds zullen het betere werk wel kennen. Dat dit zo positief wordt onthaald, zegt wel genoeg over het aanbod gericht op het bredere horror publiek. Zonde..

Voor iemand die zo ambitieus begint, is hij vaak wel érg laks. Dunstan bakt er wat betreft de gore werkelijk helemaal niks van. Slap geschoten en vaak enorm vervelend getimed en regelmatig kapot ge-edit. En als je dan zulke setpieces tot je beschikking hebt, gun het dan de tijd en ruimte die het verdient. Verder regelmatig teleurstellend kortaf in het afmaken van het slachtvee. Simpele messteken en wat explosieven misstaan nou eenmaal binnen dit concept.

Verder ben ik ook nog altijd niet onder de indruk van de killer. Integendeel. Het is één van de slechtste die de laatste jaren langs is gekomen. Dat er überhaupt momenten bestaan zónder het masker is een enorme afknapper, maar ook zijn weinig daadkrachtige voorkomen (een vol automatisch geweer, dafuq??) gooit roet in het eten.

Bah. Had het beste gehoopt na het lezen van enkele commentaren, maar dit is echt complete treurnis. What else is new..

Grote verassing

Deed zich in mijn ogen voor als één van de vele, een conclusie die je kunt trekken op basis van het plot. Maar daarmee doe je 'The collector' wel flink te kort. Een keihard kat-en-muis spel met zat spanning en gore om te overtuigen.

Wist van te voren niet goed wat te verwachten, zoveel hoop had ik dan ook niet maar dat bleek onterecht. Continue een heerlijk duister/morbide sfeertje met (gedeeltelijk) een behoorlijke hoeveelheid spanning.

Qua gore valt het ook niet tegen, niet héél bijzonder maar zeker een flinke hoeveelheid met af en toe een erg fraaie scéne! Het einde is erg sterk, het zakt nergens in en het acteerwerk is overtuigend genoeg om dit tot een bovengemiddeld werkje te rekenen.

4*

Uit de krochten van de krochten... Bizarre, obscure SOV titel die even onkijkbaar als intrigerend is. Regisseur Tom Berna zou later nog effects animator zijn voor Michael J. Heagle's ''Go to Hell'', uitgegeven door Troma. Bovendien had hij een (klein) rolletje in Jigsaw (2002) (2*)... en daar houdt het dan op. Had hem graag meer zien maken, want ondanks dat de kwaliteit (doorheen alle aspecten van de film) hondsberoerd is, zitten er wel interessante body-horror elementen in. Met name het einde laat wat geinig knutselwerk zien wat betreft practical effects, iets wat de rest van de film ook wel iets meer van kon gebruiken. Interessante titel om op DVD te hebben liggen, maar dat is dan vooral vanwege z'n zeldzaamheid... en niet zozeer de kwaliteit.

Mja.. Hmm. Een beroeps-autist met bovennatuurlijke krachten valt een koppel lastig. Compleet idioot uitgangspunt, maar dat is wel het laatste probleem van deze Come Back To Me. Het plot an sich vind ik nog wel potentie hebben; mits de uitvoering passend is. Oogt té veel als een standaard TV-thrillertje met dito cast. Vervelend standaard uitgevoerd. Het gare uitgangspunt is dan nog het enige dunne draadje waar je aandacht aan vast hangt.

Lange tijd links laten liggen omdat het een remake betrof van een cult classic die zo goed werkt omdat het een lompe, groezelige film was die je eigenlijk vandaag de dag niet meer zo snel zou verwachten. Aangezien het een titel is die nu op Netflix verloopt, toch maar de gok gewaagd. Had een nogal slicke remake verwacht, waar alle ruwe randjes vanaf werden geschaafd. Niets is minder waar! Makinov blijft bijna griezelig dicht in de buurt van het origineel hangen. Niet alleen qua premisse en letterlijk dezelfde scenes, maar ook in stijl (editing zie je toch zelden zo choppy en lomp als hier). Alleen de soundtrack tilt het naar deze eeuw. De vraag is dan of het een onnodige remake is... Nou, nee. Niets is leuker dan dat eiland nog een keer bezoeken! En al helemaal als het zo tegen de verwachting in weet te gaan

Luigi Pastore kende ik al van Violent Shit: The Movie (2015) , dus het niveau komt niet als een verrassing. Het ziet er namelijk voor het grootste gedeelte niet uit. Films zoals Tulpa (2012) en ook Sonno Profondo (2013) vind ik er beter uit zien (beide op hun eigen manier). Enkele shots in Symphony in Blood Red (goede titel, trouwens) blijven wel bij. Het steeds terugkerende oog is een beetje too much, maar wel spot-on qua Giallo vibe. Wat hij wél weer uitstekend doet, is de soundtrack. Wel jammer dat er, noodgedwongen, vaak geld wordt bespaard op een geluidsman. Heb liever crappy geluid dan een clean dub. But that's just me

Magistraal. Hipster-romcom in hart en nieren, maar Esmail bewijst hiermee een groot(!) talent te zijn. De wijze waarop hij tussen de realiteit en een droomwereld balanceert, is doordrenkt van klasse. Het blijkt uit z'n opvallende kadrering (veel hoofdruimte en het zwaartepunt in de hoeken) waarmee hij z'n personages in een overweldigend grote kamer/wereld plaatst en veel ruimte creeërt; sfeerverhogend is een understatement.

Daarnaast valt Comet op door het afwijkende narratief. Esmail pakt 5 key points uit een relatie en verweefd die dusdanig door elkaar heen, dat het opbouwen en afbreken van de relatie elkaar continue in balans houdt. Hij durft het aan om de contrastrijke emoties een plaats na elkaar te geven en dat resulteert in een rollercoaster van de mooie en 'lelijke' kanten van de liefde. Justin Long en Rossum zijn het perfece duo. Niet in de laatste plaats door het uitzonderlijk vlot geschreven script, doordrenkt het soort speelsheid/like-ability waarmee men (of althans ik) zich graag identificeert. Een performance waar je U tegen zegt en veruit het meest memorabele koppel van de laatste jaren.

Een extreem doordacht indie-filmpje met de visuele flair, passende soundtrack en inhoud om massaal te worden geprezen... en terecht! Nu nog hopen dat het hier een beetje doorkomt..

Verrassend sterke Thaise horror,

Over het algemeen doen Thaise horror films het wel goed bij mij, en deze is daarop zeker geen uitzondering.

Alles behalve, dit is toch wel één van de betere.

Het is een typische geest film, al zul je daarbij weer denken aan een bleke vrouw met lang zwart haar, maar dat is hier niet zo!

En dat maakt het toch wel beter, ik ken dat nou onderhand wel, wat je hier krijgt te zien is iets meer de Hollywood achtige kant op, verminkt (Deed me denken aan wrong turn) en gestoord.

Verhaal is leuk, en daarbij krijg je een toffe locatie (Bioscoop) waarin het zich voor een groot deel afspeelt.

Het begint meteen goed, niks geen op gang komen, je word er echt midden in gegooid.

En met een hoog tempo draaft de film door, en de schrik-momenten volgen elkaar op, de één iets origineler dan de ander.

Hij duurt slechts 80minuten, die aanvoelen als een half uurtje, voor je het weet zit het erop.

En natuurlijk zit er een plot twist in, die overigens ook aardig is gevonden!

Erg geslaagd dus, verbaast me dat er nog geen reacties zijn, op imdb ook al zo weinig, terwijl dit toch niet onderdoet voor de meer bekendere films, zeker een kans geven!

4*

Heerlijk

Had hem al een keer gezien en in m'n gedachte was het een prima filmpje. Na vandaag een documentaire gezien te hebben waarin Arnold een grote rol speelt (Over steroïde) kreeg ik toch weer zin in zo'n film en door al die reacties hier krijg je er nog meer zin in.

Hij is beter dan ik me herinnerde, toch een bijzonder geniaal filmpje met geweldige one-liners en heerlijke actie. Arnold speelt (voor zover ik zijn films gezien heb) z'n beste (passende) rol.

Voor foute 80's actie waar de badguys met bosjes neervallen kun je het denk ik niet beter krijgen dan dit.

4*

Te weinig 'eigen'. Zuid-Amerikaanse horror is regelmatig om te smullen. Lekker groezelig, smerig en vaak wordt er goed omgesprongen met een laag budget. Een kwaliteit die in dit genre eigenlijk niet mag ontbreken. Mijn favoriete land wat dat betreft is Argentinië: alles van Bogliano, de Plaga Zombie-reeks,

Sonno Profondo (2013) ... stuk voor stuk geweldig en verrassend authentiek.

Deze Braziliaanse genrefilm kampt helaas met een gebrek aan eigen input. Het is een Texas Chainsaw-film in hart en nieren geworden en überhaupt heel erg trouw aan de Amerikaanse horror cinema. Voor wie op zoek is naar Braziliaanse horror, kan zich misschien beter bezighouden met wat oude Coffin Joe films!

Hier wordt je vooral getrakteerd op een groepje jongeren, een Leatherface-kloon en een tweetal clowns in de mix. De verhaalstructuur van heen-en-weer springen van actual (politie-onderzoek) naar de gebeurtenissen, kan ik sowieso zelden waarderen. Ook hier voegt het weinig toe en echt grote verrassingen liggen er ook niet op de loer. Als het dan (na een uur!) eindelijk losbarst, komt het gebrek aan budget pas echt naar boven. Hoewel er wel dappere pogingen worden ondernomen om er nog wat bloederigs van te maken, is het niet allemaal even overtuigend, met name wat betreft het sounddesign.

Verder nog wat kleine irritaties zoals de lelijke vignette (de hele film lang) en andere geforceerde stilistische keuzes zoals grove filmgrain (af en toe) en filmburn + transities in die stijl. Het hoeft van mij niet per se, maar ben er ook niet allergisch voor. Gemiste kans, maar een dappere poging resulteert wel in een aardig tussendoortje.

Briljant! De score is dan ook geenszins een graadmeter voor de liefhebbers van underground trash. Integendeel, dit is een van de hoogtepunten van afgelopen jaar. Lees veelal de vergelijking met [REC] (of Quarantine), maar dan heb je mijn inziens weinig kennis van het genre. Film heeft veel meer binding met films van Troma, maar met name (cult)classics zoals Street Trash en Slime City (Massacre). Het appartementen complex is een fantastisch vormgegeven setting voor al het kotsen, bloedvergieten en pusbulten uitknijpen. De woningen hadden evengoed in Tromaville kunnen staan Echt classy is de film in ieder geval niet. Flink raunchy, met nogal wat oog voor slijmerige details in de gore fx. Blij dat ze nog gemaakt worden, zij het heeeeel af en toe.

Leuke harde actiefilm.

Goede rol voor austin en ook Jones past goed bij z'n rol.

Hou helaas totaal niet van die constant spastisch heen-en-weer bewegende camerawerk, wist me nu ook weer redelijk op de zenuwen te werken.

Verder een heerlijk simpel verhaaltje met alle clichés eromheen, gewoon zoals een tussendoortje moet zijn.

3*

Wel geinig...opzich..

Typische vrouwen-only film, hoop problemen stapelen zich op, komen tot een uitbarsting maar natuurlijk eindigt het allemaal weer goed.

Totaal niet iets wat ik normaal kijk of ooit dacht te zou gaan kijken, maar het was best te doen nog.

Af en toe iets waar ik wel om kon lachen, vaak waren het te veel flauwe stomiteiten, maar het geheel was best nog wel leuk.

2.5*, nu maar weer een horror film

Neem aan dat ''The Crooked Man'' een spin-off krijgt? Beste vondst van Wan in zijn spookhuis broeisels tot nu toe. Heb me verder verrassend goed vermaakt met dit vervolg, terwijl ik alles van Wan sinds Insidious met 1.5* heb beoordeeld..

Blijft verder wel te pretentieus voor wat het is; kermis horror. Met een enorm budget, wat dan weer vooral doorschijnt in een overvloed aan totaal onnodige maneuvres met de camera en gimmicky overgangen. Het draagt meer bij aan de attractie die het is, dan dat het een betere horrorfilm wordt. Onmogelijk om dit ook maar een klein beetje spannend/opwindend te vinden. Iets wat de fanbase altijd wel er doorheen probeert te duwen.

Oogt als ''iets dat je goed moet vinden'', maar in de kern kom je er bekaaid vanaf. Genrefans moeten het dan ook vooral hebben van kleiner werk, want terwijl Wan al jaren bezig is met dit simpele boe-schrik concept tot op het bot af te knagen, vliegen de indie-regisseurs hem aan alle kanten voorbij.

Onthutsend zwak. Wan zal dit hoekje waarschijnlijk nooit ontgroeien en dat is doodzonde. Mede dankzij het publiek dat dit als zoete koek blijft slikken. Smaken clichés zo lekker dan? Heb de hele bingo-kaart weer eens vol. Wan is een 'vakman' (term valt hier al iets te vaak) maar wel één die binnen zijn eigen, saaie lijntjes blijft kleuren. Positieve is het klassieke karakter en af en toe erg fraai camerawerk (al valt hij vaak in de herhaling). Jammer dat het volledig overschaduwt raakt door een plot waar je akelig veel jeuk van krijgt en een einde dat werkelijk alles slaat. Softe excorcism met flauwe performances. Wan is duidelijk veeeel beter in de low-key scenes.

Ik blijf hem volgen (potentie is én blijft er), maar ook dit is weer een misser.

Gelukkig krijgt deze classic elders wel de waardering die het hoort te krijgen. Fantastische Italo sci-fi horror flick, die tot stand kwam omdat Cozzi bij de producenten aangaf dat het Alien (1979) zou zijn op een ontieglijk laag budget. Zo ging dat voor vrijwel alle Italiaanse genrefilms van toen, beste voorbeeld -in dit geval- is dan de koning onder de zombiefilms: Zombi 2 (1979) . Verscheen een jaar eerder, was (met name internationaal) een enorm succes en dus zien we hier Ian McCulloch weer terug en mogen we weer genieten van de weergaloze special effects onder de hoede Giovanni Corridori, ook één van de hoofdverantwoordelijke voor de monumentale gore uit Zombi 2.

Heb mij het afgelopen jaar met grenzeloos plezier beziggehouden met Alien knock-offs en met titels als Forbidden World (1982) , Parasite (1982) , Alien 2 - Sulla Terra (1980) en Dark Universe (1993) heeft het hevige concurrentie. Toch houdt het zich, ondanks het wat lomere middenstuk, fier stand. De explosieve gore in combinatie met een fenomenale score van Goblin... onweerstaanbaar goed. Samen met de soundtrack van Buio Omega / Beyond Darkness , een fantastische D'Amato film, waarschijnlijk de meest ondergewaardeerde werken van Goblin.

Tof!! Contracted van Eric England blijft één van de leukere indie-films van de laatste jaren in dit genre. Vreemd dat hij niet zelf verder gaat, maar het stokje doorgeeft aan Josh Forbes, die (i.t.t England) nog niets heeft laten zien. Blijft een gokje, maar Forbes heeft goed naar het eerste deel gekeken en probeert er een aardig schepje bovenop te doen. En dat werkt!

Het enige wat hem tegenzit, is dat het ''nieuwe'' er nu wel af is. Blijft overigens wel leuk dat Contracted eerder was met de dodelijke soa dan It Follows (2014) , die daar zo om geroemd wordt Anyhow; Forbes neemt Mike Testin (DOP van het eerste deel) mee en dat is te zien. Stijl van de film wijkt nauwelijks af. Gaat qua verhaal ook in grote lijnen door zoals je het mag verwachten. Dat maakt het niet minder vermakelijk, integendeel! De rottende wonden met maden, grote bulten met pus, ranzige lappen vlees die loshangen.... Het is weer een akelig smerig gebeuren.

De kracht van het eerste deel ligt vooral in de kleinschaligheid, zoals ook o.a Thanatomorphose (2012) dat zo briljant deed, terwijl het hier al wat verder gevorderd is en de lichamen zich opstapelen. Forbes laat een deurtje open voor een derde deel (en doet dat in stijl!!), laten we hopen dat ook hij het stokje dan weer netjes doorgeeft en we nóg een leuke, nieuwe/onbekende horrorregisseur aan het werk te zien krijgen.

I am cook!

Opvallend leuk werkje over een gestoorde Hongaarse kok in een huis vol met eye candy waarvan er enkele heeeel toevallig lesbisch zijn, kan toch niet fout gaan .

The Cook is goed gevuld met humor, vaak erotisch getint maar verder ook in de vorm van verwijzingen naar andere films. Zo is het stukje van 'friday the 13th' écht heel geniaal .

De kok is als maniak erg geslaagd, totaal geen motief en gewoon lekker ouderwets moorden (niet altijd in beeld, gelukkig aan bloed verder geen gebrek). Het begon allemaal nogal cheap maar de film loont de liefhebber die gewoon door blijft kijken.

Dit gerecht is geslaagd.

Cooties doet weinig nieuws, maar slaagt er door middel van veel bekende koppen en een toegankelijk scenario wel in om de verwachtingen waar te maken. Milott en Murnion beginnen fris en met veel tempo, maar weten dat gedurende het middenstuk en richting het einde niet vol te houden. De humor werkt niet meer (meeste personages hebben eigenlijk maar één grap, waarvan alleen die van Rainn Wilson leuk blijft) en echt spectaculair smerig is het sowieso niet; en past ook niet in de lijn der verwachting. Blijft wel vlot vermaak met een aardige production value, maar tekent wel héél erg binnen de lijntjes. Typisch zo'n horrorkomedie die geen duidelijke kant kiest. Een valkuil voor vele soortgenoten.. In dat opzicht blijft Cooties nog knap overeind!

Leuk kijkvoer.

Na Smith's Zack and Miri Make a Porno is ook Cop Out weer erg leuk. Wel wat minder, maar nog steeds een komedie met een heerlijke vaart en een aantal erg fijne grappen.

Vooral in de auto met Seann William Scott was geweldig. Samen met het jongetje (een grap die helaas(!) al werd gemaakt in de trailer) toch wel de twee leukste scénes. Het verhaaltje volgt 't traditionele pad, wat een goed iets is in komedies van dit kaliber, maakt het niet moeilijker dan nodig is.

Wat ik wel jammer blijf vinden is dat dit soort filmpjes een uitstraling hebben alsof ze aan de lopende band worden gemaakt, geen leuke shots of een verrassende soundtrack, wat toch best jammer is uiteindelijk. Is toch niet geheel onbelangrijk, in welk genre dan ook.

Tracy Morgan was lang niet zo irritant als sommige users hier beweren. Vooral dankzij Willis, die zorgt toch voor het evenwicht. Zijn reacties op de drukke schreeuwerige Morgan zijn leuk dankzij de droge manier van acteren, dit zorgt ervoor dat het karakter van Morgan beter werkt en dus absoluut niet kan irriteren.

Al met al een zeer behoorlijk tussendoortje, had meer in gezeten, maar dankzij enkele zeer leuke scenes weet het toch nog een dikke voldoende eruit te slepen.

Een betere Brice. Zijn ''horror'' titels waren al geen zuiver genrewerk (Creep moest het volgens velen ook van z'n zwart-komische kant hebben, al ben ik de laatste die het geslaagd zal noemen...), dus dit is niet echt een opvallende stap. Iets duidelijker op komedie inspelend, met enkele expliciete horror momentjes om de droge, zwarte humor nog wat extra aan te dikken. Pakt een paar keer extra weird uit met bijvoorbeeld die zingende wond of de trip, en blijft verder een gortdroge bedoeling. Ed Helms doet inderdaad niet heel lang mee en dat is een lichte tegenvaller. Zeker omdat hij in dit soort ongemakkelijk escalerende situaties toch wel extreem goed tot z'n recht komt met zijn stijl van komedie.

The long awaited sequel to the original cult classic! Dat Mikels 28 jaar na dato teruggrijpt naar zijn Corpse Grinders idee is absoluut niet omdat de fans voor zijn deur stonden te smeken om een vervolg, maar gewoon omdat het kan. En vooral omdat het nóg gekker kan (blijkbaar). De openingsscène is met afstand één van de slechtste staaltjes special effects die ik ooit heb gezien. Lomp geknip en geplak met wat (evenzo lelijk) stock footage en acteurs die in de meest idiote pakjes zijn gepropt. De toon is gezet! Verder weer veel van hetzelfde, maar het verhaal wordt wel opgeleukt met speciale agenten die uit naam van de overheid het speciale kattenvoer willen kopen voor de aliens Heerlijke SOV troep, met zoals gewoonlijk véél te veel slap gelul, maar oh zo charmant.

Staat, evenals het eerste deel, op het YT kanaal van Kings of Horror.

Mankeert inderdaad wel veel aan, maar wat Mikels tegenwoordig maakt is nog véél slechter. Is te zien op het Kings of Horror kanaal op Youtube. Hebben een leuk aanbod aan über goedkope Z-films, waar dit dan ook onder valt. Uitgangspunt is eigenlijk al een alarmbel voor degene die zich niet weten te redden met dit soort (met een reden) vergeten cult filmpjes. Meestal blijft de sensatie uit tot het einde en moet je daarvoor door een shitload aan slecht acteerwerk en crappy materiaal werken. Toch is dat hier wel goed te doen door de zeer bonte verzameling aan personages. Aantal half-geslaagde aanvallen met echte katten, maar verder niet heel spectaculair. Einde maakt dan nog wel wat goed met een toffe set + gory props (deed wat denken aan Blood Feast, waar dit soort no-budget filmmakers maar al te graag naar opkeken), maar kan me ook goed vinden in de commentaren alhier.

Lastig te plaatsen.

Vooral omdat ik zonder enig benul begon aan deze vrij aparte titel die uiteindelijk op papier net wat interessanter klinkt dan dat het in de uitwerking is geworden.

Sfeervol is de eerste stempel die ik erop kan drukken, zoals Halcyon al aangaf is de belichting af en toe bijzonder sterk (vooral bij het einde, geweldig!). Het einde is ook meteen het fijnste stuk, de rest is naar mijn beleving toch wat te passief.

Qua verhaal is het een opvallende aanpak maar het maakt voor mij weinig verschil. Er hing niet altijd de juiste sfeer, er mistte vooral wat dreiging om je als kijker op het puntje van de stoel te houden, de spanning voelde nu wat fragmentarisch aan.

Daarentegen was de soundtrack wél constant erg fijn en duurt het niet te lang. Not my cup of tea...maar slecht is het allesbehalve.

Komedie zonder punch.

Vince -ik ben altijd sarcastisch- Vaughn, weet me normaal wel te bekoren, hou wel van z'n gevoel voor humor. Hier is het echter zo slap gebracht allemaal, waar zijn de scherpe opmerkingen? Waarom gaat het niet verder dan wat luchtigheid..

De voorspelbare yoga scene was misschien nog wel 't leukst van allemaal, moet je voorstellen.. Maargoed, de cast weet er gewoon weinig flair aan mee te geven. Enkel Vaughn is af en toe tof, de rest is volledig verwaarloosbaar.

Geen geslaagd komedie, kijkt makkelijk weg maar de écht leuke momenten zijn op één hand te tellen, en dat is te weinig.